Números 12

RIFA vs ARA

Sair da comparação
RIFA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ثسِّيوڒْ مَارْيَامْ أَكْ-ذ هَارُونْ خْ مُوسَا ذِي سِّيبّثْ ن ثمْغَارْثْ ثَاكُوشِيثْ نِّي ثُوغَا د-يِيوِي، مِينْزِي نتَّا يِيوِي-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثَاكُوشِيثْ.
1 Falaram Miriã e Arão contra Moisés, por causa da mulher cuxita que tomara; pois tinha tomado a mulher cuxita.
2 ؤُشَا نَّانْ: ”مَا إِسِّيوڒْ سِيذِي زِي مُوسَا وَاهَا؟ مَا وَارْ زَّايْنغْ إِسِّيوڒْ عَاوذْ؟“ ؤُشَا إِسْڒَا سِيذِي مَانْ أَيَا.
2 E disseram: Porventura, tem falado o Senhor somente por Moisés? Não tem falado também por nós? O Senhor o ouviu.
3 ثُوغَا مُوسَا ذ أَرْيَازْ أَمْوَاضعْ أَطَّاسْ، كْثَارْ زِي مَارَّا إِوْذَانْ إِ إِدَّارنْ خْ ثمُّورْثْ.
3 Era o varão Moisés mui manso, mais do que todos os homens que havia sobre a terra.
4 ذغْيَا إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ ذ مَارْيَامْ: ”فّْغمْ كنِّيوْ س ثْڒَاثَا، ؤُيُورمْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ!“ ؤُشَا فّْغنْ-د س ثْڒَاثَا.
4 Logo o Senhor disse a Moisés, e a Arão, e a Miriã: Vós três, saí à tenda da congregação. E saíram eles três.
5 خنِّي إِهْوَا-د سِيذِي ذڭْ ؤُقلِّيجْ ن ؤُسيْنُو ؤُشَا إِبدّْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ، إِڒَاغَا إِ هَارُونْ ذ مَارْيَامْ. فّْغنْ-د نِيثْنِي س ثْنَاينْ.
5 Então, o Senhor desceu na coluna de nuvem e se pôs à porta da tenda; depois, chamou a Arão e a Miriã, e eles se apresentaram.
6 ؤُشَا إِنَّا أَسنْ نتَّا: ”سْڒمْ خنِّي إِ وَاوَاڒنْ إِنُو! مَاڒَا ذِينْ جَارْ أَومْ إِجّْ ن ؤُنَابِي، أَذْ أَسْ سّشْنغْ إِخفْ إِنُو، نشّْ، سِيذِي، س إِجْ ن ڒوْحِييْ ؤُشَا أَذْ كِيسْ سِّيوْڒغْ س إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ.
6 Então, disse: Ouvi, agora, as minhas palavras; se entre vós há profeta, eu, o Senhor , em visão a ele, me faço conhecer ou falo com ele em sonhos.
7 مَاشَا وَارْ تّڭّغْ أَمنِّي س ؤُمْسخَّارْ إِنُو مُوسَا، أَقَا نتَّا ذ أَمْثِيقِّي ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو ثكْمڒْ.
7 Não é assim com o meu servo Moisés, que é fiel em toda a minha casa.
8 نشّْ سِّيوْڒغْ أَكِيذسْ زڭْ ؤُقمُّومْ غَارْ ؤُقمُّومْ، وَارْ إِدْجِي س ڒمْعَانِي إِنُّوفَارنْ. أَقَا إِژْرَا أَدُّوذْ ن سِيذِي. مَايمِّي وَارْ ثڭّْوِيذمْ زڭْ ؤُمْسخَّارْ إِنُو ؤُ مَايمِّي إِ ثسِّيوْڒمْ أَمُّو خْ مُوسَا؟“
8 Boca a boca falo com ele, claramente e não por enigmas; pois ele vê a forma do Senhor ; como, pois, não temestes falar contra o meu servo, contra Moisés?
9 خنِّي يَارْغَا خَاسنْ وغْضَابْ ن سِيذِي ؤُشَا إِرُوحْ.
9 E a ira do Senhor contra eles se acendeu; e retirou-se.
10 ؤُشَا أَسيْنُو إِفّغْ خْ ؤُقِيضُونْ، ؤُشَا خْزَارْ، مَارْيَامْ ذَايسْ ڒهْڒَاشْ ن ڒْبَارْصْ، أَقَا-ت ذ ثَاشمْڒَاڒْثْ أَمْ وذْفڒْ. ؤُشَا هَارُونْ إِنّقْڒبْ-د غَارْ مَارْيَامْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا نتَّاثْ ذَايسْ ڒْبَارْصْ.
10 A nuvem afastou-se de sobre a tenda; e eis que Miriã achou-se leprosa, branca como neve; e olhou Arão para Miriã, e eis que estava leprosa.
11 ؤُشَا إِنَّا هَارُونْ إِ مُوسَا: ”أَ، سِيذِي إِنُو، وَارْ خَانغْ سْرُوسِّي دّنْبْ إِ نڭَّا س ثفْغُورِي ؤُمِي ذَايسْ نخْضَا!
11 Então, disse Arão a Moisés: Ai! Senhor meu, não ponhas, te rogo, sobre nós este pecado, pois loucamente procedemos e pecamos.
12 وَارْ ت تّجِّي أَذْ ثذْوڒْ أَمْ ؤُمتِّينْ إِ زِي إِتّْوَاشّْ وزْينْ ن أَرِّيمثْ نّسْ أَمْ د-ثفّغْ زِي ڒمْڒَاوثْ ن يمَّاسْ.“
12 Ora, não seja ela como um aborto, que, saindo do ventre de sua mãe, tenha metade de sua carne já consumida.
13 إِڒَاغَا مُوسَا إِ سِيذِي، إِنَّا: ”أَ أَربِّي، تّْزَاوَاڭغْ أَذْ ت ثسّْڭنْفِيذْ!“
13 Moisés clamou ao Senhor , dizendo: Ó Deus, rogo-te que a cures.
14 إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”مَا مَاڒَا بَابَاسْ أَقَا إِنْخَارْ ذڭْ وُوذمْ نّسْ، مَا وَارْ ثسضْحِي سبْعَا ن وُوسَّانْ؟ أجّْ إِ-ت أَذْ ثتّْوَاسُّوفّغْ زِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ سبْعَا ن وُوسَّانْ ؤُشَا أَوَارْنِي أَسْ أَذْ ثتّْوَاقْبڒْ عَاوذْ.“
14 Respondeu o Senhor a Moisés: Se seu pai lhe cuspira no rosto, não seria envergonhada por sete dias? Seja detida sete dias fora do arraial e, depois, recolhida.
15 ثتّْوَاسُّوفّغْ مَارْيَامْ سبْعَا ن وُوسَّانْ بَارَّا إِ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا ڒْڭنْسْ وَارْ إِكِّيسْ إِقِيضَانْ نّسْ أَڒَامِي ثتّْوَاقْبڒْ مَارْيَامْ عَاوذْ.
15 Assim, Miriã foi detida fora do arraial por sete dias; e o povo não partiu enquanto Miriã não foi recolhida.
16 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِفْسِي ڒْڭنْسْ إِقِيضَانْ نّسْ، يُويُورْ زِي حَاضَايْرُوثْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ڒخْڒَا ن فَارَانْ.
16 Porém, depois, o povo partiu de Hazerote e acampou-se no deserto de Parã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra