Marcos 2

MIM vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ni̱yaꞌa sava ki̱vi̱ ta ta̱Jesús ndi̱kó tuku ra ñoo Capernaum, ta nani̱vi xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ndi̱kó ra.
1 E, alguns dias depois, entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 Ta xa̱ndi̱ko̱n kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na̱kutáꞌan na veꞌe no̱o̱ yóo ra, ta ni̱‑kunani kundo̱o ndiꞌi na veꞌe yóꞌo, ni nda̱ yéꞌé o̱n vása ní‑kunani kundo̱o na. Ta káꞌa̱n ta̱Jesús to̱ꞌon ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ Ndios xíꞌin ndiꞌi na.
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta eles cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 Ta ko̱mi̱ ta̱a ñíso̱kó na ñii xi̱to no̱o̱ kánóo ta̱ o̱n ki̱ví kanda, ta kua̱ꞌa̱n na veꞌe no̱o̱ yóo ta̱Jesús.
3 E vieram ter com ele, conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Ta ni̱‑kuchiño ki̱ꞌvi na xíꞌin ta̱yóꞌo ini veꞌe no̱o̱ yóo ta̱Jesús chi chútú ní ni̱vi. Ta saá nda̱a na si̱ni̱ veꞌe, ndíso na xi̱to no̱o̱ kánóo ta̱ o̱n ki̱ví kanda, ta ki̱ndaa na sava chíyó ña ni̱xo̱na̱ ñii yavi̱ no̱o̱ kúchiño sanoo na ta̱yóꞌo no̱o̱ ta̱Jesús.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Tá ta̱Jesús xi̱ni ra ña kándixa na ko̱mi̱ ta̱a yóꞌo ndí kúndeé ra sandaꞌa ra ta̱táꞌan na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱ ndeé ndóꞌo, káchí ra saá: San Marcos 2:1-12|src="CN01684BMrk2.1.TIF" size="col" loc="Mrk2.1" ref="2:0"
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 Ta ndóo sava na sánáꞌa nda̱yí Ndios, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta xáni si̱ni̱ na saá:
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seu coração, dizendo:
7 “¿Ndá nda̱yí kómí ta̱yóꞌo ka̱ꞌa̱n ra saá? Kándiva̱ꞌa ra xíꞌin Ndios. Chi kúnda̱a̱ ini yó ndí ñii la̱á Ndios kómí nda̱yí kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ni̱vi.”
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Ta xa̱ndi̱ko̱n ta̱Jesús xi̱ni̱ ra yukía̱ xáni si̱ni̱ nayóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin na:
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas
9 ¿Yukía̱ yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ta̱ o̱n ki̱ví kanda? ¿Án yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ra ña ndoo kua̱chi ra? ¿Án yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ra ña nakundichi ra, ta ná kuiso ra xi̱to ra ta ko̱ꞌo̱n xáꞌá ra?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os
10 Ta vitin sandaꞌa i̱ ta̱yóꞌo, ta saá kunda̱a̱ ini ndóꞌó ndí yi̱ꞌi̱ kúu ta̱ kómí nda̱yí Ndios ñoyívi yóꞌo ña nakata i̱ kua̱chi ni̱vi ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 ―Nakundichi ún ta ná kuiso ún xi̱to ún, ta noꞌo̱ ún vitin ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ra.
11 a ti te digo: Levanta-te, e toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ta xa̱ndi̱ko̱n na̱kundichi ta̱yóꞌo, ta na̱kuso̱kó ra xi̱to ra, ta ke̱e ra kua̱noꞌo̱ ra, xi̱ni ndiꞌi ni̱vi. Ta ndiꞌi nayóꞌo na̱kaꞌnda ní ini na, ta ki̱sa káꞌno ní na Ndios, ni̱ka̱ꞌa̱n na saá:
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 Ta ni̱yaꞌa ñayóꞌo, ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíka ra yuꞌu̱ mi̱ni Galilea. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra na.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Ta yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, ta xi̱ni ra ta̱Leví sa̱ꞌya ta̱Alfeo, yóo ra kísa chiño ra no̱o̱ káya ra si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno ñoo Roma. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra, káchí ra saá:
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Tá ni̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra veꞌe ta̱Leví, ta ki̱xaa̱ kua̱ꞌa̱ ní na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní inka̱ na kánóo to̱ꞌon ña o̱n váꞌa xa̱ꞌa̱, ta xi̱kundo̱o na xíxi na xíꞌin ta̱Jesús, chi kua̱ꞌa̱ ní nayóꞌo kúu na kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ra.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores, porque eram muitos e o tinham seguido.
16 Ta nafariseo xíꞌin sava na sánáꞌa nda̱yí Ndios xi̱ni na yu kúu ni̱vi ndóo xíxi xíꞌin ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin naxíka xíꞌin ta̱Jesús:
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin na:
17 E Jesus, tendo ouvido isso, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas sim os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores.
18 Nafariseo xíꞌin na ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Juan yóo soꞌon na. Ta ki̱xaa̱ sava ni̱vi no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá:
19 E Jesus disse-lhes: Podem, das bodas jejuar, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar.
20 Ta ki̱vi̱ ña va̱xi o̱n kóo ka̱ ra xíꞌin na. Ta saá kía̱ koo soꞌon na.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 ’Tá yóo tiko̱to̱ ña yatá, ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n sandaꞌa na ña xíꞌin tiko̱to̱ xa̱á, saá chi tá nakata na ña, ta nduu loꞌo ña xa̱á, ta nasita ña tiko̱to̱ yatá, ta kini ka̱ ta̱ꞌnda̱ tiko̱to̱ yatá yóꞌo.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 Ta nduta̱ vino xa̱á, ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása taan na rá ini ñii̱ yatá, saá chi ta̱ꞌnda̱ ñii̱ yóꞌo, ta kui̱ta̱ ndiꞌi tánduta̱ vino ta ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ñii̱. Xíni̱ ñóꞌó taan na tánduta̱ vino xa̱á ini ñii̱ xa̱á ―káchí ta̱Jesús.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo rompe os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser posto em odres novos.
23 Ñii ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, ta ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra, kua̱ꞌa̱n na yáꞌa na ma̱ꞌñó no̱o̱ yóo yita trigo. Ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús ki̱xáꞌá na xáꞌnda na yoko̱ ta ki̱ndaa na so̱o̱ trigo, ta xa̱xi na trigo.
23 E aconteceu que, passando ele n um sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Ta xi̱ni nafariseo ña ke̱ꞌé nayóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na saá xíꞌin ta̱Jesús:
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele
26 Kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá xi̱taku̱ ta̱Abiatar ta̱ ndíso chiño no̱o̱ ndiꞌi nasu̱tu̱, ta ni̱ki̱ꞌvi ta̱rey David ini veꞌe Ndios, ta xi̱xi ra si̱ta̱ va̱ꞌa ñayi̱i̱ vará o̱n si̱ví su̱tu̱ xi̱kuu ra. Ta ta̱xi ra si̱ta̱ va̱ꞌa yóꞌo ndaꞌa̱ natáꞌan ra xi̱xi na. Ta káchí nda̱yí Ndios saá: “Ndasaá su̱tu̱ kuiti kúchiño kuxu si̱ta̱ va̱ꞌa ñayi̱i̱” ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 Ta káchí ka̱ ra saá xíꞌin na:
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem,
28 Yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, kómí i̱ nda̱yí ka̱ꞌa̱n i̱ yukía̱ va̱ꞌa keꞌé yó ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée yó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
28 Assim, o Filho do Homem até do sábado é senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra