Números 9
PDC vs ARA
1 Im eahshta moonet fumm zvedda yoah noch demm es si aus Egypta kumma sinn, hott da Hah kshvetzt zumm Mosi in di Vildahnis funn Sinai. Eah hott ksawt,
1 Falou o Senhor a Moisés no deserto do Sinai, no ano segundo da sua saída da terra do Egito, no mês primeiro, dizendo:
2 “Loss di Kinnah-Israel's Passa-Fesht halda an di zeit es kfoddaht is.
2 Celebrem os filhos de Israel a Páscoa a seu tempo.
3 Haldet's an di recht zeit, ohvets an dushbah uf em fatzayda dawk funn demm moonet. Haldet's grawt vi awl di gebodda un adnunga ausglaykt sinn.”
3 No dia catorze deste mês, ao crepúsculo da tarde, a seu tempo a celebrareis; segundo todos os seus estatutos e segundo todos os seus ritos, a celebrareis.
4 So hott da Mosi di Kinnah-Israel ksawt fa's Passa-Fesht halda.
4 Disse, pois, Moisés aos filhos de Israel que celebrassem a Páscoa.
5 Un si henn's Passa-Fesht kalda in di Vildahnis funn Sinai ohvets an dushbah uf em fatzayda dawk fumm eahshta moonet. Si henn alles gedu grawt vi da Hah da Mosi gebodda hott.
5 Então, celebraram a Páscoa no dia catorze do mês primeiro, ao crepúsculo da tarde, no deserto do Sinai; segundo tudo o que o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
6 Avvah edlichi mennah henn's Passa-Fesht nett halda kenna uf sellah dawk veil si unrein voahra funn en dohdah mensh ohrayya. So sinn si zumm Mosi un em Aaron kumma sellah dawk,
6 Houve alguns que se acharam imundos por terem tocado o cadáver de um homem, de maneira que não puderam celebrar a Páscoa naquele dia; por isso, chegando-se perante Moisés e Arão,
7 un henn ksawt zumm Mosi: “Miah sinn unrein deich en dohdah mensh ohrayya, avvah favass sedda miah zrikk kalda sei funn unsah kshenk zumm Hah opfahra mitt di anra Kinnah-Israel an di recht zeit?”
7 disseram-lhes: Estamos imundos por termos tocado o cadáver de um homem; por que havemos de ser privados de apresentar a oferta do Senhor , a seu tempo, no meio dos filhos de Israel?
8 Da Mosi hott no ksawt zu eena, “Voahdet biss ich ausfinn fumm Hah vass sei gebodda sinn veyyich eich.”
8 Respondeu-lhes Moisés: Esperai, e ouvirei o que o Senhor vos ordenará.
9 No hott da Hah ksawt zumm Mosi,
9 Então, disse o Senhor a Moisés:
10 “Sawk di Kinnah-Israel: ‘Vann ennich's funn eich adda eiyah nohch-kummashaft unrein sinn deich en dohdah mensh ohrayya, adda nett dihaym sinn an di zeit fumm Passa-Fesht, dann daufa si alsnoch's Passa-Fesht halda.
10 Fala aos filhos de Israel, dizendo: Quando alguém entre vós ou entre as vossas gerações achar-se imundo por causa de um morto ou se achar em jornada longe de vós, contudo, ainda celebrará a Páscoa ao Senhor .
11 Si missa's halda im zvedda moonet uf em fatzayda dawk ohvets an dushbah. Si missa's lamm essa mitt unksavvaht-broht un biddahri greidah.
11 No mês segundo, no dia catorze, no crepúsculo da tarde, a celebrarão; com pães asmos e ervas amargas a comerão.
12 Si daufa nix ivvahrich lossa biss da neksht meiya un aw kens funn di gnocha fabrecha. Vann si's Passa-Fesht halda, dann missa si awl di adninga halda.
12 Dela nada deixarão até à manhã e dela não quebrarão osso algum; segundo todo o estatuto da Páscoa, a celebrarão.
13 Avvah vann en mann rein is un nett eiyets fatt is, un dutt doch's Passa-Fesht nett halda, dann soll eah abkshnidda sei funn sei leit. Dess is veil eah nett em Hah sei opfah gopfaht hott an di recht zeit. Sellah mann soll sei sind drawwa.
13 Porém, se um homem achar-se limpo, e não estiver de caminho, e deixar de celebrar a Páscoa, essa alma será eliminada do seu povo, porquanto não apresentou a oferta do Senhor , a seu tempo; tal homem levará sobre si o seu pecado.
14 Vann en ausahrah es unnich eich voond em Hah sei Passa-Fesht halda vill, dann muss eah's du grawt vi di gebodda un adnunga ausglaykt sinn. Diah sellet yusht ay adning havva fa eich un fa di ausahra.’”
14 Se um estrangeiro habitar entre vós e também celebrar a Páscoa ao Senhor , segundo o estatuto da Páscoa e segundo o seu rito, assim a celebrará; um só estatuto haverá para vós outros, tanto para o estrangeiro como para o natural da terra.
15 Uf da dawk es da tempel-tent ufkokt voah, is di volk ivvah da tent kumma, sell is da Zeiknis-Tent. Funn ohvets biss meiyets is di volk es gegukt hott vi feiyah ovvich em tempel-tent geblivva.
15 No dia em que foi erigido o tabernáculo, a nuvem o cobriu, a saber, a tenda do Testemunho; e, à tarde, estava sobre o tabernáculo uma aparência de fogo até à manhã.
16 Sell is vi's geblivva is, di volk voah ovva drivvah deich da dawk, un nachts hott see gegukt vi feiyah.
16 Assim era de contínuo: a nuvem o cobria, e, de noite, havia aparência de fogo.
17 Vann di volk ufkohva voah fumm tempel-tent, sinn di Kinnah-Israel uf un sinn nohch ganga, un vann di volk eiyets runnah kumma is, datt henn si sich viddah ufkokt.
17 Quando a nuvem se erguia de sobre a tenda, os filhos de Israel se punham em marcha; e, no lugar onde a nuvem parava, aí os filhos de Israel se acampavam.
18 Am Hah sei gebott sinn di Kinnah-Israel naus gezowwa, un an sei gebott henn si kshtobt un viddah ufkokt. So lang es di volk ivvah da tempel-tent voah, sinn si datt geblivva.
18 Segundo o mandado do Senhor , os filhos de Israel partiam e, segundo o mandado do Senhor , se acampavam; por todo o tempo em que a nuvem pairava sobre o tabernáculo, permaneciam acampados.
19 Vann di volk en langi zeit ivvah da tempel-tent geblivva is, dann henn di Kinnah-Israel em Hah sei gebott kalda un sinn nett vekk gezowwa.
19 Quando a nuvem se detinha muitos dias sobre o tabernáculo, então, os filhos de Israel cumpriam a ordem do Senhor e não partiam.
20 Alsamohl is di volk yusht poah dawk ivvah da tempel-tent geblivva, un am Hah sei gebott henn si datt ufkokt, no an sei gebott sinn si viddah on gezowwa.
20 Às vezes, a nuvem ficava poucos dias sobre o tabernáculo; então, segundo o mandado do Senhor , permaneciam e, segundo a ordem do Senhor , partiam.
21 Alsamohl is di volk yusht funn ohvets biss meiyets geblivva, un vann di volk ufkohva voah meiyets, sinn si nohch gezowwa. Eb's dawk adda nacht voah, vann di volk ufkohva voah, sinn si nohch ganga.
21 Às vezes, a nuvem ficava desde a tarde até à manhã; quando, pela manhã, a nuvem se erguia, punham-se em marcha; quer de dia, quer de noite, erguendo-se a nuvem, partiam.
22 Eb di volk ivvah da tempel-tent geblivva is fa zvay dawk, en moonet adda en gans yoah, dann sinn di Kinnah-Israel datt geblivva un sinn nett vekk gezowwa. Avvah vann di volk ufkohva voah, sinn si nohch gezowwa.
22 Se a nuvem se detinha sobre o tabernáculo por dois dias, ou um mês, ou por mais tempo, enquanto pairava sobre ele, os filhos de Israel permaneciam acampados e não se punham em marcha; mas, erguendo-se ela, partiam.
23 Am Hah sei gebott, henn si kshtobt un ufkokt, un am Hah sei gebott sinn si viddah gezowwa. Si henn em Hah keicht deich em Hah sei gebott zumm Mosi.
23 Segundo o mandado do Senhor , se acampavam e, segundo o mandado do Senhor , se punham em marcha; cumpriam o seu dever para com o Senhor , segundo a ordem do Senhor por intermédio de Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?