Romanos 7

MCP vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ Bwaaŋg, ja mə́ ŋgə́ lás nə bɨ́ yí, mə mpú nə́ mə ŋgə lás nə buud bwə́ mpú mə́cɛ̧ɛ̧ wá. Ŋgaá bɨ mə mpú nə́ məcɛ̧ɛ̧ mə́ dʉ jwú nə muud njɨ ja múúd ŋgə́ ná cʉgə yí?

¹ Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?

² Nda mudá, ŋkúmba cɛ̧ɛ̧ í ŋgə laad nyə nə ŋgwúm yé té wɛ̂sh ŋgwúm ŋgə́ ná cʉgə yí. Njɨ, ŋgwúm mə́ ká yə, cɛ̧ɛ̧ dɔɔŋgʉ́ kú ná bii múdá.

² Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.

³ Ntɔ́ jɨ nə́, múdá mə́ ká ntɔ̧ wúl njɔ́w báád ŋgwúm ná nə mísh ɨɨ́, bwə́ jɔ̂w nyə nə́ mudá minɔɔmb. Njɨ, ŋkí ŋgwúm mə́ yə, cɛ̧ɛ̧ kú ná nyiŋgə bii múdá; á ká ntɔ̧ wúl njɔ́w báád ɨɨ́, a kú bə múdá minɔɔmb.

³ Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.

⁴ Bwaaŋg, jɨ́ nə́mə́ mbií ŋgwûd wɔɔŋgʉ́ shú dʉ́n, bɨ músə buud ɔ *Krîst, sá jɔɔŋg í á mə́ sá nə́ bɨ bə́g mimbimbə shú sâ í dʉ́gyá nə məcɛ̧ɛ̧ yí. Bɨ á mə́ ntɔ̧ məbwə̂ mə́ múud shúsʉ́d, múúd nyə a gwûm yɛ́. Í á sɨ̂y ntɔ́ shú nə́ shé wúmə́g Zɛmbî mpumə́.

⁴ Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.

⁵ Nəcé, ja shé á ŋgə ná bɛ̧ iyéésh í cʉg múúd yí, məcɛ̧ɛ̧ mə́ á dʉ shwambʉlə bɔ́w-bɔ̂w íyéésh bísʉ́. Bɔ́w-bɔ̂w íyéésh bísʉ́ byɔɔŋgʉ́ wə́ í á dʉ ŋgə sɛ̂y sə́dɨ́ íkʉ́l í nyúúlʉ́d, mpúmə́ a cínɔŋg nyə á bə njɨ shwɨy.

⁵ Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.

⁶ Jaá ga, shé mú mimbimbə shú sâ í dʉ́gyá nə məcɛ̧ɛ̧ mə́ á dʉ bii shé mikwám má; ntɔ́, shé mə́ wú míkwám myɔɔŋgʉ́d. Shé mú məlwaá mə́ Zɛmbî mbií ágúgwáan Ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ Shíshim ŋgə́ lwágʉlə shé yí, kú ná bə mbií á yág shé á ŋgə bɛ̧ məcɛ̧ɛ̧ nda mə́sə́ cilyá nə́.

⁶ Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.

⁷ Shé kág cɨ nə́ jɨ? Məcɛ̧ɛ̧ mə́ mə́ yidá bə *sə́m? Mbɔ̂! Í cúgɛ́ nə ŋkul bə ntɔ́! Njɨ, məcɛ̧ɛ̧ mə́ á mbə̂m bə kú bə, mə a shígɛ́ nywá mpu sâ bwə́ jɔ́w nə́ sə́m yí. Nəcé, cɛ̧ɛ̧ í á mbə̂m bə kú cɨ nə mə nə́: «Ci wo kú wɨ́ɨ́mb sâ ŋkán», mə a shígɛ́ nywá mpu sâ bwə́ jɔ́w nə́ iwɨ́ɨ́mbʉ́g yí.

⁷ Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.

⁸ Sə́m í á ŋwa zhɨɨ́ na mpə́ndí nɨɨ́d, í mú sá nə́ mə tɛ́ɛ́dʉ́g ŋgə́lə wɨ́ɨ́mb isâ mimbií mimbií. Məcɛ̧ɛ̧ mə́ ká bə kú bə, sə́m mə́ yə.

⁸ Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.

⁹ Té wɛ̂sh mə́ á ŋgə ná bə kú mpu mə́cɛ̧ɛ̧ yí, mə á ŋgə cʉgə. Ká, njɨ mə́ á ka zə mpu mpə́ndí yí, sə́m mú bʉ̂n lúu,

⁹ Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,

¹⁰ mɛɛ mú yə. Mpə́ndí í á bə nə́ í kwáámbʉg mə cʉg yí, í mú yidá kwaamb mə shwɨy.

¹⁰ e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.

¹¹ Nəcé, sə́m í á ŋwa zhɨɨ́ mpə́ndíd, í mú jwáŋgʉlə mə nə́ ndɛɛ́ í mú gwɨ́ɨ́lya mə.

¹¹ O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.

¹² Sâ ŋgwúdʉ̂, məcɛ̧ɛ̧ máá mə́sə ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ sâ, sâ mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ ŋgə́ jɨɨ yí í njúl nə́mə́ ŋkɛ̧́ŋkɛ̧̂ sâ, í njúl tʉ́təlí, ŋkí nywa.

¹² Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.

¹³ Ká, ye sâ ányunywaâ í mə́ yida bə sâ shwɨy shú dáamə́? Mbɔ̂! Í cúgɛ́ ntɔ́! Jɨ́ nə́ sə́m í á yida ŋwa zhɨɨ́ sâ ányunywaâ dɨ́ nə́ í zə́ gwɨ́ɨ́lya mə; ntɔ́, mpə́ndí í mú sá nə́ sə́m í mpúyʉ́g, í mpúg nə́mə́ nyîn nə́ wúsə mbíya bɔ́w-bɔ̂w sâ.

¹³ Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.

¹⁴ Haaw. Sə́ mə́ mpú nə́ məcɛ̧ɛ̧ mə́sə sâ á *shíshim, mɛɛ mə ŋgə ná bɛ̧ iyéésh í cʉg múud, mə jɨ kwám á *misə́m.

¹⁴ O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.

¹⁵ Sâ gwə́mɛ́fwó mə́ ŋgə́ sá yí, mə aŋgɛ̂ nə wámbʉlə gwo. Mə aŋgɛ̂ nə sá sâ mə́ cɛ́ɛ́l sá yí, njɨ sâ mə́ ŋgə́ mpii yí, gwə́ wə́ mə́ sá yí.

¹⁵ Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.

¹⁶ Nda jɨ́ ka bə nə́ sâ mə́ ŋgə́ sá yí mə aŋgɛ̂ nə cɛɛl gwo nə́, mə mə́ ka dʉ́g nə́ məcɛ̧ɛ̧ mə́sə jɔ̧jɔ̧ sâ.

¹⁶ Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.

¹⁷ Ntɔ́, mɛɛ ná dɨ́ ŋgə́ sá isâ mə́ ŋgə́ sá yí, jísə sə́m í njúl mə nyúúlʉ́d yí.

¹⁷ Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.

¹⁸ Mə mpú bʉ́bə́lɛ́ nə́ ŋkul mə sá mə́nywa yí í cúgɛ́ cʉg múúd jâmʉd. Yéésh nə yéésh jâŋ wə́ mə́ jɨ́ nə ŋkul gwág yí; njɨ, kú nə ŋkul mə́ sá mə́nywa mə́ ŋgə́ cɛɛl sá má.

¹⁸ E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.

¹⁹ Ntɔ́ jɨ nə́, mənywa mə́ cɛ́ɛ́l sá má, mə asáyɛ́ mwo; njɨ məbɔ̂w mə́ acɛ́ɛ́lɛ́ sá má, mə yidá mpu sá mwo.

¹⁹ Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.

²⁰ Nda jɨ́ ka bə nə́ mə ŋgə sá sâ mə́ acɛ́ɛ́lɛ́ yí nə́, mə dɨ́ ŋgə́ sá isâ, jísə sə́m í njúl mə nyúúlʉ́d yí.

²⁰ Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.

²¹ Mə mə́ ka kwey nə́ nyúl ŋkûl nyísə mə́dɨ́ cʉgʉd; ŋkul nyɔɔŋg wə́ í dʉ sá nə́, ja jɛ̂sh mə́ cɛ́ɛ́l sá mə́nywa yí, mə yida sá məbɔ̂w,

²¹ Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.

²² í njúl nə́ mə ŋgə gwág nywa məcɛ̧ɛ̧ mə́ Zɛmbî mə́dɨ́ lâm dɨ́ cwû.

²² Amo a lei de Deus de todo o coração.

²³ Njɨ mə mə́ kwey nə́ nyúl ŋkûl nyísə mə nyúúlʉ́d í ŋgə́ lúmbʉli nə isâ tə́dʉga wâm í ŋgə́ magʉlə yí. Ŋkul nyɔɔŋg í ŋgə sá nə́ mə bə́g kwám á ŋkul mísə́m mí nə ndɨ́ mə́dɨ́ íkʉ́l í nyúúlʉ́d yí.

²³ Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.

²⁴ A ŋkúŋkwóŋʉ́lə mə e! Nyúúl ga í ŋgə kə nə mə shwɨyʉd. Zə́ e bá yîl mə mə́ga mə́nyámád e?

²⁴ Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?

²⁵ Yé Zɛmbî, akíba nə wo kwoŋ mə Cwámba wúsʉ́ Yésus-Krîst dɨ̂!

²⁵ Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.

Romanos 7

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra