Números 9
PDC vs ARIB
1 Im eahshta moonet fumm zvedda yoah noch demm es si aus Egypta kumma sinn, hott da Hah kshvetzt zumm Mosi in di Vildahnis funn Sinai. Eah hott ksawt,
1 Também falou o Senhor a Moisés no deserto de Sinai, no primeiro mês do segundo ano depois que saíram da terra do Egito, dizendo:
2 “Loss di Kinnah-Israel's Passa-Fesht halda an di zeit es kfoddaht is.
2 Celebrem os filhos de Israel a páscoa a seu tempo determinado.
3 Haldet's an di recht zeit, ohvets an dushbah uf em fatzayda dawk funn demm moonet. Haldet's grawt vi awl di gebodda un adnunga ausglaykt sinn.”
3 No dia catorze deste mês, à tardinha, a seu tempo determinado, a celebrareis; segundo todos os seus estatutos, e segundo todas as suas ordenanças a celebrareis.
4 So hott da Mosi di Kinnah-Israel ksawt fa's Passa-Fesht halda.
4 Disse, pois, Moisés aos filhos de Israel que celebrassem a páscoa.
5 Un si henn's Passa-Fesht kalda in di Vildahnis funn Sinai ohvets an dushbah uf em fatzayda dawk fumm eahshta moonet. Si henn alles gedu grawt vi da Hah da Mosi gebodda hott.
5 Então celebraram a páscoa no dia catorze do primeiro mês, à tardinha, no deserto de Sinai; conforme tudo o que o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel.
6 Avvah edlichi mennah henn's Passa-Fesht nett halda kenna uf sellah dawk veil si unrein voahra funn en dohdah mensh ohrayya. So sinn si zumm Mosi un em Aaron kumma sellah dawk,
6 Ora, havia alguns que se achavam imundos por terem tocado o cadáver de um homem, de modo que não podiam celebrar a páscoa naquele dia; pelo que no mesmo dia se chegaram perante Moisés e Arão;
7 un henn ksawt zumm Mosi: “Miah sinn unrein deich en dohdah mensh ohrayya, avvah favass sedda miah zrikk kalda sei funn unsah kshenk zumm Hah opfahra mitt di anra Kinnah-Israel an di recht zeit?”
7 e aqueles homens disseram-lhes: Estamos imundos por havermos tocado o cadáver de um homem; por que seríamos privados de oferecer a oferta do Senhor a seu tempo determinado no meio dos filhos de Israel?
8 Da Mosi hott no ksawt zu eena, “Voahdet biss ich ausfinn fumm Hah vass sei gebodda sinn veyyich eich.”
8 Respondeu-lhes Moisés: Esperai, para que eu ouça o que o Senhor há de ordenar acerca de vós.
9 No hott da Hah ksawt zumm Mosi,
9 Então disse o Senhor a Moisés:
10 “Sawk di Kinnah-Israel: ‘Vann ennich's funn eich adda eiyah nohch-kummashaft unrein sinn deich en dohdah mensh ohrayya, adda nett dihaym sinn an di zeit fumm Passa-Fesht, dann daufa si alsnoch's Passa-Fesht halda.
10 Fala aos filhos de Israel, dizendo: Se alguém dentre vós, ou dentre os vossos descendentes estiver imundo por ter tocado um cadáver, ou achar-se longe, em viagem, contudo ainda celebrará a páscoa ao Senhor.
11 Si missa's halda im zvedda moonet uf em fatzayda dawk ohvets an dushbah. Si missa's lamm essa mitt unksavvaht-broht un biddahri greidah.
11 No segundo mês, no dia: catorze, à tardinha, a celebrarão; comê-la-ão com pães ázimos e ervas amargas.
12 Si daufa nix ivvahrich lossa biss da neksht meiya un aw kens funn di gnocha fabrecha. Vann si's Passa-Fesht halda, dann missa si awl di adninga halda.
12 Dela não deixarão nada até pela manhã, nem quebrarão dela osso algum; segundo todo o estatuto da páscoa a celebrarão.
13 Avvah vann en mann rein is un nett eiyets fatt is, un dutt doch's Passa-Fesht nett halda, dann soll eah abkshnidda sei funn sei leit. Dess is veil eah nett em Hah sei opfah gopfaht hott an di recht zeit. Sellah mann soll sei sind drawwa.
13 Mas o homem que, estando limpo e não se achando em viagem, deixar de celebrar a páscoa, essa alma será extirpada do seu povo; porquanto não ofereceu a oferta do Senhor a seu tempo determinado, tal homem levará o seu pecado.
14 Vann en ausahrah es unnich eich voond em Hah sei Passa-Fesht halda vill, dann muss eah's du grawt vi di gebodda un adnunga ausglaykt sinn. Diah sellet yusht ay adning havva fa eich un fa di ausahra.’”
14 Também se um estrangeiro peregrinar entre vós e celebrar a páscoa ao Senhor, segundo o estatuto da páscoa e segundo a sua ordenança a celebrará; haverá um só estatuto, quer para o estrangeiro, quer para o natural da terra.
15 Uf da dawk es da tempel-tent ufkokt voah, is di volk ivvah da tent kumma, sell is da Zeiknis-Tent. Funn ohvets biss meiyets is di volk es gegukt hott vi feiyah ovvich em tempel-tent geblivva.
15 No dia em que foi levantado o tabernáculo, a nuvem cobriu o tabernáculo, isto é, a própria tenda do testemunho; e desde a tarde até pela manhã havia sobre o tabernáculo uma aparência de fogo.
16 Sell is vi's geblivva is, di volk voah ovva drivvah deich da dawk, un nachts hott see gegukt vi feiyah.
16 Assim acontecia de contínuo: a nuvem o cobria, e de noite havia aparência de fogo.
17 Vann di volk ufkohva voah fumm tempel-tent, sinn di Kinnah-Israel uf un sinn nohch ganga, un vann di volk eiyets runnah kumma is, datt henn si sich viddah ufkokt.
17 Mas sempre que a nuvem se alçava de sobre a tenda, os filhos de Israel partiam; e no lugar em que a nuvem parava, ali os filhos de Israel se acampavam.
18 Am Hah sei gebott sinn di Kinnah-Israel naus gezowwa, un an sei gebott henn si kshtobt un viddah ufkokt. So lang es di volk ivvah da tempel-tent voah, sinn si datt geblivva.
18 À ordem do Senhor os filhos de Israel partiam, e à ordem do Senhor se acampavam; por todos os dias em que a nuvem parava sobre o tabernáculo eles ficavam acampados.
19 Vann di volk en langi zeit ivvah da tempel-tent geblivva is, dann henn di Kinnah-Israel em Hah sei gebott kalda un sinn nett vekk gezowwa.
19 E, quando a nuvem se detinha sobre o tabernáculo muitos dias, os filhos de Israel cumpriam o mandado do Senhor, e não partiam.
20 Alsamohl is di volk yusht poah dawk ivvah da tempel-tent geblivva, un am Hah sei gebott henn si datt ufkokt, no an sei gebott sinn si viddah on gezowwa.
20 Às vezes a nuvem ficava poucos dias sobre o tabernáculo; então à ordem do Senhor permaneciam acampados, e à ordem do Senhor partiam.
21 Alsamohl is di volk yusht funn ohvets biss meiyets geblivva, un vann di volk ufkohva voah meiyets, sinn si nohch gezowwa. Eb's dawk adda nacht voah, vann di volk ufkohva voah, sinn si nohch ganga.
21 Outras vezes ficava a nuvem desde a tarde até pela manhã; e quando pela manhã a nuvem se alçava, eles partiam; ou de dia ou de noite, alçando-se a nuvem, partiam.
22 Eb di volk ivvah da tempel-tent geblivva is fa zvay dawk, en moonet adda en gans yoah, dann sinn di Kinnah-Israel datt geblivva un sinn nett vekk gezowwa. Avvah vann di volk ufkohva voah, sinn si nohch gezowwa.
22 Quer fosse por dois dias, quer por um mês, quer por mais tempo, que a nuvem se detinha sobre o tabernáculo, enquanto ficava sobre ele os filhos de Israel permaneciam acampados, e não partiam; mas, alçando-se ela, eles partiam.
23 Am Hah sei gebott, henn si kshtobt un ufkokt, un am Hah sei gebott sinn si viddah gezowwa. Si henn em Hah keicht deich em Hah sei gebott zumm Mosi.
23 À ordem do Senhor se acampavam, e à ordem do Senhor partiam; cumpriam o mandado do Senhor, que ele lhes dera por intermédio de Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?