Marcos 4

PDC vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 No hott Jesus viddah ohkfanga si lanna nayvich em say. Un's henn so feel leit sich fasammeld datt es eah in en boat ganga is un hott datt nei kokt uf em say. Un awl di leit voahra nayvich em say uf em land.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Un eah hott si feel sacha gland mitt gleichnisa, un in seinra breddich hott eah ksawt zu eena,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Heichet moll! Aynah es sohma sayt is naus ganga fa sayya.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Un vi eah ksayt hott is samm sohma am vayk nohch kfalla; no sinn di fekkel kumma un henn's ufkfressa.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Anrah sohma is uf shtaynichi bletz kfalla vo nett feel grund voah, un deah is kshvind uf kumma veil ah kenn deefah grund katt hott.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Avvah no is di sunn uf kumma un hott's favelkt, un veil's nett feel vatzla katt hott is es fadatt.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Anra sohma is unnich di danna kfalla un di danna sinn ufgvaxa un henn's fashtikt, un no hott's kenn frucht gevva.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Anra sohma is uf goodah bodda kfalla un is uf kumma, is gvaxa un hott frucht grikt. Samm hott dreisich mohl so feel gevva, samm sechtzich, un samm en hunnaht mohl so feel.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Un Jesus hott ksawt, “Deah vo oahra hott, loss een heahra.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 No vo eah laynich voah mitt selli vo bei eem voahra, un aw di zvelfa, henn si een kfrohkt veyyich dee gleichnis.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Un eah hott eena ksawt, “Es is eich gevva fa di fashtekkelda sacha fumm Reich-Gottes vissa, avvah fa dee vo draus sinn kumd alles deich gleichnisa.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 ‘So es si oahrich gukka kenna avvah nett sayna,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 No hott eah si kfrohkt, “Fashtaynd diah dee gleichnis nett? Vi kennet diah dann di anri gleichnisa fashtay?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Deah vo da sohma sayt, sayt's Vatt.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Un dess sinn selli am vayk nohch vo's Vatt ksayt voah. Vann si moll keaht henn no kumd da Satan kshvind un nemd sell Vatt vekk vo ksayt voah in iahra hatza.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Un dee leit sinn vi da shtaynich grund vo da sohma nei ksayt voah. Vann si's Vatt heahra, grawt nemma si's geahn oh,
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 un si henn kenn vatzla in sich, avvah si shtayn uf fa en veil; no, vann dreebsawl kumd adda si fafolkt vadda veyyich em Vatt, grawt falla si vekk.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Un in anri is es Vatt ksayt es vi unnich danna. Si heahra's Vatt aw,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 avvah si vadda uf gnumma mitt di veld, mitt em lusht fa reich vadda, un mitt em lusht fa alli sadda sacha havva. Dee sacha kumma rei un fashtikka sell Vatt es es kenn frucht grikt.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Samm sinn vi da goot grund es ksayt voah mitt sohma. Si sinn selli es es Vatt heahra, nemma's ei un bringa frucht; dayl dreisich, dayl sechtzich, un dayl en hunnaht mohl so feel.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 No hott eah si kfrohkt, “Vatt en licht raus gebrocht fa unnich en bushel-koahb du, adda fa unnich's bett du? Dutt ma nett en licht uf en dish shtella?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Fa's vatt nix fashtekkeld avvah so es es viddah kfunna vadda soll, un's vatt nix hinna rumm kalda es es nett viddah raus kumma soll.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Vann ennich ebbah oahra hott fa heahra, loss een heahra.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Un eah hott ksawt, “Gevvet acht vass diah heahret; vi diah ausmesset, so vatt's viddah zrikk gmessa zu eich, un may vatt gevva zu eich vo heahra.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Fa sellah vo hott, zayld gevva greeya; un sellah vo nett hott, zayld gnumma greeya vass bissel es eah hott.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 No hott Jesus ksawt, “Es Reich-Gottes is vi vann en mann sohma uf da bodda shmeist,
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 un eah shlohft nachts un shtayt uf dawks, un da sohma kumd uf un vaxt avvah da mann vayst nett vi.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Di eaht bringd frucht raus funn sich selvaht, seahsht da shtengel, no da kolva un endlich di kanna im folla kolva.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Avvah vann di frucht moll zeidich is, no shikt eah kshvind di sichel naus veil's zeit is fa di eahn.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 No hott eah ksawt, “Mitt vass kenna miah's Reich-Gottes fagleicha, un vass fa en gleichnis sella miah macha?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Es is vi en moshtaht sohma, vo vann ah ksayt vatt, is ah da glensht sohma uf di eaht.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Avvah vann ah moll ksayt is, vaxt ah uf un vatt graysah es awl di greidah. Un eah shikt grohsi nesht naus so es di fekkel funn di luft iahra neshtah bauwa kenna in seim shadda.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Mitt feel so gleichnisa hott eah eena's Vatt ksawt vi si's einemma henn kenna.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Eah hott nett kshvetzt zu eena unni deich gleichnisa, avvah vann si als laynich voahra hott eah alles ausglaykt zu sei yingah.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Un sellah dawk, vo ohvet kumma is, hott Jesus ksawt zu di yingah, “Vella nivvah uf di annah seit gay.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Un si henn di drubb leit datt glost, un henn een mitt sich gnumma grawt vi eah datt im boat voah. Un's voahra aw anri boats bei eem.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Un's is en grohsah vind-shtoahm uf kumma un di vella sinn in's boat nei geblohsa biss es boat am uf filla voah.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Avvah eah voah hinna im boat mitt en kissi am shlohfa. Un si henn een uf gvekt un henn ksawt zu eem, “Meishtah, gebsht du nix drumm vann miah umkumma?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 No is eah vakkah vadda, hott da vind gezankt un hott ksawt zumm say, “Ruich! Sei nau shtill!” Un da vind hott sich glaykt, un's voah ivvahrawlich gans shtill.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 No hott eah ksawt zu eena, “Favass feichet diah eich? Hend diah kenn glawva?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Un si voahra vundahboah fagelshtaht un henn ksawt zu nannah, “Veah is dess dann, es even da vind un da say eem heicha doon?”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra