Lucas 19
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH
1 Zesu 'bhɔle‑ Zeriko ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑kaan ‑a 'kpee.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 'Bhɛ ꞊nɔɔ 'nisrakun mu ‑kuŋlii do ‑yaa, ‑o 'yaa‑ 'bhɛ sii Zase. 'Bhɛ 'yaa‑ ‑naflo zan ‑gbɛnɛ do ‑la ‑le.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 ‑E ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ ‑e Zesu 'ye 'ke 'bhɛ ‑o mɛɛ ‑glɔɔn 'la 'le; 'duŋ‑ yaa ‑yaa 'sɔle 'bhɛ 'yele. ‑Amasrɔyi ‑e ‑yaa kpeteekpenɛ, 'bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'ɛ ꞊yaa 'ebebele.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 ‑Ayile, 'kee‑ 'kanle mɛɛ mu 'ɛ 'lɛɛ blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ 'sanlɛ‑ ‑yri diiŋ do 'yi. ‑O ‑yaa 'bhɛ ‑yri diiŋ 'ɛ sii sikomɔɔ. ‑E ‑saan 'bhɛ 'yi, 'kooko‑ Zesu 'kan bhla 'ɛ zi, ‑e sɔ 'bhɛ 'yele.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Zesu 'bhɔle‑ 'bhɛ ‑yri diiŋ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya ‑yrɛkpale laanima, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Zase, zina‑ blaale‑, 'mi nu 'ŋ zɛnlɛ 'bhi ‑la ba ‑zɔn.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zase zinale blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ Zesu 'le ‑a ba ‑lɛ ma, ‑a zrukpaa' ‑gbɛnɛ 'ɛ ta.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 'Duŋ‑ mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'a ꞊ya ‑a ge bhla 'ɛ zi Zase ba, 'mu 'mu zrupliila, 'bhɛɛ‑ 'mu pe dɔɔ: «'Yee‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑ja ‑a zɛnlɛ ‑za 'yɔɔ klɛ mi do ‑la ba.»
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 ‑Woo 'bhɛ 'yi bhe oo, 'ke Zase 'e 'wlɛnle ‑o pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Mɛɛzan, 'E 'yrɛkpa ‑gɛ doo, 'mi nu 'ŋ 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'yiciɛnlɛ ‑lɛ plɛ, 'bhɛɛ‑ 'an 'traa do na 'kɔɔfleŋzan mu ni. 'Ke 'ŋ ‑gɔli' ꞊kwan mɛɛ ‑bhɛɛke' 'kɔɔ ‑dawli' ma, 'ŋ nu 'bhɛ ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'ɛ 'niinalɛ 'bhɛ zan ma ‑glɔɔn yiziɛ.»
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «‑Zɔn, ‑Waanbhaa' 'bhi 'pegee 'yaa‑ 'fa ꞊la mu 'ɛ ‑gwa ‑za 'yi; ‑amasrɔyi 'bhi 'ezin‑, 'yoo‑ 'ke Abraamu 'nranɛ‑ 'ɛ do 'le.
9 Então Jesus disse:
10 *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ꞊nwa mɛɛ mu 'la zan mu ꞊nia 'mu ziglinlɛ 'bhɛɛ‑ ‑yoo go ‑za 'yi.»
10 Porque o
11 Mɛɛ mu 'ɛ ꞊bwa ‑o 'trɔnkpale ma Zesu ni, 'bhɛɛ‑ ‑o bhɔlawoa Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ‑din, ‑o 'kpee ma, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yaa‑ bhla 'ɛ 'lɛɛ 'laa ‑yaa ‑li 'egbɔɔnle. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke Zesu ‑gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛ bɔle‑ 'sanle ‑o ni.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «'Elwaleta ‑sɔ, ꞊fwa mu ba 'fa 'la mi do ‑yaa zan gelɛ 'klɛɛn gbɔɔn do ‑yi, 'kooko‑ 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ 'mu 'a klɛ 'mu ta ‑bhleŋgbe 'le. 'Ke 'mu ꞊yaan ‑a klɛlele ‑bhleŋgbe 'le 'waati 'la ba, ‑e ‑yaa nu 'niinalɛ ‑a 'gbu 'ya 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ ‑e klɛ ‑a 'gbu a mɛɛ mu 'ɛ ta ‑bhleŋgbe 'le.
12 Então Jesus disse:
13 'Sani‑ ‑a gele pleŋ‑ 'bhɛ 'taa 'ɛ ta, ‑e ‑yaa' yewonɛ vu 'ɛ 'siila‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑can 'taŋbha do do ꞊naa ‑o 'kpɛn ni do do. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: ‹‑Ka yewo 'yee‑ ‑gɔli' 'ɛ 'le, 'kooko‑ ‑trɔnkpa' ‑a ma 'sani‑ 'ŋ 'nule‑ pleŋ‑.›
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 'Duŋ‑ ‑a ‑za 'laa ‑yaa sɔ ‑yaa 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ ni, ‑ayile 'ke 'bhɛ mu mɛɛ mu winbɔle ‑a zi 'kaa 'mu 'a pe 'a ni dɔɔ: ‹'Waa‑ zi 'bhii‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ klɛ 'o ta ‑bhleŋgbe 'le.›
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 ‑E ‑ja 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑wa ꞊kla 'ke ‑bhleŋgbe do 'le. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ niinale ‑a ba 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha mu 'ɛ ꞊naa ‑yaa yewonɛ mu 'la ni, ‑e 'mu 'kpɛn ‑siila, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑za yɛkɛ‑ mu 'la ꞊kla 'yee‑ ‑gɔli' mu 'ɛ 'le, ‑o 'mu 'yipia‑ ‑a ni.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 ‑A lwa mi 'ɛ 'bhɛ 'nule‑, 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'la ꞊naa 'mi ni, 'mi ‑gɔli' 'taŋbha 'bhɛɛke vu ‑srɔɔwoa 'bhɛ ma ‑trɔn 'le.›
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 'Yee‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ pe 'bhɛ yewonɛ 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'cie oo 'ŋ 'cie‑! Yewonɛ 'lrele‑. 'Yee‑ zru ‑kla do ‑za 'fiɛntrɔnnɛ mu 'yi, 'bhɛla‑ ‑yile, 'mi nu 'e klɛlɛ ‑wa vu ta ‑janmatii 'le.›
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 ‑A plɛ mi 'ɛ 'bhɛ 'nule‑, 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'la ꞊naa 'mi ni, 'mi ‑gɔli' 'taŋbha 'bhɛɛke 'soo 'srɔɔwoa‑ 'bhɛ ma ‑trɔn 'le.›
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 ‑Bhleŋgbe 'ɛ pe 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'cie oo 'ŋ 'cie‑! 'Ŋ nu 'bhi klɛlɛ ‑wa 'soo ta ‑janmatii 'le.›
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 ‑A yaga mi 'ɛ 'nule, 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'la ꞊naa 'mi ni, 'yele‑ ‑gɛ, 'an magaanna sɔ 'peenɛ do 'yi.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 'Ŋ ‑gblaanna 'e 'lɛɛ, ‑amasrɔyi 'yaa‑ ‑za 'yi ‑o 'eglɔɔle. 'Yaa‑ pɛ laa ‑o pɛ 'la 'le, 'e 'bhɛɛ‑ si. 'Yaa gba 'la 'kpalɛ‑, 'e 'bhɛɛ‑ 'yi pɛbhaa kan.›
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑bhleŋgbe 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: ‹Yewonɛ 'yɔɔ‑, 'ŋ nu 'e 'kunlɛ‑ 'e 'gbu 'liijan‑ ma. 'Ya 'yaango‑ bi 'bhii‑ 'an ‑za 'yi ‑o 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'an pɛ laa ‑o pɛ 'la 'le 'ŋ 'bhɛɛ‑ si. 'Bhɛɛ‑ 'naa gba 'la 'kpalɛ‑, 'ŋ 'bhɛɛ‑ 'yi pɛbhaa kan.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'yaa 'an ‑gɔli' 'ɛ 'kpalɛ‑ ‑gɔli' magaan 'fɛ 'ɛ ꞊la ɛɛ, 'kooko‑ 'ke 'ŋ ‑daa 'an 'taa 'ɛ ta 'waati 'la ba, 'ŋ 'yaa‑ sɔ ‑a ma ‑trɔn 'yele ɛɛ?›
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 'Bhɛɛ‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ pe mɛɛ 'la zan mu dulale ‑yaa ‑a ‑din 'mu ni dɔɔ: ‹‑Kaa 'kɔɔ ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'ɛ 'kun, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'bhɛ 'na 'taŋbha vu zan 'ɛ ni.›
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 'Bhɛ mɛɛ mu 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹'O Zan, 'taŋbha vu ‑o 'bhɛ 'kɔɔ gban.›
25 Eles responderam:
26 ‑Bhleŋgbe 'ɛ pe ‑o ni dɔɔ: ‹'Mi 'bhɛ 'yaango‑, 'bhɛɛ‑ 'mi pe 'ka ni dɔɔ pɛ ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, ‑o nu ‑a 'kɔɔpɛ‑ 'ɛ baankpalɛ, 'bhɛɛ‑ pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, 'ali‑ ‑o nu ‑a 'kɔɔpɛ‑ sanɛ‑ 'ɛ 'bhɛ 'kunlɛ‑.
26 — E o patrão disse:
27 Mɛɛ 'la zan mu ‑o 'ŋ 'sɔɔnnii mu 'le 'bhɛɛ‑ waa ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ klɛ ‑o ta ‑bhleŋgbe 'le, ‑ka nu 'mu ‑le, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'kpɛn dɛ 'ŋ 'yrɛ ma ‑gɛ.›»
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wolele, 'kee dɔle‑ ‑zamaa' 'ɛ ‑lɛɛ Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 ‑O bhɔle Bɛtifaze 'pegee Betani ‑wa mu 'ɛ ‑din, ‑o ‑yaa vlɛ gɔɔn 'la sii Olivi diiŋ vlɛ gɔɔnɛ‑ 'bhɛ ‑din bhla 'la ba, 'kee‑ yaa ‑klaŋlanɛ plɛ winbɔle ‑o ‑lɛɛ.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 ‑E pe 'mu ni dɔɔ: «‑Ka ge ‑kɔɔ' 'lɛɛ ‑wa 'nɛ 'la bhe ‑a ta. 'Ke 'ka ꞊bhwa ‑a nɔɔ‑, 'ka nu ‑soofalinɛ do ‑yrele' yelɛ ‑yri diiŋ do ma, mɛɛ ‑bhɛɛke' do 'kpɔ 'laa 'sanlɛ‑ ‑lido' ‑a ta. 'Kaa‑ 'ploo‑ ‑yri 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ka nu 'kɛle‑.
30 com a seguinte ordem:
31 'Ke mɛɛ 'la 'ka 'lrɔkpaa‑ dɔɔ 'kaa‑ 'ploo zii' ‑mɛla ma, ‑kaa pe 'bhɛ zan ni dɔɔ: ‹Mɛɛzan maza ‑o ‑a ma.›»
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 ‑Yaa' *winbɔwo mu 'ɛ ‑o gele, 'ke ‑o ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛsɔle yele‑ 'bhii‑ Zesu ‑o 'kpeelɛkaan gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 ‑O ‑yaa ‑soofalinɛ 'ɛ 'ploo zii' bhla 'la ba, 'ke bhɛ zan mu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ 'ka ‑o 'yee‑ ‑soofalinɛ 'lɛɛ‑ 'ploo zii' ɛɛ?»
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 ‑O pe 'mu ni dɔɔ: «Mɛɛzan maza ‑o ‑a ma.»
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o nule‑ ‑soofalinɛ 'ɛ 'le Zesu ni. ‑O ‑waa' dunɛ‑ mu 'ɛ 'ke ꞊klaa 'bhɛ kpoo ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o Zesu 'sanle 'bhɛ ta.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 ‑Soofalinɛ 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi Zesu 'le, 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ ꞊yaa waa dunɛ‑ ‑gbɛnɛ mu 'ɛ 'piila‑ 'zi ‑a ‑lɛɛ zi 'ɛ 'lii.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 ‑O bhɔle Zeruzalɛmu ‑din bhla 'la ba, 'ke ‑o kan zi 'la 'bhɛ 'yaa‑ kan Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn 'ɛ ‑din, 'ke zrukpaa' ‑gbɛnɛ do zinale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' 'sɔle‑ maza mu 'la 'kpɛn ꞊kla ‑o ‑yrɛ ma, 'ke ‑o 'bhɛ 'pubɔle 'mu 'kpɛn ma.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 ‑O ‑yaa pe 'zi dɔɔ:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Farizi mu 'kɛ mu 'la 'yaa‑ ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, 'mu pe Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, ‑a pe 'yaa‑ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑woo taga.»
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «'Mi pe 'ka ni dɔɔ 'ke ‑woo tagaa‑, kpoti mu nu ‑welɛ' 'eglɔɔle.»
40 Jesus respondeu:
41 Zesu 'bhɔle‑ Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛkpale ‑a ma, 'kee‑ wisile ‑a ta.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 ‑E pe dɔɔ: «'Ee, Zeruzalɛmu! ‑Za 'la 'bhɛ sɔ yilabla 'nale 'e ni, 'kee ꞊yaa sɔ 'bhɛ dɔle‑ ‑zɔn bi. 'Duŋ‑ ‑a gaanle ‑o 'e 'lɛɛ, 'yaa sɔ ‑a yele‑.
42 e disse:
43 'Bhɛ yi ‑o zan bhɔlɛ, 'e 'sɔɔnnii mu nu 'fɛgwlɛ‑ mu dɔlɛ 'e zi, 'bhɛɛ‑ 'mu nu 'yaa‑ ‑wa 'ɛ 'kunlɛ‑. ‑O nu 'mliŋgolɛ 'e zi, 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'e ta mu 'ɛ 'yrɛbatɛdɔlɛ yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 ‑O nu 'yaa‑ 'fɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'wilɛ‑ 'feŋfeŋ, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑dwa vlɛ mu 'la 'le 'mu do 'kpɔ 'kpaale‑ laa nu bolɛ‑ 'eke‑ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑o nu 'yaa‑ ‑wa 'ɛ ta mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn dɛlɛ, ‑amasrɔyi ‑Waanbhaa' ꞊nwa bhɔlɛ 'e ba 'waati 'la ba, 'yaa 'bhɛ 'waati 'ɛ 'yidɔlɛ!»
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Zesu ‑ja wlalɛ ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'kee 'plɛɛgɔn‑ mu 'ɛ ‑gbinle' 'sanle.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'a ꞊pia ‑yaa' 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ: ‹'An 'fɛ 'ɛ nu klɛlɛ 'seriwo 'fɛ ‑la ‑le, 'duŋ‑ 'ka mu 'a ꞊kla 'ke ‑faannii' mu gaan 'fɛ 'le!›»
46 Ele lhes disse:
47 Yi 'oo yi, Zesu 'yaa‑ mɛɛ mu daan ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ 'bhɛɛ‑ Zuufu mu ‑lɛɛ mu ‑gbɛnɛ mu 'ɛ 'mu 'yaa‑ Zesu dɛyrɛ ‑la ‑glin 'zi.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 'Duŋ‑ ‑wa klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛɛ‑ ‑wa kun, waa ‑yaa 'bhɛ dɔ; ‑amasrɔyi Zesu 'wojan‑ mu 'ɛ 'bhɛ mu mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn zru 'ɛ ꞊kwan, 'bhɛɛ‑ ‑o 'kpɛn 'yaa‑ ‑o 'trɔnkpa zii' ‑a ni.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.