Números 22

NEW vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 अले इस्राएलीत न्‍ह्याः वनाः यरीहोया उखे यर्दन खुसिया सिथय् मोआबया ख्‍यलय् पालग्‍वया च्‍वन।
1 Depois partiram os filhos de Israel, e acamparam-se nas campinas de Moabe, além do Jordão na altura de Jericó.
2 इस्राएलीतय्‌सं एमोरीतय्‌त छु छु याःगु खः, व फुक्‍क मोआबया जुजु सिप्‍पोरया काय् बालाकं खन।
2 Vendo, pois, Balaque, filho de Zipor, tudo o que Israel fizera aos amorreus,
3 इस्राएलीत यक्‍व अप्‍वः दुगुलिं मोआबीत ग्‍यात। इस्राएलीतय्‌गु हुनिं इपिं तसकं ग्‍यानाः थरथर खात।
3 Moabe temeu muito diante deste povo, porque era numeroso; e Moabe andava angustiado por causa dos filhos de Israel.
4 मोआबीतय्‌सं मिद्यानया थकालितय्‌त धाल, “थ्‍व हुलं झीगु प्‍यखेरं च्‍वंपिं फुक्‍क मनूतय्‌त द्वहं नं ख्‍यलय् च्‍वंगु वाउँगु घाँय् क्‍वाप्‍प नःगु थें क्‍वाप्‍प नयाबी।”
4 Por isso Moabe disse aos anciãos dos midianitas: Agora lamberá esta congregação tudo quanto houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Naquele tempo Balaque, filho de Zipor, era rei dos moabitas.
5 वं यूफ्रेटिस खुसि लिक्‍क दुगु थःमनूतय्‌गु देश पतोरय् च्‍वंम्‍ह बओरया काय् बालामयाथाय् थथे धयाः दूतत छ्वत,
5 Este enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio, na terra dos filhos do seu povo, a chamá-lo, dizendo: Eis que um povo saiu do Egito; eis que cobre a face da terra, e está parado defronte de mim.
6 थुकथं झासँ, थुमित सराः बियादिसँ छाय्‌धाःसा इपिं जि स्‍वयाः बल्‍लाः। अथे यानादिल धाःसा सके जिं इमित त्‍याकाः देशं लिनाछ्वये फइ ला। छिं सुयात आशिष बियादी वयात आशिष लाइ, अले सुयात सराः बियादी वयात सराः लाइ धकाः जिं बांलाक स्‍यू।”
6 Vem, pois, agora, rogo-te, amaldiçoa-me este povo, pois mais poderoso é do que eu; talvez o poderei ferir e lançar fora da terra; porque eu sei que, a quem tu abençoares será abençoado, e a quem tu amaldiçoares será amaldiçoado.
7 मोआब व मिद्यानयापिं थकालितय्‌सं जुजुया ल्‍हातं भुलां ज्‍याला कयाः बालामयाथाय् वनाः जुजुयागु खँ न्‍यंकल।
7 Então foram-se os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas com o preço dos encantamentos nas suas mãos; e chegaram a Balaão, e disseram-lhe as palavras de Balaque.
8 बालामं इमित धाल, “थौं चान्‍हय् थन हे च्‍वनादिसँ, अले परमप्रभुं जिनापं गथे खँ ल्‍हानादी व हे जिं छिकपिन्‍त कने।” अथे जुयाः मोआबी जुजुया मू मनूत व नापं बाय् च्‍वन।
8 E ele lhes disse: Passai aqui esta noite, e vos trarei a resposta, como o Senhor me falar; então os príncipes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 परमेश्‍वर बालामयाथाय् झायाः न्‍यनादिल, “छनापं च्‍वनाच्‍वंपिं थुपिं मनूत सु खः?”
9 E veio Deus a Balaão, e disse: Quem são estes homens que estão contigo?
10 बालामं परमेश्‍वरयात धाल, “मोआबया जुजु सिप्‍पोरया काय् बालाकं जिथाय् थ्‍व खँ छ्वयाहयादीगु दु,
10 E Balaão disse a Deus: Balaque, filho de Zipor, rei dos moabitas, os enviou, dizendo:
11 ‘मिश्रं वःपिं मनूत वयाः देशया फुक्‍क थाय् त्‍वपुइ धुंकल। छि झायाः जिगु निंतिं इमित सराः बियादिसँ। थथे यानादिल धाःसा सके जिं इपिं नापं ल्‍वानाः इमित लिनाछ्वये फइ ला।’”
11 Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra; vem agora, amaldiçoa-o; porventura poderei pelejar contra ele e expulsá-lo.
12 परमेश्‍वरं बालामयात धयादिल, “छ इपिं नापं वने मते। छं इमित सराः बी मते, छाय्‌धाःसा इपिं आशिष लाःपिं खः।”
12 Então disse Deus a Balaão: Não irás com eles, nem amaldiçoarás a este povo, porquanto é bendito.
13 कन्‍हय् खुन्‍हु सुथ न्‍हापां बालाम दनाः बालाकया मू मनूतय्‌त धाल, “छिपिं थःगु देशय् लिहांझासँ छाय्‌धाःसा परमप्रभुं जितः छिकपिं नापं वने मते धकाः उजं बियादीगु दु।”
13 Então Balaão levantou-se pela manhã, e disse aos príncipes de Balaque: Ide à vossa terra, porque o Senhor recusa deixar-me ir convosco.
14 अथे जुयाः मोआबीतय् मू मनूत बालाकयाथाय् लिहां वनाः धाल, “बालाम जिपिंलिसें वयेत मानय् मजुल।”
14 E levantaram-se os príncipes dos moabitas, e vieram a Balaque, e disseram: Balaão recusou vir conosco.
15 अनंलि बालाकं हानं न्‍हापा स्‍वयाः यक्‍व व न्‍हापा स्‍वयाः तःधंपिं हाकिमत छ्वल।
15 Porém Balaque tornou a enviar mais príncipes, mais honrados do que aqueles.
16 इमिसं बालामयाथाय् वयाः धाल,
16 Os quais foram a Balaão, e lhe disseram: Assim diz Balaque, filho de Zipor: Rogo-te que não te demores em vir a mim.
17 छाय्‌धाःसा जिं छितः ततःधंगु सिरपाः बियाः हनेगु याये। अले छिं छु धयादी जिं व हे याये। अथे जुयाः झासँ थुपिं मनूतय्‌त जिगु लागिं सराः बियादिसँ।”
17 Porque grandemente te honrarei, e farei tudo o que me disseres; vem pois, rogo-te, amaldiçoa-me este povo.
18 अले बालामं बालाकया दूततय्‌त थथे धकाः लिसः बिल, “बालाकं लुँ व वहलं जाःगु वयागु लाय्‌कू जितः ब्‍यूसां तबि जिमि परमप्रभु परमेश्‍वरया उजं चिधंगु वा तःधंगु खँपाखें जि तापाक वने मखु।
18 Então Balaão respondeu, e disse aos servos de Balaque: Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia ir além da ordem do Senhor meu Deus, para fazer coisa pequena ou grande;
19 अथे जुयाः न्‍हापायापिं थें छिकपिं नं थौं चान्‍हय् थन हेबाय् च्‍वनादिसँ, अले परमप्रभुं अज्‍ज मेगु छु धयादी व जिं सीके फइ।”
19 Agora, pois, rogo-vos que também aqui fiqueis esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 परमेश्‍वर व चान्‍हय् बालामयाथाय् झायाः वयात धयादिल, “थुपिं मनूत छन्‍त सःतेत वःगुलिं इपिं नापं हुँ, अय्‌नं जिं छन्‍त छु छु धाये व हे जक छं या।”
20 Veio, pois, Deus a Balaão, de noite, e disse-lhe: Se aqueles homens te vieram chamar, levanta-te, vai com eles; todavia, farás o que eu te disser.
21 अले बालामं सुथ न्‍हापां दनाः थःगु गधाया म्‍हय् काठी चित, अले मोआबया नायःत नापं वन।
21 Então Balaão levantou-se pela manhã, e albardou a sua jumenta, e foi com os príncipes de Moabe.
22 व वंगुलिं परमेश्‍वर तंचायादिल, अले परमप्रभुया दूत वयाः वयागु लँ पनाबिल। व थःगु गधा गयावनाच्‍वंबलय् वया निम्‍ह च्‍यःत नं व नापं दुगु जुयाच्‍वन।
22 E a ira de Deus acendeu-se, porque ele se ia; e o anjo do Senhor pôs-se-lhe no caminho por adversário; e ele ia caminhando, montado na sua jumenta, e dois de seus servos com ele.
23 परमप्रभुया दूतयात नांगा तरवार ज्‍वनाः लँय् दनाच्‍वंगु गधां खनाः गधा लँ त्‍वःताः बुँपाखे वन। गधायात लँय् हयेत बालामं वयात दाल।
23 Viu, pois, a jumenta o anjo do Senhor, que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão; pelo que desviou-se a jumenta do caminho, indo pelo campo; então Balaão espancou a jumenta para fazê-la tornar ao caminho.
24 अनंलि निखेंपाखे पखाः दनातःगु निगू दाखक्‍यबया दथुइयागु चिब्‍यागु लँपुइ परमप्रभुया दूत दन।
24 Mas o anjo do Senhor pôs-se numa vereda entre as vinhas, havendo uma parede de um e de outro lado.
25 अले परमप्रभुया दूतयात खनाः गधा पःखालय् प्‍यपुन। थुकथं बालामयागु तुति पःखालं कात। अले वं वयात हानं दाल।
25 Vendo, pois, a jumenta, o anjo do Senhor, encostou-se contra a parede, e apertou contra a parede o pé de Balaão; por isso tornou a espancá-la.
26 अले परमप्रभुया दूत न्‍ह्यज्‍यायाः जव खव गन नं फहिले मज्‍यूगु चिब्‍यागु थासय् दन।
26 Então o anjo do Senhor passou mais adiante, e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 गधा परमप्रभुया दूतयात खनेवं थचक्‍क फेतुत। बालामं तं पिकयाः थःगु कथिं गधायात दाल।
27 E, vendo a jumenta o anjo do Senhor, deitou-se debaixo de Balaão; e a ira de Balaão acendeu-se, e espancou a jumenta com o bordão.
28 अले परमप्रभुं गधायात नंवाकादिल। वं बालामयात धाल, “जिं छितः छु यानागु दु धकाः छिं जितः स्‍वकः दायादियागु?”
28 Então o Senhor abriu a boca da jumenta, a qual disse a Balaão: Que te fiz eu, que me espancaste estas três vezes?
29 बालामं गधायात धाल, “छं जितः हेस्‍यात। जिगु ल्‍हातय् तरवार दुगु जूसा जिं छन्‍त आः हे स्‍यानाबीगु।”
29 E Balaão disse à jumenta: Por que zombaste de mim; quem dera tivesse eu uma espada na mão, porque agora te mataria.
30 गधां बालामयात धाल, “छु छिं थौं तक गयावयाच्‍वनाम्‍ह गधा जि हे मखु ला? जिं गुबलें छितः थथे यानागु दु ला?”
30 E a jumenta disse a Balaão: Porventura não sou a tua jumenta, em que cavalgaste desde o tempo em que me tornei tua até hoje? Acaso tem sido o meu costume fazer assim contigo? E ele respondeu: Não.
31 अले परमप्रभुं बालामया मिखा चाय्‌कादिल। वं नांगा तरवार ल्‍हातय् ज्‍वनाः दनाच्‍वंम्‍ह परमप्रभुया दूतयात खन, अले छ्यं क्‍वछुकाः व बँय् भ्‍वपुल।
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão, e ele viu o anjo do Senhor, que estava no caminho e a sua espada desembainhada na mão; pelo que inclinou a cabeça, e prostrou-se sobre a sua face.
32 अले परमप्रभुया दूतं वयात धाल, “छं छाय् थः गधायात स्‍वकः दायागु? स्‍व! जि छंगु लँ पनेत वयागु दु, छाय्‌धाःसा जितः छंगु पहः भिं मता।
32 Então o anjo do Senhor lhe disse: Por que já três vezes espancaste a tua jumenta? Eis que eu saí para ser teu adversário, porquanto o teu caminho é perverso diante de mim;
33 थ्‍व गधां जितः खनाः स्‍वकः जिगु न्‍ह्यःनं चिला वन। व जिगु न्‍ह्यःनं चिलामवंगु जूसा जिं धात्‍थें छन्‍त स्‍याये धुन जुइ। गधायात धाःसा मस्‍यासे त्‍वःताबी धुन जुइ।”
33 Porém a jumenta me viu, e já três vezes se desviou de diante de mim; se ela não se desviasse de diante de mim, na verdade que eu agora te haveria matado, e a ela deixaria com vida.
34 बालामं परमप्रभुया दूतयात धाल, “जिं पाप यानागु दु। छिं जिगु लँ पनेत दनाच्‍वनादीगु जिं मसिल। अथे जुयाः छितः थ्‍व मयःसा जि लिहां वने।”
34 Então Balaão disse ao anjo do Senhor: Pequei, porque não sabia que estavas neste caminho para te opores a mim; e agora, se parece mal aos teus olhos, voltarei.
35 परमप्रभुया दूतं बालामयात धाल, “छ थुपिं मनूतनापं हुँ। अय्‌नं जिं छु छु धाये व हे जक छं धा।” अथे जुयाः बालाम बालाकया नायःत नापं वन।
35 E disse o anjo do Senhor a Balaão: Vai-te com estes homens; mas somente a palavra que eu falar a ti, esta falarás. Assim Balaão se foi com os príncipes de Balaque.
36 बालाकं बालाम वःगु खँ न्‍यनाः थःगु देशया यक्‍व पुर्बय् च्‍वंगु सिमानाय् लाःगु अर्नोन खुसि सिथय् च्‍वंगु मोआबया शहरय् वयात नापलाः वन।
36 Ouvindo, pois, Balaque que Balaão vinha, saiu-lhe ao encontro até à cidade de Moabe, que está no termo de Arnom, na extremidade do termo dele.
37 बालाकं बालामयात धाल, “जिं छितः सःतेत मनूत छ्वया, अय्‌नं छि छाय् याकनं जिथाय् झायामदीयागु? छु धात्‍थें जि छितः इज्‍जत याये बहःम्‍ह मजू ला?”
37 E Balaque disse a Balaão: Porventura não enviei diligentemente a chamar-te? Por que não vieste a mim? Não posso eu na verdade honrar-te?
38 अले बालामं बालाकयात धाल, “स्‍वयादिसँ! जि छिथाय् वयागु हे दु। अय्‌नं छु! जिं न्‍ह्यागु हे खँ धायेफु धकाः ला? परमेश्‍वरं जिगु म्‍हुतुइ छु तयादिल व हे जक जिं धायेफु।”
38 Então Balaão disse a Balaque: Eis que eu tenho vindo a ti; porventura poderei eu agora de alguma forma falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 बालाम बालाक नापं किर्यत-हुसोतय् वन।
39 E Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 अन हे बालाकं द्वहं व फै बां बियाः बालाम अले व नापं वःपिं नायःतय्‌त नं छुं बिल।
40 Então Balaque matou bois e ovelhas; e deles enviou a Balaão e aos príncipes que estavam com ele.
41 कन्‍हय् सुथय् बालाकं बालामयात बमोत-बालया च्‍वकाय् ब्‍वना यंकल। अनं बालामं इस्राएलीतय् छाउनीया छुं ब्‍व खन।
41 E sucedeu que, pela manhã Balaque tomou a Balaão, e o fez subir aos altos de Baal, e viu ele dali a última parte do povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra