Números 11
MSY2020 vs ARIB
1 Gumazamiziba osɨmtɨzir me bativiba bangɨn puvɨra Ikiavɨra Itir God gimobava an dei. Ezɨ Ikiavɨra Itir God me baregha, men atara an navim me bagha puv an isima, an avim me mɨkɨni. Ezɨ me iti naghɨn mɨtaghniabar boroghɨn, avim bar dar isi.
1 Depois o povo tornou-se queixoso, falando o que era mau aos ouvidos do Senhor; e quando o Senhor o ouviu, acendeu-se a sua ira; o fogo do Senhor irrompeu entre eles, e devorou as extremidades do arraial.
2 Ezɨ gumazamiziba uarir akurvaghasa Mosesɨn deima, Moses Ikiavɨra Itir God ko mɨgeima, avim munge.
2 Então o povo clamou a Moisés, e Moisés orou ao Senhor, e o fogo se apagou.
3 Danganir kam, me kamaghɨn a dɨbori, Tabera. Ziar kamɨn mɨngarim kamakɨn, “Avim Isir Danganim.” Ziar kamɨn nɨghnɨzim kamaghɨn zui, danganir kamɨn, Ikiavɨra Itir Godɨn avim men tongɨn isi.
3 Pelo que se chamou aquele lugar Taberá, porquanto o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Ikɨzir igharazibar gumazamizir maba uaghan Israelia ko zui. Me asɨzitabar amasa men aguiaba puv men ingari. Ezɨ Israelia uaghan imoba atara bizir kam bagha ara ghaze, “Oio! E asɨzir tabar ameka!
4 Ora, o vulgo que estava no meio deles veio a ter grande desejo; pelo que os filhos de Israel também tornaram a chorar, e disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 E fomɨra Isipɨn kantrin ikiava osirir avɨriba puvɨram ada api, egha dagh ivezir puvatɨ. Egha e zurara, kukambaba ko melonba, ko anianba, ko galikba apavɨra iti.
5 Lembramo-nos dos peixes que no Egito comíamos de graça, e dos pepinos, dos melões, dos porros, das cebolas e dos alhos.
6 Ezɨ datɨrɨghɨn en gavgaviba bar gɨfa. E damamin bizitam ua itir puvatɨ. Dughiabar zurara, e manan dagher kamram apa ghua bar an amɨra. E bar uarir apangkufi!”
6 Mas agora a nossa alma se seca; coisa nenhuma há senão este maná diante dos nossos olhos.
7 Manan dagher kamɨn ganganim, mati temer ovɨzir muziarim, egha ghurghurigha iangurungi.
7 E era o maná como a semente do coentro, e a sua aparência como a aparência de bdélio.
8 — ausente —
8 O povo espalhava-se e o colhia, e, triturando-o em moinhos ou pisando-o num gral, em panelas o cozia, e dele fazia bolos; e o seu sabor era como o sabor de azeite fresco.
9 — ausente —
9 E, quando o orvalho descia de noite sobre o arraial, sobre ele descia também o maná.
10 Gumazamiziba uan ikɨziba ko, uan purirpenibar tiar akabar boroghɨn tuivighav ikia imobava araima, Moses men dɨmdiaba barasi. Ezɨ Ikiavɨra Itir God atara me bagha an navim puvɨra an isi. Kamaghɨn amizɨ, Mosesɨn navim bar a basemezɨ, a kamaghɨn Ikiavɨra Itir God mɨgei,
10 Então Moisés ouviu chorar o povo, todas as suas famílias, cada qual à porta da sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu; e aquilo pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 “Nɨ manmaghsua paza na gami? Nɨ manmaghsua na gakongezir puvatɨ? Nɨ manmaghsua gumazamizir kabar ganamin ingangarim na ganɨngi?
11 Disse, pois, Moisés ao Senhor: Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei graça aos teus olhos, pois que puseste sobre mim o peso de todo este povo.
12 Kɨ men ingarizir puvatɨgha me batezir puvatɨ. Kɨ men amebam puvatɨ. Tizim bagha, nɨ me isa nan dafarimning gatɨgha ghaze, kɨ men amebamɨn mɨn me ater otem me danɨngɨva, me inigh bar mangɨ nguazir nɨ men inazir afeziabar anɨngasa akar dɨkɨrɨzim gamizɨ naghɨn otogham?
12 Concebi eu porventura todo este povo? dei-o eu à luz, para que me dissesses: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança de peito, para a terra que com juramento prometeste a seus pais?
13 Gumazamizir kaba arava asɨziba bagha nan azai. Kɨ managh me bagh asɨzir avɨriba iniam? Kɨ bar iburaghburaki.
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? porquanto choram diante de mim, dizendo: Dá-nos carne a comer.
14 Kɨ uabɨra manmaghɨn gumazamizir avɨrir kabar amuam? Kɨ osɨmtɨzir ekiar kam ateran bar iburaghburaki.
14 Eu só não posso: levar a todo este povo, porque me é pesado demais.
15 Nɨ kamaghɨn na damusɨ, nɨ nan apangkuvigh na mɨsueghtɨ, kɨ aremegh, uam osɨmtɨzir kam ateran kogham.”
15 Se tu me hás de tratar assim, mata-me, peço-te, se tenho achado graça aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, kamaghɨn Moses mɨgei, “Nɨ 70plan Israelian gumazir aruaba inigh na bagh izɨ. Gumazir kaba, nɨ uabɨ me gɨfogha gɨvagha ghaze, me guizbangɨra gumazir dapaniba, egha gumazamizibar damazimɨn me ziar ekiaba iti, gumazir kaba, nɨ me inigh izɨ. Nɨ me inigh na bagh na bativamin Purirpenimɨn izɨtɨ, me nɨ ko uari akuvagh tuifigh.
16 Disse então o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e seus oficiais; e os trarás perante a tenda da revelação, para que estejam ali contigo.
17 Eghtɨ kɨ izighirɨ nɨ ko mɨkɨm, egh Duar kɨ nɨ ganɨngizir kam da gavgavitaba inigh, me darɨgham. Eghtɨ me uaghan nɨn akuragh gumazamizir kabar osɨmtɨzitaba ateram, eghtɨ nɨ uabɨra da ateran kogham.
17 Então descerei e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o porei sobre eles; e contigo levarão eles o peso do povo para que tu não o leves só.
18 Nɨ gumazamizibav kɨm suam: Ia gurum mɨzaragh bagh uari akɨrigh Godɨn damazimɨn zuegh, egh damamin asɨziba iniam. Ia asɨziba bagha arair ararem, Ikiavɨra Itir God a baregha gɨfa. Ia ghaze, ‘E asɨzitabar ameka! E faragha deragha Isipɨn iti.’ Ia oragh, Ikiavɨra tir God datɨrɨghɨn damamin asɨziba ia danɨngtɨ, ia dar amɨ.
18 E dirás ao povo: Santificai-vos para amanhã, e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor, dizendo: Quem nos dará carne a comer? pois bem nos ia no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Ia aruer vamɨra, o pumuning, o 5pla, o 10pla, o 20plan aruebar asɨzibar aman kogham. Bar puvatɨgham.
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 Ia iakɨnir vamɨran arueba bar, ia asɨzibar amɨ mangɨ egh dar aghuagh mighsɨ damuam. Ikiavɨra Itir God ia ko itima ia akɨrim ragha a gasara, egha ara ghaze, ‘E bar tizim bagha Isip ategha ize?’ Ia kamaghɨn mɨkemezɨ, bizir kam bangɨn, arazir kam ia bativam.”
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelas narinas, até que se vos torne coisa nojenta; porquanto rejeitastes ao Senhor, que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Ezɨ Moses Ikiavɨra Itir God ikaragha ghaze, “Ame! Kɨ 600,000ɨn gumazibara gari. Ezɨ nɨ ghaze, nɨ iakɨnir vamɨran asɨziba me danɨngtɨ me dar amam? Asɨzir kaba, da managh iti?
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; todavia tu tens dito: Dar-lhes-ei carne, e comerão um mês inteiro.
22 E bulmakauba ko sipsipba bar dav sueghtɨ, asɨzir kaba ti men tughatɨghan kogham. Eghtɨ ongarimɨn itir osiriba bar, ti men tughatɨghan kogham.”
22 Matar-se-ão para eles rebanhos e gados, que lhes bastem? ou ajuntar-se-ão, para eles todos os peixes do mar, que lhes bastem?
23 Ezɨ Ikiavɨra Itir God Moses ikaragha ghaze, “Kɨ ti gavgaviba puvatɨghama? Nɨ kɨran oveghangɨn ganigh fogham, nan mɨgɨrɨgɨam ti daghem otogham, o puvatɨgham.”
23 Pelo que replicou o Senhor a Moisés: Porventura tem-se encurtado a mão do Senhor? agora mesmo verás se a minha palavra se há de cumprir ou não.
24 Ezɨ Moses dɨkavigha azenan ghua, Ikiavɨra Itir God mɨkemezir bizibar gun gumazamizibav keme. Egha 70plan gumazir dapanibav sevegha me gamizɨ, me uari akuvagha Purirpenim ekɨarugha itima, Moses aven ghu.
24 Saiu, pois, Moisés, e relatou ao povo as palavras do Senhor; e ajuntou setenta homens dentre os anciãos do povo e os colocou ao redor da tenda.
25 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, ghuariamɨn tongɨn izaghira Moses ko mɨgɨa, a ganɨngizir Godɨn Duar an itir kamɨn gavgavir maba abigha da isa 70plan gumazir dapanir kabagh arɨki. Ezɨ Godɨn Duam me ko itima, me maghɨra dughiar otevimɨn akam inigha izir gumazibar mɨn akam akuri.
25 Então o Senhor desceu: na nuvem, e lhe falou; e, tirando do espírito que estava sobre ele, pô-lo sobre aqueles setenta anciãos; e aconteceu que, quando o espírito repousou sobre eles profetizaram, mas depois nunca mais o fizeram.
26 Ezɨ gumazir dapanir 70plan kabar aven itir gumazir pumuning, Eldat ko Medat, aning me itir danganir kamɨn ikiavɨra iti. Aning gumazir dapanir igharaziba ko Purirpenimɨn ghuzir puvatɨ. Aning danganir me itimra itima, Ikiavɨra Itir God, uan Duam aning gatɨzɨ, aning maghɨra akam inigh izir gumazimɨn mɨn akam akuri.
26 Mas no arraial ficaram dois homens; chamava-se um Eldade, e o outro Medade; e repousou sobre eles: o espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram para irem à tenda; e profetizavam no arraial.
27 Ezɨ gumazir igiar mam ivegha ghua kamaghɨn Moses mɨgɨa ghaze, Eldat ko Medat danganir ia itimra an aven ikia, akam inigha izir gumazibar mɨn akam akuri.
27 Correu, pois, um moço, e anunciou a Moisés: Eldade e Medade profetizaram no arraial.
28 Ezɨ Nunɨn otarim Josua, a igiamra ikia, Mosesɨn akurvagha izi. A kamaghɨn Moses mɨgei, “Nan gumazir ekiam, nɨ mangɨ aningɨn anogoreghtɨ aning bizitam mɨkɨman markɨ.”
28 Então Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus mancebos escolhidos, respondeu e disse: Meu Senhor Moisés, proíbe-lho.
29 Ezɨ Moses a ikaragha ghaze, “Gumazitam ti nan danganim inian nɨ aghua? Nan ifongiam kamakɨn, Ikiavɨra Itir God, uan Duam isɨ bar uan gumazamizibar anightɨ, me akam inigha izir gumazibar mɨn akam akunam!”
29 Moisés, porém, lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Oxalá que do povo do Senhor todos fossem profetas, que o Senhor pusesse o seu espírito sobre eles!
30 Egha Moses 70plan gumazir dapaniba ko uamategha, danganir me itimɨn ghue.
30 Depois Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Ezɨ Ikiavɨra Itir God amɨnim gamizɨ, an ongarimɨn dɨkavigha ivava, kuarazir avɨriba inigha izima da mɨgha iza, Israelia itir danganimɨn boroghɨn ira bar a gizɨvagha tintinimɨn danganiba bar dagh izɨfa. Da bar vazimra 1 mitan nguazim gisɨrara mɨghagha arua, tintinibar danganir me itim gira, azenan danganir me ekɨaruzim sara ira ghua, aruer vamɨran darorimɨn mɨtaghniamɨn mɨn ghu.
31 Soprou, então, um vento da parte do Senhor e, do lado do mar, trouxe codornizes que deixou cair junto ao arraial quase caminho de um dia de um e de outro lado, à roda do arraial, a cerca de dois côvados da terra.
32 Ezɨ gumazamiziba aruer vamɨra ko dɨmagarim sara puvɨra ingarava kuarazir bar avɨriba isa zuima, aruer pumuning gɨfa. Gumazamiziba kuarazir bar avɨriba ini, ezɨ dar osɨmtɨzim 1,000 kilogremɨn tu. Ezɨ gumazamizir avɨrim kuarazir bar avɨriba inizɨ dar osɨmtɨzim 1,000 kilogrem gafira. Egha me da apuzasa dar ghora pura nguazim garɨsi, eghtɨ aruem dar gantɨ da mɨsɨngam.
32 Então o povo, levantando-se, colheu as codornizes por todo aquele dia e toda aquela noite, e por todo o dia seguinte; o que colheu menos, colheu dez hômeres. E as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Me kuarazir tuziba apavɨra itima, Ikiavɨra Itir God men anɨngaghegha, me bagha navim puv isia arɨmariar kurar mam amadazɨ, gumazamizir avɨrim ariaghire.
33 Quando a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, acendeu-se a ira do Senhor contra o povo, e feriu o Senhor ao povo com uma praga, mui grande.
34 Danganir kamɨn, me gumazamizibar kuaba afegha, a dɨbora ghaze, Kibrot Hatava. Ziar kamɨn mɨngarim kamakɨn, “Asɨziba bagha puvɨra arair gumazamizibar kuaba afezir danganim.”
34 Pelo que se chamou aquele lugar Quibrote-Taavá, porquanto ali enterraram o povo que tivera o desejo.
35 Egha gɨn Israelia danganir kam ategha ghua, Haserotɨn danganim aghuigha an iti.
35 De Quibrote-Taavá partiu o povo para Hazerote; e demorou-se em Hazerote.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?