Gálatas 2
MXPNT vs ARIB
1 Kyɨmakma̱jkts jumøjt øts jadɨgojk nnijkxy jam Jerusalén møøt ja Bernabé, jøts ø nayɨdeꞌen nbawa̱a̱y ja Tito.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo a Tito.
2 Paty øts jam nnijkxy ku øts ja Dios xukꞌijxy jøts øts jam nnøjkxy. Jøts øts jam møøt amaaꞌtsk ngajpxy nmadya̱ꞌa̱ky pøn ɨdøꞌøn jam tnɨguba̱jkꞌa̱jttɨp ja kudanaabyɨtøjktɨ Jerusalén. Jøts ndukꞌejxtøø nduknɨja̱ꞌwɨdyøø sa̱ øts ɨdøꞌøn ja nwɨndsønꞌa̱jtɨm yꞌɨxpøjkɨn nna̱nkyꞌijxyɨ pøn tkanɨja̱ꞌwɨdɨp pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ. Njøpja̱ꞌwɨp øts jaꞌ ku øts ja jotmøñ xkagupøktɨt paty øts ja jadeꞌen nnɨgajpxy jøts øts ja ndunk nugo kyana̱xt midi øts jam wyɨnaty ndumpy.
2 E subi devido a uma revelação, e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que eram de destaque, para que de algum modo não estivesse correndo ou não tivesse corrido em vão.
3 Xpudøjkɨdɨts øts jaꞌ. Nɨti nɨsa̱ ja Tito kyayiktuuñ, kaꞌap ja ejxpajt ñeꞌkxkøjxp yikpɨkta̱a̱jky sa̱m ja israelɨt ja̱a̱ꞌy ttsøønɨdɨ.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, embora sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se;
4 Kaꞌap øts ya̱ꞌa̱t jeexyɨp nga̱jpxpa̱a̱ty sa̱ ja Tito yja̱jty kuk ɨdøꞌøn kyanøjkxtɨ ja ejxpɨ ja kowbɨ jøts tmadya̱ꞌa̱kwɨdettɨt ma̱ba̱a̱t adøm ɨdøꞌøn ngaꞌukpaduꞌunɨndɨ ja møja̱a̱ꞌbyɨ kutujk midi ja Jesucristo tø xuknɨwa̱a̱jchɨm ku møøt nꞌijtyɨm. Jaꞌ ɨdøꞌøn ja chojktɨp jøts adøm nbaduujnaꞌandɨt ja myaja̱a̱ꞌbyɨ kyutujk sa̱m ja israelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ.
4 e isto por causa dos falsos irmãos intrusos, os quais furtivamente entraram a espiar a nossa liberdade, que temos em Cristo Jesus, para nos escravizar;
5 Nɨjuunɨ øøts ja ngayikmøjtøkɨ jøts kaꞌ meets xwɨnmaꞌaty ku jaꞌayɨ ejxpajtɨngøjxp yikpiky ja yiknɨtsoojkɨn. Jaa ku øø ndsøky jøts meets tɨy xmøøtꞌa̱jtꞌettɨtnɨm ja wɨnma̱a̱ꞌñ sa̱ ja yiknɨtsoojkɨn nba̱a̱jtyɨm.
5 aos quais nem ainda por uma hora cedemos em sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Nɨti nɨsa̱ øts ja xkanɨmaadyɨ pøn jam tnɨguba̱jkꞌa̱jttɨp ja kudanaabyɨtøjktɨ pønɨ sa̱ øts ndunkjøøjp nyikyøꞌøy; øy ja yjamøjwɨndsønɨdɨ tukna̱x øts ja møøt nnayja̱ꞌwɨyɨdɨ, jabɨ tum jadeꞌenxɨ adømdɨ Dios wyɨngujkp.
6 Ora, daqueles que pareciam ser alguma coisa {quais outrora tenham sido, nada me importa; Deus não aceita a aparência do homem}, esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me acrescentaram;
7 Kaꞌap øts ja wenk anaꞌamɨn ja xꞌukmøøñɨdɨ, jabɨ yja̱ꞌgyukɨdɨxɨ jaꞌ ku øts ja Dios køꞌøm tø xanɨpiky jøts øts ja nɨtsoojkɨn ayuujk nga̱jpxyøꞌøty ma̱ pøn kyaꞌisraelɨtja̱a̱ꞌyɨdɨ, sa̱m ja Pedro yiktanɨpøjkmɨ nayɨdeꞌen jøts nay jaꞌabɨ ayuujk tka̱jpxyøꞌøty jam israelɨt ja̱a̱ꞌyjotp.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Nayɨdeꞌen øts ja Dios myøkꞌa̱jtɨn kudanaabyɨ tø xpɨkta̱jkmɨ jøts øts nga̱jpxwa̱ꞌkxɨt ja yꞌayuujk pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ sa̱m ja Pedro tø yikpɨkta̱jkmɨ kudanaabyɨ jam israelɨt ja̱a̱ꞌyjotp.
8 {porque aquele que operou a favor de Pedro para o apostolado da circuncisão, operou também a meu favor para com os gentios},
9 Patyxɨ døꞌøn ja Jacobo, ja Pedro jøts ja Juan pøn tnɨguba̱jkꞌa̱jttɨp ja kudanaabyɨtøjktɨ tja̱ꞌgyukɨdɨ ku øts ja Dios tø xmøꞌøy ja øyꞌa̱jtɨn jøts ja yjaꞌ tna̱nkyꞌejxɨt. Ojts øøts nꞌukyikøpa̱tnɨ møøt ja Bernabé, jadeꞌenꞌampy ja jadeꞌen ttundɨ jøts ku øøts ja xmɨguꞌukwa̱ꞌa̱ñ jøts ku ja tꞌøyja̱wɨdɨ jøts øøts ndunk øy nyikna̱xt jam kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌyjotp, ya̱m ja nayɨdeꞌen ja tyunk tyikyøꞌømyɨdɨ jam israelɨt ja̱a̱ꞌyjotp.
9 e quando conheceram a graça que me fora dada, Tiago, Cefas e João, que pareciam ser as colunas, deram a mim e a Barnabé as destras de comunhão, para que nós fôssemos aos gentios, e eles à circuncisão;
10 Jaꞌayɨ øøts ɨdøꞌøn xꞌamɨdowdɨ ku øøts nxɨmɨja̱ꞌmyajtsꞌett ja israelɨt ayoobɨtøjktɨ. Ya̱ꞌa̱ts øts ɨdøꞌøn neꞌegɨ nbadunꞌijtpy, kaꞌap øts yøꞌøbɨ wɨnma̱a̱ꞌñ nꞌɨxmach.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres; o que também procurei fazer com diligência.
11 Ku øts jam møøt nnabya̱a̱jtɨ ja Pedro jam Antioquíɨt ka̱jpjotp, jam øts ojts ndawɨndsøꞌøy midi jam wyɨnaty tyumpy, ku ja kaꞌap yꞌøgyaxɨꞌɨky.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe na cara, porque era repreensível.
12 Ku ja møøt øy tyimyꞌukaagyøjy pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌy jøts ja jaayɨ tmajtstutkojmɨ, jaꞌayɨ ku wɨna̱a̱gɨn ja israelɨtøjk yja̱ꞌa̱ttɨ pøn wyɨnaty tø tkexy ja jaꞌabɨ ja̱a̱ꞌy midi tpadundɨpnɨm ja møja̱a̱ꞌbyɨ kutujk ja møja̱a̱ꞌbyɨ tsɨna̱a̱ꞌyɨn sa̱m ja yꞌijty nayɨdeꞌen tpadumɨ.
12 Pois antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas quando eles chegaram, se foi retirando e se apartava deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Nayɨdeꞌen ttumɨdɨ sa̱m ja Pedro pøn jaty jam wyɨnaty kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ, nayɨdeꞌen ɨdøꞌøn ja Bernabé pa̱a̱t ttumɨ.
13 E os outros judeus também dissimularam com ele, de modo que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Kuts øts ɨdøꞌøn ja nꞌijxy jadeꞌen ku tkabadundɨ sa̱m ja øgyajpxy ømyadya̱ꞌa̱ky ttanɨbɨkta̱a̱gɨ, yɨdeꞌen øts ɨdøꞌøn ja Pedro nnɨma̱a̱y jøts nɨdukɨꞌɨyɨ tmadoomɨdøø ja janchja̱ꞌwɨbɨtøjktɨ: “¿Tigøjxp mets ya̱ꞌa̱t ja̱a̱ꞌy xukpadunwa̱ꞌa̱ñ ja israelɨt ja̱a̱ꞌy chɨna̱a̱ꞌyɨn? Pø tøts mets ja køꞌøm xꞌɨxma̱tsnɨ jekyɨp o mets jam mjadyimyjaguga̱jpɨ.”
14 Mas, quando vi que não andavam retamente conforme a verdade do evangelho, disse a Cefas perante todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como é que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Israelɨt ja̱a̱ꞌy adømdɨ jaꞌ ku jadeꞌen tø ngueꞌexyɨndɨ, kaꞌap adøm ja pøky nayɨdeꞌen ndyimyikmajada̱a̱jkyɨndɨ sa̱m jaꞌ pøn kaꞌisraelɨt ja̱a̱ꞌdyɨ.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Tøts nnɨja̱ꞌwɨndɨ ku kaꞌap adøm ja Dios xkupøjkɨndɨt jaꞌ wyɨngujkp ku jaꞌayɨ nbaduꞌundɨt ja Moisés kyutujk. Ja Jesucristoxɨ døꞌøn ja yjaꞌ njanchja̱ꞌwɨmp patyxɨ døꞌøn adøm ja Dios Teety tø xkupɨjkyɨndɨ, kidi jaꞌagøjxp ku ja Moisés kyutujk nbaduujñɨndɨ. Jabɨ nɨpønxɨ kyayikupøkt Dios wyɨngujkp ku ja Moisés kyutujk jaꞌayɨ tpaduujnɨt.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, mas sim, pela fé em Cristo Jesus, temos também crido em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não por obras da lei; pois por obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Ku døꞌøn ja Dios tø xꞌukupɨjkyɨndɨ Cristo køjxp, jøts adøm ja Moisés kyutujk tø nꞌawɨmbejtɨgyojmandɨ, ¿ja Cristo adøm ɨdøꞌøn køꞌøm xyiktuuꞌtɨgøøꞌyɨmp? ¡Kaꞌ yjadeꞌenɨ!
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, é porventura Cristo ministro do pecado? De modo nenhum.
18 Ku øts ndungojmɨt midi tø nꞌukꞌɨxmach, ngøꞌømbøky øts jaꞌ.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Kaꞌap øts ja Moisés kyutujk nꞌukyiktunɨ jaꞌagøjxp ku øts ja Dios yꞌøyꞌa̱jtɨn jadeꞌenꞌampy ngapa̱a̱ty; tø nja̱ꞌgyukɨ jøts ku ja Dios yjaꞌ yikpa̱a̱ty ku njanchja̱ꞌwant ja Cristo.
19 Pois eu pela lei morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Kaꞌap øts nugo nꞌuktsɨnaañɨ, tø øts ja Cristo xkuꞌoogɨ kruskøjxp; jaꞌ øts ɨdøꞌøn nduꞌump midi ja Cristo yꞌøyja̱ꞌwɨp jaa ku øts ja chɨna̱a̱ꞌyɨn ndajujkyꞌa̱jtɨ. Janchja̱ꞌwɨngøjxp øts ya̱ꞌa̱t jujkyꞌa̱jtɨn nyiknaxy ya̱ na̱xwiiñ ku ja Dios Uꞌnk tø xjanchøky xjanchpaꞌayøy jøts nayɨdeꞌen tø xkuꞌoogɨ.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne, vivo-a na fé no filho de Deus, o qual me amou, e se entregou a si mesmo por mim.
21 Kaꞌap øts ja Cristo yꞌoꞌjkɨn nugo nyikna̱xwa̱ꞌa̱ñ; kuts Dios ja jeexyɨp xagupɨjkyɨndɨ ku ja Moisés kyutujk nbaduꞌunɨnt, nɨti jeexyɨp kyawa̱ꞌa̱ñ ja Cristo yꞌoꞌjkɨn, kaꞌap ja jeexyɨp ma̱ tyuñ.
21 Não faço nula a graça de Deus; porque, se a justiça vem mediante a lei, logo Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?