Marcos 3
PAC vs ARIB
1 Bôn mui ingái, Yê-su mot sa tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el, alứng bôn munáq dyuot ati át tớq dúng sang ngki tưi.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Alứng bôn ticuoi cannŏ́h át me nga Yê-su, co ính chom án táq bánh ticuoi dyuot tớq Ingái Angô ma lớiq. Nha-án sisuo callong luaih co ính cauq Yê-su.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Yê-su yua ticuoi dyuot ati idô: “Mái yôr tayứng chứng mát máh ticuoi ndô.”
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Dyơ Yê-su plốh nha-án ndon át paniar ngki idô: “Khán veng rit he, amớh inha sáng piaiq hơn ngai táq tớq Ingái angô, piaiq ngai táq ŏ lớiq la táq saq? Piaiq ngai choi tamống lớiq la ngai cachet? Arnáq amớh inha sáng ŏ hơn?”
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Yê-su me chôp nhéq nga nha-án. Án sáng uan lư co nha-án bôn mít cớng. Án yua ticuoi dyuot ngki idô: “Mái angốh ati!”
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Iki top Pha-rasi ngốh táp te dúng rum alứng pôq tumúh top veng tapun puo Hê-rôt. Nha-án tanghúng ính cachet Yê-su.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án ngốh te ngki, dyơ pôq nga tor dơq clóng. Ma bôn ticuoi clứng lư te vúng Ca-lilê tớq nga án.
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 Tớq ngai sáng hanh te arnáq Yê-su táq, iki a-ưi ticuoi te vúng Yudê, te vel pưt Yaru-salem, te vúng I-dumê, te cruong ndon át anga pandang ngốh crong Yôr-dan, te vúng paniar vel Tirơ, alứng te vel Sadôn, tớq tưi.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Dyơ Yê-su yua top rian te án pôq manh tuoc, co án lớiq ính ticuoi clứng ngki tarsón cháq án.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Co Yê-su khoiq táq bánh a-ưi ticuoi a-ái, iki clứng lư ticuoi a-ái tớq, munáq tarsón munáq co ính capơiq cháq án.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Ma tư yang saq hôm Yê-su, nha-án mpop rarop chứng mát Yê-su. Nha-án tông yứng lư idô: “Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Ma Yê-su dyŏq yang saq ngki êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom án la nnáu.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Yê-su sớr nga cóh, alứng án arô máh ticuoi ndon án ính dyôn tớq nga án. Iki nha-án tớq nga án.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Án rêh mui chít la bar náq dyôn át alứng án. Án anốh nha-án la top dyưng ati, alứng án patáp nha-án pôq tumo, cato tuki.
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 Án dyôn nha-án bôn chức têq chuih angốh yang saq.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Máh nốh top mui chít la bar náq án khoiq rêh la idô: Si-môn ndon Yê-su anốh Phi-er;
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Yacơ alứng a-em án Yon, nha-án bar náq la acái conh Sê-badê. Yê-su anốh nha-án Bô-anêt loi. Parnai Bô-anêt titoiq lieh la ‘arớq crứm’.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Bôn díh Anrê, Phi-lip, Batê-lami, Mathie, Thô-mat, Yacơ acái conh Al-phê, Thadê, Si-môn Sê-lôt,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 alứng Yuda I-cari-ôt, án ndon culieu Yê-su dyôn ngai cachet.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Vít ngki Yê-su chô lieh nga dúng; dyơ clứng ticuoi pôq parchúng lieh nga ngki. Yê-su alứng top rian te án ớq díh chicha, co tot clứng ticuoi.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Tư em ai Yê-su sáng arnáq ndô, nha-án tớq ính dông angốh Yê-su te ticuoi clứng, co nha-án sáng ngai tông idô: “Án la arớq ticuoi yúh.”
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Bôn máh thới sái rit siar te vel Yaru-salem. Nha-án tông idô: “Yê-su têq chuih angốh yang saq la co nhơ yang Bên-sabul ndon ariaih nhéq tưh yang saq át alứng án, alứng dyôn án bôn chức têq táq arnáq ngki.”
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Iki Yê-su arô máh ticuoi ngki tớq nga án; dyơ án tông nha-án tớq parnai acám idô: “Imo hôi yang Satán chuih cháq án bôm?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Khán mui cruong ma caryáh cơt bar top, dyơ top ndô tarchíl alứng top ngki, iki lớiq têq cơt nnáng cruong.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Khán mui abŏ́h ma par-ốh tartuoq, ngki lớiq têq cơt nnáng abŏ́h.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Khán top yang Satán, ma munáq tarchíl munáq, top ngki cơt partáh, alứng lớiq têq cơt nnáng top, dyơ cơt pít nhéq.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 “Lớiq bôn ngai têq mot tớq dúng ticuoi bánh rêng alứng tôiq ial nhéq crơng án, khán ngai lớiq chóq án nsuoi. Cua ngki ngai têq pur ial nhéq crơng tớq dúng án.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 “Cư tông inha arlớih lư, khán ticuoi mmo acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, lớiq la táq luaih cannŏ́h, nhéq luaih ngki Yang Arbang-pilŏ́ng têq táh dyôn.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Ma khán ticuoi mmo acraiq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, lư Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq nai táh luaih dyôn ticuoi ngki. Ticuoi ngki bôn luaih níc-níc.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Yê-su cato iki co nha-án tông idô: “Bôn yang saq át alứng án.”
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Dyơ a-i alứng a-em Yê-su tớq nga tuki. Nha-án tayứng culái tieh dúng alứng yua ngai pôq cớiq Yê-su.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Clứng ticuoi ticu paniar Yê-su. Ngai tông án idô: “Ngki! A-i alứng a-em thới át culái tieh. Nha-án ính tumúh thới.”
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Ma Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Nnáu la a-i alứng a-em cư?”
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Dyơ án caplang me nga máh ticuoi ndon ticu paniar án, alứng án tông idô: “Ndô la a-i alứng a-em cư.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Nha-án ndon táq veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng la a-i alứng a-em cư.”
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?