Números 9
PON2006A vs ARIB
1 KAUN-O ketin mahsanihong Moses nan Sapwtehn Sainai ni keieun sounpwong en keriaun pahr mwurin mehn Israel ko ar mweselsang Isip, e mahsanih,
1 Também falou o Senhor a Moisés no deserto de Sinai, no primeiro mês do segundo ano depois que saíram da terra do Egito, dizendo:
2 — ausente —
2 Celebrem os filhos de Israel a páscoa a seu tempo determinado.
3 — ausente —
3 No dia catorze deste mês, à tardinha, a seu tempo determinado, a celebrareis; segundo todos os seus estatutos, e segundo todas as suas ordenanças a celebrareis.
4 Moses eri patohwanohng mehn Israel ko re en wiahda Sarawien Pahsohpa,
4 Disse, pois, Moisés aos filhos de Israel que celebrassem a páscoa.
5 oh nin soutik en kaeisek pahieun rahn ni keieun sounpwong re ahpw wiahda sarawio nan Sapwtehn Sainai. Re wiahda soahng koaros nin duwen me KAUN-O mahsanihong Moses.
5 Então celebraram a páscoa no dia catorze do primeiro mês, à tardinha, no deserto de Sinai; conforme tudo o que o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
6 Ahpw mie aramas ekei me samin ong kaudok, pwehki ar sairada aramas mehla, irail eri sohte kak iang wia Sarawien Pahsohpa rahno. Re ahpw patohla rehn Moses oh Aaron
6 Ora, havia alguns que se achavam imundos por terem tocado o cadáver de um homem, de modo que não podiam celebrar a páscoa naquele dia; pelo que no mesmo dia se chegaram perante Moisés e Arão;
7 oh patohwanohng ira, “Se me samin pwehki at sairada aramas mehla, ahpw dahme se sohte pahn iangki mehn Israel kan patohwandahng KAUN-O at tungoal meirong?”
7 e aqueles homens disseram-lhes: Estamos imundos por havermos tocado o cadáver de um homem; por que seríamos privados de oferecer a oferta do Senhor a seu tempo determinado no meio dos filhos de Israel?
8 Moses ahpw sapengkin irail, “Kumwail awih I lao ale kaweid sang rehn KAUN-O.”
8 Respondeu-lhes Moisés: Esperai, para que eu ouça o que o Senhor há de ordenar acerca de vós.
9 KAUN-O eri mahsanihong Moses
9 Então disse o Senhor a Moisés:
10 en patohwanohng mehn Israel ko, “Ni ahnsou me emen mehn Israel de emen kadaudoke kan pahn saminla pwehki eh sairada aramas mehla de e seiseiloakseli wasa doh, ahpw e men iang wia Sarawien Pahsohpa,
10 Fala aos filhos de Israel, dizendo: Se alguém dentre vós, ou dentre os vossos descendentes estiver imundo por ter tocado um cadáver, ou achar-se longe, em viagem, contudo ainda celebrará a páscoa ao Senhor.
11 e mweimweiong en iang wia sarawio ahpw mwurin sounpwoung ehu, nin soutik en kaeisek pahieun keriaun sounpwong. Soangen aramas menet pahn wia sarawio ni eh pahn tungoale pilawa me sohte doal ihs oh dihpw katik.
11 No segundo mês, no dia: catorze, à tardinha, a celebrarão; comê-la-ão com pães ázimos e ervas amargas.
12 Sohte mehkot pahn luwehdi sang ni kisin tungoal pwukat ong manda sang rahno oh sohte tih pwoat rehn mahno pahn katipwitimwpeseng. Re pahn kapwaiada koasoandi koaros en Pahsohpa.
12 Dela não deixarão nada até pela manhã, nem quebrarão dela osso algum; segundo todo o estatuto da páscoa a celebrarão.
13 Ahpw mehmen me mwakelekel ong kaudok oh sohte seiseiloakseli wasa doh, ahpw sohte iang kapwaiada Pahsohpa, e solahr pahn iang wia kisehn nei aramas akan, pwehki eh sohte iang patohwandahng ie meirong ni ahnsou me kileldi. Aramas meno pahn pwukoahki eh sapwung.
13 Mas o homem que, estando limpo e não se achando em viagem, deixar de celebrar a páscoa, essa alma será extirpada do seu povo; porquanto não ofereceu a oferta do Senhor a seu tempo determinado, tal homem levará o seu pecado.
14 “Ma mehn liki men me kin koukousoan rehmwail men iang wia Sarawien Pahsohpa, e pahn iang wia nin duwen koasoandi koaros en Sarawien Pahsohpa. Koasoandi ehute me pahn doadoahk ong aramas koaros, ong mehn liki de pwilidak kan.”
14 Também se um estrangeiro peregrinar entre vós e celebrar a páscoa ao Senhor, segundo o estatuto da páscoa e segundo a sua ordenança a celebrará; haverá um só estatuto, quer para o estrangeiro, quer para o natural da terra.
15 — ausente —
15 No dia em que foi levantado o tabernáculo, a nuvem cobriu o tabernáculo, isto é, a própria tenda do testemunho; e desde a tarde até pela manhã havia sobre o tabernáculo uma aparência de fogo.
16 — ausente —
16 Assim acontecia de contínuo: a nuvem o cobria, e de noite havia aparência de fogo.
17 Ni ahnsou me pelien depweko kin mwekidida, mehn Israel ko kin mweselda; oh wasa me e kin uhdi ie, re pil kin uhdi oh kauwada imwarail impwal kan.
17 Mas sempre que a nuvem se alçava de sobre a tenda, os filhos de Israel partiam; e no lugar em que a nuvem parava, ali os filhos de Israel se acampavam.
18 Sang ni kupwur en KAUN-O re kin mwekidwei, oh sang ni kupwur en KAUN-O re kin uhdi. Re kin mihmihte wasatehkis erein pelien depweko eh kin mihmi pohn Impwalo.
18 À ordem do Senhor os filhos de Israel partiam, e à ordem do Senhor se acampavam; por todos os dias em que a nuvem parava sobre o tabernáculo eles ficavam acampados.
19 Eri, ma pelien depweko pahn kin mihmi werei pohn Impwalo, mehn Israel ko kin peikiong KAUN-O oh sohte kin mwekidwei.
19 E, quando a nuvem se detinha sobre o tabernáculo muitos dias, os filhos de Israel cumpriam o mandado do Senhor, e não partiam.
20 Ekei ahnsou pelien depweko kin mihmihki pohn Impwalo rahnte depe; ahpw mehnda, re kin mihmihte de mwekidida sang ni kupwur en KAUN-O.
20 Às vezes a nuvem ficava poucos dias sobre o tabernáculo; então à ordem do Senhor permaneciam acampados, e à ordem do Senhor partiam.
21 Ekei ahnsou pelien depweko kin mihmihte sang nin soutik lel nimenseng; eri, aramas ako kin mwesel ni ahnsou me e kin mwekidida. Mehnda ma ni rahn de nipwong, ahpw re kin mweselda ni ahnsou me pelien depweko kin mwekidida.
21 Outras vezes ficava a nuvem desde a tarde até pela manhã; e quando pela manhã a nuvem se alçava, eles partiam; ou de dia ou de noite, alçando-se a nuvem, partiam.
22 Mehnda ma e mihmihki rahn riau, de sounpwong ehu, de sounpar ehu, de pil reireisang, erein pelien depweko eh kin mihmi pohn Impwalo, aramas akan sohte kin mweselda; a ni eh pahn mwekidida, re ahpw kin mweselda.
22 Quer fosse por dois dias, quer por um mês, quer por mais tempo, que a nuvem se detinha sobre o tabernáculo, enquanto ficava sobre ele os filhos de Israel permaneciam acampados, e não partiam; mas, alçando-se ela, eles partiam.
23 Eri, re kin kauwada imwarail impwal, oh re kin kihdihsang oh mweselda, nin duwen koasoandi kan me KAUN-O ketikihong Moses.
23 À ordem do Senhor se acampavam, e à ordem do Senhor partiam; cumpriam o mandado do Senhor, que ele lhes dera por intermédio de Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?