Mateus 22

MUR vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ma uduwak Yesu ɔl zoozok yabziinta bodo anek nɛ,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Abil baliin o Joowo kete. Anyak baale alaan ci agɔɔn dayiin ci ka kiiya kadayit ɔl iitene ci arocin ŋɛɛrin.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ma iitene nice itoon gabara ogin kɔɔt kutuya ɔl baal aduwak ka kivitak tiŋkawiin e. Mazi avɔ aduwak gabara nɔɔgɔ molok, bar ujurta niigi, alaŋaan arɔɔŋ kivita.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Bodo aku itoon gabara oogi anek nɛ, “Ɔɔtɔ utuya ɔl baal kawai tiŋkawiin e enektek nɛ, Odotit kaal dook. Kɔtɔdɔŋɔ, ma aaktɛ kaal dook odota. Ivitak zin tiŋkawiin.”
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Bar ɔl nica alaŋ arek zinzeeti zɔɔz nico. Bar codoi ŋaatineeŋ akɔ keevin mane cin. Maje oman akɔ ataalinɛ kaal cigin mɛlɛgɛnyai.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Maje ogɛn agam gabara ci ona itoonnyai o, ma aruk kadaayitɔ.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Otobor ni alaani nɔŋ giye nico ɔrɔɔt ɛlɛ. Ma itoon takirnya ogin kɔɔt kuruyit ɔl ci ona aruk gabara nicoko o kadaayitɔ, ma atooz kutur dook lai.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Ma vurta otowa gabara ogin bodo, ma aku anek nɛ, “Inoko kaal o tiŋkawiinto dook odotita, bar zin ɔl baal kawa e alaŋaan aganɔ ka kivita ka kadaktɔ.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Inoko zin ɔɔtɔ utuya ɔl ci olla ajowanu awɔ golowɛ kivita kadaktɔ.”
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Itiŋgazɔ ni gabara ɔɔtɔ uluta ɔl o gɛr kibeen ɔl o abon buk zɛɛ ma abitiz ceez tɔc.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Mazi aku alaani ka kiiya kicin kernok, bar acin eet codoi ŋaatineeŋ calaŋ anyak rumanɛ ci tiŋkawiinto.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Ma ajin niini nɔɔnɔ anek nɛ, “Laŋo, mã alaŋ anyei rumanɛ o tiŋkawiinto o, akun zin tɛ ŋina ku?” Bar akɔm ɛɛti nici gi ci abarzek nɔɔnɔ kina.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Enek ni alaani gabara ogin nɛ, “Agamit eet nico acabit zɔɔ ki azɛɛn ɔɔtɔ ujuktek bitaalin. Alu tedec ŋinaante zɛɛ ma adak nyigit.”
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Izi ni Yesu nɛ, “Abil zin buk baliin o Joowo nɔkɔ. Inoko otoyai ɔl ci meel gɛr, bar zin avu ŋaatineeŋ ci miliny tɛr.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ɔtɔɔzɔ ni ɔl o Parici, ma avɔ abaabanit gɔl ci ka kicintai Yesu jinɛnta.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Ma avɔ itoonak niigi nɔɔnɔ nuyak ugeec kibeen ɔl o alaan o kazi Erod. Ivita ni ijinit niigi nɔɔnɔ anek nɛ, “Alaan o demziinto, kagaya aduwa gɔɔn niina zoozok ceen didi. Ma ademzei ɔl zɔɔz ween didi o arɔɔŋ Jooi eet ci deer kutugu juruŋ kɔkɔm gi ci aŋole niina ɔla.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Duwayet zin di. Inoko ŋaatun aganɔ ŋaati karuwɛkɛ meeri alaan o Rom, yo akɔm da?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Maje Yesu aga kɛŋ ci jinɛn cineeŋ gɛr o nɔkɔ, ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Igeet labjok coko! Arooŋnyu icintawaŋ naa?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Eyeleyaŋ di gurucoc ci ka ɔɔt urukti meeri o.”
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ma ajin niini nɔɔgɔ anek nɛ, “Ma zaara ci ayeedi gurucoca ce ki riritɔn co ci ŋɛnɛ?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ma abɛdɛkɛ niigi Yesu anek nɛ, “Ŋum o alaan o kazi Sizar ki zaar ogin.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Mazi azii niigi gi ci aduwa Yesu noko, olla apaŋantɛ paŋ, ma ooŋnek nɔɔnɔ looc, ma awɔ.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Ma iitene nice ɛlɛ ivitak ɔl o kazi Sajuzi Yesu. Maje gɔɔn niigi alaŋ agama zɔɔz o bodo katin iŋaani ɔl daayiza.
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 Ivita ni enektek niigi Yesu nɛ, “Alaan o demziinto, azi baale Mosis nɛ, Mã adaai ɛɛti iŋaan kitira dɔl ŋaawe cin, abon arigiz gɔtɔnnya ŋaa ka kitirak nɔɔnɔ dɔl.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Anyak zin baale lɔgɔz ceen gɔtɔn een torgɛrɛm abaak ŋina. Ɔrɔcɔ ni logoti ceen abuu o, ma adaai iŋaan kanyak ŋaa dɔl. Iiya ni gɔtɔnnya o anowa nɔɔnɔ anyawun ŋaa.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ma bodo ŋintimiliny nɔkɔ adaawun buk logoti nici iŋaan kitirak ŋaa nico dɔl. Ma azɔbɔn niigi ŋaa nɔkɔ zɛɛ makacin adaayitɔ niigi dook iŋaan kitirtak ŋaa dɔl.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Ma vurta adaak buk ŋaa.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Inoko zin tiŋeere mã iŋaaz ɔl daayiza, ŋaa nicini akati ŋɛnɛɛn giye baal anyakti niigi dook ŋaa nico?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔgɔ anek nɛ, “Abacu niiga zɔɔz nico ɔrɔɔt, eeci alaŋ areku niiga zinzeeti waragɛ o Joowo ki dɔyiz onin.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Katin ma iŋaaz ɔl daayiza, ɛɛl niigi kiyo toonnyawa o Joowo o. Ma alaŋ bodo eeta ki ŋaai arɔcɔ.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Mazin giye ci akati ŋaazi daayiza, ŋaan niiga ekeebit zɔɔz baal aduwakuŋ Jooi e?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 Azi baale niini nɛ, Keen Jook o Ibrayim ki Aizak been Jakob. Ma zɔɔz nici ayelza gi o inoko arogni Ibrayim ki Aizak been Jakob. Zin Jooi niini Jook ci ɔl ci arogi, alaŋ een Jook ci ɔl ci adaai.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Mazi azii kɔlɛ gi nico, ibiirit nɔɔgɔ ooti ɔrɔɔt ɛlɛ.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Mazi avɔ azii ɔl o Parici ɛtɛza Yesu ɔl o Sajuzi, ivitak niigi dook nɔɔnɔ.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Icina ni ɛɛti codoi ole o gɔɔn ademzek ɔl lotinok Yesu jinɛnta.
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 Ma aku ajin niini Yesu anek nɛ, “Alaan o demziinto, mayo lotinɛt jaŋ ci titiny ɔrɔɔt kujuk gɔnɔgi dook.”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ma abɛdɛkɛ Yesu nɔɔnɔ anek nɛ, “Lotinɛt o azi nɛ, Abon areez Jook ween Manyi unun zinize unun dook, ki rogete unun dook, been baabaninte unun dook.
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Lotinɛt zin ci titiny ɔrɔɔt nɛɛn nici.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Bodo lotinɛt oma ci titiny nɛɛn o azi nɛ, Reez ɔl o abaawonu kiyo areez ɛlɛ unun maany o.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Ma lotinowa o Mosis been demziin o nyakaŋanetu ano niigi dook lotinok ceen ram noko doon.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Mazi ŋaan alotɛ ɔl o Parici nɔkɔ, ijin Yesu nɔɔgɔ anek nɛ,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Abaabanu dim inoko niiga aziyu nɛ, Kiristo ŋɛnɛ? Niini ŋɛɛrti ŋɛnɛ?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Mazi een Kiristo dole ci dɔl ci Devid, anyek zin baale Vɔŋizi o Joowo Devid kotowo nɔɔnɔ kizi Manyi cin naa?
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Azi baale Devid nɛ, Anek Jooi Manyi onan Kiristo nɛ, Aavu libire can azo o zɛɛ ma kanyin rocek modo ugun amarninin ineet looc zɔɔnɛ.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Mazi awo Devid Kiristo kizi Manyi o, alaŋ aganɔ ŋaati ɛɛnɛ dole ci dɔl ci Devid doon, bar aku niini Joowa.”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Mazi azi Yesu nɔkɔ, ajaktɔ niigi dook tiv, kɔkɔm gi ci abariz. Zin iitene nice ɔkɔma bodo eet ci anim kijin nɔɔnɔ been nɛɛn.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra