Números 22
NKR vs ARIB
1 Gai de gau Israel ne daga ga hulo, ga hagatuu olaadeu mommee nnoho gaainga i de mommee soe i de henua go Moab, i de baasi gee o Jordan i Jericho.
1 Depois os filhos de Israel partiram, e acamparam-se nas planícies de Moabe, além do Jordão, na altura de Jericó.
2 Gai Balak tama daane a Zippor ne gidee e ia, mee alodahi a de gau Israel ne hai ange gi de gau Amor,
2 Ora, Balaque, filho de Zipor, viu tudo o que Israel fizera aos amorreus.
3 gai Moab gu madagu mmao i huaadangada laa, i hiidinga o de hagabuulingaa dangada soa; de gau Moab gu kona donu de maatagu i de gau Israel.
3 E Moabe tinha grande medo do povo, porque era muito; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 Gai de gau Moab ga hai ange gi denga dagi o Midian, “De hagabuulingaa dangada nei e oha naa donu mee alodahi i odaadeu gaogao, bei de hai a dahi kaau e gai ai laa denga helii i lo te duu malaelae.”
4 Por isso disse aos anciãos de Midiã: Agora esta multidão lamberá tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Nesse tempo Balaque, filho de Zipor, era rei de Moabe.
5 ne hai gi hulo hanu dangada hagailoo gi daho Balaam, tama daane a Beor i Pethor, se mommee e baa ange gi ssaalingaa vai go Euphrates, i dono henua donu, gi hagahia ia, gi hai ange, “Tilo, dahi huaadangada ssoa gu ssao mai i Egypt; gilaadeu gu hhao dahi mommee laumalie i honga de henua, gai gilaadeu gu loomai ma gu nnoho i ogu gaogao.
5 Ele enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, à terra dos filhos do seu povo, a fim de chamá-lo, dizendo: Eis que saiu do Egito um povo, que cobre a face da terra e estaciona defronte de mim.
6 Deenei ai, au e dangidangi adu, humai hagamalaia ina gilaadeu, go hiidinga gilaadeu e mmahi ange i de au. Agu made au e maua naa i de hagadee kii gilaadeu, ga hai gilaadeu gi hulo gee mai i de henua. Au e iloo bolo tangada aau e hagamanuuia e manuuia donu, gai tangada aau e hagamalaia e malaia donu.”
6 Vem pois agora, rogo-te, amaldiçoar-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; porventura prevalecerei, de modo que o possa ferir e expulsar da terra; porque eu sei que será abençoado aquele a quem tu abençoares, e amaldiçoado aquele a quem tu amaldiçoares.
7 Gai dagi o Moab ma Midian ne kave hanu sseene madali gilaadeu e hagao ai dana tala ange mee e dee iloo. De masavaa olaadeu ne tae ai gi daho Balaam, gai gilaadeu ga tala ange muna a Balak ne tala ange.
7 Foram-se, pois, os anciãos de Moabe e os anciãos de Midiã, com o preço dos encantamentos nas mãos e, chegando a Balaão, referiram-lhe as palavras de Balaque.
8 Gai Balaam ga hai ange gi gilaadeu, “Goodou nnoho i kinei aaboo nei, gai boo taiao, gai au ga tala adu be aahee muna a Tagi Maolunga ne tala mai.” Gai denga dagi o Moab ne nnoho i daho Balaam i de boo laa.
8 Ele lhes respondeu: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar. Então os príncipes de Moabe ficaram com Balaão.
9 Gai de Maadua ne humai ga hai ange gi Balaam, “Goai denga daane e nnoho naa i oo daha?”
9 Então veio Deus a Balaão, e perguntou: Quem são estes homens que estão contigo?
10 Gai Balaam ga hai ange gi de Maadua, “Balak tama daane a Zippor, de hodooligi o Moab, ne hai gilaadeu gi loomai gi hai mai,
10 Respondeu Balaão a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe, mos enviou, dizendo:
11 ‘Tilo, dahi huaadangada soa mmao gu ssao mai i Egypt, gilaadeu e hhao dahi mommee laumalie i honga de henua. Deenei ai, humai hagamalaia ina gilaadeu; kana adu au e maua naa i de hagadee kii gilaadeu, ga hai gilaadeu gi hulo gee mai i de henua.’ ”
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem agora amaldiçoar-mo; porventura poderei pelejar contra ele e expulsá-lo.
12 Gai de Maadua ga hai ange gi Balaam, “Aude hano madali gilaadeu; koe e dee hagamalaia donu hogi de huaadangada naa, i hiidinga gilaadeu gu hagamanuuia.”
12 E Deus disse a Balaão: Não irás com eles; não amaldiçoarás a este povo, porquanto é bendito.
13 Gai Balaam ga oho age i taiao, ga hai ange gi dagi o de henua o Balak, “Goodou aahe gi doodou henua; i hiidinga Tagi Maolunga e dee lodo au gi hano madali goodou.”
13 Levantando-se Balaão pela manhã, disse aos príncipes de Balaque: Ide para a vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 Gai denga dagi o Moab ne aahe gi daho Balak, ga hai ange, “Balaam tee lodo e humai madali gimaadeu.”
14 Levantaram-se, pois, os príncipes de Moabe, vieram a Balaque e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 Gai Balak ne hai ange hogi gi hulo hanu dagi o de henua, gilaadeu gu kii ange de soa ma de maolunga i denga daane ne hulo i mua.
15 Balaque, porém, tornou a enviar príncipes, em maior número e mais honrados do que aqueles.
16 Gai gilaadeu ne hulo gi daho Balaam, ga hai ange gi de ia, “E hagadaba Balak tama daane a Zippor: Au e dangidangi adu, aude dugua ange dahi mee daudahi, gi buibuia goe i de humai gi ogu daha,
16 Estes vieram a Balaão e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim,
17 go hiidinga au e hagao adu donu goe i dahi hagaoanga laumalie, ma de hai mee alodahi aau e tala mai au gi haia. Humai hagamalaia ina de huaadangada nei.”
17 porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres; vem pois, rogo-te, amaldiçoar-me este povo.
18 Aagai Balaam ne basa ange, ga hai ange gi denga daane hai hegau o Balak, “Ga gaamai naa donu e Balak dono hale e honu laa i selevaa ma goolo, gai au e dee maua donu i tee daudali i muna a Tagi Maolunga, dogu Maadua.
18 Respondeu Balaão aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me quisesse dar a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da ordem do Senhor meu Deus, para fazer coisa alguma, nem pequena nem grande.
19 Au e dangidangi adu, goodou nnoho hogi i kinei aaboo nei, gai au ga hai gi iloo e au be aahee muna a Tagi Maolunga e tala mai.”
19 Agora, pois, rogo-vos que fiqueis aqui ainda esta noite, para que eu saiba o que o Senhor me dirá mais.
20 De boo laa gai de Maadua ne humai gi daho Balaam, ga hai ange, “Go hiidinga denga daane nei gu loomai e aalu mai goe, hannoo madali gilaadeu, aagai koe haia donu agu muna e tala adu gi de koe.”
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Já que esses homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás somente aquilo que eu te disser.
21 Gai Balaam ne oho age i taiao, ga hagadabena dana \+w donkey\+w*, ga hano ai madali denga dagi o de henua go Moab.
21 Então levantou-se Balaão pela manhã, albardou a sua jumenta, e partiu com os príncipes de Moabe.
22 Aagai de Maadua gu lili mmao, i dono hano madali gilaadeu; gai tangada de langi o Tagi Maolunga ne humai ga duu i lo te haiava, e hai baasi ange ai gi de ia. Gai Balaam ne gage i honga dana donkey, gai luoono daane hai hegau ne hulo madali ia.
22 A ira de Deus se acendeu, porque ele ia, e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário. Ora, ele ia montado na sua jumenta, tendo consigo os seus dois servos.
23 Gai dana donkey gu gidee tangada de langi o Tagi Maolunga e duu i honga haiava, ma e hagaabo ai dana gadilaasa; gai de manu laa ga daa gi de baasi de haiava i lo te duu malaelae. Gai Balaam ga hagaili dana donkey, ga hai gi huli gi ahe gi honga de haiava.
23 A jumenta viu o anjo do Senhor parado no caminho, com a sua espada desembainhada na mão e, desviando-se do caminho, meteu-se pelo campo; pelo que Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 Gai tangada de langi o Tagi Maolunga ne hano ga duu i lo te haiava mada damaa, i magavaa o denga veelengaa \+w grape\+w*, gai e buibui luu baasi ngaadahi.
24 Mas o anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo uma sebe de um e de outro lado.
25 Gai de masavaa o dana donkey ne gidee ai tangada de langi o Tagi Maolunga, gai de manu laa ga hano ga hagabaa ange gi de buibui laa, ga baalasi ange de vae o Balaam gi de buibui laa; gai Balaam ga hagaili ange hogi dana manu.
25 Vendo, pois, a jumenta o anjo do Senhor, coseu-se com a sebe, e apertou contra a sebe o pé de Balaão; pelo que ele tornou a espancá-la.
26 Gai tangada de langi o Tagi Maolunga ne tolo adu ange, ga duu i dahi mommee mada damaa mee, e deai se mommee e daa ai gi de baasi madau aabe go de baasi masui.
26 Então o anjo do Senhor passou mais adiante, e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Gai de masavaa huu a de manu laa ne gidee ai tangada de langi o Tagi Maolunga, gai de manu laa ga dogoduli. Gai Balaam gu kona mmao de lili, gai ia ga hai ange hogi dono dogo ga hagaili ai dana donkey.
27 E, vendo a jumenta o anjo do Senhor, deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão se acendeu, e ele espancou a jumenta com o bordão.
28 Gai Tagi Maolunga ga hai gi basa de manu laa, gai de manu laa ga ssili ange gi Balaam, “Ni aha aagu gu hai adu laa gi de goe, gai koe ga hagaili ai nei au i e dolu hanonga?”
28 Nisso abriu o Senhor a boca da jumenta, a qual perguntou a Balaão: Que te fiz eu, para que me espancasses estas três vezes?
29 Gai Balaam ga hai ange gi dana donkey, “Go hiidinga koe e hai au be se dangada senga! Mee naa gi dahi gadilaasa i lo togu lima, gai au ga daa donu goe gi magau iainei!”
29 Respondeu Balaão à jumenta: Porque zombaste de mim; oxalá tivesse eu uma espada na mão, pois agora te mataria.
30 Gai dana donkey ga hai ange gi de ia, “E dee go au oou e gage naa ma e hano saele ai, ga dae mai ai nei gi anailaa nei? Gai gu dahi ange laa agu hai adu dahi hegau bee nei gi de goe?”
30 Tornou a jumenta a Balaão: Porventura não sou a tua jumenta, em que cavalgaste toda a tua vida até hoje? Porventura tem sido o meu costume fazer assim para contigo? E ele respondeu: Não.
31 Gai Tagi Maolunga ga hhuge luu mada o Balaam, gai ia gu gidee tangada de langi o Tagi Maolunga, ia e duu i lo te haiava ma e poo ai dana gadilaasa. Gai Balaam ga ino gu baa luoono mada gi honga de gelegele.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o anjo do Senhor parado no caminho, e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça, e prostrou-se com o rosto em terra.
32 Gai tangada de langi o Tagi Maolunga ga hai ange gi de ia, “Gu aha gu hagaili ai naa goe dau donkey i denga hanonga e dolu nei? Au ne humai e buibui goe gi dee hano, i hiidinga doo haiava e hai baasi mai gi de au.
32 Disse-lhe o anjo do senhor: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu te saí como adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 Dau donkey ne hano ga hagaui gee i de au i e dolu hanonga, i hiidinga ia ne gidee au. Gai noo dau donkey tee hano e hagaui gee i de au, gai au ne daa donu goe ga magau, gai au ga hagaola dau donkey.”
33 a jumenta, porém, me viu, e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela não se tivesse desviado de mim, na verdade que eu te haveria matado, deixando a ela com vida.
34 Gai Balaam ga hai ange gi tangada de langi o Tagi Maolunga, “Au gu haisala, i hiidinga au tee iloo donu bolo koe e duu i lo te haiava, ma e buibui ai au gi dee hano. Deenei ai, noo koe e dee malangilangi, gai au e aahe donu gi dogu hale.”
34 Respondeu Balaão ao anjo do Senhor: pequei, porque não sabia que estavas parado no caminho para te opores a mim; e agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 Gai tangada de langi o Tagi Maolunga ga hai ange gi Balaam, “Hannoo madali denga daane naa; gai koe daalaa donu huu muna aagu e tala adu koe gi daalaa.” Gai Balaam ne hano madali dagi o de henua ne loomai laa i daho Balak.
35 Tornou o anjo do Senhor a Balaão: Vai com os homens, somente a palavra que eu te disser é que falarás. Assim Balaão seguiu com os príncipes de Balaque:
36 Gai de masavaa huu a Balak ne langona ai bolo Balaam gu humai, gai ia ga hano e hedae ange gi de ia, i dahi aduhale o Moab i gaogao ssaalingaa vai go Arnon, go de hiihii o dono mommee.
36 Tendo, pois, Balaque ouvido que Balaão vinha chegando, saiu-lhe ao encontro até Ir-Moabe, cidade fronteira que está à margem do Arnom.
37 Gai Balak ne hai ange gi Balaam, “Au ne aalu adu goe gi humai gi moolau! Gai gu aha koe tee humai ai laa? Koe e maanadu bolo au e dee maua i de hagadubu goe?”
37 Perguntou Balaque a Balaão: Porventura não te enviei diligentemente mensageiros a chamar-te? por que não vieste a mim? não posso eu, na verdade, honrar-te?
38 Gai Balaam ga hai ange gi Balak, “Deenei au gu humai nei ma gu dae mai gi oo daha. Aagai au e deai donu sogu sauaa e tala ai dahi muna daudahi; au e tala donu huu muna a de Maadua e gaamai au gi daalaa.”
38 Respondeu Balaão a Balaque: Eis que sou vindo a ti; porventura poderei eu agora, de mim mesmo, falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Gai Balaam ga kave Balak madali ia, gai gilaau ne hulo gi Kiriath Huzoth.
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Gai Balak ne daa hanu kaau ma ssiibi aama guudi ga hai ai ssigidaumaha, gai ia ga kave dahi duuhanga moo Balaam ma denga dagi o de henua madali ia.
40 Então Balaque ofereceu em sacrifício bois e ovelhas, e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 Taiao age, gai Balak ne kave Balaam ga loage ai gilaau gi Bamoth Baal; gai ia gu gidee adu hanu dangada Israel i kilaa.
41 E sucedeu que, pela manhã, Balaque tomou a Balaão, e o levou aos altos de Baal, e viu ele dali a parte extrema do povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?