1 Tessalonicenses 2
MITNT vs ARIB
1 Ináhá‑nsiâ nansa nì ìa na ní sàà‑nsì ndé ndoó‑nsiá, màdìá uun‑ni nì sanduamà, ñánì.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Còó, vàchi nì chindee Dios nsiùhù, te cónì yúhî‑nsì càhàn ndee‑nsí, nì cachitnùhu‑nsi xì‑nsiá razón ndiaha xí‑yá, mate xiní ùhì nèhivì nsiùhù, te mate antes nì ndoho guá‑nsì ñuu Filipos na ní quida quini‑tè xì‑nsí yucán. Sà‑ìnáhá‑nsiâ nsidaájàn.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Te palabra nì cachitnùhu‑nsi xì‑nsiá, palabra ndàcuisì xí mii‑yá nduá. Ni‑iin ñà‑sìquini cónì càchí‑nsì xì‑nsiá, te ni‑iyuhu cónì dàndàhví stná‑nsì mii‑nsiá.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Còó, vàchi Dios nduú ana nì natùi‑nsi nùù‑xí ñà‑nìhì‑nsí chuun dacuítià‑nsì razón ndiaha xí‑yá. Ñàyùcàndùá, divi ñà‑jaàn nduá cachítnùhu‑nsi xì nèhivì; te cunaha‑nsiá, ñà‑ndee vàha‑nsi nùù mii‑yá nduá nandúcú‑nsî, màdìá nùù nèhivì, vàchi cuisì mii‑yá nduú ana indéhe ini anima‑ndà.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Sà‑ìnáhá‑nsiâ ñà‑ni‑iin xichi cónì cáhàn vico uun‑nsi xì‑nsiá. Te ináhá stná‑yà, mà nunca nì dándáhvî‑nsì mii‑nsiá sàhà‑ñá tavà‑nsí dìhùn nùù‑nsiá.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Ni cónì xícàn‑nsì quidañuhu‑nsiá nsiùhù, ni mii‑nsiá, te ni nèhivì dava ga, mate iá derechu xi‑nsi càcàn‑nsì ñà‑quidañuhu nèhivì nsiùhù, vàchi divi Cristu nì sàha xi‑nsí chuun quidá‑nsí.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Doco còó, cónì xícàn‑nsì ñà‑jaàn. Vivìí‑ni nì càhàn‑nsì xì‑nsiá na ní sandoo‑nsi yucán. Na ian quidá iin dihi ndiaá xì méè xi, ducán nìsa quida stná‑nsì.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Nì cachitnùhu‑nsi razón ndiaha xí‑yá, doco màdì cuisì ñà‑jaàn, vàchi ñà‑cuàhà guá cuú ini‑nsì sàhà‑nsiá, ñàyùcàndùá dispuestu nì sandoo stná‑nsì cui‑nsì sàhà‑nsiá, ñà‑mànì guá‑nsià nùù‑nsí.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Te ádi nsinúú stná ini‑nsià nansa nìsa quida‑nsi, ñánì, ndui te ñuú nìsa quidachuún‑nsí, dècuèndè nìsa xàví sàstnùhù stná‑nsì, vàchi có‑cùní‑nsì quida‑nsia cuàhà gastu sàhà‑nsí, ñàyùcàndùá màdì cuisì‑ní razón ndiaha xí Dios nì cáhàn‑nsì xì‑nsiá, còó; nìsa quidachuún stná‑nsì.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Mii‑nsiá, sànì xininùù‑nsiá nansa nìsa quida‑nsi na ní sandoo‑nsi mahì‑nsiá na ní quesaha‑nsiá xiníndísâ‑nsiá; stná Dios, ináhá‑yâ nansa nìsa quida‑nsi, modo cudíì ini mii‑yá nìsa quida‑nsi, iin modo vàha; còò ni‑iin falta nì quìdá‑nsí.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Ináhá‑nsiâ nansa nì càhàn‑nsì xì‑nsiá ñà‑xìñùhù quida viì‑nsiá, te nì nacuàhandee stná ini‑nsì iin iin‑nsia na ian cáhàn iin yua xi dèhe‑ne.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Nì chinaha‑nsí mii‑nsiá ñà‑cacanuu viì‑nsiá ñuhìví, vàchi ducán ndiá ìcà‑ndà quida‑nda ñà‑sànì cana‑yàndó sàà‑ndà ñuhìví ìì xí‑yá ndé ndiaha guá iá.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Ñàyùcàndùá nicanicuahàn naquímánì‑nsí Dios, vàchi na ní càhàn‑nsì xì‑nsiá palabra xi‑ya, nì xinindisá‑nsiá, te nì cundaà inì‑nsia palabra ndisa xi mii‑yá nduá, màdì palabra xi nèhivì ùún. Te divi ñà‑ndáà nduá, palabra xi mii‑yá nduá, te ndiaha gá quidáchúân ini anima nsidaa ndohó nècuàchì xiníndísá‑xí‑yâ.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Daaní, después, ducán nì cuu stná xì‑nsiá nacua nì cuu xi nèhivì xí Jesucristu ndoó ladu Judea, vàchi cuàhà nèhivì xí‑yá ladu yucán, nì ndoho stná‑nè nì caquida tè‑raza Judea. Te divi ducán nì ndoho stná mii‑nsiá nì caquida nècuàchì ñuu‑nsià, ñánì.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 (Doco ndahví) nècuàchì raza Judea mà, vàchi nì casahnì‑né Stoho‑ndà Jesús, te nì casahnì stná‑nè nècuàchì raza‑nè nì càhàn xì‑né razón ndiaha xí‑yá. Daaní, dècuèndè nsiùhù nì taxi stná‑nè. De por sí, mà túha‑ne quida viì‑né nùù Dios; te xiní ùhì stná‑nè nsidaa nèhivì.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Vàchi sadí‑nè nùù‑nsí na cuní‑nsì càhàn‑nsì xì nèhivì inga raza sàhà‑ñá nìhì‑né càcu anima‑nè. Doco nècuàchì razíˋ mà, có‑sâha‑ne quida‑nsi ducán; ñàyùcàndùá, cuàhà gá sànì yàha‑ne nì xida cuàchi‑ne. Doco vichi sànì sàà hora nìhì‑né castigu xi‑ne ñà‑ndoho‑ne.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Nsiùhù, yáha ga cuní‑nsì sàà‑nsì nàcòtò‑nsì mii‑nsiá, ñánì. Ndahví‑nsì, vàchi xica ndoó‑nsiá, doco siempre nsinúú ini‑nsì mii‑nsiá, mate có‑xìní stnaha‑nda iin ùì quìvì.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Ñàyùcàndùá, nì quida‑nsi lucha sàà‑nsì yucán. Yùhù, Pablo, itnii xichi nì cunì sàì, doco nì sadi ñà‑malu nùù‑nsí.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 (Doco mànì cuáhà‑nsiá nùù‑nsí), vàchi ¿ana dìsáhà‑xí cundua icúmí coo consuelu xi‑nsi, te cudiì cuáhà ini‑nsì? Pues, divi mii‑nsiá nduú ana dìsáhà‑xí, vàchi sàhà mii‑nsiá icúmí‑nsî nìhì‑nsí iin ñà‑vàha nùù Stoho‑ndà Jesús, te cudiì gá ini‑nsì quìvì naxicocuíìn‑yà, te màcuìta‑nda nùù‑yá.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Vàchi ndisa, sàhà mii‑nsiá ndiaha sàstnùhù nihnú ini‑nsì, te yáha ga cudíì ini‑nsì.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?