Mateus 21

MCP vs NTLH

Sair da comparação
MCP
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ja bwə́ á ŋgə shísh kúnə́-kúnə nə Yurʉ́səlɛm yí, bwə́ á kə wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ́ Betʉfazhe, *Mbʉ́ŋ wə́olivyê dɨ̂. Yésus mú lwâm *ómpwíín óbá.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Nyə nə bwo nə́: «Kəgá na də́nd á shwóg nɨɨ́d. Í é bə, bɨ́ ká nə́mə́ jé bɨ kwey myɔɔlú jakáás cɛ̧ɛ̧lá, nə mwân yé. Bɨ ɔ́ ciny byo, zə mə nə byo.
2 com a seguinte ordem:
3 Ŋkí muud mə jí bɨ́ sâ, bɨ́ bɛ̧sa nə nyə nə́: “Cwámba wə́ ŋgə́ jɨɨ byo.” Muud wɔɔŋgʉ̂ nyə é lɛɛl nə́mə́ bɨ́d nə́ bɨ zə́g nə byo.»
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Í á sɨ̂y ntɔ́ shú nə́ ciyá mə́ *múúd micúndə́ í bwə́mag nə́:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Cɨgá nə buud ɔ́ Siyôn nə́:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ompwíín bwə́ mú nə́mə́ kə sá nda Yésus nyə ámə cɨ nə bwo nə́.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Bwə́ mú zə nə myɔɔlú jakáás nə mwân, bwə́ ŋgə yîl mikáándə́ myáŋ ŋgə jɛɛl bwo míkwoŋʉd. Yésus músə ji gwɔ̂w.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Bɔ́ɔ́l ncúlyá buud bwə́ á bə cínɔŋg wá, bwə́ ŋgə́ taalə mikáándə́ myáŋ zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́, bɔ́ɔ́l bwə́ ŋgə́ búgə məmpúnzə́ mə́ ílɨ́ɨ́ ŋgə zə taalə zhɨ́ɨ́d.Cî Yésus mə nyíi Yurʉ́səlɛm|src="V4A.TIF" size="span" loc="1-11" copy="MBANJI Bawe Ernest" ref="21.8"
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Shwɨ́ɨ́nzhá buud bwə́ á ŋgə kə Yésus shwóg wá nə bɔɔŋg bwə́ á ŋgə bɛ̧ mpʉ́sə́ wá bwə́ á ŋgə wá ŋgwa nə́:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Ja Yésus nyə á kumə Yurʉ́səlɛm yí, ŋgwə́la wɛ̂sh í á tɔ̂w otʉ́təlí, buud bwə́ ŋgə́ jí nə́: «Zə́ nyə ɛ́nɛ?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Bɔ́ɔ́l zhwog buud bwə́ ŋgə́ bɛ̧sa nə́: «Jísə Yésus, *muud micúndə́, muud á Nazarɛ̂t shí á Galilê.»
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Yésus mú kə nyíi *Luŋ mə́ Zɛmbî, a mú kə wɨ́ɨ́ŋg búúd bwə́ á ŋgə sá mikus cínɔŋg wá. A shîn lwág ítʉ́wʉli í búúd bwə́ á ŋgə́ sá icɛ́nd í *mwaanɛ̂ wá, nə ishíya í bɔɔŋg bwə́ á ŋgə kusha məfaf wá.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 A mú lás nə bwo nə́: «Jísə cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́: “Bwə́ bá dʉ jɔ̂w njɔ́w wâm nə́ njɔ́w mə́jəgʉla?” Ká bɨ́ bâŋ mə́ yida sá nə́ í bə́g daagɛ lʉ́ íjúwâl.»
13 Ele lhes disse:
14 Nə́ ndɛɛ́ wəancím-ncîm nə wa ijâm bwə́ mú shísh nyə́dɨ́ na Luŋ dɨ́ cwû, a músə lwag bwo.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Njɨ milúlúú myâ ofada nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á gwág bɔ̂w nə *məshimbá Yésus nyə á ŋgə sá má, bwə́ gwág nə́mə́ bɔ̂w nə iyáŋgá íkʉ́kágə́ í á ŋgə wá Luŋ dɨ́ cwû yí nə́: «Hosána, Mwân mə́ Dávid».
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Bwə́ mú cɨ nə nyə nə́: «Ye wo ŋgə nə́mə́ gwág sâ bwə́ ŋgə́ cɨ yí?» Nyə nə bwo nə́: «Haaw. Ye bɨ bâŋ bɨ afwóyɛ́ lɔ̧̂ cilyá ga nə́: “Wo a wéésh gúmə́ mímpu mí íkʉ́kágə́ nə ikény í bə̂l dɨ̂?”»
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Nə́ ndɛɛ́ a mú lʉ́gə bwo, wú ŋgwə́la dɨ̂, kə Betanî, kʉ́l nyə́ é jâ yí.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Mpʉ́mán mpʉ́mán, ja nyə á ŋgə kə ŋgwə́la yí, nyə á ka gwág zha.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 A mú dʉ́g shug lʉ *figyê njwóŋ dɨ́ koogʉ́, a mú shísh, a músə kə kwey njɨ ikáá nə ikáá. A músə cɨ nə figyê nə́: «Wo abʉ́lɛ́ ná nyiŋgə bwɛlɛ wúmə tɔɔ bumə́.» Cé nə cé, figyê músə shwáás.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ja *ompwíín bwə́ mə́ dʉ́g ntʉ́nɨ yí, bwə́ mú bul káam, bwə́ jí Yésus nə́: «Figyê ɛ́ga mə́ ka lɛɛl shwáás cé nə cé ntʉdɛlɛ̂?»
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Yésus mú ntâg cɨ nə bwo nə́: «Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, bɨ mbə̂m bə nə búgə́ kú nə məshwán, bɨ́ sá nə́mə́ sâ mə́ mə́ sá figyê ɛ́ga yí. Kú bə njɨ gwo, bɨ́ jee nə́mə́ cɨ nə mbʉ́ŋ ga nə́: “Tʉ́wʉ́g na, wo kə́g juwa mâŋ”, í bə́lɛ nə́mə́ sɨ̂y ntɔ́.»
21 Então Jesus disse:
22 Sâ jɛ̂sh bɨ́ mə́ bá gwáámb mə́jəgʉla dɨ́ nə búgə́ yí, bɨ mə bá bii gwo.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Yésus nyə á ka kə nyíi *Luŋ mə́ Zɛmbî dɨ̂, á mú ŋgə yə buud minjɨ́ɨ́gʉ́lá. Nə́ ndɛɛ́, milúlúú myâ ofada nə ocúmbá buud wâ lɔɔm bwə́ mú kə nyə́dɨ́ kə jí nyə nə́: «Nyáyɛ́ ŋkul wó ŋgə́ sá ísâ ínɨ nə ndɨ́ yí? Zə́ nyə ámə yə wo ŋkul nyɔɔŋgʉ̂?»
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 A músə bɛ̧sa nə bwo nə́: «Mə zə́ nə́mə́ fwo jí bɨ́ njígá. Bɨ́ mə́ ká bɛ̧sa, mə mú jaaw bɨ́ ŋkul mə́ ŋgə́ sá misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ míga nə ndɨ́ yí.
24 Jesus respondeu:
25 Nduwán Yuánɛs nyə á ŋgə duu buud yí, í á bə nə nyáyɛ́ ŋkûl? Ye ŋkul á gwɔ́w wə́ Zɛmbî, ye ŋkul á buud?» Bwə́ mú tə́dʉga nə́: «Ŋkí sə́ mə́ cɨ nə́ “gwɔ́w”, nyə e jí sə́ nə́: “Ká nəcé jɨ́ bɨ́ a shígɛ́ *búgʉla nyə yí?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Sə́ mə́ ká mɛɛl cɨ nə́ í á bə ŋkul á buud ɨɨ́, ŋkwɛ́ɛ sə̂! Buud bɛ̂sh bwə́ ŋgə magʉlə nə́ Yuánɛs nyə á bə *muud micúndə́.»
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Bwə́ mú bɛ̧sa nə Yésus nə́: «Sə́ ampúyɛ́.» A mú nə́mə́ cɨ nə bwo nə́: «Mə ajááwɛ́ nə́mə́ bɨ́ ŋkul mə́ ŋgə́ sá misɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ míga nə ndɨ́ yí.»
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Yésus mú nyiŋgə cɨ nə bwo nə́: «Nda wúga lâŋ bɨ mə tə́dʉga wo nə́ jɨ? Ŋgwɔ́l múúd nyə á bə nə bwân óbá. A músə cɨ nə ashúshwóógʉ́ nə́: “Mwân waam, kaag sɛ̂y fambə́ *vînyə múús.”
28 Jesus continuou:
29 Mwân mú bɛ̧sa nə́: “Mə acɛ́ɛ́lɛ́.” Njɨ, mpʉ́mpʉ́sə́, a mú cɛ́nd mítə́dʉ́gá, a músə kə fambə́.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Muud ɛ́nɛ mú lésha nə ŋgwɔ́l mwân mbií ŋgwúd. Nyâŋ mú bɛ̧sa nə́: “Dá, mə zə́ kə.” Njɨ a kú kə.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Bwân óbá ónɨɨ́d, nyáyɛ́ mə́ sá nda sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wáŋ nyə ámə cɛɛl nə́?» Bwə́ mú bɛ̧sa nə́: «Ashúshwóógʉ́.» Yésus músə cɨ nə bwo nə́: «Bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, Oŋwɛnyɛ ɔ́ tóya nə budá bwə́ jáŋgá fʉlî wá bwə́ bá cɔ̧́ bɨ̂, bwə́ kə́ kumə Faan mə́ Zɛmbî dɨ̂.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Nəcé Yuánɛs nyə á zə bɨ́dɨ́, zə lwágʉlə bɨ́ zhɨɨ́ a tʉ́təlí, njɨ bɨ a shígɛ́ *búgʉla nyə. Oŋwɛnyɛ ɔ́ tóya nə budá ɔ́ jaŋga, báá bwə́ á búgʉla nyə. Bɨ á tɛɛm dʉ́g ntɔ́, bɨ a shígɛ́ cɛ́nd mítə́dʉ́gá, búgʉla nyə.»
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 «Gwágʉ́lə́gá wúl kanda. Ŋgwɔ́lʉ́gá múúd nyə á bə nə shí. A mú sá fambə́ *vînyə, wá gwo luŋgʉla dɨ́. A fáág bɨ́ɨ́ dʉ́lə bá nyáam mpúmə́, a lwɔ̧́ cwámbə́ ísándə́lé, a mú yə búúd fambə́ jɔɔŋg mə́céd. A músə kə njɔɔndʉd.Fambə́ vînyə luŋgʉla dɨ́ cwû|src="lb00103b.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="21.33"
33 Jesus disse:
34 Ja mə́mwáágʉlə mə́ á wɔ́ɔ́s yí, nyə á kənd ósɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal bɛ́ nə́ bwə́ kə́g ŋwa nyə dɛ́ kɔw lʉ mpúmə́ búúd bwə́ á lʉ́g nə fambə́ wá dɨ́.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Njɨ, buud bɔɔŋgʉ́ bwə́ mú yida kə bii osɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal, bwə́ daŋgʉlə cú ŋgwɔ́l, bwə́ gwú ŋgwɔ́l, bwə́ lúmə ŋgwɔ́lʉ́gá məkwóógʉ́ nə́ ndɛɛ́ a fudə.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Muud fambə́ mú nyiŋgə kənd bɔ́ɔ́lʉ́gá ósɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal ŋkí bulya, cɔ̧́ wə́ ashúshwóógʉ̂. Buud bwə́ á lʉ́g nə fambə́ wá bwə́ mú nə́mə́ sá bwo njɨ mbií ŋgwúd.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Zhúgʉ́lá zhúgʉ́lâ, a músə kənd mwân yé, a ŋgə́ tə́dʉga nə́ bwə́ é gwɔ̧́ɔ̧ nyə nə́ mwán yé.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Ká, ja búúd bwə́ á lʉ́g nə fambə́ wá bwə́ á dʉ́g mwân ɛ́nɛ yí, bwə́ á ŋgə cɨ bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: “Dʉgá! Muud mə bá lʉ́g nə lʉ́gí ɔ́nɨ. Shé gwúgá nyə, shé bâg lʉ́g nə lʉ́gí jé.”
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Bwə́ mú ntâg bií nyə, shɛɛnzh julə wú nə nyə fambə́, kə gwú nyə ncâ.»
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Yésus mú jí bwo nə́: «Ja múúd fambə́ mə́ bá zə yí, a bá zə sá búúd bɔɔŋgʉ́ ntʉdɛl?»
40 Aí Jesus perguntou:
41 Bwə́ mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «A bá gwú búúd bɔɔŋgʉ́ kú nə iŋkúŋkwoŋ; a mú ŋwa fambə́ jé, yə búúd oshús, bɔɔŋg bwə́ bá dʉ yə nyə dɛ́ kɔw ja í jə́la wá.»
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Yésus mú cɨ nə bwo nə́: «Ye bɨ abwɛ́lɛ́ lɔ̧̂ mícilyá mí Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́:
42 Jesus então perguntou:
43 Yésus mú nyiŋgə́ cɨ nə bwo nə́: «Gwə́ wə́ mə́ jááw bɨ́ nə́, Zɛmbî mə bá yîl Faan dɛ́ bɨ́dɨ́, a kə nə dwo gúl lwoŋ búúd í é bá mpu wúmə mpúmə́ yííd.
43 E Jesus terminou:
44 [Muud mə bá bʉ́l kwóógʉ́ dɔɔŋg dɨ́ yɛ́ mə bá kweshʉli búg; nyɔɔŋg kwóógʉ́ dɔɔŋg í bá káda yɛ́ mə bá cugʉli.]»
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Ja mílúlúú myâ ofada bə́nɔ̂ŋ *Ofarizyɛ̂ŋ bwə́ á shîn gwág mikanda mínɨ yí, bwə́ á ka mpu nə́ bwə́ wə́ Yésus ŋgə́ lás nə ndɨ̂ wá.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Bwə́ mú tɛ́ɛ́d ŋgə́lə sɔ̧́ məzhɨɨ́ nə́ bwə́ bií nyə. Njɨ, bwə́ á ka ŋgə fúndə məŋkúmbə mə búúd nəcé buud bɛ̂sh bwə́ á dʉ ŋwa Yésus nə́ *muud micúndə́ mə́ Zɛmbî.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra