Marcos 2

MIM vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni̱yaꞌa sava ki̱vi̱ ta ta̱Jesús ndi̱kó tuku ra ñoo Capernaum, ta nani̱vi xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ndi̱kó ra.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Ta xa̱ndi̱ko̱n kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na̱kutáꞌan na veꞌe no̱o̱ yóo ra, ta ni̱‑kunani kundo̱o ndiꞌi na veꞌe yóꞌo, ni nda̱ yéꞌé o̱n vása ní‑kunani kundo̱o na. Ta káꞌa̱n ta̱Jesús to̱ꞌon ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ Ndios xíꞌin ndiꞌi na.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Ta ko̱mi̱ ta̱a ñíso̱kó na ñii xi̱to no̱o̱ kánóo ta̱ o̱n ki̱ví kanda, ta kua̱ꞌa̱n na veꞌe no̱o̱ yóo ta̱Jesús.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Ta ni̱‑kuchiño ki̱ꞌvi na xíꞌin ta̱yóꞌo ini veꞌe no̱o̱ yóo ta̱Jesús chi chútú ní ni̱vi. Ta saá nda̱a na si̱ni̱ veꞌe, ndíso na xi̱to no̱o̱ kánóo ta̱ o̱n ki̱ví kanda, ta ki̱ndaa na sava chíyó ña ni̱xo̱na̱ ñii yavi̱ no̱o̱ kúchiño sanoo na ta̱yóꞌo no̱o̱ ta̱Jesús.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Tá ta̱Jesús xi̱ni ra ña kándixa na ko̱mi̱ ta̱a yóꞌo ndí kúndeé ra sandaꞌa ra ta̱táꞌan na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱ ndeé ndóꞌo, káchí ra saá: San Marcos 2:1-12|src="CN01684BMrk2.1.TIF" size="col" loc="Mrk2.1" ref="2:0"
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Ta ndóo sava na sánáꞌa nda̱yí Ndios, ta xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta xáni si̱ni̱ na saá:
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “¿Ndá nda̱yí kómí ta̱yóꞌo ka̱ꞌa̱n ra saá? Kándiva̱ꞌa ra xíꞌin Ndios. Chi kúnda̱a̱ ini yó ndí ñii la̱á Ndios kómí nda̱yí kasa káꞌno ini ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi ni̱vi.”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Ta xa̱ndi̱ko̱n ta̱Jesús xi̱ni̱ ra yukía̱ xáni si̱ni̱ nayóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin na:
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 ¿Yukía̱ yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ta̱ o̱n ki̱ví kanda? ¿Án yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ra ña ndoo kua̱chi ra? ¿Án yo̱ꞌvi̱ ka̱ ka̱ꞌa̱n i̱ xíꞌin ra ña nakundichi ra, ta ná kuiso ra xi̱to ra ta ko̱ꞌo̱n xáꞌá ra?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Ta vitin sandaꞌa i̱ ta̱yóꞌo, ta saá kunda̱a̱ ini ndóꞌó ndí yi̱ꞌi̱ kúu ta̱ kómí nda̱yí Ndios ñoyívi yóꞌo ña nakata i̱ kua̱chi ni̱vi ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 ―Nakundichi ún ta ná kuiso ún xi̱to ún, ta noꞌo̱ ún vitin ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ra.
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Ta xa̱ndi̱ko̱n na̱kundichi ta̱yóꞌo, ta na̱kuso̱kó ra xi̱to ra, ta ke̱e ra kua̱noꞌo̱ ra, xi̱ni ndiꞌi ni̱vi. Ta ndiꞌi nayóꞌo na̱kaꞌnda ní ini na, ta ki̱sa káꞌno ní na Ndios, ni̱ka̱ꞌa̱n na saá:
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Ta ni̱yaꞌa ñayóꞌo, ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíka ra yuꞌu̱ mi̱ni Galilea. Ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ki̱xaa̱ na no̱o̱ ra, ta ki̱xáꞌá ra sánáꞌa ra na.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Ta yáꞌa ra kua̱ꞌa̱n ra, ta xi̱ni ra ta̱Leví sa̱ꞌya ta̱Alfeo, yóo ra kísa chiño ra no̱o̱ káya ra si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno ñoo Roma. Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra, káchí ra saá:
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Tá ni̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra veꞌe ta̱Leví, ta ki̱xaa̱ kua̱ꞌa̱ ní na káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní inka̱ na kánóo to̱ꞌon ña o̱n váꞌa xa̱ꞌa̱, ta xi̱kundo̱o na xíxi na xíꞌin ta̱Jesús, chi kua̱ꞌa̱ ní nayóꞌo kúu na kua̱ꞌa̱n sa̱ta̱ ra.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Ta nafariseo xíꞌin sava na sánáꞌa nda̱yí Ndios xi̱ni na yu kúu ni̱vi ndóo xíxi xíꞌin ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin naxíka xíꞌin ta̱Jesús:
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Ta xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús yukía̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin na:
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Nafariseo xíꞌin na ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Juan yóo soꞌon na. Ta ki̱xaa̱ sava ni̱vi no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá:
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Ta ki̱vi̱ ña va̱xi o̱n kóo ka̱ ra xíꞌin na. Ta saá kía̱ koo soꞌon na.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 ’Tá yóo tiko̱to̱ ña yatá, ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n sandaꞌa na ña xíꞌin tiko̱to̱ xa̱á, saá chi tá nakata na ña, ta nduu loꞌo ña xa̱á, ta nasita ña tiko̱to̱ yatá, ta kini ka̱ ta̱ꞌnda̱ tiko̱to̱ yatá yóꞌo.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Ta nduta̱ vino xa̱á, ta nda̱ ñii ni̱vi o̱n vása taan na rá ini ñii̱ yatá, saá chi ta̱ꞌnda̱ ñii̱ yóꞌo, ta kui̱ta̱ ndiꞌi tánduta̱ vino ta ndiꞌi xa̱ꞌa̱ ñii̱. Xíni̱ ñóꞌó taan na tánduta̱ vino xa̱á ini ñii̱ xa̱á ―káchí ta̱Jesús.
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Ñii ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, ta ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra, kua̱ꞌa̱n na yáꞌa na ma̱ꞌñó no̱o̱ yóo yita trigo. Ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús ki̱xáꞌá na xáꞌnda na yoko̱ ta ki̱ndaa na so̱o̱ trigo, ta xa̱xi na trigo.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Ta xi̱ni nafariseo ña ke̱ꞌé nayóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na saá xíꞌin ta̱Jesús:
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra saá xíꞌin na:
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá xi̱taku̱ ta̱Abiatar ta̱ ndíso chiño no̱o̱ ndiꞌi nasu̱tu̱, ta ni̱ki̱ꞌvi ta̱rey David ini veꞌe Ndios, ta xi̱xi ra si̱ta̱ va̱ꞌa ñayi̱i̱ vará o̱n si̱ví su̱tu̱ xi̱kuu ra. Ta ta̱xi ra si̱ta̱ va̱ꞌa yóꞌo ndaꞌa̱ natáꞌan ra xi̱xi na. Ta káchí nda̱yí Ndios saá: “Ndasaá su̱tu̱ kuiti kúchiño kuxu si̱ta̱ va̱ꞌa ñayi̱i̱” ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Ta káchí ka̱ ra saá xíꞌin na:
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, kómí i̱ nda̱yí ka̱ꞌa̱n i̱ yukía̱ va̱ꞌa keꞌé yó ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée yó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra