Números 12

RIFA vs ARIB

Sair da comparação
RIFA
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ثسِّيوڒْ مَارْيَامْ أَكْ-ذ هَارُونْ خْ مُوسَا ذِي سِّيبّثْ ن ثمْغَارْثْ ثَاكُوشِيثْ نِّي ثُوغَا د-يِيوِي، مِينْزِي نتَّا يِيوِي-د إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ ثَاكُوشِيثْ.
1 Ora, falaram Miriã e Arão contra Moisés, por causa da mulher cuchita que este tomara; porquanto tinha tomado uma mulher cuchita.
2 ؤُشَا نَّانْ: ”مَا إِسِّيوڒْ سِيذِي زِي مُوسَا وَاهَا؟ مَا وَارْ زَّايْنغْ إِسِّيوڒْ عَاوذْ؟“ ؤُشَا إِسْڒَا سِيذِي مَانْ أَيَا.
2 E disseram: Porventura falou o Senhor somente por Moisés? Não falou também por nós? E o Senhor o ouviu.
3 ثُوغَا مُوسَا ذ أَرْيَازْ أَمْوَاضعْ أَطَّاسْ، كْثَارْ زِي مَارَّا إِوْذَانْ إِ إِدَّارنْ خْ ثمُّورْثْ.
3 Ora, Moisés era homem mui manso, mais do que todos os homens que havia sobre a terra.
4 ذغْيَا إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ ذ مَارْيَامْ: ”فّْغمْ كنِّيوْ س ثْڒَاثَا، ؤُيُورمْ غَارْ ؤُقِيضُونْ ن ؤُمْسَاڭَارْ!“ ؤُشَا فّْغنْ-د س ثْڒَاثَا.
4 E logo o Senhor disse a Moisés, a Arão e a Miriã: Saí vos três à tenda da revelação. E saíram eles três.
5 خنِّي إِهْوَا-د سِيذِي ذڭْ ؤُقلِّيجْ ن ؤُسيْنُو ؤُشَا إِبدّْ غَارْ وَاذَافْ ن ؤُقِيضُونْ، إِڒَاغَا إِ هَارُونْ ذ مَارْيَامْ. فّْغنْ-د نِيثْنِي س ثْنَاينْ.
5 Então o Senhor desceu em uma coluna de nuvem, e se pôs à porta da tenda; depois chamou a Arão e a Miriã, e os dois acudiram.
6 ؤُشَا إِنَّا أَسنْ نتَّا: ”سْڒمْ خنِّي إِ وَاوَاڒنْ إِنُو! مَاڒَا ذِينْ جَارْ أَومْ إِجّْ ن ؤُنَابِي، أَذْ أَسْ سّشْنغْ إِخفْ إِنُو، نشّْ، سِيذِي، س إِجْ ن ڒوْحِييْ ؤُشَا أَذْ كِيسْ سِّيوْڒغْ س إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ.
6 Então disse: Ouvi agora as minhas palavras: se entre vós houver profeta, eu, o Senhor, a ele me farei conhecer em visão, em sonhos falarei com ele.
7 مَاشَا وَارْ تّڭّغْ أَمنِّي س ؤُمْسخَّارْ إِنُو مُوسَا، أَقَا نتَّا ذ أَمْثِيقِّي ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو ثكْمڒْ.
7 Mas não é assim com o meu servo Moisés, que é fiel em toda a minha casa;
8 نشّْ سِّيوْڒغْ أَكِيذسْ زڭْ ؤُقمُّومْ غَارْ ؤُقمُّومْ، وَارْ إِدْجِي س ڒمْعَانِي إِنُّوفَارنْ. أَقَا إِژْرَا أَدُّوذْ ن سِيذِي. مَايمِّي وَارْ ثڭّْوِيذمْ زڭْ ؤُمْسخَّارْ إِنُو ؤُ مَايمِّي إِ ثسِّيوْڒمْ أَمُّو خْ مُوسَا؟“
8 boca a boca falo com ele, claramente e não em enigmas; pois ele contempla a forma do Senhor. Por que, pois, não temestes falar contra o meu servo, contra Moisés?
9 خنِّي يَارْغَا خَاسنْ وغْضَابْ ن سِيذِي ؤُشَا إِرُوحْ.
9 Assim se acendeu a ira do Senhor contra eles; e ele se retirou;
10 ؤُشَا أَسيْنُو إِفّغْ خْ ؤُقِيضُونْ، ؤُشَا خْزَارْ، مَارْيَامْ ذَايسْ ڒهْڒَاشْ ن ڒْبَارْصْ، أَقَا-ت ذ ثَاشمْڒَاڒْثْ أَمْ وذْفڒْ. ؤُشَا هَارُونْ إِنّقْڒبْ-د غَارْ مَارْيَامْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا نتَّاثْ ذَايسْ ڒْبَارْصْ.
10 também a nuvem se retirou de sobre a tenda; e eis que Miriã se tornara leprosa, branca como a neve; e olhou Arão para Miriã e eis que estava leprosa.
11 ؤُشَا إِنَّا هَارُونْ إِ مُوسَا: ”أَ، سِيذِي إِنُو، وَارْ خَانغْ سْرُوسِّي دّنْبْ إِ نڭَّا س ثفْغُورِي ؤُمِي ذَايسْ نخْضَا!
11 Pelo que Arão disse a Moisés: Ah, meu senhor! rogo-te não ponhas sobre nós este pecado, porque procedemos loucamente, e pecamos.
12 وَارْ ت تّجِّي أَذْ ثذْوڒْ أَمْ ؤُمتِّينْ إِ زِي إِتّْوَاشّْ وزْينْ ن أَرِّيمثْ نّسْ أَمْ د-ثفّغْ زِي ڒمْڒَاوثْ ن يمَّاسْ.“
12 Não seja ela como um morto que, ao sair do ventre de sua mãe, tenha a sua carne já meio consumida.
13 إِڒَاغَا مُوسَا إِ سِيذِي، إِنَّا: ”أَ أَربِّي، تّْزَاوَاڭغْ أَذْ ت ثسّْڭنْفِيذْ!“
13 Clamou, pois, Moisés ao Senhor, dizendo: Ó Deus, rogo-te que a cures.
14 إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”مَا مَاڒَا بَابَاسْ أَقَا إِنْخَارْ ذڭْ وُوذمْ نّسْ، مَا وَارْ ثسضْحِي سبْعَا ن وُوسَّانْ؟ أجّْ إِ-ت أَذْ ثتّْوَاسُّوفّغْ زِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ سبْعَا ن وُوسَّانْ ؤُشَا أَوَارْنِي أَسْ أَذْ ثتّْوَاقْبڒْ عَاوذْ.“
14 Respondeu o Senhor a Moisés: Se seu pai lhe tivesse cuspido na cara não seria envergonhada por sete dias? Esteja fechada por sete dias fora do arraial, e depois se recolherá outra vez.
15 ثتّْوَاسُّوفّغْ مَارْيَامْ سبْعَا ن وُوسَّانْ بَارَّا إِ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا ڒْڭنْسْ وَارْ إِكِّيسْ إِقِيضَانْ نّسْ أَڒَامِي ثتّْوَاقْبڒْ مَارْيَامْ عَاوذْ.
15 Assim Miriã esteve fechada fora do arraial por sete dias; e o povo não partiu, enquanto Miriã não se recolheu de novo.
16 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِفْسِي ڒْڭنْسْ إِقِيضَانْ نّسْ، يُويُورْ زِي حَاضَايْرُوثْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي ڒخْڒَا ن فَارَانْ.
16 Mas depois o povo partiu de Hazerote, e acampou-se no deserto de Parã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra