Gálatas 3

MITNT vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì Galacia! vàchi có‑nìhnú víi gá inì‑nsia vichi. ¿Índù chuun nì sàha‑nsia nì dàndàhví nèhivì mii‑nsiá, te vichi có‑nchîcùn gà‑nsià palabra ndàcuisì xí‑yá, mate claru sànì cachitnùhi xì‑nsiá sàhà Jesucristu, nansa nì xìhì‑yà nchìca cruz?
1 Ó insensatos gálatas! quem vos fascinou a vós, ante cujos olhos foi representado Jesus Cristo como crucificado?
2 Pues vichi cuníˋ cachi‑nsià xìˊ: ¿ndíà nduá nì quida‑nsia, te nì nìhì‑nsiá Espíritu Ìì xí Dios? ¿A ní chivàha‑nsia iin ley sànaha? (Còó), cuisì ñà‑nì inini‑nsia palabra ìì, te nì xinindisá‑nsiá, ñàyùcàndùá nì nìhì‑nsiá Espíritu Ìì.
2 Só isto quero saber de vós: Foi por obras da lei que recebestes o Espírito, ou pelo ouvir com fé?
3 Ñàyùcàndùá, ¿índù chuun có‑sâà‑nsià cundaà inì‑nsia? (Sà‑ìnáhá‑nsiâ) ñà‑divi Espíritu Ìì nduú ana nì chindee xi‑nsiá na ní quesaha‑nsiá xicá‑nsiá ichì Dios. Te vichi ¿a tuxí inì‑nsia ñà‑micuísi‑nsiá cuàhàn‑nsià daxínu‑nsia (salvación xi‑nsia)?
3 Sois vós tão insensatos? tendo começado pelo Espírito, é pela carne que agora acabareis?
4 Cuàhà gá sànì ndoho‑nsia (sàhà Jesús), te ¿a icúmí ndòo uun stná nsidaámà? Cahnú gà Dios ñà‑màsà ndóo uan.
4 Será que padecestes tantas coisas em vão? Se é que isso foi em vão.
5 Daaní, jaàn iá stná iin ana dàníhìtáhvì xì‑nsiá ñà‑chindee Espíritu Ìì mii‑nsiá, te quidá stná‑nè milagru ndiaha. Doco ¿a sàhà ñà‑nchícùn‑nè ley sànaha nduá quidá‑néàmà? Còó, cuisì sàhà ñà‑xìníndísâ‑né mii‑yá.
5 Aquele pois que vos dá o Espírito, e que opera milagres entre vós, acaso o faz pelas obras da lei, ou pelo ouvir com fé?
6 Pues, divi ñà‑jaàn nduá nì quida stná Abraham sànaha, nì xinindisá‑né Dios, te ñà‑yùcán nì ndee vàha‑ne nùù‑yá.
6 Assim como Abraão creu a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
7 Sàhà ñà‑jaàn vàtùni cundaà ini‑ndà sàhà nsidaa nècuàchì sà‑ìcúmí xí fe ñà‑nahi descendencia xi Abraham xínduu stná‑nè.
7 Sabei, pois, que os que são da fé, esses são filhos de Abraão.
8 Vàchi nùù tutu ìì nì tiaa sànaha nì cachitnùhu Dios nansa icúmí nèhivì vichi ndee vàha‑ne nùù‑yá sàhà cuisì‑ñá xiníndísâ‑né mii‑yá, mate nèhivì ndéni raza nì cui ni cúndúú‑né. Ñàyùcàndùá, nì cachitnùhu‑ya xì Abraham iin ñà‑vàha, cachí‑yà: “Sàhà mii‑ní icúmí nèhivì nsidaa ñuu nìhìtáhvì‑né cuàhà gá ñà‑ndiaha íì”.
8 Ora, a Escritura, prevendo que Deus havia de justificar pela fé os gentios, anunciou previamente a boa nova a Abraão, dizendo: Em ti serão abençoadas todas as nações.
9 Ñàyùcàndùá, vàtùni cundaà ini‑ndà, nú xiníndísâ stná‑ndàyá, dandu cundiatú stná anima‑ndà na ian nì cundiatú Abraham sànaha na ní xinindisá‑né mii‑yá.
9 De modo que os que são da fé são abençoados com o crente Abraão.
10 Doco nú cuisì cuní‑ndà cundoo‑nda sujetu nùù ley sànaha, dandu iin‑ni icúmí stná‑ndà nìhì‑ndà castigu cachí ley mà, vàchi dohó cacháˋ: “Nèhivì có‑quìdá ndisa nsidaa ñà‑ndùá cachí tutu yohó, tàhvì chíhán‑né”, cacháˋ.
10 Pois todos quantos são das obras da lei estão debaixo da maldição; porque escrito está: Maldito todo aquele que não permanece em todas as coisas que estão escritas no livro da lei, para fazê-las.
11 Sàhámà náhà claru, mà sáà iin nèhivì ndee vàha‑ne nùù Dios sàhà‑ñá nchícùn‑nè ley mà, vàchi cachí stná tutu ìì mà: “Nèhivì xiníndísá‑xí‑yâ, te ndeé vàha‑ne nùù‑yá, divi cucumi xi vida ndiaha”.
11 É evidente que pela lei ninguém é justificado diante de Deus, porque: O justo viverá da fé;
12 Doco ley sànaha ma, màdì fe nduá xícàn cucumi‑nda. Còó, vàchi cacháˋ: “Cuisì nú ni quidá ndisa‑nda cumplir nsidaa ñà‑ndùá cacháˋ, dandu nìhì‑ndà cutiacu ndiaha‑nda”.
12 ora, a lei não é da fé, mas: O que fizer estas coisas, por elas viverá.
13 Doco ndohó, sànì xidahan Cristu‑ndó nùù chihan cachí ley mà, vàchi mii‑yá, cuenta xi‑nda nì ndoho‑ya castigu sàhà chihan ma nacua cachí nùù tutu ìì: “Tàhvì chíhán nsidaa ana itácáá nùù iin yutnù”, (cachí Dios).
13 Cristo nos resgatou da maldição da lei, fazendo-se maldição por nós; porque está escrito: Maldito todo aquele que for pendurado no madeiro;
14 Pues divi ducán nì cuu xi Jesucristu sàhà‑ñá vàtùni nìhìtáhvì stná nèhivì nsidanicuú ñuu ñà‑ndiaha íì nì cachi Dios xì Abraham. Ñàyùcàndùá, vichi cuisì xiñuhu cunindisa‑ndayá, dandu nìhìtáhvì‑ndà Espíritu Ìì nì quida‑ya comprometer antes.
14 para que aos gentios viesse a bênção de Abraão em Jesus Cristo, a fim de que nós recebêssemos pela fé a promessa do Espírito.
15 Vichi cuàhìn nacani xì‑nsiá iin ejemplu tii, ñánì; cuàhìn nacani xì‑nsiá nansa quidá nsidaa‑nda ñuhìví yohó. Ináhá‑ndá nú sànì cuyucun iin tutu ndé nì ndatnuhu sahnu‑nda ñà‑quida‑nda iñàha, te sànì cua firmar, dandu iin‑ni sànì ndòa, mà dáma, ni mà chíyôdo gá‑ndà palabra nùá. Te ducán quida‑nda mate tutu xi nèhivì ùún nduá.
15 Irmãos, como homem falo. Um testamento, embora de homem, uma vez confirmado, ninguém o anula, nem lhe acrescenta coisa alguma.
16 (Pues divi ducán sànì quida stná Dios), nì saquin‑yà compromisu nùù Abraham ñà‑nìhìtáhvì‑né ñà‑ndiaha íì xí‑yá, mii‑né xì ana cunduu descendencia xi‑ne. Doco (na ní cachi‑yà xì‑né ducán), cónì càchí‑yà icúmí nsidaa gá inga descendencia xi‑ne nìhìtáhvì‑né, na ian cuàhà‑né (cáhàn‑yà sàhà‑xì) nì cùí. Còó, sàhà imindaa descendencia xi‑ne nì càhàn‑yà sàhà‑xí, divi nduú Cristu.
16 Ora, a Abraão e a seu descendente foram feitas as promessas; não diz: E a seus descendentes, como falando de muitos, mas como de um só: E a teu descendente, que é Cristo.
17 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ, nú ducán fuerte guá nì saquin Dios compromisu xì Abraham, te ùì xichi nì cachi‑yà xì‑né palabra mà, dandu mà cúí dàma‑ña quida iin ley nì cuyucun 430 cuìà después; còó, mà cúí ndòo uun ñà‑ndùá nì cachi‑yà mate ní sàcòo inga ley mà.
17 E digo isto: Ao testamento anteriormente confirmado por Deus, a lei, que veio quatrocentos e trinta anos depois, não invalida, de forma a tornar inoperante a promessa.
18 Vàchi nú sàhà ley mà nìhìtáhvì‑ndà nì cùí, dandu mà cúndúá iin compromisu icúmí‑yâ quida ndisa‑ya cumplir. Còó. Doco ñà‑ndiaha íì nì cachi‑yà xì Abraham mà, ñà‑yùcán ndisa nduú compromisu.
18 Pois se da lei provém a herança, já não provém mais da promessa; mas Deus, pela promessa, a deu gratuitamente a Abraão.
19 Pues (sàhámà ndácàtnùhù‑ndà), ¿índù chuun quidá ley sànahama vichi? Pues cuisì sàhà ñà‑cundaà ini nèhivì índù‑ñá nduú cuàchi, ñàyùcàndùá nì sàha‑yanè ley mà, dandu cucumi‑néà dècuèndè quesaa mii‑yá ana nduú ndisa descendencia xi Abraham, vàchi divi mii‑yá nduú ana cuàhàn nìhìtáhvì xì ñà‑ndiaha íì nì cachi Dios daa. Cunaha‑nsiá, tìxi iin ángel mozo xi‑ya nì sàha‑ya ley mà, te Moisés nduú ana nì sàcuììn dava cuenta xi nèhivì nùù Dios.
19 Logo, para que é a lei? Foi acrescentada por causa das transgressões, até que viesse o descendente a quem a promessa tinha sido feita; e foi ordenada por meio de anjos, pela mão de um mediador.
20 Doco nú cachí‑ndà nì sàcuììn dava Moisés, pues cuní cachàmà ndoó ùì ana (ndatnúhú), màdìá imindaa (ana cáhàn). Doco (na ní saquin Dios compromisu xì Abraham), còó, cuisì‑ní imindaa mii‑yá (nì càhàn, te sàhámà mà cúí ndòo uan).
20 Ora, o mediador não o é de um só, mas Deus é um só.
21 (Pues, ¿nansa cachi‑ndà vichi?) ¿A sadí ley sànaha ma nùù compromisu nì cachi Dios quida‑ya? ¡Còó, mà cúí! Vàchi ni có‑sâà ley mà taxa vida ndiaha. Doco nú vàtùni quida dùcán ni cuí, dandísá divi sàhájàn vàtùni ndee vàha‑nda nùù‑yá.
21 É a lei, então, contra as promessas de Deus? De modo nenhum; porque, se fosse dada uma lei que pudesse vivificar, a justiça, na verdade, teria sido pela lei.
22 Doco còó, màdì ñà‑jaàn nduú chuun quidá ley mà, cuisì nduá iin ñà‑càchítnùhu uun xi‑nda ñà‑ndòó nsidaa‑nda tìxi poder xi cuàchi‑nda. Te ducán iá sàhà‑ñá ni sáà‑ndà cunindisa‑nda Jesucristu, te nìhì‑ndà ñà‑ndiaha íì nì cachi Dios antes.
22 Mas a Escritura encerrou tudo debaixo do pecado, para que a promessa pela fé em Jesus Cristo fosse dada aos que crêem.
23 Doco na táñâha ga sàà tiempu ñà‑cuisì cunindisa‑ndayá, dandu ley sànaha ma nduá nì sanchicùn‑ndà, còò inga iñàha, vàchi ducán nì chitnùní ini Dios quida‑nda, divi ñà‑cundiatu uun‑nda ndè cachi sàà quìvì datúi‑ya nansa cui cunindisa‑nda (Jesús).
23 Mas, antes que viesse a fé, estávamos guardados debaixo da lei, encerrados para aquela fé que se havia de revelar.
24 Vàchi ley sànaha ma, na ian quidá nècuàchì ndiaá xì ñà‑cuati, ducán nì saquida, cuisì nìsa chindeándô ndè cachi nì sàà tiempu nì quesaa Cristu, dandu cunindisa‑nda mii‑yá, te ducán ndee vàha‑nda nùù‑yá.
24 De modo que a lei se tornou nosso aio, para nos conduzir a Cristo, a fim de que pela fé fôssemos justificados.
25 Te vichi cuisì‑ní fe mà nduá nchícùn‑ndà, ñàyùcàndùá có‑xìñùhù gá cunindisa‑nda ley sànaha ma na ian nduá ana ndiaá xì‑ndà vichi.
25 Mas, depois que veio a fé, já não estamos debaixo de aio.
26 Còó, vàchi sàhà‑ñá xiníndísá‑ndá Jesucristu, ñàyùcàndùá, nahi dèhe sahnú‑yá sàndùú nsidaa‑nda.
26 Pois todos sois filhos de Deus pela fé em Cristo Jesus.
27 Vàchi, na ní cuhiì‑ndà quìvì nì tenchicùn‑ndà Cristu, dandu na ian nì dàma anima‑ndà nduá, te nì nàcùnihnu ini‑ndà nahi mii‑yá.
27 Porque todos quantos fostes batizados em Cristo vos revestistes de Cristo.
28 Sàhámà mà cúí cachi gà‑ndà diín nduú nècuàchì raza Judea, te diín nduú nècuàchì raza Grecia; còó. Stná nècuàchì nduú patrón, xì stná nècuàchì quidáchúûn saín nùù‑né, na ian iin‑ni sànì nanduu nsidaa‑né vichi. Ni màdì (chicá ndiaá) stná nècuàchì tiàa nùù nècuàchì ñahà; còó. Iin‑ni xínduu nsidaa‑nda ñà‑nchícùn‑ndà Jesucristu.
28 Não há judeu nem grego; não há escravo nem livre; não há homem nem mulher; porque todos vós sois um em Cristo Jesus.
29 Te nú nèhivì xí Cristu nduu‑nda, dandu vàtùni quida stná‑ndà cuenta ñà‑ndùú stná‑ndà descendencia xi Abraham, te ducán vàtùni nìhìtáhvì stná‑ndà ñà‑ndiaha íì nì cachi Dios daa.
29 E, se sois de Cristo, então sois descendência de Abraão, e herdeiros conforme a promessa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra