Mateus 9
MCP vs ARA
1 Ntɔ́ Yésus mú kə kəwa byɔ́ɔ́lʉ́d, nyiŋgə lɨ́ɨ́na mâŋ, kə nyə́dɨ́ ŋgwə́la.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 A ŋgə́ nə́mə́ jé, buud bwə́ mú zə nyə́dɨ́, bwə́ ŋgə́ ŋkɛ̂ny mbúmbwúgʉ́ táádə́d. Yésus mú dʉ́g nə́ buud bɔɔŋgʉ́ bʉ́sə nə fwámɛ́ búgə́, a mú cɨ nə mbúmbwúgʉ́ nə́: «Mwân waam! Səlʉg lâm shí! Mə mə́ juu wo nə *misə́m myô.»
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Bɔ́ɔ́l *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ mú ŋgə nyímbʉla bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Muud ɛ́ga ŋgə *lás nə Zɛmbî bwaasʉ́lə mpu.»
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Yésus músə mpu sâ bwə́ á ŋgə tə́dʉga yí, a mú lás nə bwo nə́: «Nəcé jɨ́ bɨ́ mə́ bɔ̂w mitə́dʉ́gá ntʉ́nɨ yí?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Jɨ́ í búl bə kúnə́-kúnə? Ye cɨ́lə nə muud nə́: “Mə mə́ juu wo nə misə́m myô”, ye nə́: “Wɔɔlʉ́g, wo kyéyʉg?”
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Mə́ ka cɛɛl nə́ bɨ mpúg nə́ *Mwân mə Múúd jɨ nə ŋkul ijwûga nə́ a juu búúd nə misə́m myáŋ.» Ntɔ́, a mú yid wə́ mbúmbwúgʉ́. Nyə nə́: «Wɔɔlʉ́g, wo ŋkɛ́nyʉ́g táádə́ gwô, wo nyíŋgəg kə njɔ́w.»
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Muud wɔɔŋgʉ̂ mú wɔɔl, kyey kə njɔ́w.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Ja áncuncuma buud mə́ dʉ́g sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ nɨ yí, bwə́ mú gwág íkukwɛndɛ, bwə́ mú ságʉsə Zɛmbî, nəcé a yə́lə búúd mbií ŋkûl ijwûga nyɔɔŋg.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Yésus mú wú na, kyey. A ŋgə́ cɔ̧́ kʉ́l búúd bwə́ dʉ jə́na tóya yí, a mú dʉ́g ŋgwɔ́l múúd njúl cínɔŋg shí. Muud wɔɔŋgʉ̂ nyə á bə nə jínə́ nə́ Matiyô. Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Bɛ̧g mə.» A mú tɔ̂w, bɛ̧ nyə.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Í á ka zə bə nə́, Yésus njúl njɔ́w a ŋgə́ də, zhwog oŋwɛnyɛ ɔ tóya nə bɔ́ɔ́l ósɔ́ɔl ɔ́ mə́bɔ̂w bwə́ mú nə́mə́ zə, bə́nɔ̂ŋ nyə nə *ompwíín bɛ́ zə də.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Ja *Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ á ka dʉ́g ntʉ́nɨ yí, bwə́ á cɨ nə ompwíín ɔ́ Yésus nə́: «Nəcé jɨ́ Yɨ́ɨ́gʉli wʉ́n ŋgə́ bə́lɛ də nə oŋwɛnyɛ ɔ tóya nə bɔ́ɔ́l ósɔ́ɔl ɔ́ mə́bɔ̂w yí?»
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yésus mú gwág sâ bwə́ á ŋgə́ cɨ yí, nyə nə bwo nə́: «Mikanz dɨ́ mí dʉ jɨɨ jwɔ́wʉda, í dʉ bə mímbə̂l.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Mpugá tə́dʉga sâ jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ yí nə́: “Mə́ bul jɨɨ nə́ buud bwə́ gwágʉ́g buud cɛy lámʉ́d, ntɔ̧ nə́ bwə́ dʉ́g sâ mə *mətúnʉga.” Ntɔ́ jɨ nə́ mə a shígɛ́ zə jɔ̂w ótʉ́təlí ɔ búúd. Mə á yida zə jɔ̂w osɔ́ɔl ɔ mə́bɔ̂w.»
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 *Ompwíín ɔ́ Yuánɛs Nduu-buud bwə́ á ka zə wə́ Yésus zə jî nyə nə́: «Sə́nɔ́ŋ *Ofarizyɛ̂ŋ sə́ mə́ dʉ ci idʉ̂w yə́lə Zɛmbî gúmə́ njɨ ompwíín bwô bâŋ kú ci. Jɨ́ í sá ntɔ́?»
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Yésus mú bɛ̧sa nə bwo nə́: «Ja múúd mə́ ŋwa bâ yí, a tə̂l zâŋ, a jɔ̂w óshwə́ bɛ́; ye oshwə́ bɛ́ bwə́ yidá zə nə məcɛy lámʉ́d bə́nɔ̂ŋ muud bâ bwə́ njúl kʉ́l ŋgwúd? Mbɔ̂! Njɨ mɔ́ɔ́l mwɔ̂w mə́ ŋgə zə, bwə́ bá yîl bwo muud bâ yí. Mwɔ̂w mɔɔŋgʉ́ dɨ́ wə́ óshwə́ bɛ́ bwə́ ka bá ci ídʉ̂w.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Mpugá nə́ bwə́ ádɛ́ ŋwa kʉ́l káándə́ ágúgwáan kə wá bágá bwoodʉ́ káándə́d. Nəcé bágá dɔɔŋg í ká juli, í tʉ̂w, í yida bweeg luun lʉ káándə́.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Ntɔ́ nə́mə́, bwə́ ádɛ́ ŋwa wáan ágúgwáan kə wá bwoodʉ́ lɛnyad; lɛnya í é bá nyɛy, wáan shwɨy shí, lɛnya ntáma. Bwə́ dʉ wá wáan ágúgwáan ílɛnya í agúgwáanʉd. Nə́ ndɛɛ́, nə lɛnya nə məlwəg byɛ̂sh í mú cʉgə.»
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Yésus ŋgə́ ná lás ntʉ́nɨ, ŋgwɔ́l njwû *Oyúdɛn mú jê. A mú kúdɔw shí, yə Yésus gúmə́. Nyə nə nɛ́ nə́: «Sʉ́sás jâm mə́ kúnɔw yə. Mə́ cɛɛl nə́ wo zə́g kə kɛɛl nyə mbwə̂, a cʉ́gəg.»
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Yésus mú tɔ̂w shí bə́nɔ̂ŋ ompwíín bɛ́ bwə́ músə bɛ̧ nyə.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Bwə́ ŋgə́ ná kə, ŋgwɔ́l múdá mú lɛɛl bɛ̧ nyə mpʉ́sə. Mudá məcií mə́ á dʉ wú nyə nyúúlʉ́d tɛ́ mímbú wûm nə mímbá. Mudá ɛ́nɛ mú shísh Yésus mpʉ́sə kwoŋ, kúnya nə nyə lwə́ lʉ́ káándə́,
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 a ŋgə́ tə́dʉga nə́: «Mə́ ká jísɔw kúnya nə káándə́ mə́ Yésus, mə e yâl.»
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Yésus mú yid mpʉ́sə, dʉ́g mudá ɛ́nɛ, nyə nə nɛ́ nə́: «Shilə wâm, səlʉg lâm shí. Wo mə́ *dʉ́g cʉg nəcé búgə́ gwô.» Mudá mú yâl nə́mə́ cé nə cé.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Yésus mú ka kə nə́ ndɛɛ́, kə nyíi njwû dɨ́ njɔ́w. A mú kwey, buud bwə́ ŋgə́ lwɔ̧́ milaag, bwo ŋgə́ sá saagʉwo mímbií mímbií.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Yésus mú ŋkáánd nə buud nə́ bwə́ cúwóg tɔ́ɔ́n. Nyə nə bwo nə́: «Sʉ́sás ga í afwóyɛ́ yə, á yidá bə gwə́d.» Bwə́ mú yida ŋgə cágʉlə nyə.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ja bwə́ mə́ shîn wéésh buud ɔ́nɨ tɔ́ɔ́n yí, Yésus mú nyíi fúm, a mú bii sʉ́sás mbwə́d, sʉ́sás í mú wɔɔl.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ntɔ́, lâŋ nɨ í mú zə jwɔ̧ shí nyɔɔŋg nyɛ̂sh.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Yésus mú kyey. A ŋgə́ kə ntʉ́nɨ, wəancím-ncîm óbá bwə́ mú bɛ̧ nyə nə oŋkwiimbyê. Bwə́ nə́: «Yé Mwân mə́ *Dávid, bwɨ́ɨ́gʉ́g sə́ nə́ ŋkwoŋʉ́!»
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Ntɔ́, Yésus mú kə jé njɔ́w, wəancím-ncîm bwə́ mú shísh nyə́dɨ́. Yésus mú jí bwo nə́: «Ye bɨ́ ŋgə *búgʉla nə́ mə jɨ nə ŋkul sá ntɔ́?» Bwə́ nə́: «Haaw, yé Cwámba, sə́ mə́ búgʉla.»
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Yésus músə ka kúnya nə bwo míshʉ́d. Nyə nə bwo nə́: «Í bə́g nda bɨ́ ŋgə́ búgʉla nə́.»
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Mísh mə́ músə bâŋ bwo. Yésus mú mpu báásʉlə bwo nə́: «Mpugá gwágʉlə. Bɨ kú jaaw tɔɔ muud sâ í mə́ bə ga.»
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Njɨ bwə́ bâŋ, wúlə bwə́ á wú cínɔŋg yí, bwə́ á shwal kə ŋgə báŋgʉla nə lâŋ wɔɔŋgʉ̂ kʉ́kʉ́l jɛ̂sh.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Nə́ ndɛɛ́ cúwólə bwə́ á cúwo tɔ́ɔ́n yí, bɔ́ɔ́l búúd bwə́ mú zə nə wúl fífî wə́ Yésus. Jamb í á wá nyə mə́ŋkədad nə́ a bə́g fífî.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Yésus músə yîl muud ɛ́nɛ jamb, a mú tɛ́ɛ́d lásʉ́lə. Buud bwə́ á bə cínɔŋg áncuncuma wá, bwə́ mú bul káam nə́: «Sə́ a bwɛ́lɛ́ dʉ́g mbií sâ ga shí *Izʉrəyɛ̂l.»
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 *Ofarizyɛ̂ŋ bâŋ, bwə́ mú cɨ nə́: «A ŋgə yîl məjamb nə ŋkul mə́ njwû məjamb.»
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Ntɔ́ Yésus nyə á ŋgə kə míŋgwə́la miŋgwə́la, nə mə́kwáádə́ məkwáádə́. Nyə á ŋgə jɨ́ɨ́gʉli buud *mə́mpáánzə́ mə́ mínjɨ́ɨ́gʉ́lá mə́ *Oyúdɛn dɨ́, á ŋgə́ cúndə Jɔ̧jɔ̧ Kɛ́ɛ́l á Faan mə́ Zɛmbî, a ŋgə́ nə́mə́ lwag buud məbwas mímbií myɛ̂sh, tɔɔ ijâm.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Yésus nyə á dʉ ŋgə dʉ́g buud bɛ̂sh nyə á dʉ bwəma nə bwo wá. A mú gwág bwo cɛy lámʉ́d nə dʉ́gʉ́lə nə́ bwə́ á ŋgə cʉgə mə́ntágʉla dɨ́, bwə́ mə́ shîn nə́mə́ tag nda sɔɔnz íncwəmbɛ í cúgɛ́ nə mbaagʉlə yí.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Ntɔ́ nyə á cɨ nə *ompwíín bɛ́ nə́: «Dʉgá, idʉ̂w í mə́ tɨ́ fambə́ məŋkund məŋkund, njɨ buud bwə́ kə́ saag wá bʉ́sə cíg-cíg.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ntɔ́ wə́ mə́ cɨ́ náaá: jə́gʉlagá nə amə́dɨ́ fambə́ nə́ a ntɨ́ɨ́g buud, bwə́ kə́g saag.»
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?