Números 9

PON2006A vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 KAUN-O ketin mahsanihong Moses nan Sapwtehn Sainai ni keieun sounpwong en keriaun pahr mwurin mehn Israel ko ar mweselsang Isip, e mahsanih,
1 E falou o Senhor a Moisés no deserto do Sinai, no segundo ano da sua saída da terra do Egito, no primeiro mês, dizendo:
2 — ausente —
2 Que os filhos de Israel celebrem a Páscoa a seu tempo determinado.
3 — ausente —
3 No dia catorze deste mês, pela tarde, a seu tempo determinado a celebrareis; segundo todos os seus estatutos e segundo todos os seus ritos, a celebrareis.
4 Moses eri patohwanohng mehn Israel ko re en wiahda Sarawien Pahsohpa,
4 Disse, pois, Moisés aos filhos de Israel que celebrassem a Páscoa.
5 oh nin soutik en kaeisek pahieun rahn ni keieun sounpwong re ahpw wiahda sarawio nan Sapwtehn Sainai. Re wiahda soahng koaros nin duwen me KAUN-O mahsanihong Moses.
5 Então, celebraram a Páscoa no dia catorze do primeiro mês, pela tarde, no deserto do Sinai; conforme tudo o que o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
6 Ahpw mie aramas ekei me samin ong kaudok, pwehki ar sairada aramas mehla, irail eri sohte kak iang wia Sarawien Pahsohpa rahno. Re ahpw patohla rehn Moses oh Aaron
6 E houve alguns que estavam imundos pelo corpo de um homem morto; e no mesmo dia não podiam celebrar a Páscoa; pelo que se chegaram perante Moisés e perante Arão aquele mesmo dia.
7 oh patohwanohng ira, “Se me samin pwehki at sairada aramas mehla, ahpw dahme se sohte pahn iangki mehn Israel kan patohwandahng KAUN-O at tungoal meirong?”
7 E aqueles homens disseram-lhe: Imundos estamos nós pelo corpo de um homem morto; por que seríamos privados de oferecer a oferta do Senhor a seu tempo determinado no meio dos filhos de Israel?
8 Moses ahpw sapengkin irail, “Kumwail awih I lao ale kaweid sang rehn KAUN-O.”
8 E disse-lhes Moisés: Esperai, e ouvirei o que o Senhor vos ordenará.
9 KAUN-O eri mahsanihong Moses
9 Então, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
10 en patohwanohng mehn Israel ko, “Ni ahnsou me emen mehn Israel de emen kadaudoke kan pahn saminla pwehki eh sairada aramas mehla de e seiseiloakseli wasa doh, ahpw e men iang wia Sarawien Pahsohpa,
10 Fala aos filhos de Israel, dizendo: Quando alguém entre vós ou entre as vossas gerações for imundo por corpo morto ou se achar em jornada longe de vós, contudo, ainda celebrará a Páscoa ao Senhor .
11 e mweimweiong en iang wia sarawio ahpw mwurin sounpwoung ehu, nin soutik en kaeisek pahieun keriaun sounpwong. Soangen aramas menet pahn wia sarawio ni eh pahn tungoale pilawa me sohte doal ihs oh dihpw katik.
11 No segundo mês, no dia catorze, de tarde, a celebrarão: Com pães asmos e ervas amargas a comerão.
12 Sohte mehkot pahn luwehdi sang ni kisin tungoal pwukat ong manda sang rahno oh sohte tih pwoat rehn mahno pahn katipwitimwpeseng. Re pahn kapwaiada koasoandi koaros en Pahsohpa.
12 Dela nada deixarão até à manhã e dela não quebrarão osso algum; segundo todo o estatuto da Páscoa, a celebrarão.
13 Ahpw mehmen me mwakelekel ong kaudok oh sohte seiseiloakseli wasa doh, ahpw sohte iang kapwaiada Pahsohpa, e solahr pahn iang wia kisehn nei aramas akan, pwehki eh sohte iang patohwandahng ie meirong ni ahnsou me kileldi. Aramas meno pahn pwukoahki eh sapwung.
13 Porém, quando um homem for limpo, e não estiver de caminho, e deixar de celebrar a Páscoa, tal alma do seu povo será extirpada; porquanto não ofereceu a oferta do Senhor a seu tempo determinado; tal homem levará o seu pecado.
14 “Ma mehn liki men me kin koukousoan rehmwail men iang wia Sarawien Pahsohpa, e pahn iang wia nin duwen koasoandi koaros en Sarawien Pahsohpa. Koasoandi ehute me pahn doadoahk ong aramas koaros, ong mehn liki de pwilidak kan.”
14 E, quando um estrangeiro peregrinar entre vós e também celebrar a Páscoa ao Senhor , segundo o estatuto da Páscoa e segundo o seu rito, assim a celebrará; um mesmo estatuto haverá para vós, assim para o estrangeiro como para o natural da terra.
15 — ausente —
15 E, no dia de levantar o tabernáculo, a nuvem cobriu o tabernáculo sobre a tenda do Testemunho; e, à tarde, estava sobre o tabernáculo como uma aparência de fogo até à manhã.
16 — ausente —
16 Assim era de contínuo: a nuvem o cobria, e, de noite, havia aparência de fogo.
17 Ni ahnsou me pelien depweko kin mwekidida, mehn Israel ko kin mweselda; oh wasa me e kin uhdi ie, re pil kin uhdi oh kauwada imwarail impwal kan.
17 Mas, sempre que a nuvem se alçava sobre a tenda, os filhos de Israel após ela partiam; e, no lugar onde a nuvem parava, ali os filhos de Israel assentavam o seu arraial.
18 Sang ni kupwur en KAUN-O re kin mwekidwei, oh sang ni kupwur en KAUN-O re kin uhdi. Re kin mihmihte wasatehkis erein pelien depweko eh kin mihmi pohn Impwalo.
18 Segundo o dito do Senhor , os filhos de Israel partiam e segundo o dito do Senhor assentavam o arraial; todos os dias em que a nuvem parava sobre o tabernáculo, assentavam o arraial.
19 Eri, ma pelien depweko pahn kin mihmi werei pohn Impwalo, mehn Israel ko kin peikiong KAUN-O oh sohte kin mwekidwei.
19 E, quando a nuvem se detinha muitos dias sobre o tabernáculo, então, os filhos de Israel tinham cuidado da guarda do Senhor e não partiam.
20 Ekei ahnsou pelien depweko kin mihmihki pohn Impwalo rahnte depe; ahpw mehnda, re kin mihmihte de mwekidida sang ni kupwur en KAUN-O.
20 E era que, quando a nuvem poucos dias estava sobre o tabernáculo, segundo o dito do Senhor , se alojavam e, segundo o dito do Senhor , partiam.
21 Ekei ahnsou pelien depweko kin mihmihte sang nin soutik lel nimenseng; eri, aramas ako kin mwesel ni ahnsou me e kin mwekidida. Mehnda ma ni rahn de nipwong, ahpw re kin mweselda ni ahnsou me pelien depweko kin mwekidida.
21 Porém era que, quando a nuvem desde a tarde até à manhã ficava ali e a nuvem se alçava pela manhã, então, partiam; quer de dia quer de noite, alçando-se a nuvem, partiam.
22 Mehnda ma e mihmihki rahn riau, de sounpwong ehu, de sounpar ehu, de pil reireisang, erein pelien depweko eh kin mihmi pohn Impwalo, aramas akan sohte kin mweselda; a ni eh pahn mwekidida, re ahpw kin mweselda.
22 Ou, quando a nuvem sobre o tabernáculo se detinha dois dias, ou um mês, ou um ano, ficando sobre ele, então, os filhos de Israel se alojavam e não partiam; e, alçando-se ela, partiam.
23 Eri, re kin kauwada imwarail impwal, oh re kin kihdihsang oh mweselda, nin duwen koasoandi kan me KAUN-O ketikihong Moses.
23 Segundo o dito do Senhor , se alojavam e, segundo o dito do Senhor , partiam; da guarda do Senhor tinham cuidado, segundo o dito do Senhor pela mão de Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra