Marcos 5

MCP vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ Ntɔ́ bwə́ mú kə wɔ́ɔ́s cíndú faŋwíny shí á Ogerazeniyɛ̧̂.

¹ Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.

² Yésus mú shulə byɔ́ɔ́lʉ́d. A ká nə́mə́ shîn tə̂l məkuú shí, ŋgwɔ́lʉ́gá múúd mú wú mə́shwoŋ dɨ́, bɔ́w-bɔ̂w *shíshim ŋgə́ lwáfʉlə nyə, zə bwəma nə Yésus.

² Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.

³ Muud wɔɔŋgʉ́ nyə á dʉ ji baŋ mə́shwoŋ. Tɔɔ muud ŋgwúd nyə a shígɛ́ ná bə nə ŋkul mə wálʉ́lə nyə, tɛɛm bə nə mimbwagə́ mí íŋkwánz.

³ Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.

⁴ Ija ŋkí bulya bwə́ á dʉ tɛɛm wɔ́ɔlə nyə məbwə̂ nə mikwoolú mí íŋkwánz, bwə́ wá nyə mimbwagə́ məkuúd, njɨ nyə á dʉ tɨ̂ isâ ínɨ byɛ̂sh. Tɔɔ muud ŋgwúd nyə a shígɛ́ bə nə ŋkul mə káágʉ́lə́ nyə.

⁴ Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.

⁵ Bulú nə mwásə́ nyə á dʉ bul bə njɨ baŋ mə́shwoŋ nə mímbʉ́ŋʉ́d, kə́ dʉ kɨ̂m, a ŋgə́ bɛ́wʉli nyúúl nyɛ́ nə məkwóógʉ́.

⁵ Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.

⁶ Ntɔ́ nda nyə á dʉ́g Yésus ná shwóg-shwóg nə́, nyə á ju kʉ́lə́, kə kúd Yésus məbwóŋ shí, jəgʉla nə nyə,

⁶ Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,

⁷ a ŋgə́ kɨ̂m nə́: «Yésus, *Mwân mə́ Zɛmbî á gwɔ́w-gwɔ̂w, shwə̂ bâŋ nə inɛy? Mə́ jəgʉla nə wo jínə́ mə́ Zɛmbî dɨ́ nə́, wo kú tə̂l mə cwúndʉd.»

⁷ gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!

⁸ Nyə á jəgʉla nə Yésus ntʉ́nɨ nəcé Yésus nyə á ŋgə cɨ nə nyə nə́: «bɔ́w-bɔ̂w shíshim, wúg nyə nyúúlʉ́d.»

⁸ Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”

⁹ Yésus mú jí nyə nə́: «Jínə́ dwô wə́ zə́?» Nyə nə́: «Jínə́ dâm wə́ “Kínda”, nəcé sə́ bɨ́ ŋkí bulya.»

⁹ Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.

¹⁰ Bwə́ mú tɛ́ɛ́g Yésus məbwə̂ nə́ a kú yîl bwo lɔɔm dɨ́ kənd kʉ̂l shús.

¹⁰ E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.

¹¹ Na, məma sɔɔnz óŋkuú, í á ŋgə də mbʉ́mbʉ́ŋʉ́d.

¹¹ Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.

¹² Məjamb mə́ mú tɛ́ɛ́g Yésus məbwə̂ nə́ a nyíŋgálʉ́g mwo óŋkuú bɔɔŋgʉ́d.

¹² E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.

¹³ A mú magʉlə nə́ í sɨ́yʉ́g ntɔ́. Bɔ́w-bɔ̂w míshíshim myɔɔŋgʉ́, mí mú zə wú múúd wɔɔŋgʉ̂ nyúúlʉ́d, kə nyíi óŋkuúd. Sɔɔnz óŋkuú nɨ, je bə ótɔ́ɔ́shin óbá, jɛ̂sh mú shwal bumb nə mikʉ́lə́, wú mbʉ́mbʉ́ŋʉ́d, kə juwa máŋʉ́d. Bwə́ mú ŋgul mə́júwó nə́ ndɛɛ́ fudə.

¹³ E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.

¹⁴ Buud bwə́ á ŋgə baagʉlə oŋkuú wá, bwə́ mú wɛɛnzh kə ŋgə jaaw buud ŋgwə́la nə mílɔɔm milɔɔm. Buud bwə́ mú zə, zə dʉ́g sâ í ámə sɨ̂y yí.

¹⁴ Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.

¹⁵ Bwə́ mú zə wɔ́ɔ́s kʉ́l Yésus nyə á bə yí. Bwə́ dʉ́g múúd məjamb mə́ á dʉ lwáfʉlə yɛ́, a njúl cínɔŋg shí nə jɔ̧jɔ̧ míkáándə́, a njúl nə́mə́ nə́ shɛɛ. Bwə́ mú bul gwág ífwaas.

¹⁵ Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.

¹⁶ Buud bwə́ á dʉ́g sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ í á sɨ̂y wá bwə́ mú jaaw bwo sâ í ámə bə nə muud wɔɔŋgʉ̂ nə oŋkuú yí.

¹⁶ Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.

¹⁷ Ntɔ́ bwə́ mú tɛ́ɛ́g Yésus məbwə̂ nə́ a wúg bwə́dɨ́ lɔɔmʉd.

¹⁷ E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.

¹⁸ Ja Yésus mə́ kə bád byɔ́ɔ́l dɨ́ yí, muud nyə á bə nə məjamb yɛ́, mú tɛ́ɛ́g nyə məbwə̂ nə́ a ŋwág nyə nyə́dɨ́ gwooŋgʉd.

¹⁸ Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.

¹⁹ Njɨ Yésus nyə a shígɛ́ magʉlə. A mú yida cɨ nə nyə nə́: «Kag wódɨ́ kwáádə́ kə jaaw búúd bwô sâ jɛ̂sh Cwámba mə́ sá wo yí, nda á mə́ gwág wo ŋkúŋkwóŋʉ́lə nə́.»

¹⁹ Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:

²⁰ Muud ɛ́nɛ músə kyey, kə ŋgə jaaw buud wâ Dekapwôl sâ jɛ̂sh Yésus nyə á sá nyə yí. Bɔɔŋg bɛ̂sh bwə́ á gwág wá bwə́ mú bul káam.

²⁰ Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.

²¹ Ja Yésus mə́ sɔw kə faŋwíny byɔ́ɔ́l dɨ́ yí, buud bwə́ mú zə lyɛ̧ nyə áncuncuma, a njúl ná bwúŋʉ́d.

²¹ Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.

²² Ŋgwɔ́l njwû á *mpáánzə́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá, nə jínə́ nə́ Zharus mú wɔ́ɔ́s. Njɨ nyə á dʉ́g Yésus yí, nyə á zə kúd mə́bwóŋ shí,

²² Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus

²³ tɛ́ɛ́g nyə məbwə̂. Nyə nə́: «Sʉ́sás jâm í ŋgə júgʉla. Mə́ jəgʉla nə wo nə́ wo zə́g kə kɛɛl nyə məbwə̂, a bə́g mpwogɛ́, a cʉ́gəg.»

²³ e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.

²⁴ Bá Yésus bwə́ mú kə, buud bwə́ ŋgə́ bɛ̧ bwo áncuncuma, bwə́ ŋgə́ shúsə Yésus ikɔ́ɔ́mb byɛ̂sh.

²⁴ Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.

²⁵ Ŋgwɔ́l múdá nyə á bə cínɔŋg, məcií mə́ á dʉ wú nyə nyúúlʉ́d tɛ́ mímbú wûm nə mímbá.

²⁵ Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.

²⁶ Nyə á bul dʉ́g cúŋ ncúlyá ojwɔ́wʉda dɨ́ sɔ̧́lə nə́ a yâl, a shîn kɛɛnzh *mwaanɛ̂ yé yɛ̂sh. Njɨ, a kú yâl, bwas ŋgə́ yida yáág yáágʉ́g.

²⁶ Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.

²⁷ Nda nyə á gwág lâŋ mə́ Yésus nə́, nyə á kə Yésus mpʉ́sə kwoŋ na áncuncuma buud dɨ́, kə kúnya nə nyə káándə́,

²⁷ Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.

²⁸ a ŋgə́ tə́dʉga nə́: «Ŋkí mə kúnyá nə njɨ káándə́ mə́ Yésus, mə yâl.»

²⁸ Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”

²⁹ Njɨ nyə á kúnya nə nyə káándə́ yí, məcií tɔ̂w ntâg nyə cé nə cé, nyə mú gwádʉga nyúúl nyɛ́d nə́ a mə́ yâl.

²⁹ E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.

³⁰ Yésus mú gwádʉga nə́ nyúl mpífə́ mə́ wú nyə nyúúlʉ́d. A mú yág mpʉ́sə búúd dɨ́, jí nə́: «Zə́ mə́ kúnya mə nə káándə́ ɛ́nɛ?»

³⁰ Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:

³¹ *Ompwíín bɛ́ bwə́ mú bɛ̧sa nə nyə nə́: «Wo ŋgə́ dʉ́g buud ɔ́ ŋgə́ shúsə wo íkɔ́ɔ́mb byɛ̂sh, wo nyiŋgə jí nə́: “Zə́ mə́ kúnya nə mə káándə́ ɛ́nɛ?”»

³¹ Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”

³² Njɨ Yésus mú ŋgə kənd mísh mə́koogʉ́ məkoogʉ́ nə́ a dʉ́g múúd nyə́ ámə sá sɔ́ɔ́lʉ́gʉ́ wɔɔŋgʉ̂ yɛ́.

³² Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.

³³ Mudá ɛ́nɛ nyə á ŋgə lilya nə ifwaas, nəcé nyə á mpu sâ í ámə sɨ̂y nə nyə yí. A mú zə wusə nyúúl shí Yésus dɨ́ mpwóómbʉ́d, jaaw nyə bʉ́bə́lɛ́ yɛ̂sh.

³³ Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.

³⁴ Ntɔ́ Yésus mú cɨ nə nyə nə́: «Shilə wâm, wo mə́ *dʉ́g cʉg nəcé búgə́ gwô. Kaág nə́ shɛɛ. Bwas í shínʉ́g wo!»

³⁴ Então Jesus lhe disse:

³⁵ Yésus ŋgə́ ná lás ntʉ́nɨ, buud bwə́ mú wɔ́ɔ́s wúlə wə́ njwû á mpáánzə́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá zə cɨ nə nyə nə́: «Shilə wô mə́ yə. Wó ka kwo ŋgə ntágʉlə Yɨ́ɨ́gʉli nə jɨ?»

³⁵ Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?

³⁶ Njɨ, Yésus kú bísh sâ bwə́ á ŋgə cɨ yí, a mú cɨ nə Zharus nə́: «Kú bɛɛg fúndə, bə́g njɨ nə búgə́.»

³⁶ Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:

³⁷ A mú cɨ nə́ tɔɔ muud kú bɛ̧ nyə, a kə́ nə njɨ Pyɛ̂r nə Zhâk bá mínyɔŋʉ̂ yé Yuánɛs.

³⁷ Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.

³⁸ Ja bwə́ mə́ jé njwû á mpáánzə́ minjɨ́ɨ́gʉ́lá dɨ́ njɔ́w yí, Yésus mú dʉ́g buud bwə́ ŋgə́ sá saagʉwo mímbií mímbii, bwə́ ŋgə́ jɨɨ, bwə́ ŋgə́ kɨ̂m.

³⁸ Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.

³⁹ A mú nyíi njɔ́w, nyə nə bwo nə́: «Bɨ́ ŋgə jɨɨ nə ŋgə sá bímbí lʉ́ saagʉwo nɨ nəcé jɨ? Mwân nyə afwóyɛ́ yə, a ŋgə yida jâ.»

³⁹ Ao entrar, disse:

⁴⁰ Bwə́ mú yida ŋgə cágʉlə nyə. Nə́ ndɛɛ́ a mú wééshʉli bɛ̂sh tɔ́ɔ́n, lʉ́gə njɨ sɔ́ɔ́ŋgʉ́ nə nyɔɔŋgʉ́ mə mwân, nə buud ɔ́ gwooŋg jé. Bwə́ mú nyíi fúm, kʉ́l mwân nyə á bə yí.

⁴⁰ E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.

⁴¹ A mú bii mwân wɔɔŋgʉ̂ mbwə̂. Nyə nə nɛ́ nə́: «Talita, kûm!» Ntɔ́ mə́ kə́ nə́ «Mwámuda! Mə́ cɨ nə wo nə́: wɔɔlʉ́g!»

⁴¹ Tomando a criança pela mão, disse:

⁴² Cé nə cé, shilə wɔɔŋg mú wɔɔl, tɛ́ɛ́d kyeyʉ́lə, nəcé nyə á bə nə mimbû wûm nə mímbá. Ja bwə́ mə́ dʉ́g ntʉ́nɨ yí, bwə́ mú ŋgə káám mbií á nə́ fʉg jímb lúúd.

⁴² Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.

⁴³ Ntɔ́ Yésus mú bul báásʉlə bwo nə́ bwə́ kú bwiiŋg múúd sâ í mə́ sɨ̂y yí. A mú cɨ nə́ bwə́ yə́g nyə sâ mə́ də̂.

⁴³ Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Marcos 5

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra