Marcos 5
MOA vs ARC
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'bhɔle‑ Galile ‑draa 'ɛ 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, Gadara mu 'ɛ ‑waa' 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Zesu zinale ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke mɛɛ do 'pwɛle ‑a ‑yi 'kee‑ da mɛɛ bu mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊nwa 'yee‑ Zesu ‑lɛpalɛ. Zina 'yaa‑ ‑a zi.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 ‑E ‑yaa yi mɛɛ bu mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ faŋgan‑ 'laa ‑yaa sɔ 'a ‑yrele' ta ‑li, 'ali‑ 'kee‑ ‑yaa klɛ piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'le.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 ‑Amasrɔyi ‑sɔ, ‑o piibhɛ 'gbluŋ mu ꞊bwa a gaan mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑wa gbɛ ta ‑yrela' 'ke piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'le. 'Duŋ‑ ‑e 'bhɛ piibhɛ 'gbluŋ mu 'ɛ ‑gwa ‑a gaan mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya gbɛ ma piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ ‑kplɔɔkplɔɔdwa, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu takaan‑; 'bhɛ 'pegee ‑ya gaan ma piibhɛ 'gbluŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'ciɛnna‑. Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ gbɛ laa ‑yaa sɔ ‑li ‑a 'kunle‑ ta.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 'Waati 'ɛ 'kpɛn ba, ‑bi zi oo, ‑yrekpaa' oo, ‑e ‑yaa kanaa' bu mu 'ɛ ta, 'bhɛ 'pegee vlɛ gɔɔn mu 'ɛ 'wiiŋ‑, 'kee‑ ge gbekanlele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ge a 'gbu madiŋwole 'le ‑sɔ vlɛ mu 'ɛ ma.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 ‑A ‑yrɛkpale Zesu ma 'egbɔɔnle 'te, 'kee‑ gele‑ blasanlele 'bhɛ ba ‑yrɛ ta ye, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ gbale‑ ‑a 'kpɔ zɛnlele 'bhɛ 'lɛɛ.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑gbekanle 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «‑Mɛle 'o 'pegee 'bhi 'pleŋ‑ ɛɛ laanima *‑Waanbhaa' Gbe Zesu, 'ŋ mazato ‑Waanbhaa' 'tɔ 'ɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ 'yaa ‑yrɛnkpalɛ 'ŋ ta.»
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 ‑E ‑janwoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi Zesu 'a ꞊pia lii ‑yɔɔ' 'ɛ ni 'elwale 'pe dɔɔ ‑e go 'yee‑ mɛɛ 'ɛ zi.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 'Bhɛɛ‑ Zesu 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'lrɔkpaa dɔɔ: «‑Wo 'e sii 'nale ɛɛ?» 'Ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «‑Wo 'ŋ sii ‹‑zamaa' 'srɛ, ‑amasrɔyi 'woo‑ 'ebebele.›»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ ‑sromabɔle Zesu ni 'ebebele dɔɔ: «'E 'zoole‑, 'yaa 'o ‑gbinlɛ' 'klɛɛn 'lɛɛ‑ 'yi.»
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ꞊swa 'lɛ ‑gbɛnɛ do ‑yaa pɛbhle 'zi gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Lii ‑yɔɔ' mu 'ɛ ‑sromabwa Zesu ni dɔɔ: «'Ke 'yoo ‑gbian mɛɛ 'lɛɛ‑ zi ‑a 'to 'o ge wla ꞊swa mu 'la bhe ‑o 'yi.»
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Zesu ‑dwa 'bhɛ ꞊la ‑o ni. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o gole‑ mɛɛ 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ wlalɛ ꞊swa mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'woo‑ ꞊swa 'lɛdo‑ 'ɛ ‑o ‑daa blasanlele vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'ke ‑o nule‑ baalɛ ‑draa 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn gale‑. ‑O ‑yaa bhɔ ꞊swa 'waa plɛ ‑din.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o gooba mu 'ɛ 'kanle 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ‑za 'ɛ 'woŋwoŋzɛnlɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ ‑wa 'ɛ 'pegee gba la ‑wa 'nɛ mu 'ɛ ta. Mɛɛ mu 'ɛ ꞊nwa 'tɛ 'bhɛ ‑za 'ɛ yrɛglinlɛ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'ke ‑o lii ‑yɔɔ' 'srɛ 'yaa‑ mɛɛ 'la zan zi 'bhɛ 'yele. 'Bhɛ 'yaale‑ ‑yaa, 'bhɛɛ‑ dunɛ‑ 'klale‑ ‑yaa 'bhɛ ta, 'bhɛ 'pegee 'bhɛ ‑yrɛbakpaale ‑yaa. ‑O ‑yrɛkpalawoa 'bhɛ 'bheele‑ ma, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Mɛɛ 'la zan mu 'a ꞊ya Zesu zi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'yee‑ ‑za 'ɛ 'kpɛn klɛyrɛ ꞊ya, ‑za 'la ꞊kla 'yee‑ lii ‑yɔɔ' zan 'ɛ ni, 'bhɛ 'pegee ‑za 'la ꞊kla ꞊swa mu 'ɛ ni 'ezin‑, 'mu 'bhɛ ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna 'woo‑ yrɛ ma ꞊nɔɔ ‑glin mu 'ɛ ni.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o ‑sromabɔle Zesu ni dɔɔ 'bhɛ go ‑waa' 'trɛ 'ɛ ta.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Zesu 'san bhla 'ɛ zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ 'yaa‑ mɛɛ 'la zan zi, ‑e ‑sromabɔle 'sanle Zesu ni dɔɔ ‑e bole‑ 'bhɛ zi.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Zesu 'laa dɔle 'bhɛ ꞊la ‑a ni, ‑ya ꞊pia ‑a ni drɔɔn' dɔɔ: «Ge 'e ba 'fɛ 'lɛ ma 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑za 'wlan 'la ꞊kla 'e ni, 'bhɛ 'pegee 'e 'yrɛnklaa‑ ‑a ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe, 'bhɛ 'kpɛn 'yipe‑ ‑o ni.»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ gele 'tɛ, 'kee‑ Zesu ‑za 'la ꞊kla ‑a ni 'bhɛ 'woŋwoŋzɛnle 'yee‑ 'klɛɛn do 'ɛ 'yi ‑wa vu 'ɛ 'kpɛn ta. Mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn Zesu klɛza 'ɛ ꞊maa, ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 'Bhɛ ‑blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o ‑draa 'ɛ takaan‑ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑o nu gbɛ drɛɛwoa‑ ‑draa 'ɛ 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. ‑O bhɔle ‑draa 'ɛ bhoŋla, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'klale ‑o zi.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la ‑kuŋlii' mu 'ɛ do nule‑, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Zailusi. 'Bhɛ Zesu 'yele‑, 'kee‑ baale' 'bhɛ gaan ma.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑sromabɔle 'yee‑ Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ 'lunɛ 'ɛ 'lɛ ‑o zan 'kpaalɛ‑, nu ge 'ŋ ba, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ gbɛ 'kpa ‑a ma, 'kooko‑ ‑e bhee.»
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑o 'pegee Zesu gele‑ 'eke‑ zi ‑a ba ‑lɛ ma. ‑O ‑yaa ge 'zi bhla 'la ba ‑a ba ‑lɛ ma, ‑zamaa' 'srɛ do 'la dɔle ‑yaa ‑a zi 'mu 'yaa‑ 'klin zii' 'eke‑ ta gbɛ 'ɛ 'kpɛn zi ‑a ma.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Le do ‑yaa ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, ‑a lɛɛ vu ta plɛ 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛ 'laa kan.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 ‑E ꞊mwa ‑a ‑laanɛkpale ma, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊kla 'trɛbhɔle. ‑A 'kɔɔ ‑gɔli' 'ɛ 'kpɛn 'yaan‑ 'ke yaa 'klɛnyawo. Drɔɔn' yaa ga 'ɛ baan' ‑le ‑yaa 'kla zii' ‑a ba.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 — ausente —
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛkanle 'te; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑bheele' yaa ga 'ɛ 'yi.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Zesu 'a 'yaangole ‑a 'flɛ 'yi 'bhii‑ 'sɔleya faŋgan‑ do ‑pwɛla ‑a ‑yi. ‑Ya ‑lɛklale ‑zamaa' 'ɛ ta, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑De ‑le ‑yaan 'ŋ ta dunɛ‑ ma ɛɛ?»
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa ‑lɛkwan a ni dɔɔ: «'E 'yrɛ 'laa ‑o ‑zamaa' 'ɛ 'klinle‑ ma 'e zi, 'bhɛɛ‑ 'yoo 'o 'lrɔkpa zii' dɔɔ ‑dele ‑yaan 'e ma ɛɛ?»
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 'Duŋ‑ Zesu 'a 'yrɛ 'mliŋwoa‑ ‑a zi mu 'ɛ ta, 'kooko‑ mɛɛ 'la zan ‑yaan ‑a ma ‑e 'bhɛ zan ye.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 'Yee‑ le 'ɛ 'yaa‑ bɛɛn 'zi gblaan 'ɛ 'kɔɔ ‑kpakpa. ‑E ‑nwa ‑a 'kpɔ zɛnlɛ Zesu 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑za 'la ꞊kla ‑e 'bhɛ 'kpɛn wlan꞊pia Zesu ni.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'lunɛ, 'yee 'kpalawoa 'mi 'yi bhe, 'e ‑gwa ‑za 'yi, ge 'e ba yilabla ta! Bhaa 'yaa‑ ga 'ɛ yaa niinalɛ 'e ma 'ezin‑.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' bhla 'la ba, 'ke mɛɛ 'ke mu dale‑ Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ‑kuŋlii' Zailusi ba ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'lunɛ 'ɛ ꞊kla 'ke siɛle', 'yaa ‑kɔɔ' daan mi 'ɛ 'trɛbhɔlɛ 'ezin‑.»
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 'Duŋ‑ Zesu 'laa 'bhɛ ‑jan 'ɛ bɔlɛ ‑klɔsi 'yi, 'ke ‑ya pele‑ Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii 'ɛ ni dɔɔ: «'Yaa ‑gblaanlɛ', 'e 'kpa 'mi 'yi drɔŋ.»
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 ‑O ge bhla 'ɛ zi 'yee‑ Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii 'ɛ ba, Zesu 'laa dɔlɛ ‑a ‑la 'ke mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ge ‑o zi, 'ke ya 'e go Piɛri, 'bhɛɛ‑ Zaki 'pegee 'bhɛ 'nwagwlɛn‑ Zaan ba.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 ‑O bhɔle Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii 'ɛ ba, 'ke Zesu ‑zamaa' do yele‑ 'ke ‑woo ‑we 'zi 'zoozoo‑, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'ke mu ‑yaa wisi' zii' 'ke ‑o ‑gbekan' 'eglɔɔle.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 ‑E wlale 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑we 'zi ‑gee' 'zoozoo‑ ɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o wisi' zii' ɛɛ? ‑Nɛ 'ɛ yaa galɛ, ‑yoo yi pla.»
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ 'sɔnsile Zesu ma. ‑Ayile, 'ke ‑yoo 'kpɛn 'pwɛle 'pɛɛlii‑. 'Kee‑ ‑nɛ dɛ 'pegee ‑nɛ 'ɛ nɛɛ, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ꞊nwa ‑a zi 'mu 'te ‑la 'tole 'a zi. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑nɛ gbaa 'ɛ 'yilayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 ‑E ‑nɛ 'ɛ ꞊kwan 'bhɛ gbɛ ma 'ke ‑ya 'siile 'kaa: «Talita kumi! » 'Bhɛ 'yile‑: «‑Gblanɛ, 'mi pe 'e ni dɔɔ 'e 'wlɛn‑!»
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ bwele‑ gale ba, 'ke ‑ya ‑wlɛnle', 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'taawole 'sanle. ‑A lɛɛ ‑yaa vu ta plɛ. Mɛɛ mu 'ɛ ‑o ‑gblanɛ 'ɛ bwele yele gale ba, 'ke ‑o liibhaale ‑o ma 'kee‑ kan a ‑daŋ' ta.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑o ‑lɛmazɔnle‑ dɔɔ waa 'bhɛ ‑za 'ɛ 'pelɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni ‑o pɛle na ‑gblanɛ 'ɛ ni.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?