1 “Nau heich mich oh, mei gnecht Jakob,
2 Dess is vass da Hah sawkt—
3 Fa ich zayl vassah uf's dashtich land leahra,
4 Si zayla vaxa vi gvessaht graws,
5 Aynah zayld sawwa, ‘Ich heah zumm Hah’;
6 “Dess is vass da Hah sawkt—
7 Veah is vi ich binn? Loss een's fakindicha.
8 Doond nett ziddahra un eich feicha.
9 Awl selli es abgettah macha sinn goah nix,
10 Veah sinn dee es en gott macha,
11 Selli es eem nohch gayn vadda fashohmd,
12 Da shmitt nemd en shtikk eisa,
13 Da zimmah mest mitt en shnuah,
14 Eah hakt en cedar-bohm nunnah.
15 No vatt's feiyah-hols fa da mann.
16 Dihelft fumm hols brend eah im feiyah,
17 Mitt em ivvahricha hols macht eah en gott, en gleichnis,
18 Si vissa nix un si fashtayn nix;
19 Nimmand shtobt un denkt drivvah,
20 Eah feedaht sich mitt esh,
21 “Denk an dee sacha, oh Jakob un Israel,
22 Ich habb dei ivvah-dreddes vekk gekeaht vi en volk,
23 Singet mitt frayt, oh himla,
24 “Dess is vass da Hah sawkt—
25 deah es di voah-sawwah zaycha zu nix bringd,
26 deah es di vadda funn sei gnechta voah macht,
27 deah es zumm deefa vassah sawkt, ‘Drikkel uf,
28 deah es sawkt veyyich em Cyrus,