Atos 11
NMX vs ARC
1 Yesuene muyafé ár a efalo yátogh árém Judia yuwomé náyárayénd ndené Téndo árém ndenéyameyo yanangi Ngánjánene si.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Njam Fité néngwanoyéng Jerusalemét, Ju efalo yátogh árém tanangotawét fá
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 a norayai, “Fém tangém Téndo árfene méngot a yémafé tánetati njamke.”
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Fitam tawaufrotau méinyotio si yéfefaf némé kété kufrotau kétándmé ufrogh,
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Yénd kwémorwén ndimbal tesenan Jofan Ngánjánafé oraighan, a yéndo yinjoyén ghékéf waingégh yam. Yéndon yinjoyén ámb rokar ndenanit marat sáláme kénewonau kétándmé njafarta fo kwéndkwéndafé, a kénewonau kétán yénd ánde kwémorwén.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Yénd néngretayén kénjút ewinjoyén fo ghambérafé wérár, munjan wérár, fute aroghagh wérár a men.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Yénd náyárayén si kwémndetau ndené, 'Kokai, Fité. Tásmeta a táneta.'
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Yénd nuwangoyén, 'Yau, Yuré. Njúnnjúnafé a fenjfenjafé wérár yau nélawai tane sénfnet.'
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 “Ngánján norayai kétamé njafarta wéikor, 'Yau. Fémo so enete. Yau noraya ndené mámáfi em némé Ngánjánam ewafrota mer.'
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Yéné yam kufrotau nambinotma, a yéné sáláme yénamayo nangoi njafarot wéikor.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 “Táf fété nambio ár efe enwáfáretaméng tafaf kétándmé Kaisaria tesenta nékmboyénd méngon ánde yénd kwémorangérwén.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Ngánján Mbérmbéram wémndayéng yau nautémnda álighét yémafé. Yéné siks fútarfé ndenáyo nénuwanoyém yéndfé, a yénd nénglawayém Rom fiyaré sénko ár Koneliasoene méngot.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Koneliasém yénmaufroi téfe ndernáye yémon yinjoi njafar si résagh ár yane méngon a yéné njafar si résagh ár norayai, 'Ár ewáfáreta kétán Jofa tesenot Saimonefaf efe yanmotat Fité.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Fitam so féfe enwarse si árké kénjúmé fém a méinyotio mérén so kawanjarngi.'
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 “Njamandio yéndon yérnyayén si, Ngánján Mbérmbér yénmormén yéfefaf ndenéyameyo ndernáye yémormén téfefaf frondeyan.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Féyo yénd nawafarotayén némé Yuré norayai, 'Joném tawalitotau nue, wénde fém so ewalitote Ngánján Mbérmbére.'
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Kwayaghayan yéné yém ndené Ngánjánam ewaramai yéfe ndené sáfot tambén téfe sinmaramai, emofem efalo yiyátoyém Yuré Yesu Keriso; yénémamén yéndo yau so tékmbongayén némé Ngánjánam tafrotau.”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Njam fá náyárayénd yénémamén, fá nékmboyénd éwigh a Ngánjánro tuwetawét, korayawét, “Féyo Ngánjánam mwighé ewaramai Téndo árét yaufita awengoghét ghérsat.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Fá efe té nófarnayénd ménáyan Stifenene ngian soramé eyotaméng ndenáye Fonisiya, Sáifras, a Antiok, tawaufrotawét si Ju árfetro.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Wénde ámb ár kétamamén Sáifras a Sairene tesenmén, nuwanoyénd kétán Antiokét a si yérnyayénd Téndo árét, yéfe tawaufrotawét mer si Yuré Yesuenemén.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Yurane ngángé témorwén yéfefaf, a tárfár téndo árém efalo yiyátoyénd a nawengoyénd yéfene yaufita Yurafaf.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Njam Yesuene mérén náyárayénd Jerusalemén yénémamén ndené tárfár téndo ár nawengoyénd Yurafaf, féyo yémofem yéngwáfáretaménd Banabas kétán Antiok tesenot.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Njam fá néngufaryéng a yinjoyéng Ngánjánene frengégh, fá áuwéghan témorwén a tawawéngsotau fá méinyotio ménát efalo sái em Yurafaf méinyotio yéfenjo tikfe.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Banabas témorwén mer ár, Ngánján Mbérmbérafé a ndimbal mwighé wafoghkaf, yémon tárfár ár tánémnjau kétán Yurafaf.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Féyo Banabas nuwanoyéng kétán Tarsus tesenot Sole ronjaghét,
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 a yémon njam yinjoi Sol, Banabasém yénmasroi fá kétán Antiok tesenot. Ámbiro méinyo yunjéf, Banabas a Sol tafángowét Yesuene mérén a tawatamewét tárfár ár. Waitogh ár tawanmotawét árém frondefifi Kerisoene ár Antiok tesenan.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Yéné efghon ámb Ngánjánene mat yátogh ár tanmorwén kétándmé Jerusalemta Antiok tesenot.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Ámb ár yétkwén Agabus nokayoyéng Ngánján Mbérmbér kénjúmé norayai ndené minde káukáu so marataye yém Rom yuwon. (Yéné nufrotam táf Klaudiusene limánégh efghon)
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Waitogh árém mwighé yéfaronaménd wáutárghét yéfe fútarét efe tamorangérwén Judia yuwon.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Yémofem eumendaménd mani a eramayénd kétán Banabas a Sol, emofem engérsaménd kétán sénko árfefaf Judia yuwon.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?