Marcos 3

PAC vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bôn mui ingái, Yê-su mot sa tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el, alứng bôn munáq dyuot ati át tớq dúng sang ngki tưi.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Alứng bôn ticuoi cannŏ́h át me nga Yê-su, co ính chom án táq bánh ticuoi dyuot tớq Ingái Angô ma lớiq. Nha-án sisuo callong luaih co ính cauq Yê-su.
2 E estavam observando-o se curaria no sábado, para o acusarem.
3 Yê-su yua ticuoi dyuot ati idô: “Mái yôr tayứng chứng mát máh ticuoi ndô.”
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Dyơ Yê-su plốh nha-án ndon át paniar ngki idô: “Khán veng rit he, amớh inha sáng piaiq hơn ngai táq tớq Ingái angô, piaiq ngai táq ŏ lớiq la táq saq? Piaiq ngai choi tamống lớiq la ngai cachet? Arnáq amớh inha sáng ŏ hơn?”
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem ou fazer mal? Salvar a vida ou matar? E eles calaram-se.
5 Yê-su me chôp nhéq nga nha-án. Án sáng uan lư co nha-án bôn mít cớng. Án yua ticuoi dyuot ngki idô: “Mái angốh ati!”
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a mão, sã como a outra.
6 Iki top Pha-rasi ngốh táp te dúng rum alứng pôq tumúh top veng tapun puo Hê-rôt. Nha-án tanghúng ính cachet Yê-su.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án ngốh te ngki, dyơ pôq nga tor dơq clóng. Ma bôn ticuoi clứng lư te vúng Ca-lilê tớq nga án.
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 Tớq ngai sáng hanh te arnáq Yê-su táq, iki a-ưi ticuoi te vúng Yudê, te vel pưt Yaru-salem, te vúng I-dumê, te cruong ndon át anga pandang ngốh crong Yôr-dan, te vúng paniar vel Tirơ, alứng te vel Sadôn, tớq tưi.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e dalém do Jordão, e de perto de Tiro, e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Dyơ Yê-su yua top rian te án pôq manh tuoc, co án lớiq ính ticuoi clứng ngki tarsón cháq án.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não comprimisse,
10 Co Yê-su khoiq táq bánh a-ưi ticuoi a-ái, iki clứng lư ticuoi a-ái tớq, munáq tarsón munáq co ính capơiq cháq án.
10 porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Ma tư yang saq hôm Yê-su, nha-án mpop rarop chứng mát Yê-su. Nha-án tông yứng lư idô: “Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.”
11 E os espíritos imundos, vendo-o, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Ma Yê-su dyŏq yang saq ngki êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom án la nnáu.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Yê-su sớr nga cóh, alứng án arô máh ticuoi ndon án ính dyôn tớq nga án. Iki nha-án tớq nga án.
13 E subiu ao monte e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Án rêh mui chít la bar náq dyôn át alứng án. Án anốh nha-án la top dyưng ati, alứng án patáp nha-án pôq tumo, cato tuki.
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar
15 Án dyôn nha-án bôn chức têq chuih angốh yang saq.
15 e para que tivessem o poder de curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Máh nốh top mui chít la bar náq án khoiq rêh la idô: Si-môn ndon Yê-su anốh Phi-er;
16 Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Yacơ alứng a-em án Yon, nha-án bar náq la acái conh Sê-badê. Yê-su anốh nha-án Bô-anêt loi. Parnai Bô-anêt titoiq lieh la ‘arớq crứm’.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Bôn díh Anrê, Phi-lip, Batê-lami, Mathie, Thô-mat, Yacơ acái conh Al-phê, Thadê, Si-môn Sê-lôt,
18 André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o Zelote,
19 alứng Yuda I-cari-ôt, án ndon culieu Yê-su dyôn ngai cachet.
19 e Judas Iscariotes, o que o traiu.
20 Vít ngki Yê-su chô lieh nga dúng; dyơ clứng ticuoi pôq parchúng lieh nga ngki. Yê-su alứng top rian te án ớq díh chicha, co tot clứng ticuoi.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Tư em ai Yê-su sáng arnáq ndô, nha-án tớq ính dông angốh Yê-su te ticuoi clứng, co nha-án sáng ngai tông idô: “Án la arớq ticuoi yúh.”
21 E, quando os seus parentes ouviram isso, saíram para o prender, porque diziam: Está fora de si.
22 Bôn máh thới sái rit siar te vel Yaru-salem. Nha-án tông idô: “Yê-su têq chuih angốh yang saq la co nhơ yang Bên-sabul ndon ariaih nhéq tưh yang saq át alứng án, alứng dyôn án bôn chức têq táq arnáq ngki.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Iki Yê-su arô máh ticuoi ngki tớq nga án; dyơ án tông nha-án tớq parnai acám idô: “Imo hôi yang Satán chuih cháq án bôm?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Khán mui cruong ma caryáh cơt bar top, dyơ top ndô tarchíl alứng top ngki, iki lớiq têq cơt nnáng cruong.
24 Se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Khán mui abŏ́h ma par-ốh tartuoq, ngki lớiq têq cơt nnáng abŏ́h.
25 e se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Khán top yang Satán, ma munáq tarchíl munáq, top ngki cơt partáh, alứng lớiq têq cơt nnáng top, dyơ cơt pít nhéq.
26 Se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem fim.
27 “Lớiq bôn ngai têq mot tớq dúng ticuoi bánh rêng alứng tôiq ial nhéq crơng án, khán ngai lớiq chóq án nsuoi. Cua ngki ngai têq pur ial nhéq crơng tớq dúng án.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não manietar o valente; e, então, roubará a sua casa.
28 “Cư tông inha arlớih lư, khán ticuoi mmo acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq la táq luaih cannŏ́h, nhéq luaih ngki Yang Arbang-pilŏ́ng têq táh dyôn.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda sorte de blasfêmias, com que blasfemarem.
29 Ma khán ticuoi mmo acraiq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, lư Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq nai táh luaih dyôn ticuoi ngki. Ticuoi ngki bôn luaih níc-níc.”
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo.
30 Yê-su cato iki co nha-án tông idô: “Bôn yang saq át alứng án.”
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo.)
31 Dyơ a-i alứng a-em Yê-su tớq nga tuki. Nha-án tayứng culái tieh dúng alứng yua ngai pôq cớiq Yê-su.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando de fora, mandaram-no chamar.
32 Clứng ticuoi ticu paniar Yê-su. Ngai tông án idô: “Ngki! A-i alứng a-em thới át culái tieh. Nha-án ính tumúh thới.”
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram e estão lá fora.
33 Ma Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Nnáu la a-i alứng a-em cư?”
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Dyơ án caplang me nga máh ticuoi ndon ticu paniar án, alứng án tông idô: “Ndô la a-i alứng a-em cư.
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Nha-án ndon táq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng la a-i alứng a-em cư.”
35 Porquanto qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra