1 Tessalonicenses 2
MITNT vs ACF
1 Ináhá‑nsiâ nansa nì ìa na ní sàà‑nsì ndé ndoó‑nsiá, màdìá uun‑ni nì sanduamà, ñánì.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Còó, vàchi nì chindee Dios nsiùhù, te cónì yúhî‑nsì càhàn ndee‑nsí, nì cachitnùhu‑nsi xì‑nsiá razón ndiaha xí‑yá, mate xiní ùhì nèhivì nsiùhù, te mate antes nì ndoho guá‑nsì ñuu Filipos na ní quida quini‑tè xì‑nsí yucán. Sà‑ìnáhá‑nsiâ nsidaájàn.
2 Mas, mesmo depois de termos antes padecido, e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Te palabra nì cachitnùhu‑nsi xì‑nsiá, palabra ndàcuisì xí mii‑yá nduá. Ni‑iin ñà‑sìquini cónì càchí‑nsì xì‑nsiá, te ni‑iyuhu cónì dàndàhví stná‑nsì mii‑nsiá.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Còó, vàchi Dios nduú ana nì natùi‑nsi nùù‑xí ñà‑nìhì‑nsí chuun dacuítià‑nsì razón ndiaha xí‑yá. Ñàyùcàndùá, divi ñà‑jaàn nduá cachítnùhu‑nsi xì nèhivì; te cunaha‑nsiá, ñà‑ndee vàha‑nsi nùù mii‑yá nduá nandúcú‑nsî, màdìá nùù nèhivì, vàchi cuisì mii‑yá nduú ana indéhe ini anima‑ndà.
4 Mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Sà‑ìnáhá‑nsiâ ñà‑ni‑iin xichi cónì cáhàn vico uun‑nsi xì‑nsiá. Te ináhá stná‑yà, mà nunca nì dándáhvî‑nsì mii‑nsiá sàhà‑ñá tavà‑nsí dìhùn nùù‑nsiá.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha;
6 Ni cónì xícàn‑nsì quidañuhu‑nsiá nsiùhù, ni mii‑nsiá, te ni nèhivì dava ga, mate iá derechu xi‑nsi càcàn‑nsì ñà‑quidañuhu nèhivì nsiùhù, vàchi divi Cristu nì sàha xi‑nsí chuun quidá‑nsí.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Doco còó, cónì xícàn‑nsì ñà‑jaàn. Vivìí‑ni nì càhàn‑nsì xì‑nsiá na ní sandoo‑nsi yucán. Na ian quidá iin dihi ndiaá xì méè xi, ducán nìsa quida stná‑nsì.
7 Antes fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 Nì cachitnùhu‑nsi razón ndiaha xí‑yá, doco màdì cuisì ñà‑jaàn, vàchi ñà‑cuàhà guá cuú ini‑nsì sàhà‑nsiá, ñàyùcàndùá dispuestu nì sandoo stná‑nsì cui‑nsì sàhà‑nsiá, ñà‑mànì guá‑nsià nùù‑nsí.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Te ádi nsinúú stná ini‑nsià nansa nìsa quida‑nsi, ñánì, ndui te ñuú nìsa quidachuún‑nsí, dècuèndè nìsa xàví sàstnùhù stná‑nsì, vàchi có‑cùní‑nsì quida‑nsia cuàhà gastu sàhà‑nsí, ñàyùcàndùá màdì cuisì‑ní razón ndiaha xí Dios nì cáhàn‑nsì xì‑nsiá, còó; nìsa quidachuún stná‑nsì.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Mii‑nsiá, sànì xininùù‑nsiá nansa nìsa quida‑nsi na ní sandoo‑nsi mahì‑nsiá na ní quesaha‑nsiá xiníndísâ‑nsiá; stná Dios, ináhá‑yâ nansa nìsa quida‑nsi, modo cudíì ini mii‑yá nìsa quida‑nsi, iin modo vàha; còò ni‑iin falta nì quìdá‑nsí.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, e justa, e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Ináhá‑nsiâ nansa nì càhàn‑nsì xì‑nsiá ñà‑xìñùhù quida viì‑nsiá, te nì nacuàhandee stná ini‑nsì iin iin‑nsia na ian cáhàn iin yua xi dèhe‑ne.
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos e testemunhávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos;
12 Nì chinaha‑nsí mii‑nsiá ñà‑cacanuu viì‑nsiá ñuhìví, vàchi ducán ndiá ìcà‑ndà quida‑nda ñà‑sànì cana‑yàndó sàà‑ndà ñuhìví ìì xí‑yá ndé ndiaha guá iá.
12 Para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ñàyùcàndùá nicanicuahàn naquímánì‑nsí Dios, vàchi na ní càhàn‑nsì xì‑nsiá palabra xi‑ya, nì xinindisá‑nsiá, te nì cundaà inì‑nsia palabra ndisa xi mii‑yá nduá, màdì palabra xi nèhivì ùún. Te divi ñà‑ndáà nduá, palabra xi mii‑yá nduá, te ndiaha gá quidáchúân ini anima nsidaa ndohó nècuàchì xiníndísá‑xí‑yâ.
13 Por isso também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade), como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Daaní, después, ducán nì cuu stná xì‑nsiá nacua nì cuu xi nèhivì xí Jesucristu ndoó ladu Judea, vàchi cuàhà nèhivì xí‑yá ladu yucán, nì ndoho stná‑nè nì caquida tè‑raza Judea. Te divi ducán nì ndoho stná mii‑nsiá nì caquida nècuàchì ñuu‑nsià, ñánì.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que na Judéia estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 (Doco ndahví) nècuàchì raza Judea mà, vàchi nì casahnì‑né Stoho‑ndà Jesús, te nì casahnì stná‑nè nècuàchì raza‑nè nì càhàn xì‑né razón ndiaha xí‑yá. Daaní, dècuèndè nsiùhù nì taxi stná‑nè. De por sí, mà túha‑ne quida viì‑né nùù Dios; te xiní ùhì stná‑nè nsidaa nèhivì.
15 Os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido; e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Vàchi sadí‑nè nùù‑nsí na cuní‑nsì càhàn‑nsì xì nèhivì inga raza sàhà‑ñá nìhì‑né càcu anima‑nè. Doco nècuàchì razíˋ mà, có‑sâha‑ne quida‑nsi ducán; ñàyùcàndùá, cuàhà gá sànì yàha‑ne nì xida cuàchi‑ne. Doco vichi sànì sàà hora nìhì‑né castigu xi‑ne ñà‑ndoho‑ne.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 Nsiùhù, yáha ga cuní‑nsì sàà‑nsì nàcòtò‑nsì mii‑nsiá, ñánì. Ndahví‑nsì, vàchi xica ndoó‑nsiá, doco siempre nsinúú ini‑nsì mii‑nsiá, mate có‑xìní stnaha‑nda iin ùì quìvì.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Ñàyùcàndùá, nì quida‑nsi lucha sàà‑nsì yucán. Yùhù, Pablo, itnii xichi nì cunì sàì, doco nì sadi ñà‑malu nùù‑nsí.
18 Por isso bem quisemos uma e outra vez ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 (Doco mànì cuáhà‑nsiá nùù‑nsí), vàchi ¿ana dìsáhà‑xí cundua icúmí coo consuelu xi‑nsi, te cudiì cuáhà ini‑nsì? Pues, divi mii‑nsiá nduú ana dìsáhà‑xí, vàchi sàhà mii‑nsiá icúmí‑nsî nìhì‑nsí iin ñà‑vàha nùù Stoho‑ndà Jesús, te cudiì gá ini‑nsì quìvì naxicocuíìn‑yà, te màcuìta‑nda nùù‑yá.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Vàchi ndisa, sàhà mii‑nsiá ndiaha sàstnùhù nihnú ini‑nsì, te yáha ga cudíì ini‑nsì.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?