Romanos 4
MCP vs NAA
1 Shé é ka cɨ na nə́ jɨ́ shú mə́ dâ *Abʉraham? Mbɛ̂n yé í á sá nə́ a bə́g nə jɨ́?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ŋkí í á nywá ka bə nə́ Zɛmbî nyə á cɨ nə́ Abʉraham jɨ tʉ́təlí muud nəcé misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́, Abʉraham nyə a nywá jee bə nə zhɨɨ́ nə́ a ŋkɛ́nyʉ́g nyúúl; njɨ a kú ŋkɛ̂ny nyúúl mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ká Kálaad Zɛmbî ŋgə cɨ nə́ jɨ? Ŋgaá a ŋgə cɨ nə́:
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Sə́ mə́ mpú nə́ muud mə sá gúl sɛ́y yɛ́ mə́ dʉ ŋwa myə́na; myə́na myɔɔŋg mí cúgɛ́ nə́ bwə́ sá nyə mpaam, mísə sâ bwə́ mbíd nyə yí.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Njɨ, Zɛmbî mə́ dʉ sá nə́ muud jɨ́ kú bísh nyə yɛ́ bə́g tʉ́təlí muud. Muud mə́ jəlá nə *magʉlə ntɔ́, kú lwóya mísɔ́ɔ́lʉ́gʉ́. Muud mə mágʉ́lə́ ntɔ́ yɛ́, Zɛmbî lɔ̧́ nyə búgə́ jé, a cɨ nə́ a jɨ tʉ́təlí muud.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ntɔ́ wə́ *Dávid ŋgə́ lás ja á ŋgə́ bwiiŋg mənywa mə́ múúd jɨ́ nə́ Zɛmbî nyə alɔ̧́yɛ́ nyə misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́, á yida ŋwa nyə nə́ tʉ́təlí muud yɛ́.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Dávid nyə á cɨ nə́:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Muud Cwámba mə́ bə kú ná kwo lɔ̧́ *sə́m yé yɛ́, mə́ jəla.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Jəlálə wɔɔŋg, ye wúsə njɨ shú buud ɔ ábɨwáág, yé wɨ́ nə́mə́ shú búúd bwə́ cúgɛ́ nə ábɨwáág wá? Gwágʉ́gá nə́ sə́ ŋgə cɨ nə́: «Zɛmbî nyə a dʉ́g búgə́ mə́ Abʉraham, a mú cɨ nə́ a jɨ tʉ́təlí muud.»
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Jáyɛ́ ja Zɛmbî nyə á cɨ nə́ Abʉraham jɨ tʉ́təlí muud yí? Ye í á bə Abʉraham mə́ shîn sɨ́ya ábɨwáág, ye a kú fwo sɨ́ya? Í á shígɛ́ bə a mə́ shîn sɨ́ya, í á bə a kú fwo sɨ́ya.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Nyə á ka lə́g ábɨwáág tâŋ məyɨɨgyé lwólə nə́ Zɛmbî nyə á cɨ nə́ a jɨ tʉ́təlí muud. Zɛmbî nyə á cɨ nə́ a jɨ tʉ́təlí muud nəcé búgə́ nyə á *búgʉla a kú fwo sɨ́ya ábɨwáág yí. Ntɔ́, Abʉraham nyə á ka zə bə sɔ́ɔ́ŋgʉ́ á buud bɛ̂sh bwə́ búgʉ́lá Zɛmbî nda nyə kú sɨ́ya ábɨwáág wá, nəcé Zɛmbî mə lɔ̧́ bwo búgə́ jáŋ, a mú cɨ nə́ bʉ́sə otʉ́təlí ɔ búúd nda Abʉraham.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Bɔɔŋg bwə́ mə́ sɨ́ya ábɨwáág wá, bwə́ ka bɛ̧ kuú njɔɔnd sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wúsʉ́ Abʉraham nyə á kyey a kú fwo sɨ́ya ábɨwáág yí, Abʉraham jɨ nə́mə́ sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wáŋ.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Zɛmbî nyə á kaag Abʉraham bə́nɔ̂ŋ mpwoŋ buud nyɛ́ nə́ bwə́ wə́ bwə́ bá bə nə shí nyɛ̂sh. Í a shigɛ́ bə nəcé Abʉraham mpǔlə bɛ̧ mə́cɛ̧ɛ̧; í á bə nəcé Abʉraham nyə a búgʉla, Zɛmbî mú cɨ nə́ a jɨ tʉ́təlí muud.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Í ká bə nə́ buud bwə́ ŋgə́ bɛ̧ məcɛ̧ɛ̧ wá, bwə́ wə́ bɨ́ nə kɔw lʉ́ ísâ Zɛmbî nyə á kaag yí, mpu nə́ búgə́ í mə́ bə kú nə mfíí, ŋkaagə́ kú nyiŋgə́ bə sâ múúd mə wɨ́ɨ́mbé nə kənd lâm yí.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Nəcé məcɛ̧ɛ̧ wə́ mə́ dʉ sá nə́ mpimbə mə́ Zɛmbî í bííg muud; məcɛ̧ɛ̧ mə́ á mbə̂m bə kú bə, caamʉ́lə mə́cɛ̧ɛ̧ kú nə́mə́ bə.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Gwə́ wə́ jɨ́ nə́, búgə́ wə́ í é sá nə́ muud lə́gʉ́g mənywa Zɛmbî nyə á kaag má. Í bə́ ntɔ́ shú nə́ mpaam mə́ Zɛmbî í mpúyʉ́g, ŋkaagə́ í mú bə nə mfíí shú mpwoŋ buud mə́ Abʉraham nyɛ̂sh. Mfíí wɔɔŋg í cúgɛ́ njɨ shú bɔɔŋg bwə́ á lə́g *mbwoomb mə́cɛ̧ɛ̧ wá; wúsə nə́mə́ shú bɔɔŋg bwə́ ŋgə́ búgʉla nda Abʉraham sɔ́ɔ́ŋgʉ́ á sə́ bɛ̂sh wá.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Sá jɔɔŋg jísə Mícilyád nə́: «Mə a sá nə́ wo bə́g sɔ́ɔ́ŋgʉ́ á ncúlyá ikûl nə ilwoŋ.» Abʉraham jɨ sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wúsʉ́ mísh mə́ Zɛmbî nyə á búgʉla yɛ́d, Zɛmbî mə́ dʉ gwûmʉshi mímbimbə, dʉ sá nə́ sâ í cúgɛ́ yí í bə́g yɛ́.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Fwála í á bə nə́ muud kú ná bwánd nə búgə́ yí, Abʉraham nywáá nyə á ŋgə gwaa kənd mísh nə búgə́. Nyə a búgʉla Zɛmbî, a músə bə sɔ́ɔ́ŋgʉ́ á zhwog ikûl nə ilwoŋ. Micilyá mí ŋgə cɨ nə́: «Bímbí nɨ wə́ mpwoŋ buud nywô í bá bə yɛ́.»
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Nə́ ndɛɛ́, Abʉraham nyə á bə nə mimbû kúnə́-kúnə nə təd, a ŋgə́ mpu nə́ nyúúl mə́ shîn kə nyə, mudá yé *Sara njúl kundú. Njɨ, Abʉraham nyə á tɛɛm ŋgə dʉ́g isâ ínɨ ntʉ́nɨ, búgə́ jé í á shígɛ́ shímba.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Búgə́ í á shígɛ́ fúfə nyə nə́ a shwána ŋkaagə́ mə́ Zɛmbî. Búgə́ jé í á yida lʉlʉshi nyə, a mú yə Zɛmbî gúmə́
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 a shwu nyúul ncindî nə ncindî nə́ Zɛmbî jɨ nə ŋkul mə sá sâ á mə́ kaag yí.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Sâ jɔɔŋg wə́ ciyá jɨ́ nə́: «Zɛmbî mú lɔ̧́ nyə búgə́ jé jɔɔŋgʉ́, a mú cɨ nə́ a jɨ tʉ́təlí muud» yí.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Cilyá í ŋgə́ cɨ nə́: «Zɛmbî mú lɔ̧́ nyə búgə́ jé jɔɔŋgʉ́» nɨ, í cúgɛ́ njɨ shú mə́ Abʉraham nyəmɛ́fwó,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 wúsə nə́mə́ shú dʉ́sʉ́. Zɛmbî mə bá nə́mə́ lɔ̧́ sə́ jísʉ́ búgə́, sə́ bɛ̂sh buud sə́ ŋgə́ *magʉlə nə́ Zɛmbî nyə a gwûmʉshi Cwámba wúsʉ́ Yésus wá.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Nəcé Yésus nyə á kaanz zə cé íwushí bísʉ́, Zɛmbî nyə a gwûmʉshi nyə shú nə́ sə́ bə́g otʉ́təlí ɔ búúd nyə́dɨ́ míshʉ́d.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?