Mateus 21

MCP vs NVT

Sair da comparação
MCP
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ja bwə́ á ŋgə shísh kúnə́-kúnə nə Yurʉ́səlɛm yí, bwə́ á kə wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ́ Betʉfazhe, *Mbʉ́ŋ wə́olivyê dɨ̂. Yésus mú lwâm *ómpwíín óbá.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Nyə nə bwo nə́: «Kəgá na də́nd á shwóg nɨɨ́d. Í é bə, bɨ́ ká nə́mə́ jé bɨ kwey myɔɔlú jakáás cɛ̧ɛ̧lá, nə mwân yé. Bɨ ɔ́ ciny byo, zə mə nə byo.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Ŋkí muud mə jí bɨ́ sâ, bɨ́ bɛ̧sa nə nyə nə́: “Cwámba wə́ ŋgə́ jɨɨ byo.” Muud wɔɔŋgʉ̂ nyə é lɛɛl nə́mə́ bɨ́d nə́ bɨ zə́g nə byo.»
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Í á sɨ̂y ntɔ́ shú nə́ ciyá mə́ *múúd micúndə́ í bwə́mag nə́:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Cɨgá nə buud ɔ́ Siyôn nə́:
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Ompwíín bwə́ mú nə́mə́ kə sá nda Yésus nyə ámə cɨ nə bwo nə́.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Bwə́ mú zə nə myɔɔlú jakáás nə mwân, bwə́ ŋgə yîl mikáándə́ myáŋ ŋgə jɛɛl bwo míkwoŋʉd. Yésus músə ji gwɔ̂w.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Bɔ́ɔ́l ncúlyá buud bwə́ á bə cínɔŋg wá, bwə́ ŋgə́ taalə mikáándə́ myáŋ zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́, bɔ́ɔ́l bwə́ ŋgə́ búgə məmpúnzə́ mə́ ílɨ́ɨ́ ŋgə zə taalə zhɨ́ɨ́d.Cî Yésus mə nyíi Yurʉ́səlɛm|src="V4A.TIF" size="span" loc="1-11" copy="MBANJI Bawe Ernest" ref="21.8"
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Shwɨ́ɨ́nzhá buud bwə́ á ŋgə kə Yésus shwóg wá nə bɔɔŋg bwə́ á ŋgə bɛ̧ mpʉ́sə́ wá bwə́ á ŋgə wá ŋgwa nə́:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Ja Yésus nyə á kumə Yurʉ́səlɛm yí, ŋgwə́la wɛ̂sh í á tɔ̂w otʉ́təlí, buud bwə́ ŋgə́ jí nə́: «Zə́ nyə ɛ́nɛ?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Bɔ́ɔ́l zhwog buud bwə́ ŋgə́ bɛ̧sa nə́: «Jísə Yésus, *muud micúndə́, muud á Nazarɛ̂t shí á Galilê.»
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Yésus mú kə nyíi *Luŋ mə́ Zɛmbî, a mú kə wɨ́ɨ́ŋg búúd bwə́ á ŋgə sá mikus cínɔŋg wá. A shîn lwág ítʉ́wʉli í búúd bwə́ á ŋgə́ sá icɛ́nd í *mwaanɛ̂ wá, nə ishíya í bɔɔŋg bwə́ á ŋgə kusha məfaf wá.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 A mú lás nə bwo nə́: «Jísə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́: “Bwə́ bá dʉ jɔ̂w njɔ́w wâm nə́ njɔ́w mə́jəgʉla?” Ká bɨ́ bâŋ mə́ yida sá nə́ í bə́g daagɛ lʉ́ íjúwâl.»
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Nə́ ndɛɛ́ wəancím-ncîm nə wa ijâm bwə́ mú shísh nyə́dɨ́ na Luŋ dɨ́ cwû, a músə lwag bwo.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Njɨ milúlúú myâ ofada nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á gwág bɔ̂w nə *məshimbá Yésus nyə á ŋgə sá má, bwə́ gwág nə́mə́ bɔ̂w nə iyáŋgá íkʉ́kágə́ í á ŋgə wá Luŋ dɨ́ cwû yí nə́: «Hosána, Mwân mə́ Dávid».
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Bwə́ mú cɨ nə nyə nə́: «Ye wo ŋgə nə́mə́ gwág sâ bwə́ ŋgə́ cɨ yí?» Nyə nə bwo nə́: «Haaw. Ye bɨ bâŋ bɨ afwóyɛ́ lɔ̧̂ cilyá ga nə́: “Wo a wéésh gúmə́ mímpu mí íkʉ́kágə́ nə ikény í bə̂l dɨ̂?”»
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Nə́ ndɛɛ́ a mú lʉ́gə bwo, wú ŋgwə́la dɨ̂, kə Betanî, kʉ́l nyə́ é jâ yí.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Mpʉ́mán mpʉ́mán, ja nyə á ŋgə kə ŋgwə́la yí, nyə á ka gwág zha.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 A mú dʉ́g shug lʉ *figyê njwóŋ dɨ́ koogʉ́, a mú shísh, a músə kə kwey njɨ ikáá nə ikáá. A músə cɨ nə figyê nə́: «Wo abʉ́lɛ́ ná nyiŋgə bwɛlɛ wúmə tɔɔ bumə́.» Cé nə cé, figyê músə shwáás.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Ja *ompwíín bwə́ mə́ dʉ́g ntʉ́nɨ yí, bwə́ mú bul káam, bwə́ jí Yésus nə́: «Figyê ɛ́ga mə́ ka lɛɛl shwáás cé nə cé ntʉdɛlɛ̂?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Yésus mú ntâg cɨ nə bwo nə́: «Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, bɨ mbə̂m bə nə búgə́ kú nə məshwán, bɨ́ sá nə́mə́ sâ mə́ mə́ sá figyê ɛ́ga yí. Kú bə njɨ gwo, bɨ́ jee nə́mə́ cɨ nə mbʉ́ŋ ga nə́: “Tʉ́wʉ́g na, wo kə́g juwa mâŋ”, í bə́lɛ nə́mə́ sɨ̂y ntɔ́.»
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Sâ jɛ̂sh bɨ́ mə́ bá gwáámb mə́jəgʉla dɨ́ nə búgə́ yí, bɨ mə bá bii gwo.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Yésus nyə á ka kə nyíi *Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ̂, á mú ŋgə yə buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá. Nə́ ndɛɛ́, milúlúú myâ ofada nə ocúmbá buud wâ lɔɔm bwə́ mú kə nyə́dɨ́ kə jí nyə nə́: «Nyáyɛ́ ŋkul wó ŋgə́ sá ísâ ínɨ nə ndɨ́ yí? Zə́ nyə ámə yə wo ŋkul nyɔɔŋgʉ̂?»
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 A músə bɛ̧sa nə bwo nə́: «Mə zə́ nə́mə́ fwo jí bɨ́ njígá. Bɨ́ mə́ ká bɛ̧sa, mə mú jaaw bɨ́ ŋkul mə́ ŋgə́ sá misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ míga nə ndɨ́ yí.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Nduwán Yuánɛs nyə á ŋgə duu buud yí, í á bə nə nyáyɛ́ ŋkûl? Ye ŋkul á gwɔ́w wə́ Zɛmbî, ye ŋkul á buud?» Bwə́ mú tə́dʉga nə́: «Ŋkí sə́ mə́ cɨ nə́ “gwɔ́w”, nyə e jí sə́ nə́: “Ká nəcé jɨ́ bɨ́ a shígɛ́ *búgʉla nyə yí?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Sə́ mə́ ká mɛɛl cɨ nə́ í á bə ŋkul á buud ɨɨ́, ŋkwɛ́ɛ sə̂! Buud bɛ̂sh bwə́ ŋgə magʉlə nə́ Yuánɛs nyə á bə *muud micúndə́.»
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Bwə́ mú bɛ̧sa nə Yésus nə́: «Sə́ ampúyɛ́.» A mú nə́mə́ cɨ nə bwo nə́: «Mə ajááwɛ́ nə́mə́ bɨ́ ŋkul mə́ ŋgə́ sá misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ míga nə ndɨ́ yí.»
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Yésus mú nyiŋgə cɨ nə bwo nə́: «Nda wúga lâŋ bɨ mə tə́dʉga wo nə́ jɨ? Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə nə bwân óbá. A músə cɨ nə ashúshwóógʉ́ nə́: “Mwân waam, kaag sɛ̂y fambə́ *vînyə múús.”
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Mwân mú bɛ̧sa nə́: “Mə acɛ́ɛ́lɛ́.” Njɨ, mpʉ́mpʉ́sə́, a mú cɛ́nd mítə́dʉ́gá, a músə kə fambə́.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Muud ɛ́nɛ mú lésha nə ŋgwɔ́l mwân mbií ŋgwúd. Nyâŋ mú bɛ̧sa nə́: “Dá, mə zə́ kə.” Njɨ a kú kə.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Bwân óbá ónɨɨ́d, nyáyɛ́ mə́ sá nda sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wáŋ nyə ámə cɛɛl nə́?» Bwə́ mú bɛ̧sa nə́: «Ashúshwóógʉ́.» Yésus músə cɨ nə bwo nə́: «Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, Oŋwɛnyɛ ɔ́ tóya nə budá bwə́ jáŋgá fʉlî wá bwə́ bá cɔ̧́ bɨ̂, bwə́ kə́ kumə Faan mə́ Zɛmbî dɨ̂.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Nəcé Yuánɛs nyə á zə bɨ́dɨ́, zə lwágʉlə bɨ́ zhɨɨ́ a tʉ́təlí, njɨ bɨ a shígɛ́ *búgʉla nyə. Oŋwɛnyɛ ɔ́ tóya nə budá ɔ́ jaŋga, báá bwə́ á búgʉla nyə. Bɨ á tɛɛm dʉ́g ntɔ́, bɨ a shígɛ́ cɛ́nd mítə́dʉ́gá, búgʉla nyə.»
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 «Gwágʉ́lə́gá wúl kanda. Ŋgwɔ́lʉ́gá múúd nyə á bə nə shí. A mú sá fambə́ *vînyə, wá gwo luŋgʉla dɨ́. A fáág bɨ́ɨ́ dʉ́lə bá nyáam mpúmə́, a lwɔ̧́ cwámbə́ ísándə́lé, a mú yə búúd fambə́ jɔɔŋg mə́céd. A músə kə njɔɔndʉd.Fambə́ vînyə luŋgʉla dɨ́ cwû|src="lb00103b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="21.33"
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Ja mə́mwáágʉlə mə́ á wɔ́ɔ́s yí, nyə á kənd ósɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal bɛ́ nə́ bwə́ kə́g ŋwa nyə dɛ́ kɔw lʉ mpúmə́ búúd bwə́ á lʉ́g nə fambə́ wá dɨ́.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Njɨ, buud bɔɔŋgʉ́ bwə́ mú yida kə bii osɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal, bwə́ daŋgʉlə cú ŋgwɔ́l, bwə́ gwú ŋgwɔ́l, bwə́ lúmə ŋgwɔ́lʉ́gá məkwóógʉ́ nə́ ndɛɛ́ a fudə.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Muud fambə́ mú nyiŋgə kənd bɔ́ɔ́lʉ́gá ósɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal ŋkí bulya, cɔ̧́ wə́ ashúshwóógʉ̂. Buud bwə́ á lʉ́g nə fambə́ wá bwə́ mú nə́mə́ sá bwo njɨ mbií ŋgwúd.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Zhúgʉ́lá zhúgʉ́lâ, a músə kənd mwân yé, a ŋgə́ tə́dʉga nə́ bwə́ é gwɔ̧́ɔ̧ nyə nə́ mwán yé.
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Ká, ja búúd bwə́ á lʉ́g nə fambə́ wá bwə́ á dʉ́g mwân ɛ́nɛ yí, bwə́ á ŋgə cɨ bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: “Dʉgá! Muud mə bá lʉ́g nə lʉ́gí ɔ́nɨ. Shé gwúgá nyə, shé bâg lʉ́g nə lʉ́gí jé.”
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Bwə́ mú ntâg bií nyə, shɛɛnzh julə wú nə nyə fambə́, kə gwú nyə ncâ.»
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Yésus mú jí bwo nə́: «Ja múúd fambə́ mə́ bá zə yí, a bá zə sá búúd bɔɔŋgʉ́ ntʉdɛl?»
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Bwə́ mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «A bá gwú búúd bɔɔŋgʉ́ kú nə iŋkúŋkwoŋ; a mú ŋwa fambə́ jé, yə búúd oshús, bɔɔŋg bwə́ bá dʉ yə nyə dɛ́ kɔw ja í jə́la wá.»
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Ye bɨ abwɛ́lɛ́ lɔ̧̂ mícilyá mí Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́:
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Yésus mú nyiŋgə́ cɨ nə bwo nə́: «Gwə́ wə́ mə́ jááw bɨ́ nə́, Zɛmbî mə bá yîl Faan dɛ́ bɨ́dɨ́, a kə nə dwo gúl lwoŋ búúd í é bá mpu wúmə mpúmə́ yííd.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 [Muud mə bá bʉ́l kwóógʉ́ dɔɔŋg dɨ́ yɛ́ mə bá kweshʉli búg; nyɔɔŋg kwóógʉ́ dɔɔŋg í bá káda yɛ́ mə bá cugʉli.]»
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Ja mílúlúú myâ ofada bə́nɔ̂ŋ *Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ á shîn gwág mikanda mínɨ yí, bwə́ á ka mpu nə́ bwə́ wə́ Yésus ŋgə́ lás nə ndɨ̂ wá.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Bwə́ mú tɛ́ɛ́d ŋgə́lə sɔ̧́ məzhɨɨ́ nə́ bwə́ bií nyə. Njɨ, bwə́ á ka ŋgə fúndə məŋkúmbə mə búúd nəcé buud bɛ̂sh bwə́ á dʉ ŋwa Yésus nə́ *muud micúndə́ mə́ Zɛmbî.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra