Lucas 19
MOA vs ARIB
1 Zesu 'bhɔle‑ Zeriko ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑kaan ‑a 'kpee.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 'Bhɛ ꞊nɔɔ 'nisrakun mu ‑kuŋlii do ‑yaa, ‑o 'yaa‑ 'bhɛ sii Zase. 'Bhɛ 'yaa‑ ‑naflo zan ‑gbɛnɛ do ‑la ‑le.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 ‑E ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ ‑e Zesu 'ye 'ke 'bhɛ ‑o mɛɛ ‑glɔɔn 'la 'le; 'duŋ‑ yaa ‑yaa 'sɔle 'bhɛ 'yele. ‑Amasrɔyi ‑e ‑yaa kpeteekpenɛ, 'bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'ɛ ꞊yaa 'ebebele.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 ‑Ayile, 'kee‑ 'kanle mɛɛ mu 'ɛ 'lɛɛ blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ 'sanlɛ‑ ‑yri diiŋ do 'yi. ‑O ‑yaa 'bhɛ ‑yri diiŋ 'ɛ sii sikomɔɔ. ‑E ‑saan 'bhɛ 'yi, 'kooko‑ Zesu 'kan bhla 'ɛ zi, ‑e sɔ 'bhɛ 'yele.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Zesu 'bhɔle‑ 'bhɛ ‑yri diiŋ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya ‑yrɛkpale laanima, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Zase, zina‑ blaale‑, 'mi nu 'ŋ zɛnlɛ 'bhi ‑la ba ‑zɔn.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zase zinale blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ Zesu 'le ‑a ba ‑lɛ ma, ‑a zrukpaa' ‑gbɛnɛ 'ɛ ta.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 'Duŋ‑ mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'a ꞊ya ‑a ge bhla 'ɛ zi Zase ba, 'mu 'mu zrupliila, 'bhɛɛ‑ 'mu pe dɔɔ: «'Yee‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑ja ‑a zɛnlɛ ‑za 'yɔɔ klɛ mi do ‑la ba.»
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 ‑Woo 'bhɛ 'yi bhe oo, 'ke Zase 'e 'wlɛnle ‑o pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Mɛɛzan, 'E 'yrɛkpa ‑gɛ doo, 'mi nu 'ŋ 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'yiciɛnlɛ ‑lɛ plɛ, 'bhɛɛ‑ 'an 'traa do na 'kɔɔfleŋzan mu ni. 'Ke 'ŋ ‑gɔli' ꞊kwan mɛɛ ‑bhɛɛke' 'kɔɔ ‑dawli' ma, 'ŋ nu 'bhɛ ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'ɛ 'niinalɛ 'bhɛ zan ma ‑glɔɔn yiziɛ.»
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «‑Zɔn, ‑Waanbhaa' 'bhi 'pegee 'yaa‑ 'fa ꞊la mu 'ɛ ‑gwa ‑za 'yi; ‑amasrɔyi 'bhi 'ezin‑, 'yoo‑ 'ke Abraamu 'nranɛ‑ 'ɛ do 'le.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ꞊nwa mɛɛ mu 'la zan mu ꞊nia 'mu ziglinlɛ 'bhɛɛ‑ ‑yoo go ‑za 'yi.»
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Mɛɛ mu 'ɛ ꞊bwa ‑o 'trɔnkpale ma Zesu ni, 'bhɛɛ‑ ‑o bhɔlawoa Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ‑din, ‑o 'kpee ma, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yaa‑ bhla 'ɛ 'lɛɛ 'laa ‑yaa ‑li 'egbɔɔnle. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke Zesu ‑gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛ bɔle‑ 'sanle ‑o ni.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «'Elwaleta ‑sɔ, ꞊fwa mu ba 'fa 'la mi do ‑yaa zan gelɛ 'klɛɛn gbɔɔn do ‑yi, 'kooko‑ 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ 'mu 'a klɛ 'mu ta ‑bhleŋgbe 'le. 'Ke 'mu ꞊yaan ‑a klɛlele ‑bhleŋgbe 'le 'waati 'la ba, ‑e ‑yaa nu 'niinalɛ ‑a 'gbu 'ya 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ ‑e klɛ ‑a 'gbu a mɛɛ mu 'ɛ ta ‑bhleŋgbe 'le.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 'Sani‑ ‑a gele pleŋ‑ 'bhɛ 'taa 'ɛ ta, ‑e ‑yaa' yewonɛ vu 'ɛ 'siila‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑can 'taŋbha do do ꞊naa ‑o 'kpɛn ni do do. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: ‹‑Ka yewo 'yee‑ ‑gɔli' 'ɛ 'le, 'kooko‑ ‑trɔnkpa' ‑a ma 'sani‑ 'ŋ 'nule‑ pleŋ‑.›
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 'Duŋ‑ ‑a ‑za 'laa ‑yaa sɔ ‑yaa 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ ni, ‑ayile 'ke 'bhɛ mu mɛɛ mu winbɔle ‑a zi 'kaa 'mu 'a pe 'a ni dɔɔ: ‹'Waa‑ zi 'bhii‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ klɛ 'o ta ‑bhleŋgbe 'le.›
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 ‑E ‑ja 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑wa ꞊kla 'ke ‑bhleŋgbe do 'le. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ niinale ‑a ba 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha mu 'ɛ ꞊naa ‑yaa yewonɛ mu 'la ni, ‑e 'mu 'kpɛn ‑siila, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑za yɛkɛ‑ mu 'la ꞊kla 'yee‑ ‑gɔli' mu 'ɛ 'le, ‑o 'mu 'yipia‑ ‑a ni.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 ‑A lwa mi 'ɛ 'bhɛ 'nule‑, 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'la ꞊naa 'mi ni, 'mi ‑gɔli' 'taŋbha 'bhɛɛke vu ‑srɔɔwoa 'bhɛ ma ‑trɔn 'le.›
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 'Yee‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ pe 'bhɛ yewonɛ 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'cie oo 'ŋ 'cie‑! Yewonɛ 'lrele‑. 'Yee‑ zru ‑kla do ‑za 'fiɛntrɔnnɛ mu 'yi, 'bhɛla‑ ‑yile, 'mi nu 'e klɛlɛ ‑wa vu ta ‑janmatii 'le.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 ‑A plɛ mi 'ɛ 'bhɛ 'nule‑, 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'la ꞊naa 'mi ni, 'mi ‑gɔli' 'taŋbha 'bhɛɛke 'soo 'srɔɔwoa‑ 'bhɛ ma ‑trɔn 'le.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 ‑Bhleŋgbe 'ɛ pe 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'cie oo 'ŋ 'cie‑! 'Ŋ nu 'bhi klɛlɛ ‑wa 'soo ta ‑janmatii 'le.›
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 ‑A yaga mi 'ɛ 'nule, 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'la ꞊naa 'mi ni, 'yele‑ ‑gɛ, 'an magaanna sɔ 'peenɛ do 'yi.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 'Ŋ ‑gblaanna 'e 'lɛɛ, ‑amasrɔyi 'yaa‑ ‑za 'yi ‑o 'eglɔɔle. 'Yaa‑ pɛ laa ‑o pɛ 'la 'le, 'e 'bhɛɛ‑ si. 'Yaa gba 'la 'kpalɛ‑, 'e 'bhɛɛ‑ 'yi pɛbhaa kan.›
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑bhleŋgbe 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: ‹Yewonɛ 'yɔɔ‑, 'ŋ nu 'e 'kunlɛ‑ 'e 'gbu 'liijan‑ ma. 'Ya 'yaango‑ bi 'bhii‑ 'an ‑za 'yi ‑o 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'an pɛ laa ‑o pɛ 'la 'le 'ŋ 'bhɛɛ‑ si. 'Bhɛɛ‑ 'naa gba 'la 'kpalɛ‑, 'ŋ 'bhɛɛ‑ 'yi pɛbhaa kan.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'yaa 'an ‑gɔli' 'ɛ 'kpalɛ‑ ‑gɔli' magaan 'fɛ 'ɛ ꞊la ɛɛ, 'kooko‑ 'ke 'ŋ ‑daa 'an 'taa 'ɛ ta 'waati 'la ba, 'ŋ 'yaa‑ sɔ ‑a ma ‑trɔn 'yele ɛɛ?›
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 'Bhɛɛ‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ pe mɛɛ 'la zan mu dulale ‑yaa ‑a ‑din 'mu ni dɔɔ: ‹‑Kaa 'kɔɔ ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'ɛ 'kun, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'bhɛ 'na 'taŋbha vu zan 'ɛ ni.›
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 'Bhɛ mɛɛ mu 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹'O Zan, 'taŋbha vu ‑o 'bhɛ 'kɔɔ gban.›
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 ‑Bhleŋgbe 'ɛ pe ‑o ni dɔɔ: ‹'Mi 'bhɛ 'yaango‑, 'bhɛɛ‑ 'mi pe 'ka ni dɔɔ pɛ ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, ‑o nu ‑a 'kɔɔpɛ‑ 'ɛ baankpalɛ, 'bhɛɛ‑ pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, 'ali‑ ‑o nu ‑a 'kɔɔpɛ‑ sanɛ‑ 'ɛ 'bhɛ 'kunlɛ‑.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Mɛɛ 'la zan mu ‑o 'ŋ 'sɔɔnnii mu 'le 'bhɛɛ‑ waa ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ klɛ ‑o ta ‑bhleŋgbe 'le, ‑ka nu 'mu ‑le, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'kpɛn dɛ 'ŋ 'yrɛ ma ‑gɛ.›»
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wolele, 'kee dɔle‑ ‑zamaa' 'ɛ ‑lɛɛ Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 ‑O bhɔle Bɛtifaze 'pegee Betani ‑wa mu 'ɛ ‑din, ‑o ‑yaa vlɛ gɔɔn 'la sii Olivi diiŋ vlɛ gɔɔnɛ‑ 'bhɛ ‑din bhla 'la ba, 'kee‑ yaa ‑klaŋlanɛ plɛ winbɔle ‑o ‑lɛɛ.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 ‑E pe 'mu ni dɔɔ: «‑Ka ge ‑kɔɔ' 'lɛɛ ‑wa 'nɛ 'la bhe ‑a ta. 'Ke 'ka ꞊bhwa ‑a nɔɔ‑, 'ka nu ‑soofalinɛ do ‑yrele' yelɛ ‑yri diiŋ do ma, mɛɛ ‑bhɛɛke' do 'kpɔ 'laa 'sanlɛ‑ ‑lido' ‑a ta. 'Kaa‑ 'ploo‑ ‑yri 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ka nu 'kɛle‑.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 'Ke mɛɛ 'la 'ka 'lrɔkpaa‑ dɔɔ 'kaa‑ 'ploo zii' ‑mɛla ma, ‑kaa pe 'bhɛ zan ni dɔɔ: ‹Mɛɛzan maza ‑o ‑a ma.›»
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 ‑Yaa' *winbɔwo mu 'ɛ ‑o gele, 'ke ‑o ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛsɔle yele‑ 'bhii‑ Zesu ‑o 'kpeelɛkaan gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 ‑O ‑yaa ‑soofalinɛ 'ɛ 'ploo zii' bhla 'la ba, 'ke bhɛ zan mu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ 'ka ‑o 'yee‑ ‑soofalinɛ 'lɛɛ‑ 'ploo zii' ɛɛ?»
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 ‑O pe 'mu ni dɔɔ: «Mɛɛzan maza ‑o ‑a ma.»
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o nule‑ ‑soofalinɛ 'ɛ 'le Zesu ni. ‑O ‑waa' dunɛ‑ mu 'ɛ 'ke ꞊klaa 'bhɛ kpoo ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o Zesu 'sanle 'bhɛ ta.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 ‑Soofalinɛ 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi Zesu 'le, 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ ꞊yaa waa dunɛ‑ ‑gbɛnɛ mu 'ɛ 'piila‑ 'zi ‑a ‑lɛɛ zi 'ɛ 'lii.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 ‑O bhɔle Zeruzalɛmu ‑din bhla 'la ba, 'ke ‑o kan zi 'la 'bhɛ 'yaa‑ kan Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn 'ɛ ‑din, 'ke zrukpaa' ‑gbɛnɛ do zinale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' 'sɔle‑ maza mu 'la 'kpɛn ꞊kla ‑o ‑yrɛ ma, 'ke ‑o 'bhɛ 'pubɔle 'mu 'kpɛn ma.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 ‑O ‑yaa pe 'zi dɔɔ:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Farizi mu 'kɛ mu 'la 'yaa‑ ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, 'mu pe Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, ‑a pe 'yaa‑ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑woo taga.»
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «'Mi pe 'ka ni dɔɔ 'ke ‑woo tagaa‑, kpoti mu nu ‑welɛ' 'eglɔɔle.»
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Zesu 'bhɔle‑ Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛkpale ‑a ma, 'kee‑ wisile ‑a ta.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 ‑E pe dɔɔ: «'Ee, Zeruzalɛmu! ‑Za 'la 'bhɛ sɔ yilabla 'nale 'e ni, 'kee ꞊yaa sɔ 'bhɛ dɔle‑ ‑zɔn bi. 'Duŋ‑ ‑a gaanle ‑o 'e 'lɛɛ, 'yaa sɔ ‑a yele‑.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 'Bhɛ yi ‑o zan bhɔlɛ, 'e 'sɔɔnnii mu nu 'fɛgwlɛ‑ mu dɔlɛ 'e zi, 'bhɛɛ‑ 'mu nu 'yaa‑ ‑wa 'ɛ 'kunlɛ‑. ‑O nu 'mliŋgolɛ 'e zi, 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'e ta mu 'ɛ 'yrɛbatɛdɔlɛ yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 ‑O nu 'yaa‑ 'fɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'wilɛ‑ 'feŋfeŋ, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑dwa vlɛ mu 'la 'le 'mu do 'kpɔ 'kpaale‑ laa nu bolɛ‑ 'eke‑ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑o nu 'yaa‑ ‑wa 'ɛ ta mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn dɛlɛ, ‑amasrɔyi ‑Waanbhaa' ꞊nwa bhɔlɛ 'e ba 'waati 'la ba, 'yaa 'bhɛ 'waati 'ɛ 'yidɔlɛ!»
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Zesu ‑ja wlalɛ ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'kee 'plɛɛgɔn‑ mu 'ɛ ‑gbinle' 'sanle.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'a ꞊pia ‑yaa' 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ: ‹'An 'fɛ 'ɛ nu klɛlɛ 'seriwo 'fɛ ‑la ‑le, 'duŋ‑ 'ka mu 'a ꞊kla 'ke ‑faannii' mu gaan 'fɛ 'le!›»
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Yi 'oo yi, Zesu 'yaa‑ mɛɛ mu daan ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ 'bhɛɛ‑ Zuufu mu ‑lɛɛ mu ‑gbɛnɛ mu 'ɛ 'mu 'yaa‑ Zesu dɛyrɛ ‑la ‑glin 'zi.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 'Duŋ‑ ‑wa klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛɛ‑ ‑wa kun, waa ‑yaa 'bhɛ dɔ; ‑amasrɔyi Zesu 'wojan‑ mu 'ɛ 'bhɛ mu mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn zru 'ɛ ꞊kwan, 'bhɛɛ‑ ‑o 'kpɛn 'yaa‑ ‑o 'trɔnkpa zii' ‑a ni.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?