1 अय्यूबं थःत धर्मीम्ह ताय्कूगु जुयाः उपिं स्वम्ह मनुखं अय्यूबयात लिसः बीगु त्वःतल।
2 तर राम वंशयाम्ह बुजी, बारकेलया काय् एलीहू अय्यूब खनाः तसकं तंचाल, छाय्धाःसा अय्यूबं थःत परमेश्वरयात स्वयाः धर्मी ठहरय् यात।
3 उपिं स्वम्ह पासापिं खनाः नं व तंचाल। छाय्धाःसा अय्यूबयात लिसः बीत इमिके छुं लिसः हे मदु। खः ला इमिसं वयात दोषी ठहरय् याःगु खः।
4 इपिं अय्यूबलिसें खँ ल्हानाच्वंतले एलीहू सुम्क च्वनाच्वंगु खः। छाय्धाःसा इपिं व स्वयाः थकालिपिं खः।
5 तर उपिं स्वम्हय्सिके अय्यूबयात लिसः बीत छुं लिसः मदुगु खनाः एलीहू तंचाल।
6 अले बुजी, बारकेलया काय् एलीहूं थथे धाल,
7 जिं बिचाः याना, ‘उमेरं न्ववायेमा,
8 तर मनूतय्गु दुने परमेश्वरया आत्मा दु,
9 बुरापिं जक बुद्धि दुपिं जुइ मखु,
10 “उकिं जिगु खँ न्यनादिसँ! धकाः जिं धाये।
11 जि सुम्क च्वनाः छिकपिनिगु खँ न्यनाच्वना।
12 जिं ध्यान बियाः छिकपिनिगु खँ न्यना,
13 ‘जिमिसं बुद्धि काये धुन’ धकाः छिकपिन्सं धयादी मते।
14 तर अय्यूबं जिगु विरोधय् न्ववागु मदु।
15 “हे अय्यूब, छं स्वम्ह पासापिनिगु नुगः क्वतुंगु दु,
16 छिकपिन्सं न्वमवाः धकाः जिं पियाच्वनेगु ला?
17 आः जिं नं लिसः बी,
18 छाय्धाःसा जिके यक्व खँ दु,
19 स्वयादिसँ! जिगु प्वाः पुसा तयातःगु दाखमद्य थें च्वं।
20 शान्ति काय्त जिं न्ववायेमाः,
21 जिं सुयागुं पंली मखु।
22 छाय्धाःसा जिं फुरफुरे याये सःगु जूसा,