Marcos 3

NUM vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pea toe hū Ia ki te falelotú; pea ne'e 'i ai he tangata kua mate tono nimá.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Pea notou lamasi 'Ona, pē 'e Ina fai he faito'o 'i te 'aho Sāpaté, kote'uhí kae notou toki faka'ilo ai 'Ona.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Pea pehē ange Ia ki te tangata kua nima maté, “Tu'u mai ki loto.”
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko fea 'oku ngafua 'i te Sāpaté? Ke fai he lelei pē ke fai he kovi? Ke fakahaofi ma'uli, pē ke tāmate'i?” Pea notou fakalongo pē.
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 Pea sio takai Ia kiā nātou mo Tana tuputāmakí, he ne'e mamahi Ia 'i te fefeka pehē fau te notou lotó; pea toki pehē Ia ki te tangatá, “Mafao atu tou nimá.” Pea mafao atu ia; pea ne'e toe ma'uli mai tono nimá.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Pea ō leva ki tu'a 'ia te kau Fālesí, fakataha mo te fa'ahi 'a Hēlotá, 'o notou alea'i, pe fefe'aki he notou tāmate'i 'Ona.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 Pea ne'e ō 'ia Sīsū mo Tana kau akó ki tai, pea mulimuli mai he fu'u kakai tokolahi 'aupito mei Kāleli mo Siutea,
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 mo Selusalema mo 'Aitumia, mo Tu'a-Sioatani, mo nātou ne'e ofi mai ki Taia mo Saitoní, 'i te notou fanongo ki te 'ū me'a lahi kua fai 'e Iá.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Pea lea Ia ki Tana kau akó, ke teuteu mai he ki'i vaka kiā Ia, kote'uhí ko te fu'u kakaí, na'a notou faka'efihia'i 'Ona.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 He ne'e tokolahi te kakai ne'e fakama'uli 'e Iá; ko ia ko nātou kotoa pē ne'e notou mahaki'iná, ne'e notou feteketeke'i ke notou ala kiā Ia.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Pea ko te 'ū fa'ahikehé, kā notou sio kiā Ia, 'e notou tōmape'e 'i Tono 'aó, 'o kaila, “Ko te 'Alo Koe 'o te 'Atuá.”
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Pea ne Ina fekau mālohi 'ia nātou, ke 'aua na'a notou fakahaa'i 'Ona.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Pea 'alu ake 'ia Sīsū ki te ma'ungá, 'o ui ange 'ia nātou ne'e loto Ia ki aí, pea notou ōmai kiā Ia.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 Pea ne Ina fakanofo he toko hongofulu mā ua, ke notou tākaua mo Ia, pea ke Ina fekau atu 'ia nātou ke malanga,
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 pea ke notou ma'u 'ia te mafai ke fakama'uli mahaki, mo kapusi tēvolo.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Ko Saimone, ne'e fakahingoa 'e Ia ko Pitá;
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 mo Sēmisi ko te foha 'o Sēpeti, mo Sione ko te tehina 'o Sēmisí; ne Ina 'ai kiā nāua te hingoa ko te ongo Poanesi, ko tono 'uhingá, ko te ongo foha 'o te mana;
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 ko 'Anitelū foki mo Filipe, mo Pātolomiu, mo Mātiu, mo Tōmasi, mo Sēmisi ko te foha 'o 'Alefiusi, mo Tatiusi, mo Saimone 'o te kautaha Mamahi'i fanua,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 mo Siutasi 'Isikaliote, 'ā ē ne ina lavaki'i 'ia Sīsuú.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Pea ne'e notou hū he fale. Pea toe fakataha mai 'ia te kakaí, ko ia ne'e kailoa notou lava 'o mama he konga mā.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 Pea 'i te fanongo ki ai Tono kāingá, ne'e notou ō atu ke puke Ia; he ne'e notou pehē, “'Oku sesele Ia.”
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Pea ne'e pehē 'e te kau sikalaipe ne'e ō ifo mei Selusalemá, “'Oku 'iā Ia 'ia Pelisipupe;” mo 'eni, “'Oku fai 'e Ia Tana kapusi tēvoló 'iā Pelisipupe ko te 'aliki 'o te kau tēvoló.”
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Pea ui ange nātou 'e Sīsū, 'o lea ange 'i te 'ū talanoa fakatātā, 'o pehē, “He 'e lava fefe'aki ke kapusi 'e Sētane 'ia Sētane?
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Kā 'i ai he pule'anga 'oku māvahevahe mo fetu'usi, 'e kailoa tu'u ma'u 'ia te pule'anga ko iá.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Pea kā 'i ai he 'api 'e māvahevahe mo fetu'usi, 'e kailoa lava ke tu'u ma'u 'ia te 'api ko iá.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Pea kāpau 'e tu'u 'e Sētane kiā ia pē, 'o māvahevahe, 'e kailoa lava ia ke tu'u, kā kua pau ke ngata ia.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 Pea tala'i'eaí 'e lava he taha ke hū ki te fale 'o he to'a, 'o kaiha'asi tana koloá; kae'aua mu'a ke ina ha'iha'i 'ia te to'á, pea toki lava ke kaiha'asi tana koloá.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, 'e fakamolemole ki te hako 'o te tangatá 'ia te angahala kotoa pē, pea mo te 'ū lau kovi 'e notou fai ki te 'Atuá.
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Kā ko ia ko 'ē 'e lau kovi ki te Laumālie Mā'oni'oní 'e kailoa fakamolemole'i 'ona 'o lauikuonga, kā 'e ma'ua ia 'i te mala'ia ta'engata.”
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 Ko te lea pehē 'e Sīsuú, kote'uhí ko te pehē 'e te kakaí, “'Oku 'iā Ia he fa'ahikehe.”
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Pea ne'e ōmai Tana fa'eé mo Tono 'ū tokouá, 'o tutu'u 'i tu'a, 'o notou fekau atu kiā Ia.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Pea pehē ange kiā Sīsū 'e te kakai ne'e kāpui 'Oná, “'Ē, ko Tau fa'eé mo Tou 'ū tokouá 'oku notou tutu'u mei tu'a, pea 'oku notou fia ma'u 'ia Koe.”
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 Kae tali ange Ia kiā nātou, 'o pehē, “Ko ai ia Taku fa'eé mo Toku 'ū tokouá?”
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Pea sio takai Ia kiā nātou ne'e nofo 'o kāpui 'Oná, 'o pehē, “Ko 'eni ia Taku fa'eé mo Toku 'ū tokouá!
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Ko ia ko 'ē 'e fai 'ia te finangalo 'o te 'Atuá, ko ia ia Toku tokouá mo Toku tu'afafiné mo Taku fa'eé.”
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra