Números 12

MRI2012 vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nā, ka whakahē a Miriama rāua ko Ārona ki a Mohi mō te wahine Kuhi i mārenatia e ia (he wahine Kuhi hoki tāna i mārena ai);
1 Falaram Miriã e Arão contra Moisés, por causa da mulher cuxita que tomara; pois tinha tomado a mulher cuxita.
2 ā, ka mea rāua, “Koia rānei i a Mohi anake ngā kōrero a Ihowā? Kāhore rānei ana kōrero hoki i a māua?” Ā, ka rongo a Ihowā.
2 E disseram: Porventura, tem falado o Senhor somente por Moisés? Não tem falado também por nós? O Senhor o ouviu.
3 Nā, he tangata māhaki rawa a Mohi i ngā tāngata katoa o te mata o te whenua.
3 Era o varão Moisés mui manso, mais do que todos os homens que havia sobre a terra.
4 Nā, i ohorere tonu te kōrerotanga a i Ihowā ki a Mohi rātou ko Ārona, ko Miriama, “Puta mai koutou tokotoru ki te tapenākara o te whakaminenga.” Ā, ka puta atu rātou tokotoru.
4 Logo o Senhor disse a Moisés, e a Arão, e a Miriã: Vós três, saí à tenda da congregação. E saíram eles três.
5 Nā, ka heke iho a Ihowā i roto i te pou kapua, ā, ka tū ki te whatitoka o te tapenākara, ka karanga hoki ki a Ārona rāua ko Miriama; ā, ka puta rāua.
5 Então, o Senhor desceu na coluna de nuvem e se pôs à porta da tenda; depois, chamou a Arão e a Miriã, e eles se apresentaram.
6 Ā, ka mea ia, “Tēnā, whakarongo ki āku kōrero:
6 Então, disse: Ouvi, agora, as minhas palavras; se entre vós há profeta, eu, o Senhor , em visão a ele, me faço conhecer ou falo com ele em sonhos.
7 Ehara tāku pononga, a Mohi i te pērā;
7 Não é assim com o meu servo Moisés, que é fiel em toda a minha casa.
8 Ka kōrero ahau ki a ia, he māngai,
8 Boca a boca falo com ele, claramente e não por enigmas; pois ele vê a forma do Senhor ; como, pois, não temestes falar contra o meu servo, contra Moisés?
9 Nā, ka mura te riri o Ihowā ki a rāua, ā, haere ana ia.
9 E a ira do Senhor contra eles se acendeu; e retirou-se.
10 Nā, ka riro atu te kapua i runga i te tapenākara; nā! He repera a Miriama, kua rite ki te hukarere; ā, ka titiro a Ārona ki a Miriama, e! He repera.
10 A nuvem afastou-se de sobre a tenda; e eis que Miriã achou-se leprosa, branca como neve; e olhou Arão para Miriã, e eis que estava leprosa.
11 Nā, ka mea a Ārona ki a Mohi, “Auē, e tōku ariki, kaua e utaina ki a māua tēnei hara i pōauau nei, i hara nei māua.
11 Então, disse Arão a Moisés: Ai! Senhor meu, não ponhas, te rogo, sobre nós este pecado, pois loucamente procedemos e pecamos.
12 Kei rite ia ki te mea kua mate, ki te mea kua pau tētahi wāhi o ōna kikokiko i te putanga mai i te kōpū o tōna whaea.”
12 Ora, não seja ela como um aborto, que, saindo do ventre de sua mãe, tenha metade de sua carne já consumida.
13 Nā, ka karanga atu a Mohi ki a Ihowā, ka mea, “E te Atua, tēnā rā, whakaorangia ia.”
13 Moisés clamou ao Senhor , dizendo: Ó Deus, rogo-te que a cures.
14 Nā, ka mea a Ihowā, ki a Mohi, “Me i tuwha kau tōna pāpā ki tōna mata e kore ianei ia e whakamā, ā, whitu noa ngā rā? Kia whitu ngā rā e tūtakina atu ai ia ki waho o te puni, ā muri iho ka mauria mai anō.”
14 Respondeu o Senhor a Moisés: Se seu pai lhe cuspira no rosto, não seria envergonhada por sete dias? Seja detida sete dias fora do arraial e, depois, recolhida.
15 Nā, tūtakina atu ana a Miriama ki waho o te puni, e whitu ngā rā; kīhai anō hoki te iwi i haere, kia whakahokia mai rā anō a Miriama.
15 Assim, Miriã foi detida fora do arraial por sete dias; e o povo não partiu enquanto Miriã não foi recolhida.
16 Ā muri iho ka tūria e te iwi i Hateroto, ā, noho ana i te koraha o Parana.
16 Porém, depois, o povo partiu de Hazerote e acampou-se no deserto de Parã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra