Lucas 18
NUM vs ARC
1 Pea lea 'aki 'e Ia he talanoa fakatātā kiā nātou ke fakahaa'i, ko tono tonú ke notou lotu ma'u pē, 'o 'aua na'a fiu. Pea iange 'e Ia,
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 “Ne'e 'i ai he fakamaau 'i te kolo 'e taha, 'a ia ne'e kailoa ina 'apasia ki te 'Atuá, pe toka'i he tangata.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Ko te fafine uitou mo te fakamaaú|alt="Widow with Judge" src="CN01649b.tif" size="col" ref="18:3" Pea ne'e 'i ai he fafine uitou 'i te kolo ko iá, ne'e fa'a ha'u kiā ia 'o pehē, ‘Ke ke fai fakamaau ma'aku mo fakahaofi 'oku mei toku filí.’
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Pea kua fualoa mo te kailoa pē ha'aná tali. Kae toki fakakaukau 'e ia, 'o pehē, ‘Neongo pē 'oku kailoa ke au 'a'apa ki te 'Atuá, mo kailoa ke au toka'i he tangata,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 kā kote'uhí ko te fakafiu mai 'ia te uitou nei, 'e au taukapo'i leva 'ona, na'a tautu'u mai ia 'o ta'engata, pea u kina 'iā ia.’ ”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Pea folafola ange te 'Alikí, “Fanongo ā ki te lea 'a te fakamaau kākaá.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Pea 'e kailoa koā fai 'e te 'Atuá 'ia te fakamaau ma'a Tono kakai filí, 'a ia 'oku notou tangi kiā Ia 'i te 'aho mo te pō, neongo Tana fakatuatuai kiā nātoú?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Tala'i atu, 'e fai pē he fakamaau ma'a nātou, pea 'e vave. Kae kā hoko mai 'ia te Fanautama te Tangatá, 'e kei ma'u koā 'e Ia he tui pehē 'i māmani?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Pea ne'e lea 'aki 'e Ia 'ia te talanoa fakatātā neí ke tau ki te 'ihi ne'e notou 'afungi 'oku notou mā'oni'oni, mo notou sio lalo ki tono toe 'o te kakaí:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Ne'e ō ake he ongo tangata ki te Temipalé ke fai te nā lotu; ko te Fālesi te taha pea ko te taha ko te tangata tānaki tukuhau.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ko te Fālesí ne'e tu'u taha atu ia, 'o lotu, 'o pehē, ‘'E 'Atua, 'okou fakafeta'i atu, 'oku kala u hangē ko tono toe 'o te kakaí, 'ia te kau fakamālohí, mo te kau kākaá, mo te kau fe'auakí, kae'uma'ā haku hangē ko te tangata tānaki tukuhau ko 'ení.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 'Okou 'aukai tu'a ua 'i te uike, 'okou 'avatu tono vahe hongofulu 'o te me'a kotoa pē 'okou ma'ú.’
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Kā ko te si'i tangata tānaki tukuhaú ne'e tu'u pē ia mei te feitu'u mama'o atu, pea na'a mo tono matá ne kailoa fa'a hanga ake ki te langí; kae sī fatafata pē ia, mo pehē, ‘'E 'Atua, ke ke fakamolemole'i mu'a 'oku, 'ia au ko te angahala.’
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Tala'i atu, ne'e 'alu atu 'ia te toko taha ko iá ki tono 'apí, kua ne ma'u he tonuhia ne'e lahi ange 'i te tonuhia 'a te tangata 'e tahá. He ko ia 'oku hākeaki'i 'oná, 'e fakavaivai'i; pea ko ia 'oku fakavaivai'i 'oná, 'e hākeaki'i.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Pea ne'e 'aumai 'e te kakaí kiā Ia te notou fānau lilikí, kote'uhí ke ala 'e Ia kiā nātou. Kā 'i te sio ki ai 'ia te kau akó ne'e notou lolomi 'ia te kakaí.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Ka ne'e ui ange 'e Sīsū ke notou ōmai, 'o Ina iange, “Tukuange pē te tamalikí ke notou ha'u kiā Au, pea 'aua 'e ta'ofi nātou. Hē 'oku ma'a te fa'ahinga ko iá 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, ko ia 'e kailoa ina tali 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá 'o hangē ko he tamasi'í, 'e kailoa 'aupito hū ia ki ai.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Pea toki fehu'i kiā Ia he toko taha, 'a ia ko te pule, 'o pehē, “Tangata'aliki lelei, ko te ā 'e au fai kae au ma'u 'ia te ma'uli ta'engatá?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Pea iange 'e Sīsū kiā ia, “Ko te ā kua ke ui ai 'Oku ko te leleí? 'Oku kailoa he taha 'oku lelei, ngata pē 'i te 'Atuá toko taha.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 'Oku ke 'ilo'i pē 'ia te 'ū fekaú: ‘'Aua na'a ke fe'auaki, 'aua na'a ke fakapō, 'aua na'a ke kaiha'a, 'aua na'a ke fakamo'oni lohi, faka'apa'apa ki tau tamaí mo tau fa'eé.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Pea tali ange 'e ia, “Ko te 'ū fekau fuli pē ko iá kua u tauhi ki ai talu taku kei tamasi'í.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Pea 'i te fanongo 'e Sīsū ki aí, ne'e iange leva 'e Ia, “'Oku kei toe he me'a 'e taha ke ke fai: fakatau atu te me'a kotoa pē 'oku ke ma'ú, pea tufa tono pa'angá ki te masivá, pea 'e 'i ai he fu'u koloa 'e fa'olaki ma'au 'i hēvani; pea ke ha'u leva, 'o mulimuli 'iā Au.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Pea 'i tana fanongo ki te lea ko iá, ne'e mamahi lahi ia, he ne'e koloa'ina 'aupito ia.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Pea 'i te sio 'e Sīsū ki tana mata mamahí, ne'e pehē ange 'e Ia, “'E faingata'a 'aupito kiā nātou 'oku koloa'iná ke hū ki te Pule'anga 'o te 'Atuá.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 He 'oku faingafua ange ke ulu he kāmeli 'i te ava'i hui tuitui, 'i te hū he koloa'ina ki te Pule'anga 'o te 'Atuá.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Pea ko nātou ne'e fanongo ki aí ne'e notou pehē, “Pea ko ai ia 'e ala ma'uli?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Pea pehē ange 'e Ia, “Ko te 'ū me'a 'oku kailoa malava 'e te tangatá, 'oku malava pē ia 'e te 'Atuá.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Pea iange 'e Pita, “Vakai, ko mātou 'eni ia kua motou si'aki te 'ū me'a tonu 'a mātoú, 'o motou mulimuli kiā Koe!”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, 'oku kailoa he taha kua si'aki he fale, pe mali, pe 'ū tokoua, pe mātu'a, pe fānau, kote'uhiā ko te Pule'anga 'o te 'Atuá,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 kā 'e toe ma'u mai 'e ia 'o lōlahi 'i te nofo ko 'ení, pea 'i te maama kaha'ú ko te ma'uli ta'engata.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Pea 'ave 'e Ia 'ia te kau hongofulu mā uá, 'o iange kiā nātou, “Ko 'eni, 'oku tou ō ake ki Selusalema, pea 'e fai 'i ai 'ia te 'ū me'a kotoa pē ne'e tohi 'e te kau palōfitá kau ki te Fanautama te Tangatá.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 He 'e tuku atu 'Ona ki te kau Senitailé, pea 'e notou manuki'i 'Ona, mo notou pā'usi'i mo 'anuhia;
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 pea 'e notou haha 'Ona, mo tāmate'i, pea 'i tono 'aho tolú, 'e toetu'u Ia.”
33 e, havendo-
34 Ka ne'e kailoa 'aupito teitei mahino kiā nātou he me'a 'e taha 'o te 'ū lea ko iá; pea ne'e puli 'ia te 'ū lea ko 'ení meiā nātou, 'o notou ta'emahino'i ai pē 'ia te 'ū me'a ne Ina lea 'akí.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Pea 'i Tana ofi atu ki Selikoó, ne'e nofo mei te va'ealá he matu'a kui, 'o fai tana kolekole.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Pea 'i tana fanongo ki te 'alu ange te fu'u kakaí, ne'e fehu'i ange 'e ia pe ko te ā tono 'uhingá.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Pea notou iange, “Ko Sīsū ko 'ē mei Nāsaletí 'oku me'a mai heni.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Pea toki kalanga ia, 'o pehē, “Sīsū ē! Hako 'o Tēvitá, 'alo'ofa mai mu'a kiā au!”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Pea ko nātou ne'e mu'amu'á ne'e notou kamata ta'ofi ia ke longo. Ka ko te sianá, ne'e fakautuutu pē ta'aná kalanga, “Hako 'o Tēvitá ē, 'alo'ofa mai mu'a kiā au!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Pea tu'u ai 'ia Sīsū, 'o fekau ke taki mai 'ia te sianá. Pea 'i tana ofi maí, ne'e fehu'i ange 'e Ia,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Ko te ā te me'a 'oku ke holi ke Au fai ma'aú?”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Pea folafola 'e Sīsū kiā ia, “Ke 'ala 'ia koe; kua fakama'uli 'ou 'e tau tuí!”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Pea 'ala leva ia, 'o mulimuli kiā Sīsū, mo fakamālō'ina 'ia te 'Atuá. Pea ko te kakai kotoa pē ne'e notou sio ki aí, ne'e notou fakamālō lahi ki te 'Atuá.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?