Números 11

MSY2020 vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gumazamiziba osɨmtɨzir me bativiba bangɨn puvɨra Ikiavɨra Itir God gimobava an dei. Ezɨ Ikiavɨra Itir God me baregha, men atara an navim me bagha puv an isima, an avim me mɨkɨni. Ezɨ me iti naghɨn mɨtaghniabar boroghɨn, avim bar dar isi.
1 Queixou-se o povo de sua sorte aos ouvidos do Senhor ; ouvindo-o o Senhor , acendeu-se-lhe a ira, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu extremidades do arraial.
2 Ezɨ gumazamiziba uarir akurvaghasa Mosesɨn deima, Moses Ikiavɨra Itir God ko mɨgeima, avim munge.
2 Então, o povo clamou a Moisés, e, orando este ao Senhor , o fogo se apagou.
3 Danganir kam, me kamaghɨn a dɨbori, Tabera. Ziar kamɨn mɨngarim kamakɨn, “Avim Isir Danganim.” Ziar kamɨn nɨghnɨzim kamaghɨn zui, danganir kamɨn, Ikiavɨra Itir Godɨn avim men tongɨn isi.
3 Pelo que chamou aquele lugar Taberá, porque o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Ikɨzir igharazibar gumazamizir maba uaghan Israelia ko zui. Me asɨzitabar amasa men aguiaba puv men ingari. Ezɨ Israelia uaghan imoba atara bizir kam bagha ara ghaze, “Oio! E asɨzir tabar ameka!
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios; pelo que os filhos de Israel tornaram a chorar e também disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 E fomɨra Isipɨn kantrin ikiava osirir avɨriba puvɨram ada api, egha dagh ivezir puvatɨ. Egha e zurara, kukambaba ko melonba, ko anianba, ko galikba apavɨra iti.
5 Lembramo-nos dos peixes que, no Egito, comíamos de graça; dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos.
6 Ezɨ datɨrɨghɨn en gavgaviba bar gɨfa. E damamin bizitam ua itir puvatɨ. Dughiabar zurara, e manan dagher kamram apa ghua bar an amɨra. E bar uarir apangkufi!”
6 Agora, porém, seca-se a nossa alma, e nenhuma coisa vemos senão este maná.
7 Manan dagher kamɨn ganganim, mati temer ovɨzir muziarim, egha ghurghurigha iangurungi.
7 Era o maná como semente de coentro, e a sua aparência, semelhante à de bdélio.
8 — ausente —
8 Espalhava-se o povo, e o colhia, e em moinhos o moía ou num gral o pisava, e em panelas o cozia, e dele fazia bolos; o seu sabor era como o de bolos amassados com azeite.
9 — ausente —
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Gumazamiziba uan ikɨziba ko, uan purirpenibar tiar akabar boroghɨn tuivighav ikia imobava araima, Moses men dɨmdiaba barasi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God atara me bagha an navim puvɨra an isi. Kamaghɨn amizɨ, Mosesɨn navim bar a basemezɨ, a kamaghɨn Ikiavɨra Itir God mɨgei,
10 Então, Moisés ouviu chorar o povo por famílias, cada um à porta de sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu, e pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 “Nɨ manmaghsua paza na gami? Nɨ manmaghsua na gakongezir puvatɨ? Nɨ manmaghsua gumazamizir kabar ganamin ingangarim na ganɨngi?
11 Disse Moisés ao Senhor : Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 Kɨ men ingarizir puvatɨgha me batezir puvatɨ. Kɨ men amebam puvatɨ. Tizim bagha, nɨ me isa nan dafarimning gatɨgha ghaze, kɨ men amebamɨn mɨn me ater otem me danɨngɨva, me inigh bar mangɨ nguazir nɨ men inazir afeziabar anɨngasa akar dɨkɨrɨzim gamizɨ naghɨn otogham?
12 Concebi eu, porventura, todo este povo? Dei-o eu à luz, para que me digas: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança que mama, à terra que, sob juramento, prometeste a seus pais?
13 Gumazamizir kaba arava asɨziba bagha nan azai. Kɨ managh me bagh asɨzir avɨriba iniam? Kɨ bar iburaghburaki.
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: Dá-nos carne que possamos comer.
14 Kɨ uabɨra manmaghɨn gumazamizir avɨrir kabar amuam? Kɨ osɨmtɨzir ekiar kam ateran bar iburaghburaki.
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois me é pesado demais.
15 Nɨ kamaghɨn na damusɨ, nɨ nan apangkuvigh na mɨsueghtɨ, kɨ aremegh, uam osɨmtɨzir kam ateran kogham.”
15 Se assim me tratas, mata-me de uma vez, eu te peço, se tenho achado favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, kamaghɨn Moses mɨgei, “Nɨ 70plan Israelian gumazir aruaba inigh na bagh izɨ. Gumazir kaba, nɨ uabɨ me gɨfogha gɨvagha ghaze, me guizbangɨra gumazir dapaniba, egha gumazamizibar damazimɨn me ziar ekiaba iti, gumazir kaba, nɨ me inigh izɨ. Nɨ me inigh na bagh na bativamin Purirpenimɨn izɨtɨ, me nɨ ko uari akuvagh tuifigh.
16 Disse o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem anciãos e superintendentes do povo; e os trarás perante a tenda da congregação, para que assistam ali contigo.
17 Eghtɨ kɨ izighirɨ nɨ ko mɨkɨm, egh Duar kɨ nɨ ganɨngizir kam da gavgavitaba inigh, me darɨgham. Eghtɨ me uaghan nɨn akuragh gumazamizir kabar osɨmtɨzitaba ateram, eghtɨ nɨ uabɨra da ateran kogham.
17 Então, descerei e ali falarei contigo; tirarei do Espírito que está sobre ti e o porei sobre eles; e contigo levarão a carga do povo, para que não a leves tu somente.
18 Nɨ gumazamizibav kɨm suam: Ia gurum mɨzaragh bagh uari akɨrigh Godɨn damazimɨn zuegh, egh damamin asɨziba iniam. Ia asɨziba bagha arair ararem, Ikiavɨra Itir God a baregha gɨfa. Ia ghaze, ‘E asɨzitabar ameka! E faragha deragha Isipɨn iti.’ Ia oragh, Ikiavɨra tir God datɨrɨghɨn damamin asɨziba ia danɨngtɨ, ia dar amɨ.
18 Dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor , dizendo: Quem nos dará carne a comer? Íamos bem no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Ia aruer vamɨra, o pumuning, o 5pla, o 10pla, o 20plan aruebar asɨzibar aman kogham. Bar puvatɨgham.
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte;
20 Ia iakɨnir vamɨran arueba bar, ia asɨzibar amɨ mangɨ egh dar aghuagh mighsɨ damuam. Ikiavɨra Itir God ia ko itima ia akɨrim ragha a gasara, egha ara ghaze, ‘E bar tizim bagha Isip ategha ize?’ Ia kamaghɨn mɨkemezɨ, bizir kam bangɨn, arazir kam ia bativam.”
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelos narizes, até que vos enfastieis dela, porquanto rejeitastes o Senhor , que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Ezɨ Moses Ikiavɨra Itir God ikaragha ghaze, “Ame! Kɨ 600,000ɨn gumazibara gari. Ezɨ nɨ ghaze, nɨ iakɨnir vamɨran asɨziba me danɨngtɨ me dar amam? Asɨzir kaba, da managh iti?
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; e tu disseste: Dar-lhes-ei carne, e a comerão um mês inteiro.
22 E bulmakauba ko sipsipba bar dav sueghtɨ, asɨzir kaba ti men tughatɨghan kogham. Eghtɨ ongarimɨn itir osiriba bar, ti men tughatɨghan kogham.”
22 Matar-se-ão para eles rebanhos de ovelhas e de gado que lhes bastem? Ou se ajuntarão para eles todos os peixes do mar que lhes bastem?
23 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Moses ikaragha ghaze, “Kɨ ti gavgaviba puvatɨghama? Nɨ kɨran oveghangɨn ganigh fogham, nan mɨgɨrɨgɨam ti daghem otogham, o puvatɨgham.”
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: Ter-se-ia encurtado a mão do Senhor ? Agora mesmo, verás se se cumprirá ou não a minha palavra!
24 Ezɨ Moses dɨkavigha azenan ghua, Ikiavɨra Itir God mɨkemezir bizibar gun gumazamizibav keme. Egha 70plan gumazir dapanibav sevegha me gamizɨ, me uari akuvagha Purirpenim ekɨarugha itima, Moses aven ghu.
24 Saiu, pois, Moisés, e referiu ao povo as palavras do Senhor , e ajuntou setenta homens dos anciãos do povo, e os pôs ao redor da tenda.
25 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, ghuariamɨn tongɨn izaghira Moses ko mɨgɨa, a ganɨngizir Godɨn Duar an itir kamɨn gavgavir maba abigha da isa 70plan gumazir dapanir kabagh arɨki. Ezɨ Godɨn Duam me ko itima, me maghɨra dughiar otevimɨn akam inigha izir gumazibar mɨn akam akuri.
25 Então, o Senhor desceu na nuvem e lhe falou; e, tirando do Espírito que estava sobre ele, o pôs sobre aqueles setenta anciãos; quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas, depois, nunca mais.
26 Ezɨ gumazir dapanir 70plan kabar aven itir gumazir pumuning, Eldat ko Medat, aning me itir danganir kamɨn ikiavɨra iti. Aning gumazir dapanir igharaziba ko Purirpenimɨn ghuzir puvatɨ. Aning danganir me itimra itima, Ikiavɨra Itir God, uan Duam aning gatɨzɨ, aning maghɨra akam inigh izir gumazimɨn mɨn akam akuri.
26 Porém, no arraial, ficaram dois homens; um se chamava Eldade, e o outro, Medade. Repousou sobre eles o Espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram à tenda; e profetizavam no arraial.
27 Ezɨ gumazir igiar mam ivegha ghua kamaghɨn Moses mɨgɨa ghaze, Eldat ko Medat danganir ia itimra an aven ikia, akam inigha izir gumazibar mɨn akam akuri.
27 Então, correu um moço, e o anunciou a Moisés, e disse: Eldade e Medade profetizam no arraial.
28 Ezɨ Nunɨn otarim Josua, a igiamra ikia, Mosesɨn akurvagha izi. A kamaghɨn Moses mɨgei, “Nan gumazir ekiam, nɨ mangɨ aningɨn anogoreghtɨ aning bizitam mɨkɨman markɨ.”
28 Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe-lho.
29 Ezɨ Moses a ikaragha ghaze, “Gumazitam ti nan danganim inian nɨ aghua? Nan ifongiam kamakɨn, Ikiavɨra Itir God, uan Duam isɨ bar uan gumazamizibar anightɨ, me akam inigha izir gumazibar mɨn akam akunam!”
29 Porém Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Tomara todo o povo do Senhor fosse profeta, que o Senhor lhes desse o seu Espírito!
30 Egha Moses 70plan gumazir dapaniba ko uamategha, danganir me itimɨn ghue.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Ezɨ Ikiavɨra Itir God amɨnim gamizɨ, an ongarimɨn dɨkavigha ivava, kuarazir avɨriba inigha izima da mɨgha iza, Israelia itir danganimɨn boroghɨn ira bar a gizɨvagha tintinimɨn danganiba bar dagh izɨfa. Da bar vazimra 1 mitan nguazim gisɨrara mɨghagha arua, tintinibar danganir me itim gira, azenan danganir me ekɨaruzim sara ira ghua, aruer vamɨran darorimɨn mɨtaghniamɨn mɨn ghu.
31 Então, soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial quase caminho de um dia, ao seu redor, cerca de dois côvados sobre a terra.
32 Ezɨ gumazamiziba aruer vamɨra ko dɨmagarim sara puvɨra ingarava kuarazir bar avɨriba isa zuima, aruer pumuning gɨfa. Gumazamiziba kuarazir bar avɨriba ini, ezɨ dar osɨmtɨzim 1,000 kilogremɨn tu. Ezɨ gumazamizir avɨrim kuarazir bar avɨriba inizɨ dar osɨmtɨzim 1,000 kilogrem gafira. Egha me da apuzasa dar ghora pura nguazim garɨsi, eghtɨ aruem dar gantɨ da mɨsɨngam.
32 Levantou-se o povo todo aquele dia, e a noite, e o outro dia e recolheu as codornizes; o que menos colheu teve dez ômeres; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Me kuarazir tuziba apavɨra itima, Ikiavɨra Itir God men anɨngaghegha, me bagha navim puv isia arɨmariar kurar mam amadazɨ, gumazamizir avɨrim ariaghire.
33 Estava ainda a carne entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, quando se acendeu a ira do Senhor contra o povo, e o feriu com praga mui grande.
34 Danganir kamɨn, me gumazamizibar kuaba afegha, a dɨbora ghaze, Kibrot Hatava. Ziar kamɨn mɨngarim kamakɨn, “Asɨziba bagha puvɨra arair gumazamizibar kuaba afezir danganim.”
34 Pelo que o nome daquele lugar se chamou Quibrote-Hataavá, porquanto ali enterraram o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Egha gɨn Israelia danganir kam ategha ghua, Haserotɨn danganim aghuigha an iti.
35 De Quibrote-Hataavá partiu o povo para Hazerote e ali ficou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra