Mateus 20

MCP vs ARA

Sair da comparação
MCP
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 «Faan á gwɔ̂w dʉ́sə nda lâŋ ga: ŋgwɔ́lʉ́gá múúd nyə á bə nə fambə́ *vînyə. Muud wɔɔŋgʉ̂ nyə á ka jɔ́ɔ́g mpʉ́mán mpʉ́mán nə́ a kə́ sɔ̧́ búúd bwə́ kə́g sɛ̂y nyə́dɨ́ fambə́.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Bə́nɔ́ŋ bwə́ mú kwambʉlə nə́ a bá jə́na nə bwo *danarî ŋgwúd ŋkúmba jwɔ̂w nda í dʉ bwey bə nə́, a músə kənd bwo ísɛ́yʉ́d nyə́dɨ́ fambə́.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Muud ɛ́nɛ mú nyiŋgə wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ mə́wəla ibuú. A mú dʉ́g bɔ́ɔ́l ósɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal bwə́ njúl tâm də́nd kú nə sâ bwə́ sáag yí.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 A mú cɨ nə bwo nə́: “Kəgá nə́mə́ sɛ̂y mə́dɨ́ fambə́, mə é yə bɨ́ sâ í jə́la yí.”
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Bʉ́nɨ bwə́ mú kə. A mú nyiŋgə wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ tɔ́lɔ́g dɨ̂, a nyiŋgə nə́mə́ wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ mə́wəla məlɔ́ɔl, a ŋgə́ nə́mə́ kənd buud fambə́.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Ŋgɛɛ mə́wəla mətɔ́ɔn mâ mpwó-kugʉ́, a mú nyiŋgə wɔ́ɔ́s, a mú kə kwey bɔ́ɔ́l bwə́ tə́l nə́mə́ tâm də́nd. Nyə nə bwo nə́: “Nəcé jɨ́ bɨ́ mə́ shínal jwɔ̂w ncindî na kú nə sâ bɨ́ ŋgə́ sá yí?”
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Bwə́ mú bɛ̧sa nə nyə nə́: “Nəcé kú nə muud mə́ ŋwá sə́ ísɛ́yʉ́d.” Nyə nə bwo nə́: “Kəgá nə́mə́ sɛ̂y mə́dɨ́ fambə́.”
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 «Ja kugʉ́ í á zə bii shí yí, amə́dɨ́ fambə́ mú cɨ nə muud nyə́ á dʉ vyee nyə jús ísâ dɨ́ yɛ́ nə́: “Jɔ́wʉ́g ósɔ́ɔl ɔ mə́sáal, wo yə́g bwo myə́na myáŋ. Wo é tɛ́ɛ́d nə bɔɔŋg bwə́ ámə shúgʉla zə jé mpʉ́mpʉ́sə́ wá, wo ka kə shúgʉla nə bɔɔŋg bwə́ ámə tɛ́ɛ́d zə shúshwóógʉ́ wá.”
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Bɔɔŋg bwə́ á ŋwa isɛ́y ŋgɛɛ mə́wəla mətɔ́ɔn dɨ́ wá, bwə́ mú ŋwa myə́na myáŋ, muud yɛ̂sh danarî ŋgwúd.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Bɔɔŋg bwə́ á tɛ́ɛ́d zə shúshwóógʉ́ wá bwə́ mú shísh jáŋ ja, bwə́ ŋgə́ tə́dʉga nə́ myáŋ myə́na mí é ŋwá bulya; njɨ bwə́ mú nə́mə́ ŋwa muud yɛ̂sh danarî ŋgwúd.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Ja bʉ́nɨ bwə́ mə́ lə́g bímbí dɔɔŋg yí, bwə́ mú ŋgə cwadʉga nə amə́dɨ́ fambə́.
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 Bwə́ nə́: “Bɔɔŋg bwə́ ámə zə mpʉ́mpʉ́sə́ wá, bwə́ mə́ sɛ̂y njɨ wəla ŋgwúd, wo mú yida yə bwo myə́na bímbí ŋgwúd nə sə́, í njúl nə́ sə́ bâŋ sə́ mə́ jísɔw mwásə́ ncindî nə lal-lal yásə́.”
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Amə́dɨ́ fambə́ mú bɛ̧sa nə ŋgwɔ́l nə́: “Wɛy, kwába cúgɛ́ na. Ŋgaá shwə́ ámə bwey bə cʉ́ŋ nə́ wo é sɛ̂y mwásə́ ncindî, mə mú yə wo danarî ŋgwúd?
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Ŋwagʉ́ kɔw dwô, wo kyéyʉg. Mə́ cɛɛl yə bɨ́ná muud a mpʉ́mpʉ́sə́ bímbí ŋgwúd.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Nə́ jɨ, mə ajə́láyɛ́ nə sá byɔɔg dâm nda mə́ cɛ́ɛl nə́? Ye wo gwág bɔ̂w nə mə bə́lə nə jɔ̧ lâm?”
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Ntɔ́ nə́mə́ wə́ búúd wâ mpʉ́sə bwə́ bá tɔ̂w shwóg, bɔɔŋg wâ shwóg tɔ̂w mpʉ́sə yɛ́.»
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Yésus nyə á ka ŋgə bád kə Yurʉ́səlɛm; na zhɨ́ɨ́d ɨɨ́, nyə á ŋwa *ompwíín wûm nə óbá bɛ́, a wú nə bwo búúd dɨ́, bə́nɔ́ŋ kə ŋgə kyey koogʉ́, a mú ŋgə jaaw bwo nə́:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 «Dʉgá, sə́ ŋgə́lə bád kə Yurʉ́səlɛm ɔ́ga; mpugá nə́ *Mwân mə Múúd mə zə́ kə kaanz mə́bwə̂ mə́ mílúlúú myâ ofada nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧́d. Bwə́ é cɛ̧ɛ̧lə nyə shwɨy,
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 bwə́ mú kɛɛnzh nyə mə́bwə̂ mə́ íkûl ishúsʉ́d nə́ bwə́ kə́g cágʉlə nyə, bwə́ yíd nyə nə milwóŋ, bwə́ bwambʉlə nyə kwolós dɨ̂. Nə́ ndɛɛ́, jwɔ̂w álɛ́ɛl, a bá gwûm shwóŋʉd.»
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Bwân ɔ́ Zhébedé nyɔɔŋgʉ́ wáŋ nyə á ŋwa bwo, bə́nɔ́ŋ ka shísh wə́ Yésus. Nda nyə á ŋgə kə ŋgwóómbʉ́lúd nə́, nyə a kúdɔw shí yə Yésus gúmə́.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Yésus mú jí nyə nə́: «Wó jɨɨ jɨ́?» Nyə nə́: «Yə́g bwân bâm óbá ɔ́ga wáda nə́ bwə́ bâg ji wo, nyíga mbwə̂ məncwûm, nyíga mbwə̂ məkɔ́ɔ́l, Faan dwô dɨ̂.»
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Yésus mú bɛ̧sa nə́: «Bɨ́ ampúyɛ́ sâ bɨ́ ŋgə́ jɨɨ yí. Ye bɨ bɨ́ nə ŋkul ŋgul bálá mə́ wál zə ŋgul yí?» Bwə́ nə́: «Haaw. Sə́ bɨ́ nə ŋkul ŋgul.»
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Yésus mú ka cɨ nə bwo nə́: «Jínɨ kɔ́ɔ́mb jɨ́ ntɔ́. Bɨ é bá ŋgul bálá jâm. Njɨ, kɔ́ɔ́mb á nə́ bɨ jíg mə nyíga mbwə̂ məncwûm nyíga mbwə̂ məkɔ́ɔ́l, mə dɨ́ jɨ́ nə ŋkul ŋwa wʉ́nɨ cígʉ́lá, ijiya byɔɔŋg bísə shú bɔɔŋg Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ waamə̂ nyə á bwey kwəmʉsa byo wá.»
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Ja bɔ́ɔ́l ómpwíín wûm bwə́ á gwág ntɔ́ yí, bwə́ a gwág omínyɔŋʉ̂ óbá bɔɔŋg bɔ̂w.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Yésus mú jɔ̂w bwo, lás nə bwo nə́: «Ŋgaá bɨ mə mpú nə́ otɔ́we ɔ shwóg ɔ íkûl ishús bwə́ ŋgə ntɛɛŋg ijwûga byáŋ, ofwó búúd bwə́ ŋgə́ lwóya njɨ mpə̂l.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Í nda bá dʉ bə ntɔ́ bɨ́ bâŋ dɨ́. Nyɔɔŋg yɛ̂sh mə cɛ́ɛ́l bə fwó múúd gwooŋg jɨ́n dɨ́ yɛ́, yídag sɛ̂y nə bɔ́ɔ́l.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Nyɔɔŋg mə cɛ́ɛ́l tɔ̂w bɨ́ shwóg yɛ́, bə́g bɨ́ lwaá.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Sâ jɔɔŋgʉ̂ wə́ jísə́ nə́ *Mwân mə Múúd nyəmɛ́fwó nyə a shígɛ́ zə nə́ bwə́ sɛ́yʉ́g nə nyə. Nyə á yida zə sɛ̂y nə buud, a yána nə́mə́ cʉg jé shú nə́ ncúlyá buud bwə́ bə́g ofʉlî.»
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Ja bwə́ á ŋgə wú Zheríko yí, buud bwə́ á bɛ̧ Yésus áncuncuma.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Wəancím-ncîm óbá bwə́ á bə zhɨ́ɨ́ dɨ́ koogʉ́, bwə́ mú gwádʉga nə́ Yésus ŋgə cɔ̧́. Bwə́ mú ŋgə kɨ̂m nə́: «Cwámba, Mwân mə *Dávid, bwɨ́ɨ́gʉ́g sə́ nə́ ŋkwoŋʉ́.»
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Buud bwə́ á bə áncuncuma wá bwə́ mú ŋgə ŋkáánd nə bwo nə́ bwə́ jíg kʉ́l-kʉ̂l, njɨ bâŋ bwə́ mú yidá mpu bʉ̂n mə́kə́l gwɔ̂w nə́: «Cwámba, Mwân mə Dávid, bwɨ́ɨ́gʉ́g sə́ nə́ ŋkwoŋʉ́.»
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Yésus mú shigʉla, a mú jɔ̂w bwo, jí bwo nə́: «Bɨ mə́ jɨɨ nə́ mə sáág bɨ́ jɨ?»
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Bwə́ nə nɛ́ nə́: «Cwámba, ság nə́ mísh mə́sʉ́ mə́ báŋʉ́g.»
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Yésus mú bul gwág bwo cɛy lámʉ́d, a músə kúnya nə bwo mísh; nə́mə́ cé nə cé mísh mə́ mú nyiŋgə dʉ́gya bwo, bwə́ mú bɛ̧ nyə.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra