Números 14
PDC vs NTLH
1 No henn di leit funn di gans fasamling ohkfanga laut heila un si henn di gans nacht keild.
1 Então, naquela noite, todo o povo gritou e chorou.
2 Un awl di Kinnah-Israel henn gegrummeld geyyich da Mosi un da Aaron, un di gans fasamling hott ksawt zu eena, “Miah vodda miah veahra kshtauva in Egypta adda in dee vildahnis.
2 Todos os israelitas reclamaram contra Moisés e Arão e disseram: — Seria melhor se tivéssemos morrido no Egito ou mesmo neste deserto!
3 Favass is da Hah am uns zu dess land bringa yusht so es miah umkumma mitt em shvatt? Miah vadda grawbt funn unsah veivah un kinnah. Veah's nett bessah vann miah zrikk an Egypta gay dayda?”
3 Por que será que o Senhor Deus nos trouxe para esta terra? Nós vamos ser mortos na guerra, e as nossas mulheres e os nossos filhos vão ser presos. Seria bem melhor voltarmos para o Egito!
4 Si henn ksawt zu nannah, “Vella en hauptmann ivvah uns setza un zrikk an Egypta gay.”
4 E diziam uns aos outros: — Vamos escolher outro líder e voltemos para o Egito!
5 No is da Mosi un da Aaron uf iahra ksicht kfalla fannich awl di Kinnah-Israel es fasammeld voahra datt.
5 Então Moisés e Arão se ajoelharam e encostaram o rosto no chão diante de todo o povo.
6 Da Joshua, em Nun sei boo, un da Kaleb, em Jephunne sei boo, dee es unnich selli voahra es es land ausgegukt henn, henn iahra glaydah farissa.
6 E Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, dois dos líderes que haviam espionado a terra, rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza
7 Si henn ksawt zu di Kinnah-Israel es fasammeld voahra, “Es land es miah deich ganga sinn is en oahrich goot land.
7 e disseram ao povo: — A terra que fomos espionar é muito boa mesmo.
8 Vann miah em Hah kfellich sinn, dann fiaht eah uns in sell land un gebt's zu uns, en land es millich un hunnich drinn lawft.
8 Se o Senhor Deus nos ajudar, ele fará com que entremos nela e nos dará aquela terra, uma terra boa e rica.
9 Avvah gaynd nett geyyich da Hah. Un feichet eich nett veyyich di leit fumm land, fa si zayla sei vi broht zu uns. Si henn nimmand fa si heeda, avvah miah henn da Hah. Feichet eich nett veyyich eena.”
9 Porém não sejam rebeldes contra o Senhor e não tenham medo do povo daquela terra. Nós os venceremos com facilidade. O Senhor está com a gente e derrotou os deuses que os protegiam. Portanto, não tenham medo.
10 Avvah di gans fasamling hott ohkfanga shvetza fa si shtaynicha. No hott di hallichkeit fumm Hah sich gvissa am fasamling-tent zu awl di Kinnah-Israel.
10 Apesar disso o povo ameaçou matá-los a pedradas, mas, de repente, todos viram a glória do Senhor aparecer sobre a Tenda Sagrada .
11 Un da Hah hott ksawt zumm Mosi, “Vee lang zayla dee leit mich fa'eiyahra? Vee lang zayla si's nett du fa an mich glawva, noch awl di zaycha es ich gedu habb unnich eena?
11 O Senhor Deus disse a Moisés: — Até quando este povo vai me rejeitar? Até quando não vão crer em mim, embora eu tenha feito tantos milagres entre eles?
12 Ich zayl si shlauwa mitt peshtelens un si ausreiva, avvah ich mach dich in en leit es graysah un shteikah is es si.”
12 Vou mandar uma epidemia para acabar com eles, porém farei com que os descendentes de você sejam um povo maior e mais forte do que eles.
13 Avvah da Mosi hott ksawt zumm Hah, “No heahra di Egyptah diveyya! Du hosht dee leit ruff aus eena gebrocht mitt dei graft.
13 Mas Moisés respondeu ao Senhor : — Com o teu poder tiraste do Egito esta gente. Quando os egípcios souberem do que vais fazer com este povo,
14 Un si zayla di leit funn demm land sawwa diveyya. Si henn nau shund keaht es du, oh Hah, mitt dee leit bisht, un es du, oh Hah, ksenna voahsht ksicht zu ksicht un dei volk ivvah si bleibt. Si henn keaht es du fannich eena heah gaysht deich da dawk in en volklichah poshta, un in en feiyahrichah poshta deich di nacht.
14 eles contarão isso aos moradores desta terra. Estes já sabem que tu, ó Senhor Deus, estás com a gente e que és visto claramente quando a tua nuvem para sobre nós. E sabem também que vais adiante de nós numa coluna de nuvem de dia e numa coluna de fogo de noite.
15 Vann du dee leit awl umbringsht an ay zeit, dann zayla di heida es awl dess keaht henn veyyich diah sawwa,
15 Se matares o teu povo, as nações que ouviram falar a respeito da tua fama vão dizer
16 ‘Da Hah hott dee leit nett in's land bringa kenna es eah eena fashprocha hott un es eah kshvoahra hott fa du. So hott eah si kshlachta in di vildahnis.’
16 que mataste o teu povo no deserto porque não pudeste levá-lo para a terra que prometeste dar a ele.
17 Nau loss em Hah sei graft gvissa sei, grawt vi du ksawt hosht:
17 Agora, Senhor, eu te peço que mostres o teu poder e que faças o que prometeste quando disseste:
18 ‘Da Hah is geduldich mitt grohsi bamhatzichkeit, un fagebt sinda un ivvah-dreddes. Avvah eah lost di shuldicha nett unkshtrohft gay; eah shtrohft di kinnah fa di sinda funn iahra feddah biss an di dritt un fiaht sett nohch-kummashaft.’
18 “Eu, o Senhor , tenho paciência e muita compaixão; eu perdoo a maldade e o pecado, porém não trato o culpado como se fosse inocente. Eu faço com que o castigo dos pecados dos pais caia sobre os seus descendentes, até os bisnetos e trinetos.”
19 So nau fagebb di sinda funn dee leit mitt dei shtandhaftichi-leevi, grawt vi du si fagevva hosht funn di zeit es si Egypta falossa henn biss nau.”
19 E agora eu te peço, ó Deus, que perdoes o pecado deste povo, de acordo com a tua grande misericórdia, como já tens feito desde o Egito até aqui.
20 Da Hah hott no ksawt, “Ich habb si fagevva, so vi du kfrohkt hosht.
20 O Senhor Deus disse: — Já que você pediu, eu perdoo.
21 Avvah so voah es ich layb, un so voah es di hallichkeit fumm Hah di gans eaht fild,
21 Mas, pela minha vida e pela minha presença gloriosa que enche toda a terra, juro que
22 nett ayns funn di mennah es mei hallichkeit un zaycha ksenna henn es ich gedu habb in Egypta un in di vildahnis, dee es miah nett keicht henn, un henn mich dee zeyya mohl fasucht,
22 nenhum desses homens viverá para entrar naquela terra. Eles viram a minha glória e os milagres que fiz no Egito e no deserto. No entanto dez vezes puseram à prova a minha paciência e não quiseram me obedecer.
23 nett ayns funn eena zayld's land sayna es ich fashprocha habb un kshvoahra habb fa gevva zu iahra foah-feddah. Nimmand es mich fa'eiyaht hott zayld's sayna.
23 Eles nunca entrarão na terra que jurei dar aos seus antepassados. Nenhum daqueles que me abandonaram verá aquela terra.
24 Avvah mei gnecht da Kaleb hott en anra geisht un folkt miah folshtendich nohch; fasell, zayl ich een in's land bringa es eah nei ganga is, un sei nohch-kummashaft zayld's eahva.
24 Mas o meu servo Calebe tem um espírito diferente e sempre tem sido fiel a mim. Por isso eu farei com que ele entre na terra que espionou, e os seus descendentes vão possuir aquela terra.
25 Nau siddah es di Amalekiddah un di Kanaaniddah drunna in di valleys voona, dann drayyet rumm meiya un gaynd naus in di vildahnis uf em vayk noch em Rohda Say.”
25 Agora os amalequitas e os cananeus estão morando nos vales; portanto, amanhã voltem e vão para o deserto, na direção do golfo de Ácaba.
26 Da Hah hott no ksawt zumm Mosi un em Aaron:
26 O Senhor Deus disse a Moisés e a Arão:
27 “Vee lang zayla dee ungettlichi leit grumla geyyich mich? Ich habb da glawk un's grumles funn dee Kinnah-Israel keaht.
27 — Eu tenho ouvido as reclamações dos israelitas. Até quando vou aguentar esse povo mau, que vive reclamando contra mim?
28 So, sawk eena, ‘So shuah es ich layb, sawkt da Hah, dann zayl ich grawt du zu eich vi ich eich keaht habb sawwa:
28 Diga a essa gente o seguinte: “Juro pela minha vida que darei o que vocês me pediram. Sou eu, o Senhor , quem está falando.
29 Eiyah dohdi leivah zayla falla in di vildahnis, alli-ebbah es gnambaht voah funn zvansich yoah ald adda drivvah, un es gegrummeld hott geyyich mich.
29 Vocês serão mortos, e os corpos de vocês serão espalhados pelo deserto. Vocês reclamaram contra mim, e por isso nenhum de vocês que tem vinte anos de idade ou mais entrará naquela terra.
30 Nett ayns funn eich zayld in's land gay es ich kshvoahra habb fa eich en haymet macha, unni yusht da Kaleb em Jephunne sei boo, un da Joshua em Nun sei boo.
30 Eu jurei que os faria morar lá, mas nenhum de vocês entrará naquela terra, a não ser Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.
31 Avvah eiyah kinnah es diah ksawt hend es eich kshtohla vadda zayla, ich zayl si in's land bringa es diah nunnah gedrayt hend, un si zayla fraylich sei drinn.
31 Vocês disseram que os seus filhos seriam presos, mas eu vou levar esses filhos para a terra que vocês rejeitaram, e ali será o lar deles.
32 Avvah eiyah leivah zayla falla in di vildahnis.
32 Porém vocês morrerão, e os corpos de vocês ficarão neste deserto,
33 Eiyah kinnah zayla shohf-heedah sei do in di vildahnis fa fatzich yoah, un zayla betzawla fa eiyah unglawva biss eiyah dohdi leivah awl do in di vildahnis leiya.
33 onde os seus filhos vão caminhar quarenta anos. Vocês foram infiéis, e por isso eles vão sofrer, até que todos vocês morram aqui.
34 Fa fatzich yoah, ay yoah fa alli dawk es diah's land ausksucht hend, zayla diah eiyah shuld drawwa. No finnet diah aus vi's is vann ich geyyich eich binn.’
34 Quarenta anos vocês vão sofrer por causa dos seus pecados, conforme os quarenta dias que vocês espionaram a terra, um ano para cada dia. Vocês vão saber o que é ficar contra mim.
35 Ich, da Hah, habb kshvetzt, un ich zayl voahlich dee sacha du zu dee ungettlicha leit, dee es zammah ganga sinn geyyich mich. Si zayla umkumma in dee vildahnis; do zayla si shtauva.”
35 É isto o que vou fazer com todo este povo mau que se revoltou contra mim: todos vocês morrerão e serão destruídos neste deserto. Eu, o Senhor , falei.”
36 Selli mennah es da Mosi kshikt katt hott fa's land ausgukka, un es zrikk kumma sinn un di leit gmacht henn grumla geyyich een bei shlechti sacha sawwa veyyich em land,
36 — ausente —
37 selli mennah es shlecht kshvetzt henn veyyich em land voahra nunnah kshlauwa un sinn kshtauva fannich em Hah mitt en veeshti granket.
37 — ausente —
38 Funn selli mennah es ganga sinn's land ausgukka, yusht da Joshua, em Nun sei boo, un da Kaleb, em Jephunne sei boo, sinn levendich geblivva.
38 Dos doze homens que foram espionar a terra, somente Josué e Calebe ficaram vivos.
39 Vo da Mosi dess ksawt hott zu di Kinnah-Israel, dann henn si oahrich keild.
39 Os israelitas ficaram muito tristes quando Moisés contou o que o Senhor tinha dito.
40 Free da neksht meiya sinn si ufkshtanna un sinn nuff geyyich's hohch hivvel-land ganga. Si henn ksawt, “Do sinn miah, miah henn ksindicht, avvah nau gayn miah nuff in da blatz es da Hah uns fashprocha hott.”
40 De manhã bem cedo, começaram a entrar na região montanhosa. Eles diziam: — Agora estamos prontos para ir até o lugar que o
41 Avvah da Mosi hott ksawt, “Favass doond diah nau em Hah sei gebott ivvah-dredda? Dess zayld nett ausshaffa fa eich.
41 Porém Moisés respondeu: — Então por que vocês estão querendo desobedecer à ordem de Deus, o
42 Gaynd nett nuff, fa da Hah is nett bei eich. Diah vaddet nunnah kshlauwa bei eiyah feinda.
42 Não entrem na região montanhosa. O Senhor não está com vocês, e os seus inimigos vão derrotá-los.
43 Di Amalekiddah un di Kanaaniddah zayla datt sei fannich eich. Veil diah vekk gedrayt sind fumm Hah, dann is eah nett bei eich, un diah zaylet umkumma bei em shvatt.”
43 Os amalequitas e os cananeus estão ali para enfrentá-los e matá-los na batalha. O Senhor não estará com vocês, pois vocês o abandonaram.
44 Avvah di leit sinn yusht on ganga geyyich em hohcha hivvel-land, even vann di Bundes-Lawt fumm Hah un da Mosi in di camp geblivva sinn.
44 Mesmo assim os israelitas teimaram em querer entrar na região montanhosa, mas nem a arca da aliança de Deus, o Senhor , nem Moisés saíram do acampamento.
45 No sinn di Amalekiddah un di Kanaaniddah es datt im hivvel-land gvoond henn, runnah kumma un henn si kshlauwa un si gyawkt gans biss an Horma.
45 Então os amalequitas e os cananeus que moravam naquela região montanhosa atacaram, e derrotaram os israelitas, e os perseguiram até Horma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?