Mateus 22
MUR vs ARC
1 Ma uduwak Yesu ɔl zoozok yabziinta bodo anek nɛ,
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Abil baliin o Joowo kete. Anyak baale alaan ci agɔɔn dayiin ci ka kiiya kadayit ɔl iitene ci arocin ŋɛɛrin.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ma iitene nice itoon gabara ogin kɔɔt kutuya ɔl baal aduwak ka kivitak tiŋkawiin e. Mazi avɔ aduwak gabara nɔɔgɔ molok, bar ujurta niigi, alaŋaan arɔɔŋ kivita.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Bodo aku itoon gabara oogi anek nɛ, “Ɔɔtɔ utuya ɔl baal kawai tiŋkawiin e enektek nɛ, Odotit kaal dook. Kɔtɔdɔŋɔ, ma aaktɛ kaal dook odota. Ivitak zin tiŋkawiin.”
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Bar ɔl nica alaŋ arek zinzeeti zɔɔz nico. Bar codoi ŋaatineeŋ akɔ keevin mane cin. Maje oman akɔ ataalinɛ kaal cigin mɛlɛgɛnyai.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Maje ogɛn agam gabara ci ona itoonnyai o, ma aruk kadaayitɔ.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Otobor ni alaani nɔŋ giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma itoon takirnya ogin kɔɔt kuruyit ɔl ci ona aruk gabara nicoko o kadaayitɔ, ma atooz kutur dook lai.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Ma vurta otowa gabara ogin bodo, ma aku anek nɛ, “Inoko kaal o tiŋkawiinto dook odotita, bar zin ɔl baal kawa e alaŋaan aganɔ ka kivita ka kadaktɔ.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Inoko zin ɔɔtɔ utuya ɔl ci olla ajowanu awɔ golowɛ kivita kadaktɔ.”
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Itiŋgazɔ ni gabara ɔɔtɔ uluta ɔl o gɛr kibeen ɔl o abon buk zɛɛ ma abitiz ceez tɔc.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Mazi aku alaani ka kiiya kicin kernok, bar acin eet codoi ŋaatineeŋ calaŋ anyak rumanɛ ci tiŋkawiinto.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Ma ajin niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Laŋo, mã alaŋ anyei rumanɛ o tiŋkawiinto o, akun zin tɛ ŋina ku?” Bar akɔm ɛɛti nici gi ci abarzek nɔɔnɔ kina.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Enek ni alaani gabara ogin nɛ, “Agamit eet nico acabit zɔɔ ki azɛɛn ɔɔtɔ ujuktek bitaalin. Alu tedec ŋinaante zɛɛ ma adak nyigit.”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Izi ni Yesu nɛ, “Abil zin buk baliin o Joowo nɔkɔ. Inoko otoyai ɔl ci meel gɛr, bar zin avu ŋaatineeŋ ci miliny tɛr.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Ɔtɔɔzɔ ni ɔl o Parici, ma avɔ abaabanit gɔl ci ka kicintai Yesu jinɛnta.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Ma avɔ itoonak niigi nɔɔnɔ nuyak ugeec kibeen ɔl o alaan o kazi Erod. Ivita ni ijinit niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan o demziinto, kagaya aduwa gɔɔn niina zoozok ceen didi. Ma ademzei ɔl zɔɔz ween didi o arɔɔŋ Jooi eet ci deer kutugu juruŋ kɔkɔm gi ci aŋole niina ɔla.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Duwayet zin di. Inoko ŋaatun aganɔ ŋaati karuwɛkɛ meeri alaan o Rom, yo akɔm da?”
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Maje Yesu aga kɛŋ ci jinɛn cineeŋ gɛr o nɔkɔ, ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Igeet labjok coko! Arooŋnyu icintawaŋ naa?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Eyeleyaŋ di gurucoc ci ka ɔɔt urukti meeri o.”
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma zaara ci ayeedi gurucoca ce ki riritɔn co ci ŋɛnɛ?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Ma abɛdɛkɛ niigi Yesu anek nɛ, “Ŋum o alaan o kazi Sizar ki zaar ogin.”
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Mazi azii niigi gi ci aduwa Yesu noko, olla apaŋantɛ paŋ, ma ooŋnek nɔɔnɔ looc, ma awɔ.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Ma iitene nice ɛlɛ ivitak ɔl o kazi Sajuzi Yesu. Maje gɔɔn niigi alaŋ agama zɔɔz o bodo katin iŋaani ɔl daayiza.
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Ivita ni enektek niigi Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, azi baale Mosis nɛ, Mã adaai ɛɛti iŋaan kitira dɔl ŋaawe cin, abon arigiz gɔtɔnnya ŋaa ka kitirak nɔɔnɔ dɔl.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Anyak zin baale lɔgɔz ceen gɔtɔn een torgɛrɛm abaak ŋina. Ɔrɔcɔ ni logoti ceen abuu o, ma adaai iŋaan kanyak ŋaa dɔl. Iiya ni gɔtɔnnya o anowa nɔɔnɔ anyawun ŋaa.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Ma bodo ŋintimiliny nɔkɔ adaawun buk logoti nici iŋaan kitirak ŋaa nico dɔl. Ma azɔbɔn niigi ŋaa nɔkɔ zɛɛ makacin adaayitɔ niigi dook iŋaan kitirtak ŋaa dɔl.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Ma vurta adaak buk ŋaa.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Inoko zin tiŋeere mã iŋaaz ɔl daayiza, ŋaa nicini akati ŋɛnɛɛn giye baal anyakti niigi dook ŋaa nico?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Abacu niiga zɔɔz nico ɔrɔɔt, eeci alaŋ areku niiga zinzeeti waragɛ o Joowo ki dɔyiz onin.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Katin ma iŋaaz ɔl daayiza, ɛɛl niigi kiyo toonnyawa o Joowo o. Ma alaŋ bodo eeta ki ŋaai arɔcɔ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Mazin giye ci akati ŋaazi daayiza, ŋaan niiga ekeebit zɔɔz baal aduwakuŋ Jooi e?
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 Azi baale niini nɛ, Keen Jook o Ibrayim ki Aizak been Jakob. Ma zɔɔz nici ayelza gi o inoko arogni Ibrayim ki Aizak been Jakob. Zin Jooi niini Jook ci ɔl ci arogi, alaŋ een Jook ci ɔl ci adaai.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Mazi azii kɔlɛ gi nico, ibiirit nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt ɛlɛ.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Mazi avɔ azii ɔl o Parici ɛtɛza Yesu ɔl o Sajuzi, ivitak niigi dook nɔɔnɔ.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Icina ni ɛɛti codoi ole o gɔɔn ademzek ɔl lotinok Yesu jinɛnta.
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 Ma aku ajin niini Yesu anek nɛ, “Alaan o demziinto, mayo lotinɛt jaŋ ci titiny ɔrɔɔt kujuk gɔnɔgi dook.”
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Lotinɛt o azi nɛ, Abon areez Jook ween Manyi unun zinize unun dook, ki rogete unun dook, been baabaninte unun dook.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Lotinɛt zin ci titiny ɔrɔɔt nɛɛn nici.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Bodo lotinɛt oma ci titiny nɛɛn o azi nɛ, Reez ɔl o abaawonu kiyo areez ɛlɛ unun maany o.
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Ma lotinowa o Mosis been demziin o nyakaŋanetu ano niigi dook lotinok ceen ram noko doon.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Mazi ŋaan alotɛ ɔl o Parici nɔkɔ, ijin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Abaabanu dim inoko niiga aziyu nɛ, Kiristo ŋɛnɛ? Niini ŋɛɛrti ŋɛnɛ?”
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Mazi een Kiristo dole ci dɔl ci Devid, anyek zin baale Vɔŋizi o Joowo Devid kotowo nɔɔnɔ kizi Manyi cin naa?
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Azi baale Devid nɛ, Anek Jooi Manyi onan Kiristo nɛ, Aavu libire can azo o zɛɛ ma kanyin rocek modo ugun amarninin ineet looc zɔɔnɛ.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Mazi awo Devid Kiristo kizi Manyi o, alaŋ aganɔ ŋaati ɛɛnɛ dole ci dɔl ci Devid doon, bar aku niini Joowa.”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Mazi azi Yesu nɔkɔ, ajaktɔ niigi dook tiv, kɔkɔm gi ci abariz. Zin iitene nice ɔkɔma bodo eet ci anim kijin nɔɔnɔ been nɛɛn.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?