Lucas 18
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARA
1 Ñii ki̱vi̱ nda̱to̱ꞌon ta̱Jesús ñii cuento xíꞌin naxíka xíꞌin ra. Xíꞌin cuento yóꞌo sánáꞌa ra na ña o̱n nakava ini na ka̱ꞌa̱n na xíꞌin Ndios, ta xíni̱ ñóꞌó ka̱ꞌa̱n na xíꞌin Ndios ndiꞌi saá ki̱vi̱.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Ta káchí ta̱Jesús saá:
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Ta ñoo yóꞌo, yóo ñii ñaꞌa̱, ñá ni̱xiꞌi̱ yii̱ kúu ñá, ta ñáyóꞌo kua̱ꞌa̱n ñá ndiꞌi saá ki̱vi̱ no̱o̱ ta̱juez ña kasa nani ra kua̱chi xa̱ꞌa̱ ñá. Ni̱ka̱ꞌa̱n ñá saá xíꞌin ra: “Ná kasa nani ún ñanda̱a̱ xíꞌin i̱, chi yóo ñii ta̱a, ta sáa̱ ini ra xíni ra yi̱ꞌi̱, kóni ra sandáꞌví ra yi̱ꞌi̱”, káchí ñá xíꞌin ta̱juez.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Ta o̱n vása xi̱in ta̱juez chindeé ra ñá. Ta ni̱yaꞌa kua̱ꞌa̱ ní ki̱vi̱, ta saá xa̱ni ini ta̱juez: “Vará o̱n vása kísa to̱ꞌó i̱ Ndios, ni o̱n vása kísa to̱ꞌó i̱ ni̱vi,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 ta chindeé i̱ ñaꞌa̱ yóꞌo, chi sándiꞌi ní ñá yi̱ꞌi̱, ta o̱n vása kúndeé ka̱ ini i̱, chi va̱xi ñá sándiꞌi ñá yi̱ꞌi̱ ndiꞌi saá ki̱vi̱. Ta ña̱kán kasa nani i̱ ñanda̱a̱ xa̱ꞌa̱ ñá”, káchí ta̱juez. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo ―káchí ta̱Jesús.
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra xíꞌin na:
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Ta Ndios kúu ta̱va̱ꞌa ta̱nda̱a̱. ¿Án o̱n vása ndixa Ndios kasa nani ra ñanda̱a̱ xíꞌin ni̱vi na na̱ka̱xin ra, na kúu na xáku ndáꞌví no̱o̱ ra ndiví ñoó? ¿Án xáni si̱ni̱ ndó ña naꞌá ní kundati na, ta saá ndakuii̱n Ndios yuꞌu̱ na?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó. Ndios kama ní kasa nani ra ñanda̱a̱ xa̱ꞌa̱ na. Ta yi̱ꞌi̱, o̱n vása xíni̱ i̱, ¿án naníꞌi i̱ ni̱vi na ndixa kándixa yi̱ꞌi̱, ki̱vi̱ ña ndikó i̱ ñoyívi yóꞌo? ―káchí ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra.
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Ta saá ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ni̱vi na xáni si̱ni̱ kuiti mi̱i na kúu nava̱ꞌa, ta xáni si̱ni̱ na inka̱ ni̱vi, o̱n vása va̱ꞌa nayóꞌo. Ta ta̱Jesús nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento ña sanáꞌa ra nayóꞌo:
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 ―Saá ndo̱ꞌo o̱vi̱ ta̱a ni̱xa̱ꞌa̱n ra veꞌe ño̱ꞌo ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios. Ñii ta̱yóꞌo kúu ta̱fariseo ta inka̱ ra kúu ta̱ káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ta ta̱fariseo ñíndichi ra, ta káꞌa̱n ra xa̱ꞌa̱ mi̱i ra, káchí ra saá: “Tata Ndios, táxaꞌvi ún, yi̱ꞌi̱ o̱n vása yóo i̱ nda̱tán yóo inka̱ ni̱vi, chi o̱n si̱ví ta̱ kísa kuíꞌná kúu i̱, ni o̱n si̱ví ta̱ o̱n váꞌa kúu i̱, ni o̱n si̱ví ta̱ kísi̱n xíꞌin inka̱ ñaꞌa̱ kúu i̱, ni o̱n vása yóo i̱ nda̱tán yóo ta̱a ta̱ ñíndichi kaa̱, ta̱ káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Ta̱a ta̱ va̱ꞌa kúu i̱ chi o̱vi̱ ki̱vi̱ ñii ñii semana yóo soꞌon i̱. Ta táꞌví i̱ u̱xu̱ koꞌndo si̱ꞌún ña kómí i̱. Ta ñii koꞌndo yóꞌo táxi i̱ ndaꞌa̱ ún. Saá kéꞌé i̱ ndiꞌi saá ki̱vi̱”, káchí ra xíꞌin Ndios.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ta inka̱ ta̱a ta̱ káya si̱ꞌún xa̱ꞌa̱ nagobierno ñíndichi ra xíká loꞌo. Ta ki̱sa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i ra no̱o̱ Ndios, ta ni o̱n xi̱in ra koto ra ñoyívi ni̱no, ta kuiti xíto ra no̱o̱ ñoꞌo̱. Ta kúchuchú ní ini ra nda̱ káni ra kándíká ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios siꞌa: “Tata Ndios, kundáꞌví ini ún koni ún yi̱ꞌi̱, vará ta̱ o̱n váꞌa kúu i̱”, káchí ra.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, ki̱vi̱ kua̱noꞌo̱ ta̱yóꞌo veꞌe ra ki̱ndo̱o va̱ꞌa ra no̱o̱ Ndios. Ta ta̱fariseo, o̱n vása ní‑kindo̱o va̱ꞌa ra no̱o̱ Ndios. Saá chi ndiꞌi ni̱vi na kísa káꞌno xíꞌin mi̱i no̱o̱ Ndios, ta Ndios chikaa̱ ra nayóꞌo ni̱no̱. Ta ni̱vi na kísa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i no̱o̱ Ndios, ta Ndios chinóo va̱ꞌa ra ñato̱ꞌó na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Ta ki̱xaa̱ ni̱vi xíꞌin nakuálí no̱o̱ yóo ta̱Jesús ña chinóo ra ndaꞌa̱ ra si̱ni̱ na, ta ndukú ra ñava̱ꞌa no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ na, ta naxíka xíꞌin ra ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ni̱vi yóꞌo:
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ta ta̱Jesús ka̱na ndiꞌi ra nakuálí va̱xi na no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, tá o̱n xi̱in ndó kasa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i ndó no̱o̱ Ndios nda̱tán ni̱no̱ yóo ini nakuálí yóꞌo, ta o̱n kívi ki̱ꞌvi ndó yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Ñii ta̱chiño ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Xíni̱ ún nda̱yí ña xa̱ꞌnda chiño Ndios kasa ndivi ni̱vi. Ka̱chí Ndios xíꞌin ni̱vi saá: “O̱n ki̱ꞌvi ndó kua̱chi ñoyívi xíꞌin inka̱ ñaꞌa̱ ñá o̱n si̱ví kúu ñásíꞌí ndó, ta o̱n ki̱ꞌvi ndó kua̱chi ñoyívi xíꞌin ta̱a ta̱ o̱n si̱ví kúu yii̱ ndó, o̱n kaꞌni ndó ni̱vi, o̱n kasa kuíꞌná ndó ña kómí ni̱vi, o̱n ka̱ꞌa̱n ndó ñavatá xa̱ꞌa̱ inka̱ ni̱vi, ta kasa to̱ꞌó ndó yivá ndó, ta kasa to̱ꞌó ndó siꞌí ndó”, saá káchí nda̱yí Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ra.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱yóꞌo:
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱Jesús ña nda̱kuii̱n ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n tuku ra xíꞌin ra:
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱yóꞌo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, ta kúchuchú ní ini ra, saá chi kua̱ꞌa̱ ní ñakuíká kómí ra.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Tá xi̱ni ta̱Jesús ña kúchuchú ní ini ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Vará yo̱ꞌvi̱ ní tá kuchiño tícamello yaꞌa rí yavi̱ xa̱ꞌa̱ túkú, ta yo̱ꞌvi̱ ní ka̱ kuchiño yaꞌa ñii ta̱kuíká yéꞌé ña ki̱ꞌvi ra yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ta ni̱vi na xi̱ni̱ so̱ꞌo to̱ꞌon yóꞌo, ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro xíꞌin ra:
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 ta nayóꞌo nakiꞌin na kua̱ꞌa̱ ní ka̱ ñava̱ꞌa taxi Ndios ndaꞌa̱ na ñoyívi yóꞌo. Ta ñoyívi ni̱no Ndios taxi ra ña kutaku̱ na xíꞌin ra ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Ta ta̱Jesús, ka̱na ra ndiꞌi saá u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Nataxi na yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ na o̱n vása kúu najudío, ta kuaku̱ ndaa na yi̱ꞌi̱, kandiva̱ꞌa na xíꞌin i̱, ta kundaa na tási̱i yuꞌu̱ na no̱o̱ i̱.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Ta kani ní na yi̱ꞌi̱ xíꞌin kuártá, ta sondi̱ꞌi kaꞌni na yi̱ꞌi̱. Ta ki̱vi̱ u̱ni̱ nataku̱ i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ta naxíka xíꞌin ra ni̱‑kunda̱a̱ ini na yukía̱ kóni kachí to̱ꞌon yóꞌo, chi ña xi̱nakaa̱ seꞌé no̱o̱ na xi̱kuu ña.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Ñii ki̱vi̱ kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ndíko̱n na kua̱ꞌa̱n na sa̱ta̱ ra. Ta xa yatin xáa̱ ra ñoo Jericó, ta ñii ta̱kuáá yóo ra yuꞌu̱ yichi̱, ta ndáka̱ chiꞌña ra si̱ꞌún no̱o̱ ni̱vi na yáꞌa yichi̱ yóꞌo.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ta̱kuáá yóꞌo ñii síso̱ yáꞌa kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi kua̱ꞌa̱n na yichi̱, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na:
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Tá xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ñayóꞌo, ta ki̱xáꞌá ra xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ta ni̱vi na kua̱ꞌa̱n siꞌna yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Ta xi̱kundichi ta̱Jesús yichi̱ yóꞌo, ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ ni̱vi ña ko̱ꞌo̱n na kiꞌin na ta̱kuáá ta kixi ra xíꞌin na no̱o̱ ra. Tá ki̱xaa̱ ta̱kuáá no̱o̱ ta̱Jesús, ta ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 ―¿Yukía̱ kóni ún keꞌé i̱ xíꞌin ún?
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Ta xa̱ndi̱ko̱n nda̱ꞌa nduchu̱ no̱o̱ ra, ta xa va̱ꞌa xíto ra, ta saá na̱kundiko̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta ki̱xáꞌá ra kísa káꞌno ra Ndios. Tá xi̱ni ni̱vi yóꞌo ndí ta̱Jesús sa̱ndaꞌa ra ta̱kuáá, ta ndiꞌi ni̱vi yóꞌo ki̱xáꞌá na kísa káꞌno na Ndios.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.