Rute 1

MPP vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yuda himong yogo mimocto-mimocto ngic yengi damongkelu balu gaibong, dameng yogowa nosinte loloc fikelu fawec. Aime Betelehem taon kpisicne Yuda himongka ngiyewec, iwacni ngic monic ngigac-madeckecineholec Moabi aling yengele himongka kwilic galu monickolec hefaliyenogale hikeibong.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 Ngic ye wacine Elimelec nga ngigacine wacine Naomi ailu madeckecine wacnginec Malong nga Kiliong. Yenge yogo Efaratale alingkacni, Yuda himong Betelehem taonkacni Moabi himongka hikelu gaibong.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Gacgu Naomi ngaweine Elimelec homame madeckecine yengilangkac gaibong.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Gacgu madeckecine yeke ngigac Moabihocni bacepaiboc monic wacine Oropa nga monic wacine Ruti. Aime yenge iwa gacgubong hifangineng 10 ingucne motowec.
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Inguc gabong Malong nga Kiliong yeke homaiboc. Naomi ye ngawe-madeckecine mikac yeicnac gawec.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Inguc gacgume, Wapongti Israel ngic-ngigacfocine Yuda gaibong nosing baficyebawec, yogolec siduc Moabi aling yengele himongka hikeme ngagelu, Naomi yengaukecine yenge momochac Yuda himongka hefaliyenogale efeckeibong.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Efeckelu yengaukecine yekeholec himong gaibong, yogo hegilelu yefe weleibong inguc yefe Yuda himongka hatacmac hefaliyenogale hikeibong.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Yefewa hikelu Naomidi yengaukecine yanguc edocepawec, “Ngeke nenggackecnginec yekele macka hefaliyedabiec. Ailu na nga ngawekecnginec homaiboc, nonge madicne damongnubaiboc, ingucneyac Wapongti ngeke inguchac benang baficngepadaic.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Ailu Wapongti nalic baficngupame ngawekecnginec gbolicne bafuwacepalu bacepalu macnginac ngiye-domac madicne gadabiyec.”
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Hiyalu yanguc miiboc, “Miyac, noke gale alingfocgone ngengeholec hikelu gadabelecte.”
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Inguc miboc Naomidi yanguc edocepawec, “ngeke hefalie hikenic! Omale naholec monickolec gadabiyecte? Na wenuc madec monickolec bacepabe sugulelu ngeke bacngepadabiyecte?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Yengaukecne, ngeke macnginac hefalie hikedabiyec! Na ngigac dandanginedi ngic monickolec wenuc badacte? Ailu na ngagebe nalic aiaine aidaicka, na ngic gbolicne deboc yagowahac badaba i nalic, madec fikeboc ngeke bacngepadaboc?
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 Ailu ngeke monicka mi hikedaboc madec suguleboc nganicepalu wangecnginec nalic gadaboc? Ailu yengaukecne, inguchac miyac! Wapongti bawacnulu lobe-holenelewec, na ngekele ailu doic kwele-umackolec gagabac ngeke hikedabiyec.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Inguc mime yeke monickolec aukwelu hiyaiboc. Aime Oropa ye yengauine gbagbangkelu hefalie hikewec. Nga Rutidi ine yengauine Naomiholec hikenogale sanangne hobame Naomidi yanguc edowec,
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 “Nganic, balugone ye alingfocine nga wapongfocine yengela hefaliegac. Ga ingucyac balugone balaibelu hefaliec.”
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Mime Rutidi yanguc bafaliyecnowec, “Na ga hegilecgulu hefaliedactele bocyac mi hatae nelec. Hikedamecte, yogo na hikedacte nga gadamecte yogo na ingucyac iwahac gadacte. Ailu gale alingfoc yogo nale agofoc. Nga gale Wapong yogo nale Wapong.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Aime ga wenuwa homadamecte, yogowahac na homabe longnudaingte. Homacti sugu na galacni baicnudaicte. Na gaholec mi gadacte ilec ailu ameine Wapontacni umacineholec badacte.”
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Inguc milu ye hataelu sanangne Naomi inguchac nganiwec. Ilec ailu yowa hegilelu hikeiboc.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Hikecgu Betelehem taonka sulumeboc ngic-ngigac yenge sasawadi yekele kwatackelu olong baibong. Ailu mac-file ngigac yengi ngani-lilicyepalu miibong, “Yogo Naomi hocne.”
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Uwangagubong Naomidi yanguc miwec, “Nale wac Naomi hatacmac mi midaing. Kuc Fileine yedi ngageme nala doic kwele-umactowa fikewec, ilec ailu nale wac Mara wacnudabiyeng.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Na esecne mafaneholec gaiba. Nga yakucmac ine Wapongti bafaliyecnume wiyac mikac, ngani-motolu hefaliegabac. Wapongti umac witina lolu monickolec Kuc Fileinedi lokwesacka locnuwec. Yogolec ngenge omale Naomi wacnugaing?”
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Dameng iwa Naomi nga yengauine Ruti yeke Moabi himong hegilelu Betelehem taonka padi ingucne bali wewe dameng fungke-fungkeina hefalieiboc. Ruti ye ine Moabi alingkacni ngigac.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra