Mateus 20

MCP vs ARIB

Sair da comparação
MCP
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Faan á gwɔ̂w dʉ́sə nda lâŋ ga: ŋgwɔ́lʉ́gá múúd nyə á bə nə fambə́ *vînyə. Muud wɔɔŋgʉ̂ nyə á ka jɔ́ɔ́g mpʉ́mán mpʉ́mán nə́ a kə́ sɔ̧́ búúd bwə́ kə́g sɛ̂y nyə́dɨ́ fambə́.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Bə́nɔ́ŋ bwə́ mú kwambʉlə nə́ a bá jə́na nə bwo *danarî ŋgwúd ŋkúmba jwɔ̂w nda í dʉ bwey bə nə́, a músə kənd bwo ísɛ́yʉ́d nyə́dɨ́ fambə́.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Muud ɛ́nɛ mú nyiŋgə wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ mə́wəla ibuú. A mú dʉ́g bɔ́ɔ́l ósɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal bwə́ njúl tâm də́nd kú nə sâ bwə́ sáag yí.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 A mú cɨ nə bwo nə́: “Kəgá nə́mə́ sɛ̂y mə́dɨ́ fambə́, mə é yə bɨ́ sâ í jə́la yí.”
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Bʉ́nɨ bwə́ mú kə. A mú nyiŋgə wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ tɔ́lɔ́g dɨ̂, a nyiŋgə nə́mə́ wɔ́ɔ́s ŋgɛɛ mə́wəla məlɔ́ɔl, a ŋgə́ nə́mə́ kənd buud fambə́.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Ŋgɛɛ mə́wəla mətɔ́ɔn mâ mpwó-kugʉ́, a mú nyiŋgə wɔ́ɔ́s, a mú kə kwey bɔ́ɔ́l bwə́ tə́l nə́mə́ tâm də́nd. Nyə nə bwo nə́: “Nəcé jɨ́ bɨ́ mə́ shínal jwɔ̂w ncindî na kú nə sâ bɨ́ ŋgə́ sá yí?”
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Bwə́ mú bɛ̧sa nə nyə nə́: “Nəcé kú nə muud mə́ ŋwá sə́ ísɛ́yʉ́d.” Nyə nə bwo nə́: “Kəgá nə́mə́ sɛ̂y mə́dɨ́ fambə́.”
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 «Ja kugʉ́ í á zə bii shí yí, amə́dɨ́ fambə́ mú cɨ nə muud nyə́ á dʉ vyee nyə jús ísâ dɨ́ yɛ́ nə́: “Jɔ́wʉ́g ósɔ́ɔl ɔ mə́sáal, wo yə́g bwo myə́na myáŋ. Wo é tɛ́ɛ́d nə bɔɔŋg bwə́ ámə shúgʉla zə jé mpʉ́mpʉ́sə́ wá, wo ka kə shúgʉla nə bɔɔŋg bwə́ ámə tɛ́ɛ́d zə shúshwóógʉ́ wá.”
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Bɔɔŋg bwə́ á ŋwa isɛ́y ŋgɛɛ mə́wəla mətɔ́ɔn dɨ́ wá, bwə́ mú ŋwa myə́na myáŋ, muud yɛ̂sh danarî ŋgwúd.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Bɔɔŋg bwə́ á tɛ́ɛ́d zə shúshwóógʉ́ wá bwə́ mú shísh jáŋ ja, bwə́ ŋgə́ tə́dʉga nə́ myáŋ myə́na mí é ŋwá bulya; njɨ bwə́ mú nə́mə́ ŋwa muud yɛ̂sh danarî ŋgwúd.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Ja bʉ́nɨ bwə́ mə́ lə́g bímbí dɔɔŋg yí, bwə́ mú ŋgə cwadʉga nə amə́dɨ́ fambə́.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Bwə́ nə́: “Bɔɔŋg bwə́ ámə zə mpʉ́mpʉ́sə́ wá, bwə́ mə́ sɛ̂y njɨ wəla ŋgwúd, wo mú yida yə bwo myə́na bímbí ŋgwúd nə sə́, í njúl nə́ sə́ bâŋ sə́ mə́ jísɔw mwásə́ ncindî nə lal-lal yásə́.”
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Amə́dɨ́ fambə́ mú bɛ̧sa nə ŋgwɔ́l nə́: “Wɛy, kwába cúgɛ́ na. Ŋgaá shwə́ ámə bwey bə cʉ́ŋ nə́ wo é sɛ̂y mwásə́ ncindî, mə mú yə wo danarî ŋgwúd?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Ŋwagʉ́ kɔw dwô, wo kyéyʉg. Mə́ cɛɛl yə bɨ́ná muud a mpʉ́mpʉ́sə́ bímbí ŋgwúd.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Nə́ jɨ, mə ajə́láyɛ́ nə sá byɔɔg dâm nda mə́ cɛ́ɛl nə́? Ye wo gwág bɔ̂w nə mə bə́lə nə jɔ̧ lâm?”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Ntɔ́ nə́mə́ wə́ búúd wâ mpʉ́sə bwə́ bá tɔ̂w shwóg, bɔɔŋg wâ shwóg tɔ̂w mpʉ́sə yɛ́.»
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Yésus nyə á ka ŋgə bád kə Yurʉ́səlɛm; na zhɨ́ɨ́d ɨɨ́, nyə á ŋwa *ompwíín wûm nə óbá bɛ́, a wú nə bwo búúd dɨ́, bə́nɔ́ŋ kə ŋgə kyey koogʉ́, a mú ŋgə jaaw bwo nə́:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 «Dʉgá, sə́ ŋgə́lə bád kə Yurʉ́səlɛm ɔ́ga; mpugá nə́ *Mwân mə Múúd mə zə́ kə kaanz mə́bwə̂ mə́ mílúlúú myâ ofada nə *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧́d. Bwə́ é cɛ̧ɛ̧lə nyə shwɨy,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 bwə́ mú kɛɛnzh nyə mə́bwə̂ mə́ íkûl ishúsʉ́d nə́ bwə́ kə́g cágʉlə nyə, bwə́ yíd nyə nə milwóŋ, bwə́ bwambʉlə nyə kwolós dɨ̂. Nə́ ndɛɛ́, jwɔ̂w álɛ́ɛl, a bá gwûm shwóŋʉd.»
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Bwân ɔ́ Zhébedé nyɔɔŋgʉ́ wáŋ nyə á ŋwa bwo, bə́nɔ́ŋ ka shísh wə́ Yésus. Nda nyə á ŋgə kə ŋgwóómbʉ́lúd nə́, nyə a kúdɔw shí yə Yésus gúmə́.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Yésus mú jí nyə nə́: «Wó jɨɨ jɨ́?» Nyə nə́: «Yə́g bwân bâm óbá ɔ́ga wáda nə́ bwə́ bâg ji wo, nyíga mbwə̂ məncwûm, nyíga mbwə̂ məkɔ́ɔ́l, Faan dwô dɨ̂.»
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Yésus mú bɛ̧sa nə́: «Bɨ́ ampúyɛ́ sâ bɨ́ ŋgə́ jɨɨ yí. Ye bɨ bɨ́ nə ŋkul ŋgul bálá mə́ wál zə ŋgul yí?» Bwə́ nə́: «Haaw. Sə́ bɨ́ nə ŋkul ŋgul.»
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Yésus mú ka cɨ nə bwo nə́: «Jínɨ kɔ́ɔ́mb jɨ́ ntɔ́. Bɨ é bá ŋgul bálá jâm. Njɨ, kɔ́ɔ́mb á nə́ bɨ jíg mə nyíga mbwə̂ məncwûm nyíga mbwə̂ məkɔ́ɔ́l, mə dɨ́ jɨ́ nə ŋkul ŋwa wʉ́nɨ cígʉ́lá, ijiya byɔɔŋg bísə shú bɔɔŋg Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ waamə̂ nyə á bwey kwəmʉsa byo wá.»
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Ja bɔ́ɔ́l ómpwíín wûm bwə́ á gwág ntɔ́ yí, bwə́ a gwág omínyɔŋʉ̂ óbá bɔɔŋg bɔ̂w.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Yésus mú jɔ̂w bwo, lás nə bwo nə́: «Ŋgaá bɨ mə mpú nə́ otɔ́we ɔ shwóg ɔ íkûl ishús bwə́ ŋgə ntɛɛŋg ijwûga byáŋ, ofwó búúd bwə́ ŋgə́ lwóya njɨ mpə̂l.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Í nda bá dʉ bə ntɔ́ bɨ́ bâŋ dɨ́. Nyɔɔŋg yɛ̂sh mə cɛ́ɛ́l bə fwó múúd gwooŋg jɨ́n dɨ́ yɛ́, yídag sɛ̂y nə bɔ́ɔ́l.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Nyɔɔŋg mə cɛ́ɛ́l tɔ̂w bɨ́ shwóg yɛ́, bə́g bɨ́ lwaá.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Sâ jɔɔŋgʉ̂ wə́ jísə́ nə́ *Mwân mə Múúd nyəmɛ́fwó nyə a shígɛ́ zə nə́ bwə́ sɛ́yʉ́g nə nyə. Nyə á yida zə sɛ̂y nə buud, a yána nə́mə́ cʉg jé shú nə́ ncúlyá buud bwə́ bə́g ofʉlî.»
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ja bwə́ á ŋgə wú Zheríko yí, buud bwə́ á bɛ̧ Yésus áncuncuma.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Wəancím-ncîm óbá bwə́ á bə zhɨ́ɨ́ dɨ́ koogʉ́, bwə́ mú gwádʉga nə́ Yésus ŋgə cɔ̧́. Bwə́ mú ŋgə kɨ̂m nə́: «Cwámba, Mwân mə *Dávid, bwɨ́ɨ́gʉ́g sə́ nə́ ŋkwoŋʉ́.»
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Buud bwə́ á bə áncuncuma wá bwə́ mú ŋgə ŋkáánd nə bwo nə́ bwə́ jíg kʉ́l-kʉ̂l, njɨ bâŋ bwə́ mú yidá mpu bʉ̂n mə́kə́l gwɔ̂w nə́: «Cwámba, Mwân mə Dávid, bwɨ́ɨ́gʉ́g sə́ nə́ ŋkwoŋʉ́.»
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Yésus mú shigʉla, a mú jɔ̂w bwo, jí bwo nə́: «Bɨ mə́ jɨɨ nə́ mə sáág bɨ́ jɨ?»
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Bwə́ nə nɛ́ nə́: «Cwámba, ság nə́ mísh mə́sʉ́ mə́ báŋʉ́g.»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Yésus mú bul gwág bwo cɛy lámʉ́d, a músə kúnya nə bwo mísh; nə́mə́ cé nə cé mísh mə́ mú nyiŋgə dʉ́gya bwo, bwə́ mú bɛ̧ nyə.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra