Marcos 6

MXM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iesu ei ilisitase a aubu odo mei asu usino na aubu minei oto. Me sou a disaipel minei sou ogomuli e ei.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Na Maolona Malada ei asu usino na luma na kinaka mine sou e Iuda mei bilii a inade mine Salemo usino ne sou a vanunua ma tavivine. Papaina mine sou a vanunua ma tavivine sou longe a inadene ei, sou saga sele me sou vei, “A bibi ieli ei guale a inade li iva? Muadana ino minei iodo, sei bilii e ei? Sei bilii e ei a sagagalina me ei goli a matamatana gona sinaganaga?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Eitou muada i, a bibi iede ei a bibi na gagatuna tasa. Ei e natune Maria, mei e tuane Iemus, Iosep, Iudas me Saimon. Sou e latavivine ei sou eili pilu e eitou.” Sou vei maido, me sou lilogegelu ane ei.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Moni e Iesu ei vei le sou maido, “A profet ei isa a aisa na aububuna vuso. Moni na vuna aubu minei, me balivua mine sou a maututune ei, me na luma minei bilesi, ei a aisana boa.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Me ei ma mapigogoi ete ni goli a gona sinaga tasa na aubu iede. Ei tau a limana na vanua ma tavivine na sinobe tastasa moni mei toekube e sou.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Me ei damutatala papai e sou a vanunua ma tavivine sou ma silimuli ete ei.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Me ei toleale sou a disaipel savulu tasa timana lua usinani, mei peltase tao lualua usino. Ei bilii e sou a sagagalina mina taulelena nunu pagu ino ne sou a vanunua ma tavivine.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Me ei vei le sou maido, ne sou lapitole a too, moni ne sou ma gualeale lei a golugolu sanii mina inasu usino pilu e sou, me ne sou ma gualeale lei a ulalu, me ne sou ma gualeale lei a tanga ue sei golu, me ne sou ma gualeale lei a vatu lilo mina palakulu,
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 me ne sou kai a ubupolo, moni ne sou ma kaikai lei a kinainai lua.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Me ei vei le sou maido, “Mane amutou divi na aubu tasa, me amutou gali ulilo mina luma tasa, de ne amutou ugu moni mina luma do mapigogoi a malada ne amutou asutase a aubu iedo.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Mane a aububuna sanii sou ma guale ete amutou usino na luma mine sou me sou ma kale ete ne sou longemuli a inade ne amutou, de ne amutou ilisitase a aubu iedo. Na malada amutou asutase a aubu iedo, ne amutou mu saveitase a kavou ma magamaga na ubune amutou. Maido ne sou muada i, sou isa a mavaana na inigogona sou goli.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 De sou a disaipel sou asu, me sou veipale a inade usino ne sou a vanunua ma tavivine maido, “Mu sauvule a lilone amutou.”
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Me sou taulele a nunu pagu makuba ino ne sou a vanunua ma tavivine, me sou tau a wel muata ne sou a sinobe makuba me sou toekube sou so kuba lou.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Herot a mapana ei longe a inade na golugolu ieli ei palea, vuna aisane Iesu i vele bubulasi na aveavena vuso. Vanunua ma tavivine sanii sou vei, “Ei e Ioanes a bibi na maavuvutuna ei ilisiliu na muina minate. Maido me ei goli a gona sinaga ieli pilu a sagagalina.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Me sanii sou vei, “Ei e Elaiia.” Me sanii sou vei, “Ede a Profet, tomane sou a profet lisa.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Herot ei longe do mei vei maido, “Lisa eau mogeuti a loone Ioanes, moni seidei ei ilisiliu lou.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Herodias ei sinoa mamau sele ane Ioanes mei kale ni valiputemate ei, moni ei ma mapigogoi ete,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 vuna Herot ei lae e Ioanes. Ei muada, Ioanes ei a bilesina bibi mei maolo na matane Salemo. Maido me Herot ei ulage kube sele e ei. Malada ei longe a inade ne Ioanes, ei damutatala papai ma tiana i mavaa, moni ei kale sele ni longe a inadene ei.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Mulimuli Herodias ei poge a vea maido. Herot ei goli a inani taula mina damutalena alaposana minei. Ei goli a inani taula ane sou a vanua sou buloi e ei a niitealena avena buobuo minei, me mine sou a munuganugana vanua na maubina, me mine sou a vanua buobuo mina avena buobuo e Galili.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 De sou aaniani a muina, me natune Herodias a tavine ei gali ulilo mei tilia. Me Herot pilu e sou a vanunua sou aani pilu e ei, sou kale mamai sele a tiliana do. Maido ma mapana ei vei ana tavine alaba do maido, “Eau na bilii e oo a sei golu oo kale? Oo vei moni le eau, mea na bilii e oo.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Me Herot ei goli a adegatuna sagali maido, “Ivu uata, sei golu oo tagi e eau, eau na bilii e oo. Mane oo vei le eau na valipole a avena buo minau ni palea lua, me na bilii e oo a avena tasa.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ma tavine do ei gali usala mei tagi e tinana maido, “Eau na vei le ei ni bilii e eau a sava?” Me tinana i vei, “No vei le ei ni guale a letene Ioanes a bibi na maavuvutuna mei ni bilii e oo.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 De a tavine alaba do ei veteliu asi lou usino na mapana, mei vei lei maido, “Simonimoni nali eau kale no tau a letene Ioanes a bibi na maavuvutuna na taogo tasa, no bilii e eau.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Mapana ei longe a inade do ma lilona i mavaa mamau. Moni ei damutale a adegatuna ei goli, me ei ma kale ete ei ni maela na matane sou a vanunua sou ugu a inani pilu e ei. Maido me ei ma kale ete ni longetase a inadena tavine do.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 De ma tabaa oto a mapana i peltase a bibi na maubina minei tasa usino ni guale a letene Ioanes usinani. Bibi na maubina do ei asu usino na luma na tunuui, mei mogeuti a loone Ioanes.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Mei tau a letene Ioanes na taogo tasa mei maasi usino mei bilii e tavine alaba. Ma tavine alaba do ei bilii e tinana.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Disaipel mine Ioanes sou longe a inade na golu Herot ei goli, me sou asu sou guale a aitolane Ioanes me sou tabule usino me sou peilai na aubu na minate.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Sou a aposel sou veteliu me sou viepili pilu e Iesu. Me sou mapamuli a pipigona sou goli, me a inadenade vuso sou bilii e sou a vanunua ma tavivine.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Moni a vanunua ma tavivine makuba sou asuasu usino usinani, maido me Iesu pilu e sou a aposel sou ma isa oto a matailala mina inani. Iesu ei vei le sou a aposel maido, “De, eitou moni to asu usino na avena baa tasa, me ne amutou manoa sapa.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Me sou guale a bot, me sou moni asu usino na avena baa tasa.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Moni e sou a vanunua ma tavivine sou ite sou asu usino, me sou iteilale e sou. Maido ma vanunua ma tavivine mina aubu buobuo vuso sou vele usino na avena Iesu ma aposel sou kale ne sou asuale, me sou divi pala ane Iesu.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Na ilala Iesu ei ontola, ei ite a abuna vanunua ma tavivine taula sou ino. Me ei lilomuli sele e sou, vuna sou tomane a sipsip sou ma isa oto a bibi na itealalene sou. Me ei soke a matetengine sou.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Mulimuli, a oaso i kale ni vele utano, sou a disaipel mine Iesu sou asuale ei me sou vei lei maido, “Avena ieli a vanua boa, ma oaso i velevelesi utano.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Kubaana o no peltase liu a vanunua ma tavivine usino. Ei puiale ne sou asu usino na avena maisaba me na aubu, me ne sou oli a gona inani ane sou.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Moni Iesu ei adeliu ane sou a disaipel minei maido, “Amutou oto mu bilii e sou a gona inani.” Me sou tagi e ei, “Nane o kale namiteu asu te oli a ulalu a denarii savulu sobo lua, me namiteu bilii e sou, io?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Me ei tagi e sou, “Amutou a ulalu visa nana? Mu asu mu gemu.” Sou itesi me sou veteliu me sou vei le Iesu maido, “Amiteu isa a ulalu lima ma aia lua.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Me Iesu ei ade ane sou maido, “Sou a vanunua ma tavivine ne sou viepilu me ne sou ugu na gulugulu doana.”
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 De sou ugu, ma abuna vanunua sanii sou mapigogoi a savulu sobo tasa, me sanii mapigogoi savulu lima.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Me Iesu ei guale a ulalu lima do pilu a aia lua, mei gemu uata mina langi, mei toledadangi e Salemo. Mei lee a ulalu sou odo mei bilii e sou a disaipel ne sou soebule usino na vanunua ma tavivine. Ma aia lua tamai ei lee mei bilii e sou a vanunua ma tavivine.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Me sou vuso sou ani me sou masu.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Me a matevuavua na ulalu ma aia saboa ino, me sou taupili me sou totongi voni na tanga savulu tasa timana lua.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Savulu na vanunua sou ani i savuluvulu lima. Sou vuso sou ani me sou masu (Mak 6:42)|alt="They all ate and were satisfied." src="WA03855b.tif" size="col" copy="Graham Wade © United Bible Societies, 1989, Nairobi, Kenya." ref="6:42"
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ma tabaa oto Iesu ei ade ane sou a disaipel minei ne sou sae na bot me ne sou muga pala ane ei usino na avena pou na nanu maino, a aubu e Betsaida. Ei oto ei kale ni muina mei peltase pale sou a vanunua ma tavivine usino.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ei peltasesi e sou a vanunua ma tavivine, de ei asu uata mina loena ve ni kaka.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Matavilioliosi me a bot peasi balivua na pou na nanu, me Iesu vululu moni ei ino na mado.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Me ei ite a avivili i vali masae na muga na bot mei lange laulau e sou, me sou mangava sele a vunolena. Agavuale ni malada, Iesu ei asu muata mina pou na nanu usino ne sou. Ei kale ni gaoli e sou,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 moni sou a disaipel sou ite ei asuasu muata na pou na nanu, me sou damu ve ei a masalangi tasa, me sou ngala mamau sele.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Sou vuso so ite ei, me sou lae sele. Ma tabaa oto Iesu ei ade ane sou maido, “Amutou magili sagali. Ieli eau moni. Amutou ma laelae lou.”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Me ei sae na bot mei ugu pilu e sou, ma avivili i mate. Me sou saga mamau sele,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 vuna sou ma muada kuba oto a gona sinaga Iesu ei goli a ulalu. Damutatalana mine sou saboa ino sobo.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Iesu pilu e sou a disaipel sou voleutuosi a pou na nanu, me sou ontola na avena ne Genesaret, me sou paletole a bot.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Sou ilisitasesi a bot, ma tabaa oto sou a vanunua ma tavivine sou itesi e Iesu me sou iteilale ei.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Na ilala vanunua ma tavivine sou longe e Iesu ei ino na avena ne sou, sou mamavute sou a vanua na sinobe mina poso, me sou tabule sou usino ne ei.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Me na aububuna me na aubu buobuo vuso me na aubu banini mina avena do Iesu ei asu i, sou tau e sou a vanua na sinobe na muina viepiluna. Me sou nai sagali e Iesu maido, sou a vanua na sinobe ne sou pige a aisuna kinainai minei moni. Me sou goli maido, sou palea kuba lou.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra