Marcos 9
MCP vs NTLH
1 A mú nyiŋgə cɨ nə bwo nə́: «Bʉ́bə́lɛ́ mə́ jaaw bɨ́ nə́, bɔ́ɔ́l búúd bʉ́sə́ wa ɔ́ga, bwə́ abʉ́lɛ́ bwɛlɛ yə, bwə́ kú fwo dʉ́g Faan mə́ Zɛmbî mə́ wɔ́ɔ́s nə ŋkul.»
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Mpʉ́sə mwɔ̂w mə́saman, Yésus mú ŋwa Pyɛ̂r nə Zhâk bá Yuánɛs. A mú wú nə bwo búúd dɨ́, bwə́ kə bád wúl məma mbʉ́ŋʉ́d, njɨ bə́nɔ́ŋ kú nə ŋgwɔ́l múud. Nyúúl nyɛ́ mú shwɔ̧́ɔ̧la bwo míshʉ́d,
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 mikáándə́ myɛ́ mí mú ŋgə jág bul faan nə mbii mə́fumə mâ nə́, tɔɔ muud cúgɛ́ nə ŋkul gusa míkáándə́ nə́ ndɛɛ́ mí fumə ntɔ́.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Cínɔŋgʉ́, Moyîz bá Eli bwə́ mú wɔ́ɔ́s, zə ŋgə́ lésha nə Yésus.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Pyɛ̂r músə ka cɨ nə Yésus nə́: «*Rabi, nywaálə ŋgə́lə ji wa. Sə́ shúməgá məbanda məlɔ́ɔl, ŋgwúd shú dwô, dúl shú mə́ Moyîz, dúlʉ́gá shú mə́ Eli.»
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Pyɛ̂r nyə a shígɛ́ mpu sâ á cɨ́g yí, nəcé bə́nɔ̂ŋ bɔ́ɔ́lʉ́gá *ómpwíín bwə́ á bul gwág ifwaas nda bwə́ nyɛ̂.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Seegya njɨ gúndə́ í mə́ zə búdal bɛ̂sh. Bwə́ mú gwág kə́l í ŋgə́ wú gúndə́ jɔɔŋg dɨ́ nə́: «Mwân waamə́ abábə wə́ ɛ́ga. Ságá nyə məgwág.»
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Ompwíín bwə́ mú ntâg ŋgə yágʉwa, bwə́ kú ná dʉ́g tɔɔ muud shús, njɨ bə́nɔ̂ŋ Yésus wə́ bwə́ á bə.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Ja bə́nɔ́ŋ bwə́ mə́ ka ŋgə shulə wú mbʉ́ŋ dɨ́ yí, a mú lás nə bwo nə́: «Ci bɨ kú jaaw múúd sâ bɨ́ ámə dʉ́g yí, kə wɔ́ɔ́s ja *Mwân mə Múúd mə bá gwûm shwoŋ dɨ̂ yí.»
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Bwə́ mú baagʉlə cɨ nɨ, njɨ bwə́ mú ŋgə nyímbʉla bwə́mɛ́ nə bwə́mɛ́ nə́: «Gwúmʉ́lə mə́shwoŋ dɨ́ á ŋgə́ cɨ ga, í kə́ nə́ jɨ́?»
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Nə́ ndɛɛ́ bwə́ músə jí nyə nə́: «Nəcé jɨ́ *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ dʉ cɨ nə́ í jɨɨ nə́ Eli fwóg tɛ́ɛ́d zə yí?»
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 A mú bɛ̧sa nə́: «Jɨ́ bə́lɛ bə ntɔ́ nə́ Eli mə́ jəlá nə fwo zə, zə tə̂l ísâ byɛ̂sh ícé byáŋʉ́d. Ká nəcé jɨ́ jísə́ cilyá Kálaad Zɛmbî dɨ́ nə́ bwə́ bá mpyêny Mwân mə Múud, bwə́ bul jugʉshi nyə yí?
12 Ele respondeu:
13 Sâ ŋgwúdʉ́, mɛɛ mə́ jaaw bɨ́ nə́ Eli nyə a shí bwey zə. Buud bwə́ á sá nyə mbií wɛ̂sh bwə́ á cɛɛl yí, nə́mə́ nda jɨ́ cilyá shú dɛ́ dɨ́ nə́.»
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Ja bwə́ mə́ kə wɔ́ɔ́s *ómpwíín dɨ́ yí, bwə́ mú kwey mə́ŋkúmbə mə búúd mə́ mə́ lyɛ̧ bwo, bə́nɔ̂ŋ Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ ŋgə́ sɛ́ŋʉsa məkə̂l.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Njɨ mə́ŋkúmbə mə búúd mə́nɨ mə́ mə́ dʉ́g Yésus yí, bwə́ mú seegya, bwə́ mú ŋgə kə nə mikʉ́lə́, kə ŋgə bə́da nyə.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Yésus mú jí ómpwíín bɛ́ nə́: «Jáyɛ́ bɨ́nɔ́ŋ buud ɔ́ga ŋgə́ sɛ́ŋʉsa məkə̂l nə ndɨ̂ yí?»
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Na zhwog buud ɛ́nɛ dɨ́, ŋgwɔ́l múúd mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Yɨ́ɨ́gʉli mə́ ámə zə nə mwân waamə́ wódɨ́, wúl shíshim í mə́ sá nə́ a bə́g kú ná lás.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Í mú ntâg ka dʉ bə, kʉ́l jɛ̂sh í ámə wɔ́ɔ́s nə́ í bii nyə yí, í jumə nyə shí, ifúlug lwánd nyə mpu, a ŋgə́ fúgal məjə, a shwal nyánʉwo. Mə́ ámə jí ómpwíín bwô nə́ bwə́ yílʉ́g nyə jamb dɔɔŋgʉ̂, bwə́ shígɛ́ kwag.»
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Yésus músə bɨ̂ nə́: «Wúu! Yé óháádɛn ɔ́ga! Mə e bá kə nə bɨ̂ ntʉ́nɨ kə wɔ́ɔ́s ŋgow? Mə e bá jísɔw bɨ́ kə kumə jáyɛ́ ja? Zəgá mə nə mwân wɔɔŋg.»
19 Jesus disse:
20 Bwə́ mú kə nə nyə. Njɨ shíshim nɨ í mə́ dʉ́g Yésus yí, í mú juŋg mwân nə ŋkulû, a mú juma shí, ŋgə bíŋgʉla, ifúlug í ŋgə́ wɔ́ɔ́s nyə mpud.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Yésus mú jí sɔ́ɔ́ŋgʉ́ mwân nə́: «Í á tɛ́ɛ́d nyə jáyɛ́ ja?» A mú bɛ̧sa nə́: «Í á tɛ́ɛ́d nyə, a njúl ná mwántombú.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Í dʉ cɛɛl gwú nyə. Í dʉ kʉl nyə tɔɔ kuda dɨ́ tɔɔ mə́júwód ija ija. Ŋkí wo jɨ nə ŋkul sá gúl sâ shú dɛ́, gwágʉ́g sə́ ŋkúŋkwóŋʉ́lə, kwííndʉ́g sə̂.»
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Yésus mú yagʉla nyə nə́: «Ŋkí wo jɨ nə ŋkul!» Ntɔ́, a mú jaaw nyə nə́: «Múúd yɛ̂sh mə *búgʉ́lá Zɛmbî yɛ́ jɨ nə ŋkul sá sâ jɛ̂sh.»
23 Jesus respondeu:
24 Cé nə cé sɔ́ɔ́ŋgʉ́ mwân mú lás gwɔ́w gwɔ̂w nə́: «Mə ŋgə *búgʉla! Njɨ, yə́g mə ŋkul nə́ mə mpúg bə nə búgə́!»
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Buud bwə́ mú zə sɛɛŋgya áncuncuma kʉ́l bwə́ á bə yí. Ntɔ́ Yésus mú ŋkáánd nə shíshim ábʉ́bɔ̂w wɔɔŋg nə́: «Wo shíshim ŋgə́ juwo mwân məlwə̂ nə mpu ga! Mə yɨ́ɨ́mbʉ́lí wo nə́, wúg nyə nyúúlʉ́d! Ci wo kú ná bá nyiŋgə nyíi nyə nyúúlʉ́d!»
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Í mú kɨ̂m nə ŋkulû, í juŋg mwân nə́ ndɛɛ́ wú nyə nyúúlʉ́d. Mwân mú cɔ̧́ fudʉd nə́ nyágʉ́sə́, zhwog buud bwə́ ŋgə́ cɨ nə́: «A mə́ yə.»
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Njɨ Yésus mú bií nyə mbwə̂, wɛɛl nyə. Mwân mú tɔ̂w tʉ́təlî.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Nə́ ndɛɛ́, Yésus mú kə nyíi njɔ́w. Ompwíín bɛ́ bwə́ mú kə jí nyə wu bə́nɔ́ŋ bwə́mɛ́fwó nə́: «Nəcé jɨ́ sə́ bâŋ shígɛ́ kwag yílʉ́lə shíshim nɨ yí?»
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 A mú bɛ̧sa bwo nə́, bwə́ dʉ yîl mbií nɨ njɨ nə məjəgʉla.
29 Jesus respondeu:
30 Bwə́ mú zə lɔ̧ na. Bwə́ lɨ́ɨ́na Galilê. Yésus nyə a shígɛ́ cɛɛl nə́ buud bwə́ mpúg kʉ́l bwə́ á bə yí,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 nəcé nyə á ŋgə jɨ́ɨ́gʉli *ompwíín bɛ́. Nə́ ndɛɛ́, a mú ŋgə́ jaaw bwo nə́: «Í jɨɨ nə́ *Mwân mə Múúd bâg kaanz məbwə̂ mə́ búúd dɨ́, bwə́ bág gwú nyə. Njɨ mpʉ́sə shwɨy dɛ́, nyə bá já shwoŋ dɨ́ mwɔ̂w mə́bá, a mú gwûm jwɔ̂w álɛ́ɛl.»
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Njɨ Yésus nyə á tɛɛm ŋgə jaaw bwo ntɔ́, bwə́ á shígɛ́ mpu gwág. Bwə́ mú bul gwág ifwaas. Bwə́ ŋgə́ fúndə jílə nyə nə́ nyə fɛ́ɛ́lʉ́g bwo isâ nyə́ ŋgə́ jaaw bwo yí.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Ntɔ́ bwə́ mú kə jé Kapɛrnawûm. Cínɔŋg bwə́ mú nyíi wúl njɔ́wʉ́d. Yésus mú jí ómpwíín bɛ́ nə́: «Jɨ́ gwə́mɛ́fwó bɨ́ ámə ŋgə sɛ́ŋʉsa məkə̂l nə gwo zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́ yí?»
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Bwə́ mú ji nə́ kufʉg, nəcé zhɨ́ɨ́ nə zhɨɨ́, bwə́ á ŋgə shwɔ̧ nə́ bwə́ cɛɛl mpu nyɔɔŋg jɨ́ bul bə fwámɛ́ múúd bwə́dɨ́ gwooŋg dɨ́ yɛ́.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Ntɔ́ Yésus mú zə ji shí. Nyə jɔ̂w *ómpwíín wûm nə óbá bɛ́. Nyə nə bwo nə́: «Múúd mə cɛ́ɛ́l bə tɔ́we shwóg á gwooŋg jɨ́n yɛ́, nyə́ jəlá nə bə múúd a mpʉ́sə, nyə bə nə́mə́ sɔ́ɔl məsáal á gwooŋg jɨ́nʉ́d.»
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Nyə́ ká shîn lás ntɔ́, nyə mú zə ŋwa gúl kʉ́kágə́, tə́l bwo nyə míshʉ́d, a mú ŋwa nyə nyə́dɨ́ mə́bwə́d. Nyə nə bwo nə́:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 «Muud mə lə́g gúl kʉ́kágə́ nda jíga jínə́ dâm dɨ́ yɛ́, a mə́ lə́g mə. Muud mə lə́g ntâg mə yɛ́, nyə alə́gɛ́ mə, a lə́g múúd nyə á ntɨ mə yɛ́.»
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Na Yuánɛs mú cɨ nə Yésus nə́: «Yɨ́ɨ́gʉli, sə́ ámə dʉ́g ŋgwɔ́l múúd ŋgə́ balan nə jínə́ dwô, ŋgə yîl buud məjamb nə ndɨ̂. Sə́ ámə ka kaambʉlə nə nyə nə́ a kú ná ŋgə sá nəcé a cugɛ́ sə́dɨ́ gwooŋg dɨ̂.»
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Yésus mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Kúgá dʉ kaambʉlə nə́ a kú ŋgə sâ. Muud cúgɛ́ nə ŋkul balan nə jínə́ dâm, sá *mə́shimbá nə ndɨ́, nə́ ndɛɛ́ nyə nyiŋgə kə ŋgə lás nə mə ŋkí bɔ̂w.
39 Jesus respondeu:
40 Nəcé muud nyə́ aŋgɛ̂ nə mpii shé yɛ́, jɨ shédɨ́ kɔ́ɔ́mbʉ́d.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Muud mə bá yána tɔɔ njɨ láá mə́júwó ŋgwûd, ŋgulal bɨ́ mə́dɨ́ jínə́d nəcé bɨ bə́lə búúd ɔ́ *Krîst yɛ́, bʉ́bə́lɛ́, mə́ jaaw bɨ́ nə́, muud wɔɔŋgʉ̂ nyə abʉ́lɛ shúb myə́na myâ cínɔŋg.»
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 «Njɨ, ikʉ́kágə́ í ŋgə́ *búgʉla mə íga, múúd mə ká kwal gúl bɔɔgʉ́, í bul jəla nə́ bwə́ kə́lʉg muud wɔɔŋgʉ̂ məma kwóógʉ́ cʉ́ŋʉ́d, bwə́ kʉl nyə nə dwo mâŋ.
42 Jesus continuou:
43 Ntɔ́, í ká bə nə́ mbwə̂ wô ŋkí kuú wô í ŋgə kwal wo bɔɔgʉ́, sámbʉ́g wə, nəcé í bul jəla nə́ wo cʉ́gəg cʉg á kandʉgə wo njúl nə kʉ́l mbwə̂ ŋkí kʉ́l kuú,
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 ntɔ̧ nə́ wo bə́g nə məbwə̂ mwô mɛ̂sh wo mú kə kuda á kandʉgə jísə́ kú jímə yíd.
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Í ká bə nə́ kuú wô í ŋgə kwal wo bɔɔgʉ́, sámbʉ́g wə, nəcé í bul jəla nə́ wo cʉ́gəg cʉg á kandʉgə wo njúl nə kʉ́l kuú,
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 ntɔ̧ nə́ wo bə́g nə məkuú mwô mɛ̂sh wo mú kə kuda á kandʉgə jísə́ kú jímə yíd.
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Ŋkí jús dwô í ŋgə kwal wo bɔɔgʉ́, tɨ́ɨ́g dwo. Í bul jəla nə́ wo nyííg Faan mə́ Zɛmbî dɨ́ nə ncwaan jús, ntɔ̧ nə́ wo bə́g nə mísh mwô mɛ̂sh bwə́ bá kə kʉl wo kuda á kandʉgəd.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Cínɔŋg kuda jɔɔŋgʉ́d ilúmágə́ í dʉ də nyúul yí í ádɛ́ fudə. Kuda kú nə́mə́ bwɛlɛ jímə.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Mpugá nə́ kuda í bá wá múúd yɛ̂sh məgwâm nə́mə́ nda ca í dʉ wá mə́gwâm ídʉ̂w dɨ́ nə́.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Ca dʉ́sə jɔ̧ sâ. Sâ ŋgwúdʉ̂, ŋkí ca í sɔ́ɔ́mb, jɨ́ í bá nyiŋgə wá dwo məgwâm? Bə́gá nə́mə́ nda jɔ̧ ca mpə́dʉ́gá búúd, bɨ́ mú ka bə nə ŋkul ji mpwogɛ́ mpə́dʉ́gá bɨmɛ́fwó nə bɨmɛ́fwó.»
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?