Marcos 7

MCP vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ *Ofarizyɛ̂ŋ nə bɔ́ɔ́lʉ́gá *Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á wú Yurʉ́səlɛm, kə wə́ Yésus.

¹ Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,

² Bwə́ mú zə dʉ́g nə́ bɔ́ɔ́lʉ́gá *ómpwíín bɛ́ bwə́ á dʉ də idʉ̂w məbwə̂ nə məbwam. Ntɔ́ jɨ nə́ bwə́ á shígɛ́ dʉ gusa mwo mbii mə́cum mə́ *Oyúdɛn mə́ ŋgə́ jɨ́ɨ́gʉ́lí yí.

² e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.

³ Í njúl nə́ Ofarizyɛ̂ŋ nə́mə́ nda Oyúdɛn bɛ̂sh bwə́ á shígɛ́ dʉ də, bwə́ kú fwo mpu gusa məbwə̂, nəcé bwə́ á dʉ yáág nə məcum ímpáámbə́ í á lʉ́gə má.

³ Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;

⁴ Ja bwə́ nyíŋgə́ míkus dɨ́ yí, bwə́ cúgɛ́ nə ŋkul də kú fwo gusa. Bwə́ á dʉ nə́mə́ baagʉlə bílʉ́gá íjâm nə ijag nda dʉ́lə gusa íbálá nə mikáágə́ nə iwɔ́ŋgɔ́.

⁴ e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.

⁵ Ja Ofarizyɛ̂ŋ nə Oyɨ́ɨ́gʉli ɔ́ mə́cɛ̧ɛ̧ bwə́ á dʉ́g ntʉ́nɨ yí, bwə́ mú cɨ nə Yésus nə́: «Ompwíín bwó bâŋ bwə́ aŋgɛ̂ nə baagʉlə məcum mə́ ímpáámbə́, bwə́ ŋgə də kú gusa mə́bwə̂. Jɨ́ í sá ntɔ́?»

⁵ Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?

⁶ Yésus mú bɛ̧sa bwo nə́: «Izayí nyə á bə nə ŋkaam ja nyə á cúndə shú dʉ́n, bɨ́ buud ɔ mə́kə́ŋ mbii wúsə́ cilyá yí, nə́:

⁶ Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;

⁷ Wáŋ ŋgə́lə ságʉsə bwə́ ŋgə́ ságʉsə mə yí wúsə ntɔ́ ŋgwas.

⁷ mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.

⁸ Yésus mú kwádʉlə nə́: «Bɨ́ mə́ myaas mə́cɛ̧ɛ̧ mə́ Zɛmbî, yida nywɨ́ɨ́lya nə mə́cum mʉ́n.»

⁸ Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.

⁹ A kwo nə́mə́ cɨ nə́: «Bɨ mə mpú dʉ ntɔ̧ mpə́ndí mə́ Zɛmbî nə́ bɨ mə́ yida baagʉlə məcum mʉ́n.

⁹ Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.

¹⁰ Moyîz nyə á cɨ nə́: “Gúmálʉ́g sɔ́ɔ́ŋgʉ́ wô nə nyɔɔŋgʉ́ wô.” A nyiŋgə́ nə́mə́ cɨ nə́: “Múúd mə ká lweem sɔ́ɔ́ŋgʉ́ yé ŋkí nyɔɔŋgʉ́ yé, bwə́ jəlá nə gwú múúd wɔɔŋgʉ̂.”

¹⁰ Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.

¹¹ «Njɨ bɨ bâŋ bɨ́ ŋgə cɨ nə́: “Múúd mə ká jaaw sɔ́ɔ́ŋgʉ́ ŋkí nyɔɔŋgʉ́ nə́: ‘Sâ mə ámə nywá kwíínd wo nə ndɨ́ yí í músə korban (ntɔ́ mə́ kə́ nə́ ŋkɔw nyɔɔŋg í músə məyə́na shú mə́ Zɛmbî),’”

¹¹ Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,

¹² bɨ kú cíndal múúd wɔɔŋg nə́ a sáág sâ shú mə́ sɔ́ɔ́ŋgʉ́ ŋkí nyɔɔŋgʉ̂.

¹² não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,

¹³ Ŋgaá ntɔ́ jɨ nə́ bɨ́ ŋgə sá nə́ Milə́sʉ́ mí Zɛmbî mí bə́g ŋkʉ́ŋgʉ́g, məcum mʉ́n yidá mpu yáág? Bɨ ŋgə́ nə́mə́ nyiŋgə sá bíl zhwog isâ í abʉ́bɔ̂w!»

¹³ invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.

¹⁴ Yésus músə ka kwo yid, lésha nə buud bwə́ á bə cínɔŋgʉ́ áncuncuma wá, nyə nə bwo nə́: «Bɨ bɛ̂sh bɛ́nyʉ́gá məlwə̂, mpu gwágʉlə.

¹⁴ E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.

¹⁵ Sâ í dʉ́ wú tɔ́ɔ́n, nyíi múúd nyúúlʉ́d yí, gwə́ dɨ́ í dʉ́ wá múúd məlwaagʉwo mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂; njɨ byɔɔŋg í wú nyə́dɨ́ lámʉ́d yí, byó wə́ í dʉ́ wá nyə məlwaagʉwo.

¹⁵ Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.

¹⁶ Muud jɨ́ nə məlwə̂ mə́ gwág yɛ́, nyə mpu gwág.»

¹⁶ {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}

¹⁷ Yésus mú lʉ́gə áncuncuma buud. Bə́nɔ̂ŋ *ompwíín bɛ́ bwə́ mú nyiŋgə kə njɔ́w. Cínɔŋg bwə́ mú zə jí nyə nə́ a fɛ́ɛ́lʉ́g bwo kaanə́ wɔɔŋgʉ̂.

¹⁷ Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.

¹⁸ A mú ka cɨ nə bwo nə́: «Ye bɨ bʉ́sə nə́mə́ kú mpu gwág ísâ? Ye bɨ agwágɛ́ nə́ sâ jɛ̂sh í wú tɔ́ɔ́n nyíi múúd nyúúlʉ́d yí, í cúgɛ́ nə ŋkul wá nyə məlwaagʉwo mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.

¹⁸ Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,

¹⁹ Nəcé í ányííyɛ́ nyə lámʉ́d. Í yida kə nyə mwɔ̧̂ dɨ́ nə́ ndɛɛ́ í mú wɔ́ɔ́s kə bɨ́ɨ́d.» (Ntɔ́ mə́ cɛɛl cɨ nə́ idʉ̂w í cúgɛ́ nə məlwaagʉwo mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.)

¹⁹ porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.

²⁰ Nyə mú nyiŋgə cɨ nə́: «Sâ í wɔ́ɔ́s wú múúd dɨ́ yí, gwə́ wə́ í wá nyə məlwaagʉwo mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.

²⁰ E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.

²¹ Nəcé lâm mə́ múúd dɨ́ wə́ bɔ́w-bɔ̂w mítə́dʉ́gá mí dʉ zhu yɛ́, nə jaŋga, nə júwo, nə məgwú mə búúd,

²¹ Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,

²² nə minɔɔmb, nə yéésh mə́bii, nə mbíya lâm, nə məkə́ŋ, nə asɨ́y-sɨ̂y, nə zhíŋ, nə *bwaasʉ́lə mpu, nə dʉ́lə ŋkɛ̂ny nyúúl, nə cʉg ímpwúfú.

²² a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;

²³ Isâ ínɨ byɛ̂sh í wú lâm mə́ múúd dɨ́ cwû, byó wə́ í dʉ́ wá múúd məlwaagʉwo mísh mə́ Zɛmbî dɨ̂.»

²³ todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.

²⁴ Yésus músə wú na kʉ́l nɨɨ́d. A músə kə kɔ́ɔ́mb shí á Tir. Wu, nyə mú kə nyíi wúlʉ́gá njɔ́wʉ́d, nyə ŋgə́ sɔ̧́ nə́ muud kú mpu nə́ nyə ji cínɔŋg. Njɨ buud bwə́ mú bə́lɛ nə́mə́ mpu.

²⁴ Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;

²⁵ Kú nə́mə́ bwey, ŋgwɔ́lʉ́gá múdá mú gwág nə́ Yésus mə́ jé cínɔŋg. Mudá wɔɔŋgʉ́, bɔ́w-bɔ̂w shíshim í á bul bii shilə yé. Nyə á ka zə kʉl nyúul Yésus dɨ́ shí məkuú.

²⁵ porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;

²⁶ Mudá wɔɔŋgʉ́ nyə á bə shilə Ogʉrɛ̂k, nyə a byɛ̂l lɔɔm á Fenisî, shí á Sirî. Nyə á ka zə jəgʉla nə Yésus nə́ a yílʉ́g shilə yé jamb.

²⁶ {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.

²⁷ Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Fwog bɨ́d nə́ bwân ɔ́ njɔ́w bwə́ də́g nə́ ndɛɛ́, jílə. Nəcé ŋwálə ídʉ̂w í bwân ɔ́ njɔ́w, wusə yə ómpyə̂, í anywáyɛ́.»

²⁷ Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.

²⁸ Njɨ mudá ɛ́nɛ mú zə bɛ̧sa nə nyə nə́: «Ká, Cwámba, ompyə̂ bwə́ dʉ nə́mə́ cwála mə́mpulú mə́ dʉ́ kud tʉ́wʉli bwán dɨ́ shí má.»

²⁸ Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.

²⁹ Ntɔ́ Yésus mú zə cɨ nə nɛ́ nə́: «Nda wo mə́ mpu bə nə zɛ́ny nə́, nyiŋgə́g kə wódɨ́ njɔ́w; məjamb mə́ á ŋgə lwáfʉlə shilə wô má, mə́ mə́ wú nyə nyúúlʉ́d.»

²⁹ Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.

³⁰ Mudá wɔɔŋgʉ̂ mú nyiŋgə, kə nyə́dɨ́ njɔ́w, kə kwey Mwân mbwúg shí, məjamb mə́ mə́ wú nyə.

³⁰ E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.

³¹ Mpʉ́sə na, Yésus mú wú ŋgwə́la á Tir, ciiŋgya Sidon. Nyə a lɨ́ɨ́na mpál shí á miŋgwə́la wûm kə ŋgɛɛ mâŋ mə́ Galilê.

³¹ Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.

³² Cínɔŋg bwə́ mú zə nyə nə ŋgwɔ́l akúmə́lwə̂ a njúl nə́mə́ fífî. Bwə́ mú jəgʉla nə Yésus nə́ a bə́dʉg nyə məbwə̂.

³² E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.

³³ Ntɔ́ Yésus mú zə ŋwa múúd ɛ́nɛ kə nə nyə kɔ́ɔ́mb búúd bwə́ á shígɛ́ bə yí. A mú jil nyə inyinə́ mə́lwə́d, a yîl. A sɛy mə́ntənd nyə́dɨ́ ínyinə́d nə́ ndɛɛ́ a cilə múúd ɛ́nɛ júmʉ́d.

³³ Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;

³⁴ Nə́ ndɛɛ́ nyə mú yág gwɔ́w, nyə səl fə̂m, nyə mú cɨ nə muud ɛ́nɛ nə́: «Efata!» (Ntɔ́ mə́ kə́ nə́ «báŋʉ́g!»)

³⁴ e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.

³⁵ Cé nə cé jɔɔŋgʉ́d, muud ɛ́nɛ məlwə̂ mə́ mú bâŋ, tɛ́ɛ́mbí í mú wú júmʉ́d. Nyə mú mpu ŋgə lás. Yésus mú nyiŋgə nə nyə, zə kwey búúd.

³⁵ E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.

³⁶ Ntɔ́ Yésus mú báásʉlə bwo nə́ bwə́ kú bwɛlɛ jaaw tɔ́ɔ muud. Nyə á tɛɛm báásʉlə bwo ntʉ́nɨ, í mú yida bə nda nyə á ŋgə lwâm bwo nə́ bwə́ ŋgə́g nə cúndə.

³⁶ Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.

³⁷ Buud bɛ̂sh bwə́ mú bul bɨ̂, bwə́ ŋgə́ cɨ nə́: «Isâ byɛ̂sh nyə́ ŋgə́ sá yí bísə ŋkí bul nywa! Nyə́ bə́lɛ sá nə́ wəakúmə́lwə̂ bwə́ gwágʉ́g, mifífí mí lásʉ́g!»

³⁷ E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.

Marcos 7

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra