João 4
MOA vs ARIB
1 Farizi mu 'ɛ ‑wa ‑maa mɛɛ mu ta dɔɔ Zesu 'yaa‑ ‑klaŋlanɛ ‑bebe 'srɔɔwo zii' 'kee‑ 'mu 'wiiŋfɛ‑ 'ke 'bhɛ kan Mɛɛ Wiiŋfɛ' Mi Zaan ta.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'yee‑ Zesu 'gbu 'laa ‑yaa mɛɛ mu wiiŋfɛ' zii', ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'mu ‑le ‑yaa 'bhɛ klɛ 'zi.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 'Bhɛla‑ ‑yile, 'ke 'yee‑ Zesu gole‑ Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ niinale ‑a ‑zanta' Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 ‑A ge bhla zi Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi, yaa ‑yaa sɔ 'kanle ‑yrɛ ‑bhɛɛke' do 'kpɔ ꞊nɔɔ 'ke yaa 'e go Samari 'klɛɛn 'ɛ ba.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 ‑E ‑ja bhɔlɛ Samari 'klɛɛn 'ɛ 'yi ‑wa 'nɛ do 'la ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Sikaa 'bhɛɛ‑ ta. 'Bhɛ Sikaa ‑wa 'ɛ 'yaa‑ Zakɔbu gba 'la 'naa‑ ‑a gbe Zozɛfu ni 'bhɛɛ‑ ‑din.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Zakɔbu ‑klɔŋ 'la 'kaan‑, 'bhɛ 'yaa‑ 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ. 'Bhɛ 'yi bhe, Zesu 'trɛlabhwa 'taa 'ɛ 'kɔɔ, 'kee‑ gele‑ yaalɛ 'bhɛ ‑klɔŋ 'ɛ bhoŋla. 'Bhɛ ꞊kla ‑yrekpaa' bhɔ 'waati 'ɛ ‑din.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'ke Samari le do nule‑ ‑yi 'tɔyrɛ‑ nɔɔ‑ 'bhɛ ‑klɔŋ 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «'Ŋ gba mi yi sa ba.»
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑ja gban ‑waa' pɛbhle ‑lɔyrɛ' nɔɔ‑ ‑wa 'ɛ 'kpee.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Samari le 'ɛ ‑ya pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'Aa! 'Bhi Zuufu mi, 'e mi yi ‑yrɛwo' zii' 'mi ‑la ma ɛɛ, 'mi 'la 'mi ‑o 'ke Samari le 'le bhe ɛɛ?» 'Yee‑ ‑le 'ɛ 'bhɛ ‑jan ‑glɔɔn 'ɛ ꞊woa, ‑amasrɔyi Zuufu mu 'ɛ 'pegee Samari mu 'ɛ waa ‑za 'laa ‑yaa 'eke‑ ta.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke Zesu 'a zikpale ‑a ni dɔɔ: «'Kee‑ 'kpa bi ‑Waanbhaa' bhaaplɛŋ mu ‑gbaa pɛ 'la ba 'e 'bhɛ dɔ bi, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan ‑o mi yi ‑yrɛwo' zii' 'e ma, 'kee 'yaa‑ 'bhɛ zan 'ɛ dɔ bi, 'bhi 'gbu ‑le ‑yaa nu mi yi ‑yrɛwolɛ 'bhɛ zan 'ɛ ma. 'Bhɛɛ‑ ‑yi 'la 'bhɛ bole ‑yrɛ ma ‑si na mɛɛ ni, ‑e ‑yaa nu 'bhɛɛ‑ 'nalɛ‑ 'e ni.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke le 'ɛ ‑ya pele‑ Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, ‑yi 'tɔ 'gboŋgbo 'laa ‑o 'e 'kɔɔ, 'bhɛɛ‑ ‑klɔŋ 'ɛ tro. 'E nu 'sɔlɛ‑ 'yee‑ ‑yi 'la 'kee‑ bole ‑yrɛ ma ‑si 'ɛ na mɛɛ ni 'bhɛ 'srɔɔwole 'naa ma ɛɛ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 'O ‑gbɔɔ Zakɔbu ‑le ‑klɔŋ 'lɛɛ‑ 'kaan‑, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑naa 'o ni. 'Yee‑ 'gbu 'pegee ‑a gbe mu 'ɛ, 'bhɛɛ‑ ‑yaa' tropɛ mu 'ɛ ‑o 'yee‑ ‑klɔŋ 'lɛɛ‑ 'yi yi 'ɛ ꞊mia. 'Bhi 'kpee ma 'e gblaan ‑yiya' 'o ‑gbɔɔ Zakɔbu ni ɛɛ?»
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Ke mɛɛ 'oo mɛɛ 'la zan ‑klɔŋ 'lɛɛ‑ 'yi yi 'ɛ ‑mia, ‑yi 'mi ‑lrɔ nu 'bhɛ zan dɛ gbɛ drɛɛwolɛ 'ezin‑;
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 'duŋ‑ 'ke 'mi 'ŋ 'kɔɔ ‑yi 'ɛ ꞊naa mɛɛ 'la zan ni, 'bhɛɛ‑ ‑ya ‑mia, ‑yi 'mi ‑lrɔ 'laa nu 'bhɛ zan 'ɛ dɛlɛ ‑li ‑titi. ‑Amasrɔyi, 'ŋ nu ‑yi 'la 'bhɛ 'nalɛ‑ 'bhɛ zan 'ɛ ni, 'bhɛ nu klɛlɛ 'bhii‑ tɔ ŋgblo do 'bhɛ zan 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ yaa nu ‑bheelɛ' ‑titi. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ tɔ ŋgblo 'ɛ nu ‑si 'la 'ke ‑daŋ' 'laa 'bhɛ ma 'bhɛ 'nalɛ‑ 'bhɛ zan ni.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 'Bhɛ klɛlɛ 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ ‑ya pele‑ Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'ŋ gba 'bhɛ ‑yi 'ɛ 'ke ba, 'kooko‑ ‑yi 'mi ‑lrɔ 'laa 'ŋ dɛ ‑li, 'bhɛɛ‑ 'naa nu ‑yi 'tɔlɛ‑ ‑li ‑gɛ ‑titi.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 'Bhɛ 'yi 'tɛ, Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «Ge 'e ꞊nɔɔ 'sii‑, 'bhɛɛ‑ 'ka nu ‑gɛ doo.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ ‑ya ‑lɛkunle Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ ꞊nɔɔ 'laa ‑o.» Zesu pe ‑a ni 'ezin‑ dɔɔ: «'Zoo ‑o 'e zi 'ke 'ya pe dɔɔ 'e ꞊nɔɔ 'laa ‑o;
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 ‑amasrɔyi, 'e 'yalaa gwlɛn na ‑glɔɔn 'soo, 'bhɛɛ‑ 'yoo‑ mɛɛ 'la zan 'kɔɔ ‑zɔn, 'e ꞊nɔɔ 'laa 'bhɛ zan 'ɛ 'le. 'E ‑jan 'la ꞊woa bhe wlan ‑le 'bhɛ 'le.»
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ ‑ya pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'Ee! Mɛɛzan, 'an 'yaango‑ 'bhii‑ 'yoo‑ wlan ma ‑Waanbhaa' * ‑lɛla' janwo mi do 'le.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 'O mɔɔ Samari mu, 'o ‑gbɔɔ mu ‑Waanbhaa' ‑gbaa vlɛ gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ 'wiiŋ‑ ‑gɛ, 'bhɛɛ‑ 'duŋ‑, 'ka mu Zuufu mu, 'ka pe dɔɔ ‑o ‑Waanbhaa' gba yrɛ 'la ꞊nɔɔ, 'bhɛ ‑o Zeruzalɛmu do ‑kplɛn 'la ꞊nɔɔ.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Zesu 'bhɛ zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «Le ‑nɛ, 'ŋ 'yoo zan ‑jan 'la 'wolɛ‑ 'e ni 'e 'kpa 'bhɛ 'yi, 'waati do ‑o zan bhɔlɛ', 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa nu 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' gbalɛ ‑li vlɛ gɔɔn 'lɛɛ‑ 'wiiŋ‑, 'bhɛ 'pegee Zeruzalɛmu.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 'Ka mu Samari mu, 'ka pɛ 'la 'bhɛ gba 'ka 'laa 'bhɛ dɔ; 'o mɔɔ pɛ 'la 'bhɛ gba 'o 'bhɛ dɔ, ‑amasrɔyi ‑Waanbhaa' bhaaplɛŋ mu go ‑za 'yi gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑, Zuufu mu ‑le sɔ 'bhɛ 'pele 'ka ni.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 'Duŋ‑ 'bhɛ 'waati ‑o zan bhɔlɛ, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊bhwa gban, 'bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' gba mu kplankplan mu 'ɛ ‑o nu ‑a gbalɛ Lii 'Weŋ 'ɛ 'yi 'bhɛ 'pegee wlan ma. ‑Amasrɔyi 'ŋ Dɛ ‑Waanbhaa' ‑o 'bhɛɛ‑ mɛɛ ‑glɔɔn 'ɛ ‑glin 'zi 'bhɛɛ‑ ‑wa gba.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 ‑Waanbhaa' 'gbu ‑o 'ke Lii 'le, ‑yoo 'ke ‑za 'le 'ke mɛɛ 'la zan mu 'a gba, 'bhɛ zan mu 'a gba ‑a Lii 'Weŋ 'ɛ 'seŋ ta 'bhɛ 'pegee wlan ma.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ le 'ɛ ‑ya pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'An 'yaango‑ dɔɔ *Mesi 'ɛ ('bhɛ 'yi ‑le ‹Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ›) ‑o 'bhɛ ‑la sii Krisi, 'bhɛ nu nulɛ. 'Ke 'bhɛ ꞊nwa 'bhɛ nu ‑za 'kpɛn 'yipelɛ 'o ni.»
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Mi 'la 'mi ‑o ‑janwo' zii' 'e ni ‑gɛ bhe, 'mi ‑le 'kɛle‑.»
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, 'ke Zesu ‑a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'nule 'tɛ; ‑wa yelawoa 'ke ‑yoo ‑balo klɛ 'zi 'ke le do 'le bhe, 'bhɛ ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma. 'Duŋ‑ yaa dɔlɛ ‑o 'kedo‑ 'kpɔ 'kpee 'ke 'bhɛ 'a 'lrɔkpa‑ dɔɔ: «‑Yoo ‑mɛ za ‑la ‑yilrɔkpa zii' 'e ma ɛɛ? 'Bhɛ 'pegee 'ka 'pegee 'yee‑ ‑o ‑mɛ pɛ jan ‑la wo zii' ɛɛ?» 'Bhɛ 'pegee dɔɔ: «‑Mɛla ma 'yoo‑ ‑balo klɛ 'zi 'kɛle‑ ɛɛ?»
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke le 'ɛ ‑e yaa ‑yi gbɔ 'ɛ 'tole ‑a nɔɔ‑, 'kee‑ gele‑ ‑wa ꞊la, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ mɛɛ mu 'ɛ ni dɔɔ:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «‑Ka nu mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑glin doo, 'mi ‑za 'oo ‑za mu 'la ꞊kla 'elwale gban, ‑e 'mu 'kpɛn ꞊pia 'ŋ ni. ‑Dɔke' Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi 'ɛ 'yele‑ 'kɛle‑ oo.»
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑wa 'ɛ ta mu 'ɛ 'pwɛle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o nule‑ Zesu ‑glinyrɛ' nɔɔ‑.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, Zesu a ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'yaa‑ matɛdɔ 'zi dɔɔ: «'O Daan mi, 'e 'zoole‑, pɛ sa bhle!»
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 'Duŋ‑, ‑ya ‑lɛkwan 'mu ni dɔɔ: «Pɛ 'la ‑yoo 'ŋ 'kɔɔ 'ke 'bhɛ ‑o 'ke 'ŋ 'bhle pɛ 'le, 'ka 'laa 'bhɛ dɔ.»
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 'Bhɛ 'yi, 'ke ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑woo 'eke‑ ‑lrɔkpale dɔɔ: «Taa‑ mɛɛ 'ke mu ‑nwa pɛle nalɛ ‑a ni ɛɛ?»
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Zesu pe ‑o ni dɔɔ: «'Ŋ 'bhle pɛle 'ɛ 'bhɛ ‑le 'ke 'ŋ 'winbɔ‑ mi 'ɛ 'bhɛ zru maza klɛle 'le, 'bhɛɛ‑ ‑e ye 'la gbɛkpaa‑ 'ŋ 'kɔɔ 'ke 'ŋ 'bhɛ 'lɛyan‑.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 ‑Wa pe dɔɔ: ‹‑A ‑vinbwa mlɛ yiziɛ 'bhɛɛ‑ pɛbhaa 'kan bhla 'ɛ bhɔ.› 'Duŋ‑ 'mi pe 'ka ni dɔɔ ‑ka 'ka 'yrɛkpa gba mu 'ɛ ta laale doo, pɛbhaa mu 'ɛ 'tranna‑, 'bhɛɛ‑ ‑o 'kan 'waati ꞊bhwa gban!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Pɛbhaa 'kan mi 'ɛ, ‑e ‑yaa pɛbhaa 'kanle‑ ma ‑sra 'srɔɔwo‑, 'bhɛɛ‑ ‑yoo pɛbhaa mu 'ɛ 'lɛkpa‑ zii' 'eke‑ ta 'ke ‑yoo to bole ‑yrɛ ma ‑si 'la ‑daŋ' 'laa ‑o ‑a ma 'bhɛ ‑zayi'. 'Bhɛ klɛgbɛya do 'ɛ 'yi, pɛbhɛ bɔ mi 'pegee pɛbhaa 'kan mi 'ɛ ‑o mɛɛ plɛ zrukpaa' 'srɔɔwo‑ 'eke‑ zi.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 ‑Amasrɔyi, ‑o ‑gɔɔn 'la bɔ dɔɔ: ‹Mɛɛ do pɛbhɛ bɔ, 'bhɛɛ‑ mɛɛ ‑bhɛɛke' do pɛbhaa kan.› Wlan ‑le 'bhɛ ‑gɔɔn 'ɛ 'le.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 'Bhɛ ya 'ɛ 'yi, 'mi 'ka 'winbwa‑ pɛbhaa 'kanyrɛ‑ nɔɔ‑ gba 'la 'ka 'laa ‑yrɛnbhlelɛ 'bhɛ 'kpale ma 'bhɛ 'yi; mɛɛ ‑bhɛɛke' mu ‑le ‑yrɛnbhla 'bhɛ gba 'ɛ 'kpale‑ ma, 'bhɛɛ‑ 'ka mu ‑o ‑trɔn 'srɔɔwo zii' ‑o woye 'ɛ ma.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samari mu ‑bebe ‑o ꞊kpaa Zesu 'yi 'bhɛ ‑wa 'ɛ ta, le 'ɛ ‑jan 'la ꞊woa ‑o ni 'bhɛ ‑zayi' dɔɔ: «'Mi ‑za 'oo ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla 'elwale gban, ‑e 'mu 'yipia꞊ 'ŋ ni.»
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 'Woo‑ Samari mu 'ɛ 'bhɔle‑ Zesu ‑din, 'ke ‑o ‑sromabɔle ‑a ni dɔɔ ‑e bo ‑o ba ye 'waati sa. ‑Ayile, 'kee‑ bole‑ ‑o ba ‑yrekpaa' plɛ ta 'ezin‑.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke mɛɛ ‑bhɛɛke' ‑bebe 'e 'kpale Zesu 'yi 'ezin‑ ‑a 'gbu 'wojan‑ mu 'ɛ ma.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 'Woo‑ mɛɛ mu 'ɛ pe le 'ɛ ni dɔɔ: «'Waa 'o 'kpalɛ‑ ‑a ‑yi 'bhi 'wojan‑ drɔŋ 'ɛ 'bhɛ ma, 'duŋ‑ 'woo ꞊kpaa ‑a ‑yi, ‑amasrɔyi 'o mɔɔ 'gbu 'a wojan mu 'ɛ ꞊maa, 'wa 'yaangwa‑ 'bhii‑ 'yele‑ 'ke 'drunyan 'yi mu 'ɛ 'Bhee Mi kpataakpa 'ɛ 'le.»
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Zesu 'yanle ‑yrekpaa' plɛ klɛlele 'bhɛ yrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'kee‑ gele‑ Galile 'trɛ ta.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 ‑Amasrɔyi 'yee‑ 'gbu 'a ꞊pia‑ dɔɔ: «Waa ‑Waanbhaa' *‑lɛla' janwo mi ‑lɛdɔ' a ma ‑a 'gbu a 'klɛɛn 'yi.»
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 ‑E bhɔle 'duŋ‑ Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'ke bhɛ ꞊nɔɔ mɛɛ mu 'ɛ ‑wa 'kunle 'elrele. ‑Amasrɔyi Zesu ‑za mu 'la 'kpɛn ꞊kla Paki 'fɛti 'ɛ ta Zeruzalɛmu 'mu 'bhɛ mu ꞊ya. ‑Amasrɔyi 'bhɛ mu 'gbu 'yaa‑ 'bhɛ 'fɛti 'ɛ ta 'ezin‑.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Zesu ꞊nwa 'ezin‑ 'tɛ Kana ‑wa 'ɛ ta, Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi; ‑e ‑yi 'niinaa‑ 'ke ‑drɔɔ 'le 'elwale 'bhɛɛ‑ ‑wa 'ɛ ta. Yeta mi ‑gbɛnɛ do ‑yaa ye, 'bhɛɛ‑ ga ‑yaa 'bhɛ gbe ‑nɛ 'ɛ ma Kapɛnɔmu.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 'Bhɛɛ‑, 'yee‑ yeta mi ‑gbɛnɛ 'ɛ ‑ya male 'kaa Zesu ‑gwa Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊nwa Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'kee‑ gele‑ 'tɛnlɛ‑ Zesu ma. 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑sromabɔle Zesu ni dɔɔ 'bhɛ ge ‑a gbe 'ɛ 'bhee‑ Kapɛnɔmu. ‑Amasrɔyi ‑a gbe 'ɛ 'yaa‑ zan klɛlɛ 'ke 'siɛle.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Zesu pe ‑a ni 'tɛ dɔɔ: «'Ka nu bolɛ 'bhɛɛ‑ klɛle ma 'taŋii ɛɛ? 'Ka 'laa sɔ 'ka 'kpale 'ŋ 'yi, 'ke 'naa 'sɔle‑ maza mu 'pegee 'kpeelɛni maza mu klɛlɛ 'ka 'yrɛ ma ɛɛ?»
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke 'yee‑ yeta mi 'ɛ ‑ya zikpale Zesu ni dɔɔ: «Mɛɛzan, 'e 'zoole‑, nu blaale‑ 'sani 'ŋ gbe ‑nɛ 'ɛ yaa nu galɛ.»
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele 'a ni dɔɔ: «Ge 'e ba ‑lɛ ma, 'e 'nɛ ‑ya ‑yrɛ ma.» 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke 'yee‑ mɛɛ ‑ya 'kpale Zesu 'wojan‑ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ ‑a ba ‑lɛ ma.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 ‑E ‑yaa ‑a ba ‑lɛ ma zi 'ɛ 'lii bhla 'la ba, 'ke ‑yaa' 'fɛ 'ɛ ꞊la yewonɛ mu 'ɛ 'nule ‑a ‑lɛpalɛ, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'nɛ ‑ya ‑yrɛ ma!»
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ ‑a 'flɛ 'yi 'pɔɔnna‑ 'waati 'ɛ ‑dela ba. 'Bhɛɛ‑ ‑wa ꞊pia ‑a ni dɔɔ 'bhɛ ‑kla ‑yretɛbhɛ bhlɔ bii 'waati 'ɛ ba. 'Bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ba, ‑a 'flɛ 'yi 'la ga 'ɛ ‑gwa ‑a ma.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'yee‑ ‑nɛ dɛ 'ɛ ‑ya 'yaangole dɔɔ Zesu 'a ꞊pia ‑a ni 'bhɛɛ‑ 'waati 'ɛ ba 'kaa: «'E 'nɛ ‑ya ‑yrɛ ma.» ‑Ayile 'yee‑ ‑nɛ dɛ 'ɛ 'pegee ‑yaa' 'fa ꞊la mu 'ɛ ‑o 'kpɛn ‑o ‑kpaa Zesu 'yi.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 'Bhɛ ‑nɛ 'ɛ 'bheeza‑ 'ɛ, 'bhɛ ‑le ꞊kla Zesu a 'sɔle‑ maza ‑tɔɔmasie ‑glɔɔn plɛ mi klɛle 'le; ‑a 'san 'kee‑ go Zude 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ nu Galile 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?