Lucas 18

NUM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pea lea 'aki 'e Ia he talanoa fakatātā kiā nātou ke fakahaa'i, ko tono tonú ke notou lotu ma'u pē, 'o 'aua na'a fiu. Pea iange 'e Ia,
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 “Ne'e 'i ai he fakamaau 'i te kolo 'e taha, 'a ia ne'e kailoa ina 'apasia ki te 'Atuá, pe toka'i he tangata.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Ko te fafine uitou mo te fakamaaú|alt="Widow with Judge" src="CN01649b.tif" size="col" ref="18:3" Pea ne'e 'i ai he fafine uitou 'i te kolo ko iá, ne'e fa'a ha'u kiā ia 'o pehē, ‘Ke ke fai fakamaau ma'aku mo fakahaofi 'oku mei toku filí.’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Pea kua fualoa mo te kailoa pē ha'aná tali. Kae toki fakakaukau 'e ia, 'o pehē, ‘Neongo pē 'oku kailoa ke au 'a'apa ki te 'Atuá, mo kailoa ke au toka'i he tangata,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 kā kote'uhí ko te fakafiu mai 'ia te uitou nei, 'e au taukapo'i leva 'ona, na'a tautu'u mai ia 'o ta'engata, pea u kina 'iā ia.’ ”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Pea folafola ange te 'Alikí, “Fanongo ā ki te lea 'a te fakamaau kākaá.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Pea 'e kailoa koā fai 'e te 'Atuá 'ia te fakamaau ma'a Tono kakai filí, 'a ia 'oku notou tangi kiā Ia 'i te 'aho mo te pō, neongo Tana fakatuatuai kiā nātoú?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Tala'i atu, 'e fai pē he fakamaau ma'a nātou, pea 'e vave. Kae kā hoko mai 'ia te Fanautama te Tangatá, 'e kei ma'u koā 'e Ia he tui pehē 'i māmani?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Pea ne'e lea 'aki 'e Ia 'ia te talanoa fakatātā neí ke tau ki te 'ihi ne'e notou 'afungi 'oku notou mā'oni'oni, mo notou sio lalo ki tono toe 'o te kakaí:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Ne'e ō ake he ongo tangata ki te Temipalé ke fai te nā lotu; ko te Fālesi te taha pea ko te taha ko te tangata tānaki tukuhau.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ko te Fālesí ne'e tu'u taha atu ia, 'o lotu, 'o pehē, ‘'E 'Atua, 'okou fakafeta'i atu, 'oku kala u hangē ko tono toe 'o te kakaí, 'ia te kau fakamālohí, mo te kau kākaá, mo te kau fe'auakí, kae'uma'ā haku hangē ko te tangata tānaki tukuhau ko 'ení.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 'Okou 'aukai tu'a ua 'i te uike, 'okou 'avatu tono vahe hongofulu 'o te me'a kotoa pē 'okou ma'ú.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Kā ko te si'i tangata tānaki tukuhaú ne'e tu'u pē ia mei te feitu'u mama'o atu, pea na'a mo tono matá ne kailoa fa'a hanga ake ki te langí; kae sī fatafata pē ia, mo pehē, ‘'E 'Atua, ke ke fakamolemole'i mu'a 'oku, 'ia au ko te angahala.’
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Tala'i atu, ne'e 'alu atu 'ia te toko taha ko iá ki tono 'apí, kua ne ma'u he tonuhia ne'e lahi ange 'i te tonuhia 'a te tangata 'e tahá. He ko ia 'oku hākeaki'i 'oná, 'e fakavaivai'i; pea ko ia 'oku fakavaivai'i 'oná, 'e hākeaki'i.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Pea ne'e 'aumai 'e te kakaí kiā Ia te notou fānau lilikí, kote'uhí ke ala 'e Ia kiā nātou. Kā 'i te sio ki ai 'ia te kau akó ne'e notou lolomi 'ia te kakaí.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ka ne'e ui ange 'e Sīsū ke notou ōmai, 'o Ina iange, “Tukuange pē te tamalikí ke notou ha'u kiā Au, pea 'aua 'e ta'ofi nātou. Hē 'oku ma'a te fa'ahinga ko iá 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, ko ia 'e kailoa ina tali 'ia te Pule'anga 'o te 'Atuá 'o hangē ko he tamasi'í, 'e kailoa 'aupito hū ia ki ai.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Pea toki fehu'i kiā Ia he toko taha, 'a ia ko te pule, 'o pehē, “Tangata'aliki lelei, ko te ā 'e au fai kae au ma'u 'ia te ma'uli ta'engatá?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Pea iange 'e Sīsū kiā ia, “Ko te ā kua ke ui ai 'Oku ko te leleí? 'Oku kailoa he taha 'oku lelei, ngata pē 'i te 'Atuá toko taha.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 'Oku ke 'ilo'i pē 'ia te 'ū fekaú: ‘'Aua na'a ke fe'auaki, 'aua na'a ke fakapō, 'aua na'a ke kaiha'a, 'aua na'a ke fakamo'oni lohi, faka'apa'apa ki tau tamaí mo tau fa'eé.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Pea tali ange 'e ia, “Ko te 'ū fekau fuli pē ko iá kua u tauhi ki ai talu taku kei tamasi'í.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Pea 'i te fanongo 'e Sīsū ki aí, ne'e iange leva 'e Ia, “'Oku kei toe he me'a 'e taha ke ke fai: fakatau atu te me'a kotoa pē 'oku ke ma'ú, pea tufa tono pa'angá ki te masivá, pea 'e 'i ai he fu'u koloa 'e fa'olaki ma'au 'i hēvani; pea ke ha'u leva, 'o mulimuli 'iā Au.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Pea 'i tana fanongo ki te lea ko iá, ne'e mamahi lahi ia, he ne'e koloa'ina 'aupito ia.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Pea 'i te sio 'e Sīsū ki tana mata mamahí, ne'e pehē ange 'e Ia, “'E faingata'a 'aupito kiā nātou 'oku koloa'iná ke hū ki te Pule'anga 'o te 'Atuá.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 He 'oku faingafua ange ke ulu he kāmeli 'i te ava'i hui tuitui, 'i te hū he koloa'ina ki te Pule'anga 'o te 'Atuá.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Pea ko nātou ne'e fanongo ki aí ne'e notou pehē, “Pea ko ai ia 'e ala ma'uli?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Pea pehē ange 'e Ia, “Ko te 'ū me'a 'oku kailoa malava 'e te tangatá, 'oku malava pē ia 'e te 'Atuá.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Pea iange 'e Pita, “Vakai, ko mātou 'eni ia kua motou si'aki te 'ū me'a tonu 'a mātoú, 'o motou mulimuli kiā Koe!”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “'Okou tala mo'oni atu kiā kōtou, 'oku kailoa he taha kua si'aki he fale, pe mali, pe 'ū tokoua, pe mātu'a, pe fānau, kote'uhiā ko te Pule'anga 'o te 'Atuá,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 kā 'e toe ma'u mai 'e ia 'o lōlahi 'i te nofo ko 'ení, pea 'i te maama kaha'ú ko te ma'uli ta'engata.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Pea 'ave 'e Ia 'ia te kau hongofulu mā uá, 'o iange kiā nātou, “Ko 'eni, 'oku tou ō ake ki Selusalema, pea 'e fai 'i ai 'ia te 'ū me'a kotoa pē ne'e tohi 'e te kau palōfitá kau ki te Fanautama te Tangatá.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 He 'e tuku atu 'Ona ki te kau Senitailé, pea 'e notou manuki'i 'Ona, mo notou pā'usi'i mo 'anuhia;
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 pea 'e notou haha 'Ona, mo tāmate'i, pea 'i tono 'aho tolú, 'e toetu'u Ia.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ka ne'e kailoa 'aupito teitei mahino kiā nātou he me'a 'e taha 'o te 'ū lea ko iá; pea ne'e puli 'ia te 'ū lea ko 'ení meiā nātou, 'o notou ta'emahino'i ai pē 'ia te 'ū me'a ne Ina lea 'akí.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Pea 'i Tana ofi atu ki Selikoó, ne'e nofo mei te va'ealá he matu'a kui, 'o fai tana kolekole.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Pea 'i tana fanongo ki te 'alu ange te fu'u kakaí, ne'e fehu'i ange 'e ia pe ko te ā tono 'uhingá.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Pea notou iange, “Ko Sīsū ko 'ē mei Nāsaletí 'oku me'a mai heni.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Pea toki kalanga ia, 'o pehē, “Sīsū ē! Hako 'o Tēvitá, 'alo'ofa mai mu'a kiā au!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Pea ko nātou ne'e mu'amu'á ne'e notou kamata ta'ofi ia ke longo. Ka ko te sianá, ne'e fakautuutu pē ta'aná kalanga, “Hako 'o Tēvitá ē, 'alo'ofa mai mu'a kiā au!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Pea tu'u ai 'ia Sīsū, 'o fekau ke taki mai 'ia te sianá. Pea 'i tana ofi maí, ne'e fehu'i ange 'e Ia,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Ko te ā te me'a 'oku ke holi ke Au fai ma'aú?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Pea folafola 'e Sīsū kiā ia, “Ke 'ala 'ia koe; kua fakama'uli 'ou 'e tau tuí!”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Pea 'ala leva ia, 'o mulimuli kiā Sīsū, mo fakamālō'ina 'ia te 'Atuá. Pea ko te kakai kotoa pē ne'e notou sio ki aí, ne'e notou fakamālō lahi ki te 'Atuá.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra