Mateus 25

MITNT vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ’Ducán iá ley xi ñuhìví ìì xí Dios na ian nì cuu xi ùxìn ñahà cuàchì cuàhàn ndé cundiatuà quesaa noviu (xì novia), te iin iàn nihá lámpara xi‑ñà.
1 Então, o Reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 — ausente —
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco, loucas.
3 — ausente —
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 — ausente —
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Daaní, sàhà‑ñá nì cuee guá ana nándàhà, ñàyùcàndùá nì tnii vàhná nsì‑úxìn‑ña nì quìdìa.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas e adormeceram.
6 Te nahi dava ñùu, dandu nì tiacu ndáhì iin nèhivì, cachí‑nè: “¡Cunaha‑nsiá, sàmàndixi noviu! ¡Naha‑nsià casàhú‑nsià xì‑né!”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo! Saí-lhe ao encontro!
7 Ñàyùcàndùá, nì ndacuìta nsidaa ñahà cuàchì mà nì nacuicùn‑ñá lámpara xi‑ñà.
7 Então, todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lâmpadas.
8 Dandu ñahà cuàchì mà‑túha nacani inì‑xi, nì cachà xi ñahà cuàchì listu mà: “Taxi toó sacu‑nsià chii ndutè xíxìn xi‑nsia nùù‑nsí, vàchi meru cuàhàn ndàhvà lámpara xi‑nsi”.
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Doco nì cachi compañeru‑ña ma: “Còó, vàchi vihini mà sáà‑té sàhà nsidaa‑nda; chicá vàha cuahán‑nsià cuiin‑nsiàte ndé cûyàhvi‑tè, dandu cucumi‑nsiáte”.
9 Mas as prudentes responderam, dizendo:
10 (Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑ña cuiin‑ñà.) Te na sánì yàha‑ñà cuàhàn‑ña, dandu nì nsiaa noviu, te nì cayàha nècuàchì ndiatu‑ma ndé iá vicò, te nì nandiadi yehè.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Daaní, después nì nsiaa tu ùhùn ñahà cuàchì nì sàhàn mà, te nì càhàn‑ña yehè, cachí‑ña: “¡Señor! ¡Señor! ¡Nacuna sacù‑ní yehè!”
11 E, depois, chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Doco nì naxiconihí nècuàchì nduú noviu mà, cachí‑nè: “Yùhù, de plano, có‑ìnáhî ana nduú‑nsiá”.
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 (Ducán nì cuu xi ñahà cuàchì mà. Ñàyùcàndùá cachí stnáì xì mii‑nsiá:) ni cúníhnú vàha ini‑nsià, vàchi có‑ìnáhá‑nsiâ índù quìvì, te ni índù hora naxicocuíìn yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o Dia nem a hora em que o Filho do Homem há de vir.
14 ’Ducán iá stná ley xi ñuhìví ìì xí Dios nacua nì quida iin lamú na cuáhàn‑nè quee‑ne cùhùn‑nè inga ñuu; nì cana‑ne nsidaa peón xi‑ne, te nì dasàn tòó‑né ñà‑cuìcà‑né nùù‑té.
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens,
15 Iin‑tè nì nìhì ùhùn mil dìhùn plata; ingà‑te nì nìhì ùì mil, te inga stná‑te nì nìhì iin mil‑ni, según nansa tiacu ini iin iin‑tè, ducán nì nìhì‑té. Dandu nì quihin lamú mà ichì cuàhàn‑nè.
15 e a um deu cinco talentos, e a outro, dois, e a outro, um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 ’Daaní, peón nì nìhì ùhùn mil mà, nì quesaha‑té nì quida‑tè negociu xì dìhùn mà, te nì nìhì‑té nì nandua inga ùhùn mil.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles e granjeou outros cinco talentos.
17 Te ducán nì quida stná peón nì nìhì ùì mil, nì sàà nì nàcùnduu stná inga ùì mil.
17 Da mesma sorte, o que
18 Doco tè‑nì nìhì iin mil‑ni, nì sate‑tè tìxi ñuhù, te nì sùxin‑tèá.
18 Mas o que recebera um foi, e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Daaní, na sánì yàha caní tiempu, dandu nì nsiaa lamú mà, te nì natnii‑ne cuenta ñà‑cundaà ini‑nè nansa nì quida iin iin peón xi‑ne.
19 E, muito tempo depois, veio o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Te nì tnàtuu peón nì nìhì ùhùn mil, nì nacuàha‑tènéà xì stná inga ùhùn mil, te nì cachì‑te: “Señor, ùhùn mil nì nacoo‑ní nùí, te vichi yohó iá gà stná inga ùhùn mil nì quide ganar”.
20 Então, aproximou-se o que recebera cinco talentos e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei com eles.
21 Ñàyùcàndùá, nì cachi lamú mà xì peón mà: “Vàtùni nì quida‑ní. Peón vàha nduu‑ní. Sànì quida viì‑ní mate chuun cuatilúhá nì sandua. Ñàyùcàndùá, icúmî cuàhi mii‑ní ñà‑dandacu‑ní nùù cuàhà chuun nahnú. Yàha‑ní yohó, cundoo‑nda cudiì ini‑ndà”.
21 E o seu senhor lhe disse: Bem Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 ’Daaní, nì tnàtuu peón nì nìhì ùì mil, te nì nacuàha‑tènéà xì stná inga ùì mil, te nì cachì‑te: “Señor, ùì mil nì nacoo‑ní nùí, doco cunaha‑ní, yohó iá gà stná inga ùì mil nì quide ganar”.
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles ganhei outros dois talentos.
23 Dandu nì cachi lamú mà: “Vàtùni nì quida stná mii‑ní. Peón vàha nduú stná‑ní. Sànì quida viì‑ní mate chuun cuatilúhá nì sandua. Ñàyùcàndùá, icúmî cuàhi mii‑ní ñà‑dandacu‑ní nùù cuàhà chuun nahnú. Yàha‑ní yohó, cundoo‑nda cudiì ini‑ndà”.
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem
24 ’Dandu nì tnàtuu stná peón nì nìhì iin mil‑ni ma, te nì cachì‑te xi lamú mà: “Yùhù ináhî mii‑ní ñà‑dana gà‑ní; mà úhì quihin‑ní cosecha ndé có‑xìtù‑ní, te mà úhì quindiaà‑ní iñàha mate cónì quìdà‑níà.
24 Mas, chegando também o que recebera um talento disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 Ñàyùcàndùá, nì yùhîˋ, te nì sùxin dìhùn xí‑nî tìxi ñuhù. Yohó iáˋ; naquihin‑níà”.
25 e, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o
26 Dandu nì cachi lamú mà xì‑té: “¡Peón malu nduu‑yó! ¡Dusan‑yó! Nú sà‑ìnáhú ñà‑quìndiáì cosecha ndé có‑xìtuí, te xidándiáì iñàha ndé cô‑quìdáchúîn,
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabes que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei;
27 pues, nú ducán, dandu ndiá ìcò cuàhu nècuàchì bancu dìhùn xí, dandu quìvì nsiaì vàtùni nìhì stnáì dìquìá nì cùí”, nì cachi lamú mà.
27 devias, então, ter dado o meu dinheiro aos banqueiros, e, quando eu viesse, receberia o que é meu com os juros.
28 Dandu (nì càhàn stná‑nè) xì peón itá yucán, cachí‑nè: “Quindiaa‑nsià mil dìhùn jaàn nùù tè‑yòhó, te cuàha‑nsia nècuàchì sà‑ìcúmí ùxìn mil.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Vàchi nècuàchì sà‑ìcúmí algu vichi, icúmí‑nê nìhì gá‑nè más, dandu vihi gá cucumi‑né; doco ana có‑ìcúmí vichi, icúmí cuxio nsihi nsidaa iyuhu gá ñà‑ìcúmí‑nê.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 Cunaha‑nsiá, còò chuun peón yohó. Ñàyùcàndùá, dandiachi‑nsiáte fuera ndé iín tnúú ndúchí, te yucán icúmí‑tê cuacu ndee‑té, te càna fuerte stná nùhu‑tè”.
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
31 ’Ndiaha gá coo quìvì naxicocuíìn yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Quìvì naxicocuíìn icúmî cutnahá stnáì xì nsidaa ángel ìì xí quixi. Dandu nàcòi nùù silla ndiaha xí (ndé cùsáhnuî),
31 E, quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos, com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 te (cani) nèhivì nsidanicuú ñuu ñà‑nataca‑nè nùí. Dandu icúmî tavà cuàín nèhivì (vàha nùù nèhivì malu) na quidá pastor na nácàxin‑ne quisì xí‑né, iladu ndoó riì, te inga ladu ndoó sìmbee.
32 e todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas.
33 Ladu cuahíˋ icúmí màcuìta (nèhivì vàha na ian nduú‑né) riì, te ladu ìtníˋ icúmí màcuìta (nèhivì malu na ian nduú‑né) sìmbee.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Dandu (yùhù) ana cusáhnû, icúmî cachì xì nèhivì ladu cuahíˋ: “Naha‑nsià, cundoo‑nsia ñuhìví ìì xí Yuamánìˊ, vàchi dècuèndè tiempu nì cuyucun ñuhìví sànì chitnùní ini‑yà cundiatú anima‑nsià ducán.
34 Então, dirá o Rei aos que Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o Reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Vàchi na ní xìhì güéˋ doco, nì dàcùxí‑nsiá yùhù; te na ní xìhì stnáì tècuìí, nì dàcútâhvì‑nsiá yùhù chii‑té. Daaní, na ní xìcanuu ndahví stnâì, dandu nì dàyáha‑nsia yùhù vehe‑nsia.
35 porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 Còò dúhnùí, doco nì taxi‑nsia ñà‑nì sàcùndixi. Nì cuhi stnáì, te nì nàcòtò‑nsià yùhù. Te na ní sandiadì vehecàa, nì sàà stná‑nsià visita yucán”.
36 e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e fostes ver-me.
37 Dandu nsidaa nèhivì vàha yucán, icúmí‑nê cachi‑nè xìˊ: “Stoho‑nsì Señor, (cónì cùndáà ini‑nsì nì chindee‑nsí mii‑ní ducán). ¿Índù nì xini‑nsì mii‑ní ñà‑xíhì‑ní doco, te nì dàcùxí‑nsí mii‑ní, te ò xíhì‑ní tècuìí, te nì taxi‑nsi tècuìí nì xihi‑ní?
37 Então, os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome e
38 ¿Índù nì xini‑nsì xicánúú ndahví‑nî, te nì dàyáha‑nsi mii‑ní vehe? Ni‑iin xichi cónì xìní‑nsì ñà‑còò dúhnù‑ní, te nì sàha‑nsi mii‑ní ñà‑nì sàcùndixi‑ní.
38 E, quando te vimos estrangeiro e
39 Ni có‑ìnáhá stnâ‑nsì nì cuhì‑ní, ò ní sandiadì‑ní, te nì sàà‑nsì visita ndé iá‑nî”.
39 E, quando te vimos enfermo ou na prisão e fomos ver-te?
40 Dandu yùhù ana cusáhnû, icúmî cachì xì nècuàchìmà: “Cunaha‑nsiá, nahi ñanì xínduu nèhivì itá yohó. Ñàyùcàndùá na cada nì quida‑nsia favor sàhà iin‑ne, mate nduú‑né iin ana chicá cahíchì ini nèhivì, doco davani queámà na ian nì quida stná‑nsià favor xì yùhù”.
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que, quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim
41 ’Daaní icúmî càhàn stnáì xì nèhivì itá ladu itníˋ, te cachì xì‑né: “¡Cuxio‑nsia nùí! Còò cá nansa càcu‑nsia. Cuahán‑nsià ndé iá ñuhu xíxìn nicanicuahàn, divi lugar nì quidayucun Dios ñà‑coo ñà‑malu xì nsidaa ángel (malu) xi‑sì.
41 Então, dirá também Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 Vàchi yùhù, na ní xìhì doco, nì xidahan‑nsiá ñà‑cuxi. Nì xìhì stnáì tècuìí, te ni‑iyuhu‑té cónì sáha‑nsia yùhù cohi.
42 porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Xicánúú ndahví stnâì, doco cónì dàyáha‑nsia yùhù vehe‑nsia; còò dúhnùí, doco còò ni‑iin sìcoto nì sáha‑nsia yùhù. Nì cuhi vàhi, te nì sandiadi stnáì, doco cónì sáà‑nsià nàcòtò‑nsia yùhù”.
43 sendo estrangeiro, não me recolhestes;
44 Dandu nèhivì mà, icúmí‑nê cachi‑nè xìˊ: “Señor, mà nunca nì xìní‑nsì mii‑ní na xíhì‑ní doco, ò xíhì‑ní tècuìí, ò xìcánúú ndahví‑nî, ò còò sícoto vàha xi‑ní, ò cùhí‑nî, ò ndiàdí‑nî. ¿Índù nì xinì‑ní nsiùhù nì xidahan‑nsí nsidaámà nùù‑ní?”
44 Então, eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão e não te servimos?
45 Dandu yùhù, icúmî cachì xì‑né: “Cunaha‑nsiá, ñà‑cónì chíndéé‑nsiâ nèhivì ndahví yohó, ñàyùcàndùá davani queámà na ian sànì cahíchì stná inì‑nsia yùhù”. (Ñà‑jaàn nduá icúmî cachì xì nècuàchì malu mà.)
45 Então, lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos
46 Ñàyùcàndùá icúmí nsidaa‑né yàha‑ne ndé ndoho‑ne nicanicuahàn. Doco nèhivì vàha, còó. Vida ndiaha nicanicuahàn icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né ―nì cachi Jesús.
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra