Marcos 3

NUM vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pea toe hū Ia ki te falelotú; pea ne'e 'i ai he tangata kua mate tono nimá.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Pea notou lamasi 'Ona, pē 'e Ina fai he faito'o 'i te 'aho Sāpaté, kote'uhí kae notou toki faka'ilo ai 'Ona.
2 E estavam observando-o securaria no sábado, para o acusarem.
3 Pea pehē ange Ia ki te tangata kua nima maté, “Tu'u mai ki loto.”
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko fea 'oku ngafua 'i te Sāpaté? Ke fai he lelei pē ke fai he kovi? Ke fakahaofi ma'uli, pē ke tāmate'i?” Pea notou fakalongo pē.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar? E eles calaram-se.
5 Pea sio takai Ia kiā nātou mo Tana tuputāmakí, he ne'e mamahi Ia 'i te fefeka pehē fau te notou lotó; pea toki pehē Ia ki te tangatá, “Mafao atu tou nimá.” Pea mafao atu ia; pea ne'e toe ma'uli mai tono nimá.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a sua mão, sã como a outra.
6 Pea ō leva ki tu'a 'ia te kau Fālesí, fakataha mo te fa'ahi 'a Hēlotá, 'o notou alea'i, pe fefe'aki he notou tāmate'i 'Ona.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Pea ne'e ō 'ia Sīsū mo Tana kau akó ki tai, pea mulimuli mai he fu'u kakai tokolahi 'aupito mei Kāleli mo Siutea,
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galiléia e da Judéia,
8 mo Selusalema mo 'Aitumia, mo Tu'a-Sioatani, mo nātou ne'e ofi mai ki Taia mo Saitoní, 'i te notou fanongo ki te 'ū me'a lahi kua fai 'e Iá.
8 E de Jerusalém, e da Iduméia, e de além do Jordão, e de perto de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Pea lea Ia ki Tana kau akó, ke teuteu mai he ki'i vaka kiā Ia, kote'uhí ko te fu'u kakaí, na'a notou faka'efihia'i 'Ona.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não oprimisse,
10 He ne'e tokolahi te kakai ne'e fakama'uli 'e Iá; ko ia ko nātou kotoa pē ne'e notou mahaki'iná, ne'e notou feteketeke'i ke notou ala kiā Ia.
10 Porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Pea ko te 'ū fa'ahikehé, kā notou sio kiā Ia, 'e notou tōmape'e 'i Tono 'aó, 'o kaila, “Ko te 'Alo Koe 'o te 'Atuá.”
11 E os espíritos imundos vendo-o, prostravam-se diante dele, e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Pea ne Ina fekau mālohi 'ia nātou, ke 'aua na'a notou fakahaa'i 'Ona.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Pea 'alu ake 'ia Sīsū ki te ma'ungá, 'o ui ange 'ia nātou ne'e loto Ia ki aí, pea notou ōmai kiā Ia.
13 E subiu ao monte, e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Pea ne Ina fakanofo he toko hongofulu mā ua, ke notou tākaua mo Ia, pea ke Ina fekau atu 'ia nātou ke malanga,
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar,
15 pea ke notou ma'u 'ia te mafai ke fakama'uli mahaki, mo kapusi tēvolo.
15 E para que tivessem o poderde curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Ko Saimone, ne'e fakahingoa 'e Ia ko Pitá;
16 A Simão, a quem pôs o nome de Pedro,
17 mo Sēmisi ko te foha 'o Sēpeti, mo Sione ko te tehina 'o Sēmisí; ne Ina 'ai kiā nāua te hingoa ko te ongo Poanesi, ko tono 'uhingá, ko te ongo foha 'o te mana;
17 E a Tiago, filho de Zebedeu, e a João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 ko 'Anitelū foki mo Filipe, mo Pātolomiu, mo Mātiu, mo Tōmasi, mo Sēmisi ko te foha 'o 'Alefiusi, mo Tatiusi, mo Saimone 'o te kautaha Mamahi'i fanua,
18 E a André, e a Filipe, e a Bartolomeu, e a Mateus, e a Tomé, e a Tiago, filho de Alfeu, e a Tadeu, e a Simão, o Cananita,
19 mo Siutasi 'Isikaliote, 'ā ē ne ina lavaki'i 'ia Sīsuú.
19 E a Judas Iscariotes, o que o entregou.
20 Pea ne'e notou hū he fale. Pea toe fakataha mai 'ia te kakaí, ko ia ne'e kailoa notou lava 'o mama he konga mā.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Pea 'i te fanongo ki ai Tono kāingá, ne'e notou ō atu ke puke Ia; he ne'e notou pehē, “'Oku sesele Ia.”
21 E, quando os seus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Pea ne'e pehē 'e te kau sikalaipe ne'e ō ifo mei Selusalemá, “'Oku 'iā Ia 'ia Pelisipupe;” mo 'eni, “'Oku fai 'e Ia Tana kapusi tēvoló 'iā Pelisipupe ko te 'aliki 'o te kau tēvoló.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Pea ui ange nātou 'e Sīsū, 'o lea ange 'i te 'ū talanoa fakatātā, 'o pehē, “He 'e lava fefe'aki ke kapusi 'e Sētane 'ia Sētane?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Kā 'i ai he pule'anga 'oku māvahevahe mo fetu'usi, 'e kailoa tu'u ma'u 'ia te pule'anga ko iá.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Pea kā 'i ai he 'api 'e māvahevahe mo fetu'usi, 'e kailoa lava ke tu'u ma'u 'ia te 'api ko iá.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Pea kāpau 'e tu'u 'e Sētane kiā ia pē, 'o māvahevahe, 'e kailoa lava ia ke tu'u, kā kua pau ke ngata ia.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes tem fim.
27 Pea tala'i'eaí 'e lava he taha ke hū ki te fale 'o he to'a, 'o kaiha'asi tana koloá; kae'aua mu'a ke ina ha'iha'i 'ia te to'á, pea toki lava ke kaiha'asi tana koloá.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não maniatar o valente; e então roubará a sua casa.
28 'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, 'e fakamolemole ki te hako 'o te tangatá 'ia te angahala kotoa pē, pea mo te 'ū lau kovi 'e notou fai ki te 'Atuá.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda a sorte de blasfêmias, com que blasfemarem;
29 Kā ko ia ko 'ē 'e lau kovi ki te Laumālie Mā'oni'oní 'e kailoa fakamolemole'i 'ona 'o lauikuonga, kā 'e ma'ua ia 'i te mala'ia ta'engata.”
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo
30 Ko te lea pehē 'e Sīsuú, kote'uhí ko te pehē 'e te kakaí, “'Oku 'iā Ia he fa'ahikehe.”
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo).
31 Pea ne'e ōmai Tana fa'eé mo Tono 'ū tokouá, 'o tutu'u 'i tu'a, 'o notou fekau atu kiā Ia.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando fora, mandaram-no chamar.
32 Pea pehē ange kiā Sīsū 'e te kakai ne'e kāpui 'Oná, “'Ē, ko Tau fa'eé mo Tou 'ū tokouá 'oku notou tutu'u mei tu'a, pea 'oku notou fia ma'u 'ia Koe.”
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram, e estão lá fora.
33 Kae tali ange Ia kiā nātou, 'o pehē, “Ko ai ia Taku fa'eé mo Toku 'ū tokouá?”
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Pea sio takai Ia kiā nātou ne'e nofo 'o kāpui 'Oná, 'o pehē, “Ko 'eni ia Taku fa'eé mo Toku 'ū tokouá!
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Ko ia ko 'ē 'e fai 'ia te finangalo 'o te 'Atuá, ko ia ia Toku tokouá mo Toku tu'afafiné mo Taku fa'eé.”
35 Porquanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra