Marcos 5

MUR vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Abaayizit ni Yesu kibeen nuyak ogin liil o kazi Galili, ma avɔ baagite o looc o ɔl o kazi Garazin.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Mazi aduŋna Yesu kavoola, taman nɔkɔ iiyak nɔɔnɔ ɛɛti ci anyak miniŋit ci Loryento.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Anyak ɛɛti nici miniŋit nico alya, ma akɔ gɔɔn abaak niini bɔɔtwane o ɔl o adaai. Ma akɔm ɔl ci ka koolit nɔɔnɔ cabiinta been nɛɛn.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Acap gɔɔn ɔl nɔɔnɔ azɛɛn kibeen zɔɔ ziiyi lak ci meel gɛr, bar enicoko dook aŋaak niini ziik nicoko.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Tup nɔkɔ agɛrɛny niini waazinok ki baalinok bɔɔtwani ki biyɛnɛ. Ma atatac ɛlɛ biyɛnɛ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Mazi acina niini Yesu rɛɛna, adokonyonek nɔɔnɔ, ma akɔ akani kozoŋti looc nɔɔnɔ kɛŋa.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Ma ajin Yesu miniŋit nico anek nɛ, “Kazi zaar cugun nɛ?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma ilalek miniŋa Yesu ɔrɔɔt ka calaŋ atooyek niini nɔɔgɔ looc oma.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Maje ŋinaante anyak kɔcɔcɔbanɛn ci meelik gɛr agɛ biya.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ma ilalek miniŋa ci Loryento noko Yesu anek nɛ, “Nyet koota kɔcɔcɔbanene niceke ka kɔɔt kabaakta eleetine ŋaatineeŋ.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Anyek ni didi Yesu nɔɔgɔ kudunta eete nico kɔɔtɔ kɔcɔcɔbanɛnɛ, ma avɔ didi niigi ŋaatineeŋ. Ma avira kɔcɔcɔbanɛna voroora, ma iinak liil kutudude dook lai. Maje kɔcɔcɔbanɛna nicigi dook een eet tur lak eetom (2000).
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Odokonyit ni ɔl ona oowa kɔcɔcɔbanɛn e, ma avɔ aduwak ɔl o eevyi manɛɛni kibeen ɔl dook kutura zɔɔz nico. Ma avu ɔl dook ka kivita kicinit gi ci akanai o.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Mazi avunak ɔl Yesu, bar amada niigi eet baal gɔɔn anyak miniŋ o Loryento meelik e aavi loota ŋinaante. Anyawun niini rum alya, ma buk obona nɔɔnɔ ɔɔ oninɛ labak. Anyayit ni niigi dook ŋoliin ɔrɔɔt ɛlɛ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Maje ɔl ona icinit gi o agoononek eet nico kibeen kɔcɔcɔbanɛn ɔɔwa e, uduktak buk niigi gɔnɔgi gi nico.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ilalek ni niigi Yesu kɔtɔɔ looce cineeŋ o.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Mazi atɔɔt Yesu kavool, ilalek ɛɛti ci ona anyak miniŋ ci Loryento noko Yesu ka korkorit kibeen nɔɔnɔ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Bar ujura Yesu ŋaati ɔrkɔri ki nɔɔnɔ, ma anek nɛ, “Bitɔ ɔlɔ atenowe ugun ka bitɔ duwak nɔɔgɔ gi ci abon atiritin Manyi ineet noko.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ɔtɔɔ ni ɛɛti nici, ma akɔ azɔp kuturyok ween amɔtɔ aduwak ɔl gi ona agoonek Yesu nɔɔnɔ e. Ma abiir ɔl dook ooti zooze nico.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Mazi amiironek Yesu baagit, ivitak kɔlɛ ci appe nɔɔnɔ liiltoga.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ma ŋinaante iiya alaani ci ceez o lotento. Kazi alaan nico zaar nɛ Jairas. Mazi acin niini Yesu, iiya aavek nɔɔnɔ loota kɔpɔkpɔk.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ma ilalek nɔɔnɔ ɔrɔɔt ɛlɛ anek nɛ, “Bɛɛnyan o miliny amɔɔr ɔrɔɔt, ma arɔɔŋ kadaak. Ija da taadek nɔɔnɔ aziit ka korok.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Orkorit ni Yesu ki nɔɔnɔ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Maje ŋinaante anyak ŋaa ci amɔɔr maam o ŋaanu irkitok amɔtɔ ram.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Amɔɔr niini ɔrɔɔt, ma azɔp akimanɛ ci meel gɛr irkitok dook, ma ŋaan kizi maya nɔkɔ, bar azaaci mɔɔrizi ɔrɔɔt.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Mazi azii niini zɔɔz o arogzi Yesu ɔl o amɔɔr, iiya buk niini, ma akɔ kɔla eecitɔ, ma icaya zɛɛ ma apadan Yesu eci bawuco, ma uum nɔɔnɔ rum.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Agɔɔn nɔkɔ o, eeci abaaban niini azi nɛ, “Mã nuun inoko kuum rum cin o ɛlɛ doon, keen koca maya.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Mazi didi uum niini Yesu rum, eelit maama enico ɛlɛ, alaŋaan aduŋna. Makacin agawun niini ɛlɛ onin izi didi maya.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Maje Yesu aga nɔkɔ uduna ŋaatin dɔyizi ci miliny, ma ookconek kɔlɛ enico ɛlɛ, ma azi nɛ, “Ŋɛnɛɛn ci uum rum can o?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ma anek nuyawa nɔɔnɔ nɛ, “Aga niina iiciwonun ineet ɔl ci meelik gɛr noko. Ajinei zin ku azi nɛ, Ŋɛnɛɛn ci uum rum can o?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Maje Yesu agɛlɛm nɔɔgɔ dook arɔɔŋ kicin ŋɛnɛɛn ci uum nɔɔnɔ o.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Maje ŋaa nicini aga gi o agooni alye onin. Iiya ni niini ŋoliinta kabarit kɛdɛkɛdɛk, ma aku aavek Yesu loota kɔpɔkpɔk, ma aduwak nɔɔnɔ gi ci ona agɔɔn niini o.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Enek ni Yesu nɔɔnɔ nɛ, “Bɛɛnyan, anyin tuwɛn unun ineet izi maya inoko. Zin tɔ talniinta. Alaŋ mɔɔrizi nici abadakin bodo.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Mazi ŋaan azɔɔzɔ Yesu kibeen ŋaa nico nɔkɔ, ivita ɔl ogɛnɛ ole o Jairas, ma avu anek nɔɔnɔ nɛ, “Adaak dole unune. Má ŋaan amila gayoi gaga.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Mazi azii Yesu zɔɔz ci aduwa ɔl nicigi o, enek niini Jairas nɛ, “Má anyei ŋoliin gaga. Tuwɔ labak.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Mazi ka kook niini ole o Jairas, alamun ɔl o ano nɔɔnɔ e dook, ma ɔrkɔr niini ki Pitɔr ki Jemis kibeen Jɔn ween gɔtɔni Jemis doon.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Mazi avɔ ajɔŋɔz niigi kɔrɔk o Jairas, azii niini ɔl luwa. Iboobi niigi ɔrɔɔt ɛlɛ.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ma akɔ niini kɔrga eecitɔ, ma anek nɔɔgɔ nɛ, “Naa? Aluyu naa? Dole alaŋ adaai, bar olla ɔɔŋ niini labak.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Bar apɛz ɔl zɔɔz cin o. Otooyek ni niini nɔɔgɔ dook bitaalin. Ma akɔyi baati doleco been yaatin kibeen nuyak ogin een iiyu, ma avɔ ceeze ci ɔɔŋɛ dole o.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ma agam niini dole aziit, ma anek otoge uneeŋ nɛ, “Talita koom.” Ma kɛŋ ci zɔɔz nico kazi nɛ, Bɛɛnyan, tiŋa jena.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Enico ɛlɛ itiŋa didi dole jena, ma awɔ. Maje irkitowa ci doleco tiryanto een amɔtɔ ram. Ma abiir ɔl ona ɔrkɔr ki nɔɔnɔ e dook ooti ɔrɔɔt.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ma aricanek niini nɔɔgɔ ɔrɔɔt ka calaŋ aduwak ɔl oogi gi nico. Ma anek niini nɔɔgɔ nɛ, “Anycek dole gi ci adak.”
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra