Mateus 18

MCP vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ Baan dɔɔŋgʉ́ dɨ́, *ompwíín bwə́ á shísh wə́ Yésus zə jí nyə nə́: «Zə́ mə́ búl ná bə fwámɛ́ múúd Faan á gwɔ́wʉ́d?»

¹ Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?

² Yésus mú jɔ̂w kʉ́kágə́, zə tə̂l bwo míshʉ́d,

² E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.

³ nyə nə bwo nə́: «Bʉ́bə́lɛ́ mə́ jaaw bɨ́ nə́, ŋkí bɨ mə bə́ kú cɛ́nd kuú njɔɔnd nə́ bɨ bə́g nda ikʉ́kágə́, bɨ abʉ́lɛ́ bwɛlɛ nyíi Faan á gwɔ́wʉ́d.

³ E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.

⁴ Gwə́ wə́ jɨ́ nə́, muud mə dʉ́g nyə́mɛ́fwó zhizhe nda kʉ́kágə́ ga yɛ́ nyə wə́ mə́ bá bul bə fwámɛ́ múúd Faan á gwɔ́wʉ́d.

⁴ Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.

⁵ Muud mə lə́g ntâg gúl kʉ́kágə́ nda jíga jínə́ dâm dɨ́ yɛ́, a mə́ lə́g mə.

⁵ E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.

⁶ Njɨ, ikʉ́kágə́ í ŋgə́ *búgʉla mə íga, múúd mə ká kwal gúl bɔɔgʉ́, í bul jəla nə́ bwə́ kə́lʉg muud wɔɔŋgʉ̂ məma kwóógʉ́ cʉ́ŋʉ́d, bwə́ kʉl nyə nə dwo mâŋ, a kú ná cwánʉwo.

⁶ Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.

⁷ «Ŋkúŋkwóŋʉ́lə búúd nəcé bulyálə mə́bɔɔgʉ́. Cʉg í cúgɛ́ nə ŋkul bə kú nə məbɔɔgʉ́, njɨ ŋkwɛ́ɛ muud mə kwál búúd mwo yɛ́.

⁷ Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!

⁸ Ntɔ́, í ká bə nə́ mbwə̂ wô ŋkí kuú wô í ŋgə kwal wo bɔɔgʉ́, sámbʉ́g wə, wo wúsəg wə shwóg-shwóg; nəcé í bul jəla nə́ wo cʉ́gəg cʉg á kandʉgə wo njúl nə kʉ́l mbwə̂ ŋkí kʉ́l kuú, ntɔ̧ nə́ wo bə́g nə məbwə̂ nə məkuú mwô mɛ̂sh wo mú kə kuda á kandʉgə dɨ̂.

⁸ Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.

⁹ Ŋkí jús dwô í ŋgə kwal wo bɔɔgʉ́, tɨ́ɨ́g dwo, wo wusə shwóg-shwóg nə wo. Í bul jəla nə́ wo nyííg cʉg á kandʉgə dɨ́ wo njúl nə ncwaan jús, ntɔ̧ nə́ wo bə́g nə mísh mwô mɛ̂sh, bwə́ bá kə kʉl wo kuda á kandʉgəd.

⁹ Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.

¹⁰ «Bɨ ɔ bɛy nə́ bɨ mpyényʉ́g gúl múmwántombú ga, nəcé mə mpú cɨ nə bɨ́ nə́ *wəéŋgəles báŋ bwə́ təl ja jɛ̂sh mísh mə́ Dâ jísə́ gwɔ́w yɛ́d.

¹⁰ Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.

¹¹ [Nəcé *Mwân mə Múúd nyə á zə cʉg buud bwə́ á mə́ jímb nə zhɨɨ́ wá.]

¹¹ [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]

¹² Bɨ mə tə́dʉ́gá nə́ jɨ? Ŋkí ŋgwɔ́l múúd jɨ nə íncwəmbɛ təd, ŋgwúd í mú wú sɔɔnz dɨ́ kə ŋgə jɛ̧́ɛ̧la. Ŋgaá nə́ nyə e lʉ́gə byɔɔŋg yâ məwûm ibuú nə ibuu kʉ́l í ŋgə́ də yí, a fwo kə sɔ̧́ jɔɔŋg í ámə kə ŋgə jɛ̧́ɛ̧la yí?

¹² Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?

¹³ A ká kwey gwo, bʉ́bə́lɛ́ mə́ jaaw bɨ́ nə́, nyə é bə nə məshusʉg nə gwo ntɔ̧ yâ məwûm ibuú nə ibuu í shígɛ́ kə ŋgə jɛ̧́ɛ̧la yí.

¹³ E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.

¹⁴ Nə́mə́ mbií wɔɔŋgʉ̂, Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wʉ́n jɨ́ gwɔ́w yɛ́ nyə acɛ́ɛ́lɛ́ nə́ gúl múmwántombú ga í jímbʉ́g.»

¹⁴ Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.

¹⁵ «Ŋkí ŋgwɔ́l mínyɔŋʉ̂ woó mə́ sá *sə́m, kaág lás nə nyə bɨná obá; á ká magʉlə gwág wo, wo mə́ sá nyə mpwogɛ́.

¹⁵ Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.

¹⁶ Njɨ ŋkí nyə amágʉ́lə́yɛ́ gwág wo, kaág jɔ̂w múúd ŋgwúd ŋkí óbá, bɨnɔ́ŋ bɨ kə́g lás nə nyə, í bə́g nda jɨ́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́, nə́: “Ŋkwambʉlə nyɛ̂sh í jəlá nə sɨ̂y nə owúshinɛd óbá ŋkí ólɔ́ɔl”.

¹⁶ Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.

¹⁷ A ká ban nə́ nyə agwágɛ́ bwo, kaág jaaw *Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla. A ká nə́mə́ ban gwág Dɔ̧ lʉ́ óbúgʉla, dʉ́gʉ́g nyə nda muud nyə́ ampúyɛ́ fwámɛ́ Zɛmbî yɛ́, nda ŋwɛnyɛ tóya.

¹⁷ E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.

¹⁸ Bʉ́bə́lɛ́ mə́ jaaw bɨ́ nə́, sâ jɛ̂sh bɨ́ mə́ cɛ̧ɛ̧lə shí ga dɨ́ yí, í bá bə ntɔ́ gwɔ́w. Jɔɔŋg jɛ̂sh bɨ́ mə́ bá wiinzh shí ga dɨ́ yí, í bá bwey bə ntɔ́ gwɔ̂w.

¹⁸ Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.

¹⁹ Bʉ́bə́lɛ́ mə́ nyiŋgə jaaw bɨ́ nə́, ŋkí buud obá wâ gwooŋg jɨ́n nɨ bwə́ mpú bwəma cʉ́ŋ ŋgwúd shí gaád nə́ bwə́ gwáámb Zɛmbî gúl sâ, tɛɛm bə jɨ́ tɛɛm bə jɨ́, Sɔ́ɔ́ŋgʉ́ waam jɨ́ gwɔ́w yɛ́ nyə é yə bwo gwo.

¹⁹ Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.

²⁰ Nəcé kʉ́l búúd obá ŋkí olɔ́ɔl bwə́ mə́ sɛɛŋgya shú dâm dɨ́ yí, sə́nɔ́ŋ nə bwo wə́ bʉ́sə́ cínɔŋg.»

²⁰ Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.

²¹ Pyɛ̂r nyə á ka shísh wə́ Yésus, kə jí nyə nə́: «Cwámba e, ŋkí mínyɔŋʉ̂ waamə́ mə sá mə məbɔ̂w, mə́ jəlá nə juu nyə ija inɛ́? Ye ija zaŋgbá?»

²¹ Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?

²² Yésus mú bɛ̧sa nə́: «Mə acɨ́yɛ́ nə wo nə́ kə shúg ija zaŋgbá, mə́ cɨ nə́ kə kumə mə́wûm zaŋgbá ija zaŋgbá.

²² Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.

²³ Gwə́ wə́ jɨ́ nə́, Faan á gwɔ̂w dʉ́sə nda yuug ga: wúl njwú-buud í a zə kə sá osɔ́ɔl ɔ́ mə́sáal bɛ́ shitɔ́g.

²³ Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.

²⁴ Ja á mə́ ŋgə sá shitɔ́g wɔɔŋg yí, ŋgwɔ́l sɔ́ɔl mə́sáal músə biil nə mpwə́lá ŋkí jág bulya *mwaanɛ̂, tâŋ bʉ́sə́ nə ŋkul jə́na nə ibwêy otɔ́ɔ́shin otɔ́ɔ́shin yí.

²⁴ E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.

²⁵ Nda sɔ́ɔl məsáal ɛ́nɛ nyə á shígɛ́ bə nə ŋkul nyiŋg mpwə́lá nə́, mása músə cɨ nə́ bwə́ bííg nyə nə mudá nə bwân bɛ́ bɛ̂sh, bwə́ kúshag bwo, tɛɛm bə ísâ byáŋ byɛ̂sh, mwaanɛ̂ wɔɔŋgʉ̂ zə́g jə́na mpwə́lá.

²⁵ Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.

²⁶ Sɔ́ɔl məsáal ɛ́nɛ músə zə kə́sʉwa mása yé shí məkuú, zə jəgʉla nə nyə nə́: “Dá, jísɔ́wʉ́g mə, mə é jə́na wo mpwə́lá nɨ nyɛ̂sh.”

²⁶ Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.

²⁷ Iŋkúŋkwoŋ í músə bii mása lâm, a músə bɨ́d nyə nə mpwə́lá nyɛ̂sh, kú ná jí tɛɛm bə sâ.

²⁷ E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.

²⁸ Ja sɔ́ɔl məsáal ɛ́nɛ mə́ wɔ́ɔ́s tɔ́ɔ́n yí, a mə́ bwəma nə ŋgwɔ́l shwə́ yé bá bwə́ á dʉ sɛ̂y yɛ́, nyə á bə nə nyə mwaanɛ̂ njɨ odanarî təd. A músə bii shwə́ yé ɛ́nɛ cʉ́ŋʉ́d, yɨ́ɨ́mbʉli nyə nə́: “Nyiŋgʉ́g mə mwaanɛ̂ waam yɛ̂sh.”

²⁸ Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.

²⁹ Shwə́ yé músə tɛ́ɛ́g nyə məbwə̂ nə́: “Jísɔ́wʉ́g mə, mə é jə́na wo mpwə́lá nywô.”

²⁹ Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.

³⁰ Njɨ sɔ́ɔl məsáal ɛ́nɛ kú magʉlə. A mú kənd shwə́ yé mímbwug dɨ́ shú nə́ a jə́nág nyə mpwə́lá nyɛ́.

³⁰ Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.

³¹ Ja bɔ́ɔ́l óshwə́ báŋ bə́nɔ́ŋ bwə́ á dʉ sɛ̂y wá bwə́ mə́ dʉ́g sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ wɔɔŋgʉ̂ yí, bwə́ mú bul gwág cɛy lámʉ́d, bwə́ mú kə jaaw mása wáŋ sâ í mə́ sɨ̂y yí.

³¹ Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.

³² Nə́ ndɛɛ́ mása músə jɔ̂w nyə, zə cɨ nə nyə nə́: “Wo jɨ bɔ́w-bɔ̂w sɔ́ɔl məsáal. Mə ámə bɨ́d wo nə mpwə́lá nywô nyɛ̂sh, mə yîl lâm nəcé nda wo ámə tɛ́ɛ́g mə məbwə́ nə́.

³² Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;

³³ Ŋgaá, wo ámə jəlá nə gwág shwə́ woó ŋkúŋkwóŋʉ́lə nə́mə́ nda mə ámə gwág wo ŋkúŋkwóŋʉ́lə nə́.”

³³ não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?

³⁴ Mása yé músə kɛɛnzh nyə nə wəálal-məbag nə́ a fwóg nə́mə́ nyiŋg nyə nyɛ́ mpwə́lá nyɛ̂sh.

³⁴ E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.

³⁵ Ntɔ́ nə́mə́ wə́ Dâ á gwɔ̂w mə́ bá dʉ sá bɨ yɛ́, ŋkí bɨ mə bə́ kú dʉ juu ómínyɔŋʉ̂ bʉ́n ijuugá nə́ bɨ yîl lâm kandʉgə.»

³⁵ Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.

Mateus 18

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra